ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਹੱਜ ਕਰਨ ਸਾਉਦੀ ਅਰਬ ਪਹੁੰਚੇ 1 ਲੱਖ 28 ਹਜ਼ਾਰ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ
. . .  5 minutes ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 18 ਅਗਸਤ - ਸਾਲਾਨਾ ਹਜ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ 1 ਲੱਖ 28 ਹਜ਼ਾਰ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸਾਉਦੀ ਅਰਬ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਹੱਜ ਕਮੇਟੀ ਰਾਹੀਂ ਕੁੱਲ 1,28,702 ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੱਤੀ ...
ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 2018 ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਸਮਾਰੋਹ : ਨੀਰਜ ਚੋਪੜਾ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਦਲ ਦੀ ਕੀਤੀ ਅਗਵਾਈ
. . .  33 minutes ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 18 ਅਗਸਤ- ਜਕਾਰਤਾ ਵਿਖੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 2018 ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਜੈਵਲਿਨ ਸੁਟਾਵਾਂ ਨੀਰਜ ਚੋਪੜਾ ਭਾਰਤੀ ਦਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ...
ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 2018 : ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਨੇ ਟਵੀਟ ਕਰ ਕੇ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸ਼ੁੱਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ
. . .  58 minutes ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 18 ਅਗਸਤ - ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 2018 ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ 'ਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਟਵਿਟਰ 'ਤੇ ਟਵੀਟ ਕਰਦਿਆਂ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ...
ਚਰਸ ਤਸਕਰ ਨੂੰ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਕੈਦ
. . .  about 1 hour ago
ਸੰਗਰੂਰ, 18 ਅਗਸਤ (ਧੀਰਜ ਪਸ਼ੌਰੀਆ)- ਵਧੀਕ ਸੈਸ਼ਨ ਜੱਜ ਦਿਨੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਚਰਸ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਦੋਸ਼ 'ਚ ਮੁਹੰਮਦ ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਵਾਸੀ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਸਾਲ ਦੀ ਕੈਦ ਅਤੇ ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਜੁਰਮਾਨੇ ਦੀ ਸਜਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ। ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਸਿਟੀ-2...
ਸੱਤ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਨਕਦੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਦੋ ਤਸਕਰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ
. . .  about 1 hour ago
ਕਪੂਰਥਲਾ, 18 ਅਗਸਤ (ਅਮਰਜੀਤ ਸਧਾਣਾ)- ਸੀ. ਆਈ. ਏ. ਸਟਾਫ ਕਪੂਰਥਲਾ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ 7 ਲੱਖ, 80 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਨਕਦੀ ਸਮੇਤ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੋਂ ਆਏ ਦੋ ਨਸ਼ਾ ਤਸਕਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ...
ਭਾਰਤ ਬਨਾਮ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੀਜਾ ਟੈਸਟ ਮੈਚ : ਲੰਚ ਤੱਕ ਭਾਰਤ 82/3
. . .  about 1 hour ago
ਦਾਜ ਦੀ ਮੰਗ ਕਾਰਨ ਪਤਨੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਉਮਰ ਕੈਦ
. . .  about 2 hours ago
ਸੰਗਰੂਰ, 18 ਅਗਸਤ (ਧੀਰਜ ਪਸ਼ੌਰੀਆ)- ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਜੱਜ ਅਮਰਜੋਤ ਭੱਟੀ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਲਹਿਰਾ ਥਾਣਾ ਵਿਖੇ 4 ਜੁਲਾਈ, 2017 ਨੂੰ ਦਰਜ ਦਾਜ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਉਂਦਿਆਂ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਦੇ ਪਤੀ ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਸੱਸ ਦਰਸ਼ਨ ਕੌਰ ਅਤੇ...
ਭਾਰਤ ਬਨਾਮ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੀਜਾ ਟੈਸਟ ਮੈਚ : ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਦੂਜਾ ਝਟਕਾ, ਲੋਕੇਸ਼ ਰਾਹੁਲ 23 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਆਊਟ
. . .  about 2 hours ago
ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਕੇਰਲ ਲਈ ਭੇਜੀ ਗਈ ਰਾਹਤ ਸਮੱਗਰੀ
. . .  about 2 hours ago
ਲੁਧਿਆਣਾ, 18 ਅਗਸਤ- ਹੜ੍ਹ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਕੇਰਲ ਲਈ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਹਲਵਾੜਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਪੈਕੇਟ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਤਪਾਦਾਂ 'ਚ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ, ਦੁੱਧ, ਬਿਸਕੁਟ ਅਤੇ ਖੰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਦੱਸ ਦਈਏ ਕਿ ਪੰਜਾਬ...
ਭਾਰਤ ਬਨਾਮ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੀਜਾ ਟੈਸਟ ਮੈਚ : ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਪਹਿਲਾ ਝਟਕਾ, ਧਵਨ 35 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਆਊਟ
. . .  about 2 hours ago
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..
  •     Confirm Target Language  

ਲੋਕ ਮੰਚ

ਹਾਦਸਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਰਿਹੈ ਧਨੌਲੇ ਦਾ ਕੂਹਣੀਦਾਰ ਮੋੜ

ਲਗਾਤਾਰ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ 'ਚ ਹੋ ਰਹੇ ਵਾਧੇ ਕਾਰਨ ਹੁਣ ਸੜਕ 'ਤੇ ਉਤਰਨਾ ਖਤਰਨਾਕ ਜਿਹਾ ਸਬੱਬ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ | ਸੜਕ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਸਮੇਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ | ਹਾਦਸੇ ਤਾਂ ਏਨੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਲ ਵਿਚ ਡਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ | ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਜਿਥੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੀ ਹਨ | ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਸਮਝ ਕੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਸਫ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਵਾਹਨਾਂ ਦੀ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਸਪੀਡ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਲਤ ਓਵਰਟੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਵਿਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਾਧਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਸੜਕਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰਵਾਉਣੀਆਂ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਵਾਉਣੀ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ ਉੱਪਰ ਸੰਕੇਤ ਬੋਰਡ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ | ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸੰਕੇਤ ਬੋਰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਥੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਹਾਦਸੇ ਵਾਪਰਨ ਦਾ ਸਬੱਬ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਕਿ ਅੱਗੇ ਮੋੜ ਹੈ | ਜਦੋਂ ਮੋੜ ਦਾ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਕਦਮ ਡਰਾਈਵਰ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਗੱਡੀ ਲੋਡ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਪਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਈ ਹਾਦਸਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਧਨੌਲਾ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਬਠਿੰਡਾ-ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਕੌਮੀ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗ ਦਾ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਕੋਲ ਬਿਨਾਂ ਸੰਕੇਤ ਬੋਰਡ ਵਾਲਾ ਕੂਹਣੀਦਾਰ ਮੋੜ | ਇਹ ਮੋੜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ | ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਵੀ ਇਸ ਮੋੜ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੈ | ਇਸ ਮੋੜ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਬੱਸਾਂ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ | ਇਸ ਮੋੜ ਤੋਂ ਹੀ ਧਨੌਲਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ | ਇਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਬਹੁਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ | ਜਦੋਂ ਬੱਸ ਬੱਸ-ਸਟੈਂਡ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਆ ਰਹੇ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ | ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਬੋਰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹਾਦਸੇ ਵਾਪਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਪਰ ਸਬੰਧਤ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਜੂੰ ਨਹੀਂ ਸਰਕੀ | ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇਥੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਥੇ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਲਾਈਟਾਂ ਆਦਿ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਕਈ ਵਾਰ ਭਰੇ ਹੋਏ ਟਰਾਲੇ ਵੀ ਪਲਟ ਚੁੱਕੇ ਹਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਈ ਵੱਡੇ ਹਾਦਸੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੁਕਾਨਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਡਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਧਰੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਹਾਦਸਾ ਨਾ ਵਾਪਰ ਜਾਵੇ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਅੱਗੇ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਹਾਦਸੇ ਵਾਪਰੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ |
ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਜੇਕਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਬੰਧਤ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਕੋਈ ਉਪਰਾਲਾ ਨਾ ਕਰਕੇ ਸੰਕੇਤ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਈਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਕੁ ਕੀਮਤੀ ਜਾਨਾਂ ਇਥੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਨਗੀਆਂ | ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕੌਮੀ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗ ਵਾਲੇ ਕੂਹਣੀਦਾਰ ਮੋੜ 'ਤੇ ਸੰਕੇਤ ਬੋਰਡ ਲਗਾਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਗੋਂ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਦੇ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੋੜ ਦਾ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕੇ |

-ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਡਾਕ: ਧਨੌਲਾ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਰਨਾਲਾ | ਮੋਬਾ: 97810-48055


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ

ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਇਕ ਜ਼ਰੀਆਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਭਰ ਦੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਜੁੜੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੰੁਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂਸੁਨੇਹੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਮੁੱਚਾ ਸਿਸਟਮ ਫੋਨ ਲਾਈਨ ਜਾਂ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਦੁਆਰਾ ਜੁੜਿਆਹੰੁਦਾ ਹੈ |ਸਭ ਵੈਬ ਕੈਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਇਕ ਡਾਟਾ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖਕੰਪਿਊਟਰਾਂਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂਦਾ ਇਕ ਨੈਟਵਰਕ ਤਿਆਰ ਹੰੁਦਾ ਹੈ |ਇਹ ਨੈਟਵਰਕ ਲੋਕਲ, ਚੌੜੇ ਖੇਤਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ | ਈਮੇਲ ਇਕ ਜ਼ਰੀਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਡੈਟਾ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਡੈਟਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ | ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਬੈਂਕ ਅਕਾਊਾਟ, ਬੈਂਕਾਂਦਾ ਕੰਮ, ਬੀਮੇ, ਬਿਜਲੀ, ਟੈਲੀਫੋਨ ਦੇ ਬਿੱਲ ਦੇਣੇ, ਫਿਊਲ ਭਰਨਾ, ਏ. ਟੀ. ਐਮ. ਡੈਬਿਟ, ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕਾਰਡ ਰਾਹੀਂਘਰ ਬੈਠੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ | ਬੱਚੇ ਦੁਨੀਆਭਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੋਂਹਾਸਲ ਕਰਦੇ |ਇਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੱਖ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਸ਼ਾ-ਪਲਟਾਊਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹੈ ਸਾਈਬਰ ਕ੍ਰਾਈਮ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਨਜਾਣਬੱਚਾ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ |
ਬੱਚਿਆਂਵੱਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇਣਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਹੀਂਤਾਂਉਹ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਦੀ ਗਿ੍ਫਤ ਵਿਚ ਜਕੜੇ ਜਾਣਗੇ | ਅਜੋਕੇ ਬੱਚੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਕਈ-ਕਈਘੰਟੇ ਬਤੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਲੰਬਾ ਸਮਾਂਲਗਾਤਾਰ ਦੇਖਣਨਾਲ ਜਿਥੇ ਨਿਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਮਾੜਾ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗ਼ਲਤ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ | ਬਦਨ ਦਰਦ, ਸਿਰ ਦਰਦ, ਪਿੱਠਦਰਦ ਹੋਣੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ |ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂਸਿਰ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ |ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਫੇਸਬੁੱਕ ਦੇ ਦੀਵਾਨੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਫੇਸਬੁੱਕ 'ਤੇ ਆਨ-ਲਾਈਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ |ਸਮੇਂਦੀ ਕੋਈਹੱਦ ਨਹੀਂਰਹਿੰਦੀ | ਸਾਲ 2007 ਦੇ ਪਿਊਇੰਟਰਨੈੱਟ ਐਾਡ ਅਮੈਰਕਨ ਲਾਈਟ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਅਨੁਸਾਰ 93 ਫੀਸਦੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂਕਰਦੇ ਹਨ, 12-17 ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ 55 ਫੀਸਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਨੈਟਵਰਕਿੰਗ ਸਾਧਨ ਜਿਵੇਂਫੇਸ ਬੁੱਕ, ਮਾਈ ਸਪੇਸ 'ਤੇ ਹੰੁਦੇ ਹਨ, 39 ਫੀਸਦੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਤਸਵੀਰਾਂਅੱਪਲੋਡ ਕਰਦੇ ਹਨ, 35 ਫੀਸਦੀ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ 20 ਫੀਸਦੀ ਮੰੁਡੇ ਆਨ ਲਾਈਨ ਹੰੁਦੇ ਹਨ | 'ਦਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਮਿਸਿੰਗ ਐਾਡ ਐਕਸਪੁਲਾਇਟਿਡ ਚਿਲਡਰਨ ਅਨੁਸਾਰ 34 ਫੀਸਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਸਮੱਗਰੀ ਪੋਰਨ ਵੈੱਬਸਾਈਟ 'ਤੇ ਆਨਲਾਈਨ ਹੰੁਦੇ ਹਨ |ਪਰਸਨਲ ਇਨਫੋ 'ਤੇ 45 ਫੀਸਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਤੇ ਜਨਮ ਤਰੀਕ ਭਰਦੇ ਹਨ, 34 ਫੀਸਦੀ ਆਪਣਾ ਨਾਂਅ, ਫੋਨ ਨੰਬਰ, ਪਤਾ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਭਰਦੇ ਹਨ, 18 ਫੀਸਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂਪੋਸਟ ਕਰਦੇ ਹਨ |ਸ਼ਾਇਦ ਮਾਪੇ ਅਜਿਹੀਆਂਗਤੀਵਿਧੀਆਂਤੋਂਅਨਜਾਣ ਹਨ |
ਕੰਮਕਾਰ ਅਤੇ ਭੱਜ-ਨੱਠ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਫਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤੇ ਬੰਦਾ ਗੇਂਦ ਵਾਂਗ ਰਿੜਿ੍ਹਆਫਿਰਦਾ ਹੈ |ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਦੀਆਂਸਮੁੱਚੀਆਂਸਰਗਰਮੀਆਂ'ਤੇ ਨਜ਼ਰਸਾਨੀ ਕਰਨ | ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਣਕਿ ਉਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵੈੱਬ ਦੁਨੀਆਵਿਚਲੀ ਅਸ਼ਲੀਲ ਸਮੱਗਰੀ ਤਾਂਨਹੀਂਦੇਖਦੇ, ਕਿਉਾਕਿ ਕਿਸ਼ੋਰ ਬੱਚਿਆਂਵਿਚ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂਵਿਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣਦੀ ਪ੍ਰਬਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੰੁਦੀ ਹੈ |ਮਾਪੇ ਵਿਚਾਰਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਕਿਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ? ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ? ਮਾਪੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂਦਾ ਨਿਰੀਖਣਕਰਨ |ਅੰਕੜੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ 10-17 ਸਾਲ ਦੇ 20 ਫੀਸਦੀ ਬੱਚੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਸਮੱਗਰੀ ਆਨਲਾਈਨ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਭਾਵ 5 ਵਿਚੋਂ1 ਬੱਚਾ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ | 40 ਲੱਖਬੱਚੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵੈਬ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ |13-17 ਸਾਲ ਦੇ 61 ਫੀਸਦੀ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਪਰਸਨਲ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਹੈ | ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਨਿਊਡ ਫਿਲਮਾਂ, ਕਲਿੱਪ, ਕਾਰਟੂਨ, ਤਸਵੀਰਾਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂਛੱਡਦੀਆਂ | ਕਈਵਿਗੜੇ ਬੱਚੇ ਦੂਜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਾਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤ ਕੰਮਾਂਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ | ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂਦੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਸਕਣਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ | ਇਸੇ ਵਿਚ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂਦੀ ਭਲਾਈਹੈ |

-29/166, ਗਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਮੋਗਾ-142001.
ਈ-ਮੇਲ : jaspal.loham0gmail.com

ਸਕੂਲੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂਦੀ ਤਰਸਯੋਗ ਹਾਲਤ

ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ, ਲੇਖਕਾਂਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ 'ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਪਾਠਕ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਾਂਗ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ |' ਇਸ ਦੇ ਜਿਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਉਥੇ ਨਵੀਂਪਨੀਰੀ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਤੋਂ ਅਣਭਿੱਜ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਹੈ |
ਜੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂਸਕੂਲੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ(ਪਨੀਰੀ) ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਬਾਰੇ | ਸਕੂਲੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸਿਲੇਬਸ ਸਿਰਫਪਾਠ-ਪੁਸਤਕਾਂਦੁਆਲੇ ਹੀ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆਹੈ | ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ'ਚ ਚੰਗੇ ਨਾਗਰਿਕ ਦੇ ਗੁਣਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ |
ਕਾਲਜਾਂ ਦੀਆਂਪੁਸਤਕ-ਸ਼ਾਲਾਵਾਂਦੀ ਹਾਲਤ ਤਾਂਕੁਝਹੱਦ ਤੱਕ ਠੀਕ ਹੈ ਪਰ ਸਕੂਲੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂਦੀਆਂ) ਤਾਂਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਉੱਪਰ ਦੁਹੱਥੜੀਂਰੋ ਰਹੀਆਂਹਨ | ਇਹ ਨਹੀਂਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂਕੋਲ ਪੁਸਤਕਾਂਦੀ ਘਾਟ ਹੈ ਜਾਂਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਿਤਾਬਾਂਪੜ੍ਹਨੀਆਂਹੀ ਨਹੀਂਚਾਹੰੁਦੇ, ਸਗੋਂ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਤਾਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਸਾਹਿਤਕ ਰੁਚੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨਾਂਦੀ ਘਾਟ ਹੀ ਅਲਮਾਰੀਆਂ'ਚ ਬੰਦ ਕਿਤਾਬਾਂਦੀ 'ਘੰੁਡ ਚੁਕਾਈ' ਨਹੀਂਹੋਣਦਿੰਦੀ | ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਿਹੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿਚ ਬਿਨਾਂਛੋਹ ਪਈਆਂਕਿਤਾਬਾਂ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਉੱਪਰ ਅੱਥਰੂ ਵਹਾਉਾਦੀਆਂਹਨ |ਬਿਨਾਂਪੜ੍ਹੇ ਹੀ ਘੁਣ, ਸਿਉਾਕ, ਸੁਸਰੀ, ਸਿੱਲ੍ਹ ਆਦਿ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ 'ਰੱਦੀ' ਦਾ ਨਾਂਅਦੇ ਕੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦਾ ਢਿੱਡ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਾ-ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿੰਮਾ ਸੌਾਪਿਆਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ'ਚੋਂਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਾ ਤਾਂਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਦੂਰ ਦਾ ਵੀ ਵਾਹ-ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂਹੰੁਦਾ | ਉਨ੍ਹਾਂਭਲਾ ਪਲ-ਪਲ ਮਰ ਰਹੀਆਂਕਿਤਾਬਾਂਦੀ 'ਚੀਕ' ਕੀ ਸੁਣਨੀ ਹੈ? ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਖੁਦ ਇਨ੍ਹਾਂਸਤਰਾਂਦਾ ਲੇਖਕ ਹੈ, ਕਿਉਾਕਿ ਸਾਡੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿਚ, ਵਧੀਆ ਅਲਮਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਉਰਦੂ ਦੀਆਂਕਿਤਾਬਾਂਦੀ ਦਾਤ ਸੀ ਪਰ ਜਿਸ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਉਸ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿੰਮਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਉਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੂੰ ਹਵਾ ਹੀ ਨਹੀਂਸੀ ਲਵਾਉਾਦਾ, ਭਾਵ ਤਾਲਾ ਨਹੀਂਸੀ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਪਰ ਜੇ ਕਦੇ ਭੁੱਲ-ਭੁਲੇਖੇ ਤਾਲਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂਵਾਹਗਾ-ਬਾਰਡਰ ਖੁੱਲ੍ਹਣਵਾਂਗ ਤਰਸਦੀਆਂਨਜ਼ਰਾਂਨਾਲ ਕਿਤਾਬਾਂਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂਹੀ 'ਹੈਲੋ-ਹਾਏ' ਕਰਦੇ ਤਾਂਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਸਾਨੂੰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ, 'ਵੱਡੇ ਆਏ ਨੇ ਕਿਤਾਬਾਂਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ, ਨਾਲੇ ਤੁਸੀਂਕਿਹੜਾ ਕਿਤਾਬਾਂਪੜ੍ਹ ਕੇ 'ਪ੍ਰੀਤਲੜੀ' ਬਣਜਾਣਾ ਏ |' ਅਸੀਂਚਾਰ ਸਾਲ ਤਰਲੇ ਪਾਉਾਦਿਆਂ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰੀ ਗਏ ਪਰ ਕਦੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂਨਾਲ ਨੇੜਿਓਾਸਾਂਝਪਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ |
ਇਹ ਹਾਲਤ ਸਿਰਫ 15-20 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂਦੀਆਂਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਦੀ ਇਹੋ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਸਮਾਂ ਗਵਾਏਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ | ਸਿਰਫਚੈਕਿੰਗ ਆਦਿ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਬਲਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੁਸਤਕਾਂਬਾਲ-ਪਾਠਕਾਂਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋਣ, ਬਾਲ-ਪਾਠਕਾਂ ਤੇ ਲੇਖਕਾਂਦੀ ਸਿੱਧੀ ਸਾਂਝ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ | ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਸਾਹਿਤਕ ਰੁਚੀਆਂਵਾਲੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਨਿਸਚਿਤ ਪੀਰੀਅਡ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਨੀ ਵਿਚ ਰੱਖਕੇ ਇਹ ਪੀਰੀਅਡ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ 'ਚ ਹੀ ਲਗਾਉਣੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਬੱਚਿਆਂਨੂੰ ਕਾਪੀਆਂ, ਸਕਰੈਪ-ਬੁੱਕ, ਐਕਟੀਵਿਟੀ-ਬੁੱਕ ਆਦਿ ਉੱਪਰ ਰਚਨਾਵਾਂਰਚਣਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ 'ਚ ਵੀ ਵਰਨਣਯੋਗ ਸਥਾਨ ਦਿਵਾਉਣਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਹਿਤੈਸ਼ੀਆਂਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸਾਕਾਰ ਹੋਣਵੱਲ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਹੋ ਸਕੇਗੀ |

-ਪ੍ਰੀਤ ਨਗਰ, ਗੋਨਿਆਣਾ ਮੰਡੀ, ਬਠਿੰਡਾ | ਮੋਬਾ: 94177-55579

ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਹਿਰਦ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ ਟੀ. ਵੀ. ਚੈੱਨਲਾਂ ਨੂੰ

ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਚੈਨਲਾਂ ਵੱਲੋਂ 'ਸ਼ਰੇਆਮ' ਤੇ 'ਹੱਸ-ਹੱਸ' ਕੇ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ | ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪੱਖੋਂ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ | ਸਾਡੇ ਦੌਰ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਟੀ. ਵੀ. 'ਤੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਾਹਲੇ ਹਨ ਪਰ ਲਿਖਣ-ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਇਕਾ-ਦੁੱਕਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ |
ਮੈਂ ਖੁਦ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਨਿਊਜ਼ ਡੈਸਕਾਂ ਅਤੇ ਫੀਲਡ 'ਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ | ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮੁੱਖ ਖਾਮੀਆਂ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿੱਜੀ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਦਫਤਰ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂ ਆਸ-ਪਾਸ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ 'ਚ ਸਥਿਤ ਵੀ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਗੈਰ-ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਬੈਠੇ ਹਨ | ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜ੍ਹਨੀ, ਲਿਖਣੀ ਜਾਂ ਬੋਲਣੀ ਨਹੀਂਆਉਾਦੀ | ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲਾਂ 'ਚ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਉੱਚ ਡਿਗਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਜੇ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਬੈਠ ਜਾਓ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ 'ਚ ਨਹੀਂ ਪੁੱਜੇਗੀ | ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਪੱਖੋਂ ਸਿਹਾਰੀ, ਬਿਹਾਰੀ, ਹੋੜਾ, ਕਨੌੜਾ, ਟਿੱਪੀ, ਅੱਧਕ, ਬਿੰਦੀ, ਣਾਣੇ, ਨੰਨੇ ਆਦਿ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵੱਲ ਤਾਂ ਉੱਕਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ | ਕੌਲੀ ਨੂੰ ਕੋਲੀ, ਚੋਣ ਨੂੰ ਚੌਣ, ਚੌਲ ਨੂੰ ਚੋਲ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਨੀ ਆਮ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਟੀ. ਵੀ. ਪੇਸ਼ਕਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ | ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਪੰਜਾਬੀ 'ਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਰਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਹਿੰਦੀ ਜਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਭਾਰੀ-ਭਰਕਮ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ | ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਨਾ ਦੇ 'ਮਰਨ ਵਰਤ' ਮੌਕੇ ਕੁਝ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲ 'ਅਨਸ਼ਨ' ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਲਿਖਦੇ ਰਹੇ ਹਨ | ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਜਿਹੇ ਮੁੰਡੇ-ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ-ਸੰਵਰ ਕੇ ਟੀ. ਵੀ. ਐਾਕਰ ਬਣਨ ਦਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਹੈ ਪਰ ਬੋਲੀ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਵੱਲ ਕੋਈ ਖਾਸ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ |
ਦੂਜਾ ਪੱਖ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਭੈੜਾ ਹੈ | ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ 'ਚ ਜੋ ਭਾਸ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਤਾਂ ਰੱਬ ਹੀ ਰਾਖਾ ਹੈ | ਨਿੱਜੀ ਤਜਰਬੇ 'ਚੋਂ ਕੁਝ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹਾਂਗਾ | 'ਵਰਡ' ਕੱਪ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ 'ਫਸਟ', ਅੰਨਾ ਦਾ 'ਅਨਸ਼ਨ', 'ਗੇਹੂ' ਦੀ ਫਸਲ ਮੰਡੀਆਂ 'ਚ ਆਈ, 'ਬਸ-ਟਰੱਕ' 'ਐਕਸੀਡੈਂਟ' 'ਚ 'ਤੀਨ ਮੋਤਾ', 'ਸ਼ਿਕਸ਼ਾ' 'ਚ ਕਦੋ ਹੋਵੇਗਾ ਸਧਾਰ, ਲਾਲ ਬੱਤੀ 'ਜਮਪ' ਕਰਨ 'ਤੇ ਜੁਰਮਾਨਾ, ਸੀਟ ਬੈਲਟ 'ਨਾਂਅ ਬਨਣ' 'ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ ਜੁਰਮਾਨ ਆਦਿ-ਆਦਿ | ਧਿਆਨ ਦੇਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਵਰਲਡ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੱਤਿਆਨਾਸ਼ ਵਰਡ (ਅੱਖਰ) ਲਿਖ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਇਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਵਿਸ਼ਵ' ਸ਼ਬਦ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ | ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨਸ਼ਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮਰਨ ਵਰਤ ਅਤੇ ਗੇਹੂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਕਣਕ ਸ਼ਬਦ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ | ਬਾਕੀ ਥਾਂ ਵੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਵੱਲ ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ | ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚੈਨਲਾਂ 'ਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦਾ ਦਬਾਅ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ |
ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਐਸਾ ਪੇਸ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਚ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਾ ਇਸ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ | ਪਰ ਅੱਜ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅਰਥਚਾਰੇ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਸਿੱਖ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ 'ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਜੋਗੀ ਜਾਣਕਾਰੀ' ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਖਾਸ ਤਰੱਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ | ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਤੇ ਖਬਰਾਂ ਦੀ ਸਾਜ-ਸਜਾਵਟ ਅਤੇ ਐਾਕਰਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਦਿੱਖ ਵੱਲ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਬੋਲ ਕੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਚੈਨਲ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਵੱਲ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਤੇ ਸੁਹਾਗੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ |

-14, ਨਿਊ ਬੈਂਕ ਕਲੋਨੀ, ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਰੋਡ, ਖੰਨਾ-141401. ਮੋਬਾ: 97802-16767, npsjagdeo0gmail.com

ਸਮਾਜ-ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ

ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਸਮਾਜ-ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾਯੋਗ ਹੈ | ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂਸਮਾਜ-ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂਆਪਣੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਸਮਾਜ-ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਅਨੇਕਾਂਉਪਰਾਲੇ ਕਰ ਰਹੀਆਂਹਨ |ਇਨ੍ਹਾਂਸੰਸਥਾਵਾਂਵੱਲੋਂਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਸਫਾਈਮੁਹਿੰਮ ਅਤੇ ਰੁੱਖਲਗਾਉਣਵਰਗੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਮੁਕਤ ਬਣਾਉਣਲਈ ਆਪਣਾ ਬਹੁਮੁੱਲਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ |ਕਈਸੰਸਥਾਵਾਂਵੱਲੋਂਵੱਖ-ਵੱਖਬਿਮਾਰੀਆਂਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਮੈਡੀਕਲ ਕੈਂਪ ਲਗਾ ਕੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਖੂਨਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋਕਾਂਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਲੋਕ ਲਹਿਰ ਬਣਾਉਣਲਈਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂਹਨ |ਇਨ੍ਹਾਂਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਹੀ ਅੱਜ ਅਨੇਕਾਂਬਹੁਮੁੱਲੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਮੰੂਹ ਪੈਣ ਤੋਂਬਚਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ |
ਲੋਕਾਂਵਿਚ ਉਸਾਰੂ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਨ, ਨਰੋਏ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀਕੋਣਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂਵੱਡੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰ ਰਹੀਆਂਹਨ |ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂਵਿਚ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਟਕ-ਮੇਲਿਆਂਰਾਹੀਂਜਨ-ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਹੋਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ |ਕਈਸੰਸਥਾਵਾਂਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਰਸੇ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂਨੂੰ ਬਚਾਉਣਲਈਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਢੀ ਹੋਈਹੈ | ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਲਾਚਾਰ ਲੋਕਾਂਦੀ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਕ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਇਹ ਸੰਸਥਾਵਾਂਆਪਣੇ ਮੁੱਢਲਾ ਫਰਜ਼ ਸਮਝਦੀਆਂਹਨ | ਇਸ ਤੋਂਇਲਾਵਾ ਕਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂਵੱਲੋਂ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂਦੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂਦੇ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਪੰੁਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ'ਤੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਗਰੀਬ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਟੀਆਂ, ਬੂਟ, ਵਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸਮਾਨ ਵੰਡ ਕੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ |ਕਈਸਮਾਜ-ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਕੁਝਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਦਿਖਾਏਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਸਮੇਂਦੀਆਂਸਰਕਾਰਾਂਲੰਮੇ ਸਮੇਂਤੱਕ ਕਰਨ ਵਿਚ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀਆਂ ਹਨ | ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭਤੋਂਵੱਧ ਸਿੱਖਿਅਤ ਰਾਜ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿਵਾਉਣਵਿਚ ਉਥੋਂ ਦੀਆਂ ਸਮਾਜ-ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂਨੇ ਬੜੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈਹੈ |ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂਪੰਜਾਬ ਅੰਦਰ 'ਅਜੀਤ ਹਰਿਆਵਲ ਲਹਿਰ' ਤਹਿਤ ਇਨ੍ਹਾਂਸੰਸਥਾਵਾਂਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂਵਿਚ ਲੱਖਾਂ ਰੁੱਖ ਲਗਾ ਕੇ ਨਵਾਂਕੀਰਤੀਮਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆਹੈ |

-ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਕਿਲ੍ਹਾ ਨੌਾ(ਨਵਾਂਕਿਲ੍ਹਾ),
ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫਰੀਦਕੋਟ-151203. ਮੋਬਾ: 98155-92951

ਅੱਜ ਵੀ ਜੁਆਨ ਹੈ 82 ਸਾਲਾ ਫਲਾਇੰਗ ਅਫਸਰ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਭੱਕਲ

ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੇਸ਼-ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਲਈ ਹਰੇਕ ਕੰਮਕਾਜ ਨੂੰ ਮੂਹਰੇ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ82 ਸਾਲਾ ਸਾਬਕਾ ਫਲਾਇੰਗ ਅਫਸਰ ਸ: ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਭੱਕਲ ਅੱਜ ਵੀ ਜੁਆਨ ਨਜ਼ਰ ਆਰਿਹਾ ਹੈ |ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਨਿਵੇਕਲੀ ਪਿਰਤ ਪਾਉਾਦਾ, ਕੁਦਰਤੀ ਬਨਸਪਤੀ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਸ: ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਅੱਜ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਵਿਕਾਸ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਸਕੂਲ ਪਸਵਕ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਗ੍ਰਾਮ ਸਭਾ ਦੇ ਮੁੱਖਬੁਲਾਰੇ ਵਜੋਂ ਅਨੇਕ ਸੇਵਾਵਾਂਨਿਭਾਅਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਭੈੜੀਆਂਅਲਾਮਤਾਂਤੋਂਦੂਰ ਰੱਖਕੇ ਦੇਸ਼-ਕੌਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਅੱਤ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿਚ 25 ਮਾਰਚ, 1931 ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਰੁਲਦਾਂਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਪਿਤਾ ਮੇਲਾ ਸਿੰਘਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘਨੇ ਮੁਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈਕੋਟਲਾ ਨੌਧ ਤੋਂ ਕੀਤੀ | ਉਪਰੰਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਕੂਲਾਂਤੋਂਉੱਚ-ਵਿੱਦਿਆਹਾਸਲ ਕੀਤੀ |
ਦੇਸ਼-ਕੌਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਲੈ ਕੇ 1952 ਵਿਚ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਅਤੇ 1986 ਨੂੰ ਫਲਾਇੰਗ ਅਫਸਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਏ |ਸੇਵਾ ਦੌਰਾਨ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਦਿਖਾਉਣ'ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮੈਡੀਟੌਰੀਅਸ ਮੈਡਲ, ਰਕਸ਼ਾ ਮੈਡਲ, ਸਵਰਨ ਪੂਰਬੀ ਸਟਾਰ, ਸਮਰ ਸੇਵਾ ਸਟਾਫ ਮੈਡਲ, 25ਵੀਂਐਨੇਵਰਸਿਰੀ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਮੈਡਲ ਤੋਂਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈਮੈਡਲਾਂਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸ: ਗੰਗਾ ਸਿੰਘਭੱਕਲ ਨੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਸਰਪੰਚ ਵਜੋਂਵੀ ਸੇਵਾਵਾਂਨਿਭਾਈਆਂ |ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਣਗਿਣਤ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈਕੰਮ, ਕਾਜਵੇ, ਬੁਢਾਪਾ ਪੈਨਸ਼ਨਾਂ, ਅੰਗਹੀਣਾਂਲਈਟਰਾਈ ਸਾਈਕਲ ਜਿਹੇ ਕਾਰਜਾਂਨੂੰ ਵੀ ਬਾਖੂਬੀ ਨਿਭਾਇਆ | ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਲਈ, ਦਹੇਜ ਦੀ ਲਾਹਣਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂਦੀ ਗਿ੍ਫਤ ਵਿਚ ਆਏ ਵਿਅਕਤੀਆਂਨੂੰ ਸਾਰਥਿਕ ਲੀਹਾਂ'ਤੇ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬਾਬਾ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘਭੱਕਲ ਸਦਾ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ |

-ਰਵਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਲੁਗਾਣਾ,
ਬੁੱਲ੍ਹੋਵਾਲ (ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ) |

ਬੱਚਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਵੇਸਲਾਪਣ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਘਾਤਕ

ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮ-ਧੰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿਚ ਐਨਾ ਰੁੱਝ ਗਿਆਹੈ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਈ ਤਾਂਕੀ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂਲਈਵੀ ਸਮਾਂ ਕੱਢਣਾ ਔਖਾ ਹੋਇਆਜਾਪਦਾ ਹੈ |ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਸਕੂਲ-ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅੱਜ ਜਦ ਦੇਸ਼ਅੰਦਰ ਆਏਦਿਨ ਲਗਾਤਾਰ ਅਪਰਾਧਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂਵਾਪਰ ਰਹੀਆਂਹਨ, ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂਹਰ ਮਾਪੇ ਵੱਲੋਂਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂਦੀ ਪਲ-ਪਲ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣੀ ਬੜੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਹੈ | ਸਕੂਲ ਭੇਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂਦੇ ਲਾਡਲੇ ਜਾਂਲਾਡਲੀ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂਦੇ ਮਿੱਤਰ/ਸਹੇਲੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਕੀ ਹੈ? ਬੱਚੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕੀ ਹੈ?ਬੱਚਾ ਸਕੂਲ ਜਾਂਕਾਲਜ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਤੋਂਬਾਅਦ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂਵਿਚ ਘਰ ਆਉਾਦਾ ਹੈ? ਇਨ੍ਹਾਂਗੱਲਾਂਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਮਾਪਿਆਂਲਈਬੜੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ | ਇਸ ਤੋਂਬਾਅਦ ਜੇ ਅਸੀਂਮੋਬਾਈਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਪਿਆਂਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂਦੇ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂਤੋਂਚੋਰੀ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਵੀ ਰੱਖਿਆਹੋਇਆ ਹੈ | ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਰੱਖਣਾ ਕੋਈ ਬੁਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਸਦਉਪਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ | ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਇਕ ਮੁੱਠੀ ਵਿਚ ਬੰਦ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੰੁਦੀ ਹੈ ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਮਾਪਿਆਂਤੋਂ ਚੋਰੀ ਅੱਧੀ-ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਇਸ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਖਰਾਬ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ |ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੋਂਡਾਊਨਲੋਡ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਭਰਪੂਰ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇਖਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂਵਿਚ ਕਾਮ-ਉਤੇਜਨਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਉਜਾਗਰ ਹੰੁਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਬਲਾਤਕਾਰ ਵਰਗੀਆਂ ਅਤਿ-ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਘਟਨਾਵਾਂਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ |ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੈਨਲਾਂ'ਤੇ ਲੱਚਰਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰਧਾੜ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਵਿਚ ਮਾਡਲ ਕੁੜੀਆਂਵੱਲੋਂਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ |ਇਨ੍ਹਾਂਸਭਚੀਜ਼ਾਂਦਾ ਬਾਲ-ਮਨਾਂ ਉੱਪਰ ਡੰੂਘਾ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਰਾਧਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂਵਾਪਰਦੀਆਂਹਨ | ਸੋ, ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚੋਂਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੁਝ ਪਲ ਬੱਚਿਆਂਲਈ ਜ਼ਰੂਰ ਕੱਢਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਰ ਚੰਗੇ-ਮਾੜੇ ਪਹਿਲੂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂਜੋ ਉਹ ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਚੰਗੇ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣਸਕਣ |

-ਰਾਜਾ ਗਿੱਲ,
ਚੜਿੱਕ (ਮੋਗਾ) | ਮੋਬਾ: 94654-11585

ਦਿਹਾਤੀ ਸਿਹਤ ਢਾਂਚੇ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ

ਸਿਹਤ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਹੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁੰਦੀ ਵੀ ਹੈ | ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਪਿੰਡ ਵਿਚ (ਤਾਇਨਾਤ ਜਗ੍ਹਾ) ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰੂ ਤਾਂ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਕੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ | ਸਰਕਾਰ ਵੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਟਾਫ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਚੈਕਿੰਗ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਯਤਨ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ | ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਿਹਤ ਮੰਤਰੀ ਜੀ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤਵੱਜੋਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਟਾਫ਼ ਦੀ ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ 9 ਤੋਂ 5 ਵਜੇ ਤੱਕ ਹਾਜ਼ਰੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਭੁੱਲ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕ ਡਾਕਟਰ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਜ਼ ਕੁਰਸੀ, ਸਟੈਥੋ, ਬੀ. ਪੀ. ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਅਤੇ 2-4 ਬੁਖਾਰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦ ਮਰੀਜ਼ ਵਾਸਤੇ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ | ਬਸ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਖਾਨਾਪੂਰਤੀ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ |
ਸਰਕਾਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਬਜਟ ਡਾਕਟਰੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ 'ਤੇ ਖਰਚ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿਚ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ ਪਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਬਜਟ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਖਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਸ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਖਰੀਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ | ਸਪੈਸ਼ਲਿਸਟ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਮਸ਼ੀਨ, ਉਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਸਪੈਸ਼ਲਿਸਟ ਨਹੀਂ | ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਹਿਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਰਚੇ ਕੱਟਣ ਦਾ ਕੰਮ, ਐਮਰਜੈਂਸੀ, ਵੀ. ਆਈ. ਪੀ. ਡਿਊਟੀ, ਫੈਮਿਲੀ ਪਲਾਨਿੰਗ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸਰਵੇਖਣ 'ਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰਕੇ ਕੰਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ |
ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਇਕ ਸਰਕਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜੋ ਉਸ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਪੀ. ਐਚ. ਸੀ. ਅਤੇ ਸੀ. ਐਚ. ਸੀ. ਦੀ ਹੋਂਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਥੇ ਸਾਰੇ ਮਾਹਿਰ ਡਾਕਟਰ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਇਸ ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਦਵਾਈ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਕਿਸੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹੀ ਮਰੀਜ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣੀ ਬਿਹਤਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਸਮਝੂ | ਕੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਵਾਲਾ ਸਾਰਾ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਿਆ?
ਹਾਂ ਸੱਚ! ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਜੋ ਪੇਂਡੂ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਪੇਂਡੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ | ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਬਣਨਾ ਹੈ |
ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਇਲਾਜ ਕਿਸੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਸੰਸਥਾ ਵਿਚ ਹੀ ਕਰਵਾਏ ਸਰਕਾਰੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ | ਪਰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਿਹਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਏਨਾ ਫਰਕ ਕਿਉਂ?
ਸਾਡਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਿਹਤ ਬਜਟ ਅਜ਼ਾਈਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਜੋ ਪਿੰਡ ਦੀ ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਉਥੇ ਉਸ ਸਪੈਸ਼ਲਟੀ ਦਾ ਡਾਕਟਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਗਰ ਡਾਕਟਰ ਹੈ ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਮਰੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਹੈ ਤਾਂ 2-4, ਜਿਸ ਵਾਸਤੇ ਉਸ ਮਸ਼ੀਨ 'ਤੇ ਖਰਚੇ ਪੈਸੇ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ | ਕੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ? ਚਾਹੀਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਇਕ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਅਤੇ ਇਕ ਸਟਾਫ਼ ਨਰਸ ਤੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਸਿਰਫ਼ ਪੀ. ਐਚ. ਸੀ./ਸੀ. ਐਚ. ਸੀ. ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਇਕ ਹੀ ਛੱਤ ਥੱਲੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਘੱਟ ਖਰਚੇ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦ ਮਰੀਜ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਰੈਫਰ ਕਰ ਸਕਣ |
ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਡਾਕਟਰੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂ ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਇਲਾਜ | ਅਗਰ ਸਰਕਾਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਅਦਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿਚ ਕਾਫੀ ਬਿਹਤਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ | ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਵਿਚ ਹਰ ਕੋਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ | ਬੇਸ਼ੱਕ ਦਾਖਲਾ ਨੀਤੀ ਬਹੁਤ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਤਾਂ ਸਿੱਧੇ ਜਾਂ ਅਸਿੱਧੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਹੈ | ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸਹੀ ਜਾਂ ਗ਼ਲਤ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਰਿਟ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ | ਕੋਈ ਵੀ ਕੈਪੀਟੇਸ਼ਨ ਫੀਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਐਡਜਟਸਟਮੈਂਟ ਨਹੀਂ | ਕਿਉਂਕਿ? ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਜਿਸ ਨੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ ਦੂਸਰਾ ਦਰਜਾ ਲੈਣਾ ਹੈ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੇ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ 50-60 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਹਨ | ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਗ਼ਰੀਬ ਮਰੀਜ਼ ਵੀ ਉਹਨੂੰ ਇਕ ਪੈਸੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਏ. ਟੀ. ਐਮ. ਮਸ਼ੀਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਜ਼ਰ ਆਊ | ਅਸਲ ਵਿਚ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਸਰ ਬਾਕੀ ਸਟਾਫ ਜਿਵੇਂ ਸਟਾਫ ਨਰਸ, ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ, ਡਿਸਪੈਂਸਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪੈਰਾ ਮੈਡੀਕਲ ਸਟਾਫ 'ਤੇ ਵੀ ਪੈਣਾ ਹੈ |

-ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਓਪਥਮੋਲੋਜ਼ੀ, ਐਸ. ਜੀ. ਆਰ. ਡੀ. ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ,
391, ਗ੍ਰੀਨ ਐਵੀਨਿਊ, ਅੰਮਿ੍ਤਸਰ | ਮੋਬਾ: 98729-35355.

ਬੱਸਾਂ 'ਚ ਵੱਜਦੇ ਗੀਤ ਕਿੰਨੇ ਸਹੀ ਕਿੰਨੇ ਗ਼ਲਤ?

ਵੇਖਣ-ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਇਹ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਮਸਲਾ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਪਰ ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਗਲਤ ਰੀਤ ਨੂੰ ਜੇ ਵਕਤ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਅੱਜ ਛੋਟੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਿਰਦਰਦੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ | ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਚਲਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਬੱਸਾਂ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੋ, ਕੋਈ ਵੀ ਬੱਸ ਤਹਾਨੂੰ ਐਸੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਗੀਤ ਨਾ ਚੱਲਦੇ ਹੋਣ | ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰਕਾਰੀ ਬੱਸਾਂ 'ਚ ਵੀ ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ | ਇਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੀਤ ਆਵਾਜ਼ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਸਨ ਪਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਹਰ ਬੱਸ ਵਿਚ ਵੀਡੀਓ ਗੀਤ ਵਿਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ | ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇਸ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਲਿਖ ਕੇ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਲੰਬੇ ਸਫਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬੱਸਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਫਿਲਮਾਂ ਆਦਿ ਵੀ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂਗੀਤ ਤਾਂ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹੀ ਹਨ |
ਮੈ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਬੱਸਾਂ 'ਚ ਵੱਜਦੇ ਗੀਤ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਵੇਖੇ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੀਤ ਅਸ਼ਲੀਲ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ | ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਨਾਲ ਕੋਈ ਤੱਲੋਕਾਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਰਾਈ ਬਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਗਾਹ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਕਾਮੇਡੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘਟੀਆ ਅਤੇ ਲੱਚਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ | ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਗੀਤ ਜਾਂ ਫਿਲਮਾਂ ਤਾਂ ਆਟੇ 'ਚ ਲੂਣ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ |
ਜਦੋਂ ਇਕ ਆਮ ਬੰਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ 'ਚ ਕਬੀਲਦਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਬੱਸ 'ਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਭੈਣ, ਧੀ ਨਾਲ ਸਫਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬੱਸ 'ਚ ਬੈਠਣ ਸਾਰ ਹੀ ਐਸਾ ਗੀਤ ਵਿਖਾਇਆ ਜਾਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋ-ਅੰਦਰੀ ਪਾਣੀ-ਪਾਣੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸਿਵਾਏ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ | ਨੌਕਰੀ-ਪੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਜਬੂਰਨ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ | ਕਿਉਾਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਐਸੇ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ 'ਚ ਤਾਂ ਕੀ, ਬੰਦਾ 'ਕੱਲਾ ਬੈਠ ਕੇ ਵੀ ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ | ਦੋਹਰੇ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਘਟੀਆ ਅਤੇ ਲੱਚਰਤਾ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਗਾਇਕੀ ਜਿਥੇ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੇਲ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਗੰਧਲਾ ਵੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ |
ਪੰਜੇ ਉਾਗਲਾਂ ਇਕ ਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਹੋ ਸਕਦੈ ਕੋਈ ਬੱਸ ਵਾਲਾ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਵਿਖਾਉਾਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਉਾਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਐਸੀ ਫਿਲਮ ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਰਾਈ ਖਿਲ਼ਾਫ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਐਸੇ ਸੰਤ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਬਚਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਐਸੇ ਬੱਸਾਂ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਘੱਟ ਨੇ |
ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਸਮੱਸਿਆ ਵੱਲ ਸਾਨੂੰ ਰਲ ਕੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ | ਹੋ ਸਕਦੈ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕਰਕੇ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਹੋ ਕਿ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਸਫਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਪਰ ਹੋ ਸਕਦੈ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਭੈਣ, ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਸਾਡੀ ਧੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਫਰ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ | ਜੇ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਇਸ ਅੱਗ ਦਾ ਸੇਕ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਜ਼ਰੂਰ ਆਏਗਾ | ਐਸੇ ਗੀਤ ਵਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੱਸਾਂ 'ਚ ਸਫਰ ਨਾ ਕਰੀਏ | ਡਰਾਈਵਰ, ਕੰਡਕਟਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਭੈੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਈਏ | ਡਰਾਈਵਰ, ਕੰਡਕਟਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਨੇ |
ਤੁਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕੋ ਤਾਂ ਸਹੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮਰਥਨ 'ਚ ਇਕ ਕਾਫਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ | ਤੁਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਰਸਤੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਬਣ ਜਾਣਗੇ | ਆਓ, ਰਲ ਕੇ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰੀਏ, ਸਮਾਜ 'ਚ ਪਣਪ ਰਹੀ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਵਿਰੁੱਧ ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ੍ਹ ਹੋਈਏ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਬੱਸ 'ਚ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰ ਝੁਕਾਅ ਕੇ ਸਫਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ |

-ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਰੁੱਪ ਆਫ ਕਾਲਜ, ਲਾਂਡਰਾਂ, ਤਹਿ: ਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਜੀਤਗੜ੍ਹ | ਮੋਬਾ: 98720-10560

ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਲਈ...

ਅੱਜ ਕਈ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਮਾਣ 'ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ' ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਦੱਸ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ | ਕੁਝ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਆਉਾਦੇ 50 ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਦਾ ਖਦਸ਼ਾ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਹੈ |
ਅੱਜ ਇਕ ਪੰਜਾਬੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂਅ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤਰਜ਼ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਾਉਾਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਕੇ-ਸਬੰਧੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ-ਮਿੱਤਰ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਪ੍ਰਤੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਖਦਸ਼ਾ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੋਰ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਣਾ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਦਾ ਤਿ੍ਸਕਾਰ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਾਹਜ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ | ਹਾਂ! ਸ਼ਾਨ ਜ਼ਰੂਰ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਮੌਕੇ ਜਾਂ ਸਥਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ | ਅਜਿਹੇ ਪੜੇ੍ਹ-ਲਿਖੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਕ ਅਨਪੜ੍ਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ |
ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਊਲ-ਜਲੂਲ ਮਿਸ਼ਰਣ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਭੁੱਲਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਾਕਿ ਜਿਸ ਦਿਲਕਸ਼ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਇਕ ਅਣਭੋਲ ਪੰਜਾਬੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਦਾ-ਬੋਲਦਾ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਸਾਡੇ ਗੁਰੂਆਂ-ਪੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਰੜੀ ਮਿਹਨਤ-ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਅਣਮੁੱਲੀ ਦਾਤ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੈ | ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਇਕ-ਇਕ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖਣਾ ਸਾਡਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ | ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਤੇ ਬੋਲਣਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਹੋੜ ਵਿਚ ਡਰ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਸੱਚੀਂ ਹੀ ਭੁੱਲ ਨਾ ਜਾਈਏ! ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੋ | ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁਲਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਬੰਧਤ ਵਿਭਾਗ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸਭਾਵਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ |

-ਪਿੰਡ ਅੜੈ੍ਹਚਾ ਰੋਡ, ਡਾਕ: ਦੋਰਾਹਾ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ |
ਮੋਬਾ: 98147-18761

ਸਰਬਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਧਾਰਨੀ ਜ਼ਰੂਰੀ

ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਪਹਿਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸੂਬੇ ਦੀਆਂ ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਚੌੜਾ ਕਰਕੇ ਬਣਾਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਧ ਰਹੀ ਆਵਾਜਾਈ ਕਾਰਨ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂ ਤੰਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਗੱਲ ਵਿਚ ਕੋਈਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂਕਿ ਲੱਖ ਔਕੜਾਂਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੇ ਅੱਤਵਾਦ ਦੇ ਕਾਲੇ ਦੌਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਰਾਹ ਫੜਿਆਹੈ | ਮਾੜੀ ਆਰਥਿਕਤਾ, ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਵਿਤਕਰੇ ਤੇ ਪਹਾੜ ਜਿੱਡੇ ਕਰਜ਼ੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਰਾਹ ਏਨਾ ਸੌਖਾ ਤਾਂਨਹੀਂਪਰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝਸਮੇਂਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਸਮੇਤ ਹਰੇਕ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ | ਪਰ ਵੱਡੇ ਅਫਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈਮੁੱਖ ਮੰਨੀਆਂਜਾਂਦੀਆਂਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਦੀ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਹੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਰਹੱਦੀ ਜ਼ਿਲਿ੍ਹਆਂ ਤੇ ਮਾਝੇ ਵਿਚ ਹਾਲਤ ਅਤੀ ਮੰਦੀ ਹੈ |ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਅਕਾਲੀ-ਭਾਜਪਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂਹੋਈਆਂਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜਿੱਤ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਿਚ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਦਾ ਅਹਿਮ ਰੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਧਾਰਨ ਵਿਚ ਇਹ ਸਰਕਾਰ 6 ਸਾਲਾਂਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂਹੋ ਸਕੀ |ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਰਗੇ ਪੇਂਡੂ ਤੇ ਖੇਤੀ ਆਧਾਰਿਤ ਰਾਜ ਵਿਚ ਤਾਂਹੋਰ ਵੀ ਅਹਿਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂਹਨ |ਪਿੰਡਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂਨੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂਤੇ ਮੰਡੀਆਂਵਿਚ ਤੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਰਾਹੀਂਹੀ ਪਹੰੁਚਣਾ ਹੰੁਦਾ ਹੈ |ਟੁੱਟੀਆਂਤੇ ਤੰਗ ਸੜਕਾਂਪਿੰਡਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂਤੇ ਪਿੰਡਾਂਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਰੋੜਾ ਹਨ |ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂਨੂੰ ਕੌਮੀ ਮਾਰਗਾਂਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਚਹੰੁ-ਮਾਰਗੀ ਤੇ ਛੇ ਮਾਰਗੀ ਸੜਕਾਂਤੇ ਬਾਈਪਾਸਾਂਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਬਣਨ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੰੁਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਲੋੜ ਵੀ ਹੈ | ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਖਣਵਿਚ ਆਈਹੈ ਕਿ ਕਈ ਸੜਕਾਂਤਾਂਮਾਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਅਜਿਹੀਆਂਹਨ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ 10 ਤੋਂ12 ਸਾਲਾਂਤੋਂਮੁਰੰਮਤ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਰਹੀਆਂਹਨ ਤੇ ਅਤਿ ਬਦਤਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਹਨ | ਕੁਝਸੜਕਾਂ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂਵਿਚ ਬਣੀਆਂਹਨ, ਘਟੀਆਸਮੱਗਰੀ ਕਾਰਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂਹਨ |ਲੋਕਾਂਦੇ ਵਾਹਨਾਂਦਾ ਤੇ ਜਾਨਾਂਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂਸੜਕਾਂਕਾਰਨ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਕਈਖਤਰਨਾਕ ਹਾਦਸੇ ਇਨ੍ਹਾਂਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂ'ਤੇ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ |ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂਦੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਪਹਿਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸੂਬੇ ਦੀਆਂਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂਸੜਕਾਂਨੂੰ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਚੌੜਾ ਕਰਕੇ ਬਣਾਏ, ਕਿਉਾਕਿ ਵਧਰਹੀ ਆਵਾਜਾਈ ਕਾਰਨ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂ ਤੰਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀਆਂਹਨ | ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਹਾਦਸੇ ਵਧੇ ਹਨ |
ਕਿਸਾਨ ਭਰਾਵਾਂਨੂੰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ |ਕਿਸਾਨ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਲਾ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ |ਇਸ ਵਿਚ ਹੀ ਸਾਡਾ ਸਭਦਾ ਫਾਇਦਾ ਹੈ | ਇਸ ਤੋਂਇਲਾਵਾ ਮੈਂ ਇਕ ਸੁਝਾਅ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੰੁਦਾ ਹਾਂਕਿ ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਨਹਿਰਾਂ, ਸੂਇਆਂ ਤੇ ਸੇਮ ਨਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੜਕਾਂਬਣਾ ਦਿੱਤੀਆਂਜਾਣਤਾਂਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਖਰਚ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਸੜਕਾਂ ਦਾ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਤਾਣਾ-ਬਾਣਾ ਬਣਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਵਾਜਾਈਕਈਸੜਕਾਂ ਤੋਂਘਟੇਗੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂਦੇ ਸਮੇਂਦੀ ਬੱਚਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਹਾਦਸੇ ਵੀ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ |ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬ ਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਾਈਵੇ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਬਣਾ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂਸਾਡਾ ਪੰਜਾਬ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਵਾਜਾਈ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਕੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਵੇਂਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਗੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ |ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂਤੁਰੰਤ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂਸੰਪਰਕ ਸੜਕਾਂਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਧਾਰ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇ | ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂਕਰਨ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸਰਬਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਹੋਵੇਗਾ |

-ਪਿੰਡ ਪੀਰ ਦੀ ਸੈਨ, ਡਾਕ: ਬੱਬਰੀ ਨੰਗਲ (ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ)-143529. ਮੋਬਾ: 98768-56311

ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਲੁੱ ਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਯਾਤਰੀ

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੱਜ ਕੇ ਠੱਗਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਤੇ ਬੱਸ ਅੱਡਿਆਂ 'ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ ਹਨ | ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਦੁਕਾਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੇਕੇ 'ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਰੱਜ ਕੇ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ |
ਬੱਸ ਅੱਡਿਆਂ ਤੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੀ 2 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 10 ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਦੀ ਚੇਪੀ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ | ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਰ ਦੁਕਾਨਾਂ 'ਤੇ ਅੱਧਾ ਲਿਟਰ ਠੰਢੇ ਕੋਕਾ ਕੋਲਾ, ਡਿਊ, ਪੈਪਸੀ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ 22–23 ਰੁਪਏ 'ਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ | ਪਰ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਜਾਂ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ-ਆਉਂਦੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸਰਕਾਰ ਕਿਹੜਾ ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਗਾਹਕਾਂ 'ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹੀ ਠੰਢੇ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ ਉਥੇ 25 ਤੋਂ 30 'ਚ ਪੂਰੀ ਆਕੜ ਨਾਲ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ | ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਾਹਕ ਇਹ ਕਹਿ ਵੀ ਦੇਵੇ ਕਿ ਭਾਈ ਇਸ 'ਤੇ ਤਾਂ 22 ਰੁਪਏ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਅੱਗੋਂ ਪੂਰੇ ਰੋਹਬ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਜਿਥੇ 22 ਦੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਲੈ, ਇਥੇ ਤਾਂ ਐਨੇ ਦੀ ਹੀ ਮਿਲੂ |' ਵਿਚਾਰਾ ਗਾਹਕ ਨਾ ਇਧਰ ਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਨਾ ਉਧਰ ਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬੱਸ 'ਚ ਚੜ੍ਹਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਦੀ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ | ਇਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਗੁੰਡਾਗਰਦੀ 'ਤੇ ਵੀ ਉੱਤਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਕੁੱਟ-ਮਾਰ ਤੱਕ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ |
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬੱਸ ਅੱਡਿਆਂ ਤੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹੋਰਨਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਮੁੱਲ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਹ ਦੁਕਾਨਦਾਰ 2–4 ਰੁਪਏ ਫਾਲਤੂ ਹੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ | ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਰਫ ਇਸੇ ਲਈ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਧੇ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਠੱਗ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮੁੱਲ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਸੇ 'ਚ ਚੀਜ਼ ਵੇਚਣ ਦਾ ਕੇਸ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ | ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਠੱਗ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਗਾਹਕ 'ਕੰਜਿਊਮਰ ਰਾਈਟ ਆਰਗੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ' ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ | ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਾਏ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਵਿਰੁੱਧ ਕੇਸ ਦਾਇਰ ਕਰ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਕ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ |

-81465–73901

ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਨਾਂਅ'ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣਕਿਉਾ?

ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਨਾਂਅ'ਤੇ ਵਿਆਹਾਂਵਿਚ ਸਪੀਕਰਾਂਦਾ ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂਵਿਆਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂਵਧਾਉਾਦਾ | ਵਿਆਹਾਂਸਮੇਂਘਰਾਂਅਤੇ ਪੈਲੇਸਾਂਵਿਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਵੱਜਦੇ ਸਪੀਕਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰਾਂਲਈਖਤਰਨਾਕ ਹਨ |ਜਦੋਂ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਤਾਂਵਿਆਹਾਂਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਰਹੇ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੰੁਦਾ ਹੋਵੇਗਾ | ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤਾਂਇਕ ਸਮਝਦਾਰ ਇਨਸਾਨ ਹੀ ਸਮਝਸਕਦਾ ਹੈ |ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਖਾਸਕਰ ਬੱਚੇ ਵਿਆਹਾਂਸਮੇਂਇਨ੍ਹਾਂਡੀ. ਜੇ. ਸਪੀਕਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਸਹਿੰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਸੁਣਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਸੋਚ 'ਤੇ ਗ਼ਲਤ ਅਸਰ ਪੈਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ |ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਗੁਆਂਢੀ, ਬਿਮਾਰ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਬੱਚਿਆਂਨੂੰ ਵੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਜ਼ਾ ਕਿਥੋਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਾਂ ਸਿਆਣਪਤਾ ਹੈ? ਵਿਆਹਾਂਵਿਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਨਾਂਅ'ਤੇ ਸਪੀਕਰਾਂਨਾਲ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਸ਼ੋਰ ਕਰਨਾ ਸਿਰੇ ਦੀ ਮੂਰਖਮੱਤ, ਅਨਪੜ੍ਹਤਾ ਜਾਂਹੰਕਾਰ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸਿਆਣਪਤਾ ਨਹੀਂ |
ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣਦੇ ਖਿਲਾਫਕਾਨੂੰਨ ਵਿਵਸਥਾ ਤਾਂਹੈ ਪਰ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣਨੂੰ ਰੋਕਣਵਾਲਾ ਮਹਿਕਮਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂਨਿਭਾਉਾਦਾ ਜਾਂਫਿਰ ਸਿਆਸੀ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣਦੇ ਖਿਲਾਫਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |ਸਾਡੀਆਂਸਰਕਾਰਾਂ,ਵਿਆਹਾਂ ਵਿਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਆਪਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਇਸ ਖਤਰਨਾਕ ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣਦੇ ਖਿਲਾਫਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣਵਾਲੀਆਂਪੀੜ੍ਹੀਆਂਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਅਸਰ ਪੈਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ |ਸਰਕਾਰਾਂਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣਫੈਲਾਅ ਕੇ ਕਾਨੂੰਨ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫਸਖਤ ਤੋਂ ਸਖਤ ਕਾਰਵਾਈ ਅਮਲ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਵੇ |ਸਾਡੀ ਆਮ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਪੀਕਰਾਂਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਦਾਇਰੇ ਵਿਚ ਰੱਖਣ |

-ਅਧਿਆਪਕਾ, ਗ: ਅ: ਦ: ਪ: ਸਕੂਲ, ਨਾਨੋਵਾਲ, ਖਮਾਣੋਂ (ਫਤਹਿਗੜ੍ਹਸਾਹਿਬ) | ਮੋਬਾ: 98766-68834

ਇਮਤਿਹਾਨਾਂ ਵਿਚ ਨਕਲ ਦਾ ਮਾਰੂ ਰੁਝਾਨ

ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹਨ, ਇਹ ਹੀ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਸਾਰੇ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਪਰਖ ਹੋਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਪਰ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਬਲਬੂਤੇ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨਕਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਕੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ | ਸਕੂਲ, ਕਾਲਜ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਲਈਆਂ ਜਾਦੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨਕਲ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੁੱਟਾਂ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ, ਬਾਹਰੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਕੇਦਰਾਂ ਵਿਚ ਡਿਊਟੀ ਦੇ ਰਹੇ ਨਿਰੀਖਕ ਮੂਕ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣੇ ਹੋਏਹਨ | ਅਧਿਆਪਕ ਵਰਗ ਦੀ ਕੋਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉੇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਵਜੋਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |
ਇਹ ਰੁਤਬਾ ਤਾਂ ਅਕਸਰ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਵਰਗ ਦੇ ਆਲਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ | ਪਰ ਇਸ ਸਭ ਦਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਅਧਿਆਪਕ ਵਰਗ, ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੀਆਂ ਮਾਰੂ ਨੀਤੀਆਂ, ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਾਪੇ ਜਾਂ ਆਲੇ- ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕ | ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੀ ਹੱਥ ਕੰਡੇ ਕਿਉਾ ਨਾ ਅਪਣਾਉਣੇ ਪੈਣ | ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਪਰ ਲੋੜ ਹੈ ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦੀ | ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਯੁੱਗ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਮਿਹਨਤ ਨੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣੀ ਹੈ | ਫਿਰ ਕਿਉਾ ਨਾ ਇਸ ਨਕਲ ਰੂਪੀ ਕਲੰਕ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਪਣਾ ਕੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸੇਧ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ |

-ਮੁਹੱਲਾ ਪੱਬੀਆ, ਧਰਮਕੋਟ |

ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਐਵਰੈਸਟ ਵਿਜੇਤਾ ਕਰਨਲ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਚੀਮਾ

ਪਦਮਸ੍ਰੀ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਐਵਾਰਡ ਸਮੇਤ ਅਨੇਕਾਂਐਵਾਰਡ ਲੈਣਵਾਲੇ ਸ੍ਰੀਗੰਗਾਨਗਰ ਵਾਸੀ ਮਰਹੂਮ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘਚੀਮਾ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਸਭਤੋਂਪਹਿਲਾਂ ਐਵਰੈਸਟ ਚੋਟੀ ਉੱਪਰ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ |
ਕਰਨਲ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘਚੀਮਾ ਦਾ ਜਨਮ 16 ਜਨਵਰੀ 1938 ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲਾਇਲਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ 'ਚ ਹੋਇਆਸੀ | ਦੇਸ਼ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂਬਾਅਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸ੍ਰੀਗੰਗਾਨਗਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਚੱਕ 4-ਜੀ (ਛੋਟੀ) 'ਚ ਆਗਿਆ | ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ੍ਰੀਗੰਗਾਨਗਰ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲੁਧਿਆਣਾ ਤੋਂਪੂਰੀ ਕੀਤੀ |ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਲੇਰਾਨਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਸੁਭਾਅਕਾਰਨ ਫੌਜ 'ਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਏ |ਸੰਨ 1964 'ਚ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘਚੀਮਾ ਨੇ ਐਵਰੈਸਟ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ | ਇਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਐਵਰੈਸਟ 'ਤੇ ਭੇਜੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਟੋਲੀ 'ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ |ਪਹਿਲੀ ਟੋਲੀ 'ਚ ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ, ਸ਼ੇਰਪਾ, ਨੁਵਾਂਗ ਗੋਂਗੂ, ਦੂਜੀ ਟੋਲੀ 'ਚ ਸੋਨਮ ਵਾਂਗਿਆਲ ਅਤੇ ਸੋਨਮ ਯਾਟਸੋ, ਤੀਜੀ ਟੋਲੀ 'ਚ ਸੀ. ਪੀ. ਵੋਹਰਾ, ਅੰਗਕਾਮੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਟੋਲੀ 'ਚ ਮੇਜਰ ਐਚ. ਪੀ. ਐਸ. ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ, ਫੂਦੋਰਜੀ ਅਤੇ ਐਚ. ਸੀ. ਐਸ. ਰਾਵਤ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ | ਐਵਰੈਸਟ 'ਤੇ ਪੈਰ ਧਰਨ ਦਾ ਗੌਰਵ ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੂੰ 20 ਮਈ, 1965 ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ | ਇਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੇ ਐਵਰੈਸਟ ਉੱਪਰ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ |
ਵੈਸੇ ਤਾਂਐਡਮੰਡ ਹਿਲੇਰੀ ਅਤੇ ਤੇਨਜਿੰਗ ਨੇ 29 ਮਈ 1953 ਨੂੰ ਐਵਰੈਸਟ 'ਤੇ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆਸੀ ਪਰ ਚੀਮਾ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਵਰੈਸਟ ਚੋਟੀ ਉੱਪਰ ਫਤਹਿ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ |ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੂੰ ਪਦਮਸ੍ਰੀ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਐਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ |ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੇ 1965 ਅਤੇ 1971 ਦੀ ਲੜਾਈ'ਚ ਵਧ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ |ਫੌਜ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਸੇਵਾ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਮੈਡਲ ਵਰਗੇ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਮਿਲੇ | 16 ਸਾਲ ਤੱਕ ਫੌਜ 'ਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂਬਾਅਦ ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੇ ਸੇਵਾ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਚੱਕ 4-ਜੀ (ਛੋਟੀ) 'ਚ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੇਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ | ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜਸਥਾਨ ਬੀਜ ਨਿਗਮ ਅਤੇ ਗੰਗਾਨਗਰ ਸ਼ੂਗਰ ਮਿੱਲ ਦਾ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ |ਉਹ ਸ੍ਰੀਗੰਗਾਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਕ ਸਮਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਬੀਜ ਨਿਗਮ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਰਹੇ | ਬਿਮਾਰ ਹੋਣਕਾਰਨ 16 ਨਵੰਬਰ, 1989 ਨੂੰ ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ |
ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰੀਗੰਗਾਨਗਰ 'ਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ | ਇਹ ਸਕੂਲ ਗੰਗਾਨਗਰ ਦਾ ਉੱਚ-ਕੋਟੀ ਦਾ ਸਕੂਲ ਹੈ | ਇਸ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਹੁਣ ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਅਰਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਹਨ |ਕਰਨਲ ਚੀਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰੀਗੰਗਾਨਗਰ ਦਾ ਨਾਂਅਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਪਰ ਅਫਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ | ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕੋਈ ਯਾਦਗਾਰ ਨਹੀਂਬਣਾਈਗਈ | ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਬਰਸੀ ਮੌਕੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ |

-ਪਿੰਡ ਚੱਕ 46 ਜੀ. ਬੀ., ਡਾਕ: ਚੱਕ 51 ਜੀ. ਬੀ., ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸ੍ਰੀਗੰਗਾਨਗਰ (ਰਾਜਸਥਾਨ) |
ਮੋਬਾ: 097729-20166, jagjitkhakh46gb0yahoo.co

ਪਿੰਡ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦਰਵਾਜ਼ਾ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਬਣੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ | ਇਕ ਸਮਾਂਸੀ ਜਦੋਂਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬਿਨਾਂਭੇਦ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਜੁੜ ਬੈਠਕੇ ਵਿਚਾਰਾਂਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ |ਜੇਕਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂਦੀ ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੀਏਤਾਂਉਸ ਬੀਤ ਚੁੱਕੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਣਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਹੈ |ਭਾਵੇਂਬੀਤੇ ਸਮੇਂਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੀ ਹੋਣਪਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂਯਾਦਾਂਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂਹਨ |ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਦੋਵੇਂਗੇਟ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਡਾਟਾਂ ਭੇੜ ਕੇ ਬਣਾਏ, ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਦੋਵੇਂਪਾਸੇ ਚੌਾਤਰਾ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਰਸਤਾ ਹੰੁਦਾ ਹੈ | ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਚੌਾਤਰੇ 'ਤੇ ਬਚਪਨ 'ਚ ਖੇਡਣਦੀਆਂਭਲਾ ਕੌਣ ਭੁਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਯਾਦਾਂ?ਪਰ ਇਹ ਚੌਾਤਰੇ ਅੱਜ ਟੀ. ਵੀ. 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂਵਿਚ ਲੋਕਾਂਦੇ ਮਗਨ ਹੋਣਕਰਕੇ ਸੰੁਨੇ ਪਏਸੰਭਾਲ ਨਾ ਹੋਣਕਾਰਨ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਹਨ |ਪਹਿਲਾਂਪੂਰਾ ਪਿੰਡ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਹੰੁਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਡਰੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੇਟ ਲਗਾਏ ਹੰੁਦੇ ਸਨ | ਕਈਪਿੰਡਾਂਵਿਚ ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂਵੱਲੋਂਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਚੌਕੀਦਾਰ ਵੀ ਲਗਾਏਹੰੁਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ'ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਹੁਣਲੋਕਾਂਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੋਠੀਆਂਪਾ ਲਈਆਂਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਹੋਰ ਵੀ ਘਟ ਚੁੱਕੀ ਹੈ |
ਦੀਵਾਲੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਲੋਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਚੌਾਤਰਿਆਂ'ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੀਂਤੇਲ ਦੇ ਭਰੇ ਦੀਵੇ ਲਗਾਉਾਦੇ ਹਨ |ਦੀਵਿਆਂਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਜਗਮਗ-ਜਗਮਗ ਕਰਦਾ ਹੈ |ਲੋਹੜੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕੁਝਵਿਅਕਤੀਆਂਵੱਲੋਂਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਚੌਾਤਰਿਆਂ ਅੱਗੇ ਪਾਥੀਆਂ ਦੀ ਧੂਣੀ ਲਗਾ ਕੇ ਅੱਗ ਸੇਕ ਕੇ ਸਰੀਰਕ ਠੰਢ ਤੋਂਰਾਹਤ ਪਾਈਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਘਰ ਵਿਚ ਮੰੁਡਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨਵਜੰਮੇ ਮੰੁਡੇ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਣਲਈਭੇਲੀ (ਗੁੜ) ਅਤੇ ਪਾਥੀਆਂਦਾ ਟੋਕਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ | ਇਕੱਠੇ ਹੋਏਵਿਅਕਤੀਆਂਵਿਚੋਂਹੀ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੀਆਂਭੇਲੀਆਂਪਹੰੁਚਣ 'ਤੇ ਧੂਣੀ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਨਵਜੰਮੇ ਮੰੁਡਿਆਂਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਣਦੀ ਦੁਆ ਕਰਦਾ ਹੈ |ਦੁਆ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਗੁੜ ਦੀਆਂਪੇਸੀਆਂਭੰਨ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ | ਜੇਕਰ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਰੋਣੋਂ ਨਹੀਂਹਟਦਾ ਤਾਂਪਿੰਡ ਦੀ ਧੀ-ਨੂੰਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅੱਗੋਂਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੱਚੇ ਦੁਆਲੇ ਛੁਆ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ |ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਓਪਰੀ ਨਜ਼ਰ ਲੱਗ ਗਈ ਹੈ |ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਓਪਰੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਘਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ |ਹਰ ਲੰਘਣਵਾਲਾ ਸੂਝਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅੰਦਰ ਲੰਘਦੇ ਸਮੇਂਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ |

-ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਕਲੇਰ ਬੱਸੀਆਂ,
ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਬੱਸੀਆਂ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ |

ਕਰੰਸੀ ਨੋਟਾਂਦੀ ਬੇਕਦਰੀ ਬੰਦ ਹੋਵੇ

ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਰੰਸੀ ਨੋਟ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੰੁਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰੰਸੀ ਨੋਟਾਂਦੀ ਬੇਕਦਰੀ ਹੰੁਦੀ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ | ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੋਟਾਂ ਉੱਪਰ ਕੁਝਨਾ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਹੰੁਦਾ ਹੈ |ਕੋਈਨੋਟਾਂਉੱਪਰ ਗਿਣਤੀ ਲਿਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਮੋਬਾਈਲ ਨੰਬਰ ਲਿਖਿਆਹੰੁਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਉੱਪਰ ਸ਼ੇਅਰੋ-ਸ਼ਾਇਰੀ ਲਿਖੀ ਹੰੁਦੀ ਹੈ | ਅਗਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਾਗਜ਼ ਵਗੈਰਾ ਨਹੀਂਮਿਲਦਾ ਤਾਂ ਨੋਟਾਂ ਉੱਪਰ ਐਡਰੈੱਸ ਹੀ ਲਿਖਿਆਹੰੁਦਾ ਹੈ |ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂਮੈਂਦੇਖਿਆਹੈ ਕਿ ਨੋਟਾਂਉੱਪਰ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੰੁਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਕਿ ਅਸੀਂਰਾਸ਼ਟਰਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ | ਮੈਂ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕਾਂਦੇ ਨੋਟ ਵੀ ਦੇਖੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਹੰੁਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਉੱਪਰ ਕੁਝਵੀ ਨਹੀਂਲਿਖਿਆਹੰੁਦਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕਿ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਕਰੰਸੀ ਦੀ ਕਦਰ ਹੈ ਉਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ਦੇ ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ | ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਰੰਸੀ ਨੋਟਾਂਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂਜੋ ਸਾਡੀ ਸਾਖ ਇੱਜ਼ਤ ਬਣੀ ਰਹੇ |

-ਗਲੀ ਨੰ: 16, ਧੋਬੀਆਣਾ ਰੋਡ, ਬਠਿੰਡਾ-151001.
ਮੋਬਾ: 098157-57816






Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX