ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਦਿੱਲੀ 'ਚ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਝਟਕੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਹਿਸੂਸ
. . .  4 minutes ago
ਸ਼ਿਵ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖ ਫ਼ਾਰ ਜਸਟਿਸ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਗੁਰਪਤਵੰਤ ਸਿੰਘ ਪਨੂੰ ਦਾ ਕੀਤਾ ਫੂਕਿਆ ਪੁਤਲਾ
. . .  20 minutes ago
ਅਜਨਾਲਾ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਐੱਸ. ਪ੍ਰਸ਼ੋਤਮ)- ਅੱਜ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਚੌਂਕ 'ਚ ਸ਼ਿਵ ਸੈਨਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੌਮੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੰਜੀਵ ਘਨੌਲੀ ਦੀ...
ਆਰ.ਸੀ.ਐਫ. ਬਚਾਓ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਹਰੇ ਰੋਸ ਵਿਖਾਵਾ
. . .  22 minutes ago
ਕਪੂਰਥਲਾ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ)- ਆਰ.ਸੀ.ਐਫ. ਬਚਾਓ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਕੇਂਦਰੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਦੇ ਸੱਦੇ 'ਤੇ ਅੱਜ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ...
ਬਿਜਲੀ ਸ਼ਾਰਟ ਸਰਕਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਘਰ 'ਚ ਲੱਗੀ ਅੱਗ
. . .  52 minutes ago
ਨੂਰਪੁਰ ਬੇਦੀ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਢੀਂਡਸਾ)- ਨੂਰਪੁਰ ਬੇਦੀ ਬਲਾਕ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕੁੰਭੇ ਵਾਲ ਵਿਖੇ ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰ ਕਰੀਬ ਦੋ ਵਜੇ ਬਿਜਲੀ ਸ਼ਾਰਟ ਸਰਕਟ...
ਪਾਕਿ 'ਚ ਹਾਦਸੇ ਦੌਰਾਨ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਿੱਖ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਵੱਲੋਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ
. . .  59 minutes ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 3 ਜੁਲਾਈ - ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਸਥਾਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਤੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਪਰਤ....
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ 'ਚ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ 11 ਹੋਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ
. . .  about 1 hour ago
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਰੇਸ਼ਮ ਸਿੰਘ)- ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ 'ਚ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ 11 ਹੋਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ ...
ਪਠਾਨਕੋਟ 'ਚ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹੋਈ ਪੁਸ਼ਟੀ
. . .  about 1 hour ago
ਪਠਾਨਕੋਟ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਚੌਹਾਨ/ਸੰਧੂ/ਆਸ਼ੀਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ) - ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪਠਾਨਕੋਟ 'ਚ ਅੱਜ 2 ਹੋਰ ਕੋਰੋਨਾ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ...
ਪੋਸਕੋ ਐਕਟ ਤਹਿਤ ਦਰਜ਼ ਕੇਸ 'ਚ ਮਦਦ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਪੌਣੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਦੀ ਧੋਖਾਧੜੀ
. . .  about 1 hour ago
ਪੱਤਰਕਾਰ ਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਸਿੰਘ ਧੰਜੂ ਨਹੀ ਰਹੇ
. . .  about 1 hour ago
ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ) - ਪੱਤਰਕਾਰ ਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਸਿੰਘ ਧੰਜੂ ਨਹੀ ਰਹੇ। ਉਹ ਕਰੀਬ 65 ਸਾਲਾ...
ਮਾਰਕੀਟ ਕਮੇਟੀ ਰਾਮਾਂ ਮੰਡੀ ਦੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬੰਟੀ ਚੇਅਰਮੈਨ 'ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਕੌਰ ਦੀਪਾ ਬੰਗੀ ਬਣੇ ਵਾਇਸ ਚੇਅਰਮੈਨ
. . .  about 1 hour ago
ਰਾਮ ਮੰਡੀ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਲਹਿਰੀ)- ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ...
ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਨਗਰ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ 'ਚ ਰੈਫਰੈਂਡਮ 2020 ਦੇ ਲੱਗੇ ਪੋਸਟਰ
. . .  about 1 hour ago
ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ 03 ਜੁਲਾਈ (ਰਣਜੀਤ ਸਿੱਖ ਰਾਜੂ)- ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨ ਪੱਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ 'ਚੋ ਚਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਰੈਫਰੈਂਡਮ...
ਲੁਧਿਆਣਾ 'ਚ ਕੋਰੋਨਾ ਕਾਰਨ ਇਕ ਹੋਰ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਹੋਈ ਮੌਤ
. . .  about 1 hour ago
ਲੁਧਿਆਣਾ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ) - ਲੁਧਿਆਣਾ 'ਚ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਰੀਜ਼...
ਪਰਮਪਾਲ ਸਿੰਘ ਤਖ਼ਤੂਪੁਰਾ ਬਣੇ ਮਾਰਕੀਟ ਕਮੇਟੀ ਨਿਹਾਲ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ
. . .  about 1 hour ago
ਮੋਗਾ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਗੁਰਤੇਜ ਸਿੰਘ ਬੱਬੀ)- ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਅੱਜ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਨੋਟੀਫ਼ਿਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਐਡਵੋਕੇਟ ਪਰਮਪਾਲ ਸਿੰਘ ਤਖ਼ਤੂਪੁਰਾ ...
ਖੇਮਕਰਨ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਮਾਤਰਾ 'ਚ ਹੈਰੋਇਨ ਬਰਾਮਦ
. . .  about 1 hour ago
ਖੇਮਕਰਨ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਰਾਕੇਸ਼ ਬਿੱਲਾ)- ਖੇਮਕਰਨ ਸੈਕਟਰ 'ਚ ਹਿੰਦ-ਪਾਕਿ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਅੱਜ ਸਪੈਸ਼ਲ ਨਾਰਕੋਟਿਕਸ ਸੈਲ ਤਰਨਤਾਰਨ ....
ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਘਰੇਲੂ ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ 14 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕੁਆਰੰਟੀਨ ਨਿਯਮ ਖ਼ਤਮ
. . .  about 1 hour ago
ਭਾਈ ਕਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੁਨਾਮ ਅਕਾਲੀ ਦਲ 'ਚ ਹੋਏ ਸ਼ਾਮਲ
. . .  about 1 hour ago
ਲੌਂਗੋਵਾਲ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਵਿਨੋਦ/ਖੰਨਾ) - ਕੇਂਦਰੀ ਹਕੂਮਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਤਸ਼ੱਦਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਮਰਹੂਮ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ...
'ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂ 'ਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਲਈ ਡੇਟਸ਼ੀਟ 'ਚ ਤਬਦੀਲੀ
. . .  about 2 hours ago
ਗੁਆਂਢ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਤੇਜ਼ਾਬ
. . .  about 2 hours ago
ਨਹਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਜਗਦੇਵ ਕਲਾਂ ਨਹਿਰ 'ਚ ਡੁੱਬਿਆ ਨੌਜਵਾਨ
. . .  about 2 hours ago
ਜਗਦੇਵ ਕਲਾਂ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ) - ਲਾਹੌਰ ਬਰਾਂਚ ਨਹਿਰ ਪੁਲ ਜਗਦੇਵ ਕਲਾਂ ਨੇੜੇ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇ ਨਹਿਰ 'ਚ ਨਹਾਉਂਦੇ...
ਪਾਕਿ 'ਚ ਸਿੱਖ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਗੱਡੀ ਹਾਦਸਾ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਦੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ
. . .  about 2 hours ago
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਜੱਸ)- ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਸਥਾਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਤੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ....
ਬਠਿੰਡਾ 'ਚ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਹੋਈ ਮੌਤ
. . .  about 2 hours ago
ਬਠਿੰਡਾ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਨਾਇਬ ਸਿੱਧੂ)- ਬਠਿੰਡਾ ਵਿਖੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਅੱਜ ਇੱਕ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ...
ਸਬ ਡਵੀਜ਼ਨ ਜਸਤਰਵਾਲ ਦਾ ਜੇ.ਈ ਅਤੇ ਲਾਈਨ ਮੈਨ ਆਪਸ 'ਚ ਹੋਏ ਗੁੱਥਮ-ਗੁੱਥੀ
. . .  about 2 hours ago
ਓਠੀਆ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਛੀਨਾ) - ਪਾਵਰਕਾਮ ਦੀ ਸਬਡਵੀਜ਼ਨ ਜਸਤਰਵਾਲ ਵਿਖੇ ਤਾਇਨਾਤ ਜੇ.ਈ ਰਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਲਾਈਨ ...
ਸ਼ਹੀਦ ਨਾਇਬ ਸੂਬੇਦਾਰ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸਰਕਾਰੀ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਭੋਜਰਾਜ ਦਾ ਨਾਂਅ
. . .  about 2 hours ago
ਕਲਾਨੌਰ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਪੁਰੇਵਾਲ)- ਚਾਈਨਾ ਭਾਰਤ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਤਣਾਅ ਦੌਰਾਨ ਬੀਤੇ ਦਿਨ ਗਲਵਾਨ ਘਾਟੀ 'ਚ ਪਿੰਡ ਭੋਜਰਾਜ ...
ਕਾਂਗਰਸ ਤੇ 'ਆਪ' ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ - ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ
. . .  about 1 hour ago
ਜਲਾਲਾਬਾਦ,3ਜੁਲਾਈ(ਜਤਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ/ਕਰਨ ਚੁਚਰਾ)- ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵੇ....
ਜਥੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਭੁੱਖ ਹੜਤਾਲ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਬੰਦੀ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਹੱਲ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ
. . .  about 3 hours ago
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, 3 ਜੁਲਾਈ (ਜੱਸ)- ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਜਥੇਦਾਰ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਗਿਆਨੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ...
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..

ਸਾਹਿਤ ਫੁਲਵਾੜੀ

ਕਹਾਣੀ

ਰਖਵਾਲੇ

ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਫ਼ੌਜੀ ਦੀ ਧੀ ਅਮਨ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਚ ਦੋ ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅਮਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਸਟਾਫ਼ ਨਰਸ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਨਖਾਹ ਤੇ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਨਾਲ ਘਰ ਦਾ ਚੰਗਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਚਲਦਾ ਸੀ ਤੇ ਪੰਜ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਸੀ। ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਖ਼ਰਚ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਅਮਨ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਇਕ ਸਰਦੇ-ਪੁੱਜਦੇ ਘਰ ਤਲਵੰਡੀ ਵਾਲੇ ਸਰਦਾਰ ਦਰਬਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਲੜਕੇ ਸੰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਂਤੀ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਦਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਚਲਦਾ ਸੀ।
ਅਮਨ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਨਵੇਂ ਆਏ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ 'ਤੇ ਲੱਗ ਗਈ ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਾਰਾ ਬੋਝ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੇਟੇ ਜੱਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
'ਸੁਰਜੀਤ ਕੁਰੇ! ਇਧਰ ਆ, ਵਿਆਹ 'ਚ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਦਿਨ ਰਹਿ ਗਏ, ਦਿਨ ਤਾਂ ਭੱਜੇ ਜਾਂਦੇ ਆ, ਕੋਈ ਲੀੜੇ-ਲੱਤੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸ। ਕੁੜੀ ਦੀ ਟੂੰਮ-ਟਾਕੀ ਵੀ ਬਣਾਉਣੀ ਆ', ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਜਿਹੀ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ। ਜੱਸ ਵੀ ਆ ਗਿਆ। ਤਿੰਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਵਿਆਹ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
'ਸਾਸਰੀ ਕਾਲ ਬਲਦੇਵ ਸਿਆਂ', ਤੀਰਥ ਵਿਚੋਲਾ ਫਤਹਿ ਬੁਲਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। 'ਆ ਬਈ ਤੀਰਥਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ?'
'ਖ਼ਬਰ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੁੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਕਹਿੰਦੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਆ। ਸਾਡਾ 'ਕੱਲਾ-'ਕੱਲਾ ਮੁੰਡਾ। ਭਾਈ ਅਸੀਂ ਰਿਸਕ ਨੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਥੇਰੇ ਬਾਹਰ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।' ਤੀਰਥ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਲੱਤਣ ਫਿਰ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਪੱਕੀ ਫ਼ਸਲ 'ਤੇ ਗੜੇ ਪੈ ਗਏ ਹੋਣ।
'ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ, ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਛੱਡ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਰਾਊਂ', ਤੀਰਥ ਨੇ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਫ਼ੌਜੀ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ।
'ਫ਼ਿਕਰ ਤਾਂ ਹੋ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਤੀਰਥਾ, ਧੀਆਂ ਵਾਲੇ ਆਂ, ਲੋਕ ਸੌ-ਸੌ ਗੱਲਾਂ ਬਣਾਉਣਗੇ। ਸ਼ਰੀਕੇ ਵਾਲੇ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ?' ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ ਰੋਣਹਾਕੀ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ।
ਦੋ ਕੁ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਦਰਬਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਲੜਕੇ ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕੋਕਰੀ ਵਾਲੇ 'ਭਾਂਡੇ ਭੰਨਾਂ' ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਕੁਲਜੀਤ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਖਾਂਦਾ-ਪੀਂਦਾ ਘਰ ਸੀ।
ਪੇਕੇ ਗਈ ਕੁਲਜੀਤ ਨੂੰ ਸੰਦੀਪ ਕੋਕਰੀ ਲੈਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਸਾਲਾ ਜੱਗਾ ਤੇ ਸੰਦੀਪ ਆਪਣੇ ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ ਸਕਿਆਂ, ਚਾਚੇ-ਤਾਇਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਘਰ ਆ ਗਏ।
'ਲਿਆਓ ਬਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਕੁਝ। ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਨੇ ਜਾਣਾ', ਜੱਗੇ ਨੇ ਚੌਂਕੇ 'ਚ ਬੈਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਜ਼ਨਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ। ਜੱਗੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਦੋ ਗਿਲਾਸਾਂ ਵਿਚ ਕੋਕਾ ਕੋਲਾ ਪਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਜੱਗੇ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਗਿਲਾਸ ਵਗਾਹ ਕੇ ਮਾਰੇ। ਗਿਲਾਸ ਕੀਚਰ-ਕੀਚਰ ਹੋ ਗਏ।
'ਇਹ ਕੋਈ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਆ', ਕਹਿ ਕੇ ਜੱਗਾ ਅੰਦਰੋਂ ਵਿਸਕੀ ਦੀ ਬੋਤਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆਇਆ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਬਚੇ ਮੀਟ ਦੀ ਪਲੇਟ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਦਾਰੂ ਪੀਣ ਲੱਗ ਪਏ।
'ਦਿਨ ਛਿਪ ਗਿਆ ਜਾਣਾ ਏ ਤਾਂ ਚਲੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਰਹਿ ਪਵੋ', ਕੁਲਜੀਤ ਨੇ ਉਠ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਦਿਨ ਛਿਪਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਤਲਵੰਡੀ ਵੱਲ ਕਾਰ 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਏ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਦਾ ਝੂਟਾ ਜਿਹਾ ਆਇਆ ਤੇ ਕਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਟਰੱਕ ਨਾਲ ਜਾ ਟਕਰਾਈ। ਡਰਾਈਵਰ ਸਾਈਡ ਟਕਰਾਉਣ ਕਰਕੇ ਸੰਦੀਪ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੁਲਜੀਤ ਦੇ ਮਾਮੂਲੀ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ। ਕੁਲਜੀਤ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਹਸਪਤਾਲ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਖ਼ੂਨ ਕਾਫ਼ੀ ਵਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
'ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਦਾ ਗਰੁੱਪ 'ਓ ਨੈਗੇਟਿਵ' ਹੈ, ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕੁਲਜੀਤ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਖ਼ੂਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ।
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਸਪਤਾਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਕਿਸੇ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ। ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਬੜੀ ਘਬਰਾਹਟ ਸੀ।
'ਖ਼ੂਨ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਥੀਏਟਰ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਚਲੋ', ਡਾਕਟਰ ਆਪਣੇ ਸਟਾਫ਼ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਥੀਏਟਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
'ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਰੀਜ਼ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਸਾਨੂੰ ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਕੱਟਣਾ ਪਿਆ', ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
'ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ। ਕੱਟੇ ਹੱਥ ਦਾ ਪਤਾ ਚਲਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਬੇਰੰਗੀ ਜਾਪਣ ਲੱਗੀ। ਕੁਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਬੁਲਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਖ਼ੂਨ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ?'
'ਇਸ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖ਼ੂਨ ਦੇ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ', ਕੁਲਜੀਤ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਨਰਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮਾਸਕ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਅਮਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ। ਕੁਲਜੀਤ ਨੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈਬੋਰੇਟਰੀ ਤੋਂ ਆਈ ਅਮਨ ਦੀ ਕੋਰੋਨਾ ਨੈਗੇਟਿਵ ਰਿਪੋਰਟ ਤੇ ਨਾਲ ਅਮਨ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਨੋਟ ਵੀ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਕੋਰੋਨਾ ਪੀੜਤ ਮਰੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਬਾਪ ਤੇ ਉਸ ਵਰਗੇ ਅਨੇਕਾਂ ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਨੇ ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ ਵਰਗੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਬਣ ਕੇ ਡੱਕ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸਾਡੀ ਟੀਮ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰਲੇ ਅਦਿੱਖ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਅਦਿੱਖ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਕਿੱਟ ਰੂਪੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।'
'ਮੈਨੂੰ ਅਮਨ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗੀ', ਕੁਲਜੀਤ ਨੇ ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਹੱਥ ਘੁਟਦਿਆਂ ਤਸੱਲੀ ਦਿੱਤੀ।
ਕੁਲਜੀਤ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਦੇਖ ਕੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋਏ ਸੰਦੀਪ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਹੋਣੋਂ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕੀਆਂ। ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਸ਼ਰਮ ਨੇ ਗੂੰਗੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਪਏ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਹੰਝੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਅਮਨ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ। ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪਛਤਾਵੇ ਦੇ ਹੰਝੂ ਅਮਨ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।

-ਪਿੰਡ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ,
ਤਹਿਸੀਲ ਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੋਗਾ।
ਮੋਬਾਈਲ : 89686-00674


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਦਰਦ

ਬਿਮਾਰੀ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਅਜੇ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰਿਫਤ ਵਿਚ ਲਿਆ ਸੀ ਪਰ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸਹਿਮ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਸੀ। ਟੀ ਵੀ ਚੈਨਲਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸਹਿਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਛੂਤ ਦਾ ਇਹ ਰੋਗ ਦੇਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ 'ਚ ਵੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹਤਿਆਤ ਵਜੋਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਕੂਲ, ਕਾਲਜ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ, ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ, ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਮਾਲ ਸਭ ਬੰਦ ਰੱਖਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਸਨ।
ਪੰਜਵੀਂ 'ਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਕਰਨਵੀਰ ਸਕੂਲੋਂ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਨਵੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਐਲਾਨੀਆਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਾਹਲਾ ਸੀ। ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਘਰ ਦਾ ਪੈਂਡਾ ਅੱਜ ਜਿਵੇਂ ਮੁੱਕਣ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਿਹਾ। ਕਾਹਲੀ-ਕਾਹਲੀ ਤੁਰਦਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਟੁੱਟਣ-ਟੁੱਟਣ ਕਰਦੀ ਚੱਪਲ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ। ਬਰਫ ਵਰਗੀ ਸੀਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈਰ ਧਰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੇ ਬੋਲ ਯਾਦ ਆਏ
'ਬੱਚਿਓ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੰਢ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਿਓ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਣੂ ਠੰਢ 'ਚ ਵਧੇਰੇ ਮਾਰ ਕਰਦੈ,
ਉਹ ਸਹਿਮ ਜਿਹਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਮਨ ਕਰੜਾ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ ਗਿਆ। ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਪੈਂਦੀ ਕਿਣਮਿਣ-ਕਾਣੀ ਸਦਕਾ ਉਸ ਦੀ ਸਕੂਲ ਵਾਲੀ ਵਰਦੀ ਦੀ ਇਕੋ-ਇਕ ਕੋਟੀ ਸੁੱਕੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਪਰਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਪਾਈ ਪਤਲੀ ਜਿਹੀ ਕਮੀਜ਼ ਵੀ ਵਰ੍ਹਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਠੰਢ ਨਾਲ ਠੁਰ ਠੁਰ ਕਰਦਾ ਉਹ ਰਵਾਂ ਰਵੀਂ ਘਰ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੇ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੇ ਆਟੋ ਰਿਕਸ਼ਾ, ਸਕੂਲ ਵੈਨਾਂ, ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਰ ਬੱਸਾਂ ਜਦੋਂ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਪਾਣੀ 'ਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਤਾਂ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਛਿੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਭਿੱਜ ਜਾਣ ਦੇ ਡਰੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ। ਘਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅੱਜ ਮੁੱਕਣ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਿਹਾ।
ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਬਿਮਾਰੀ ਸਬੰਧੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਉਹ ਘਰ ਵੜਿਆ। ਘਰ ਕਾਹਦਾ ਸੀ ਬਸ ਮਸਾਂ ਹੀ 50 ਕੁ ਗਜ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਢਕਣ ਸੀ। ਟੀਨ ਦੀ ਛੱਤ ਗਰਮੀਆਂ 'ਚ ਤਪਦੀ ਵਾਧੂ ਪਰ ਠੰਢ ਦੇ ਠੱਕੇ ਤੋਂ ਸਰਾਮ (ਆਰਾਮ) ਘੱਟ ਦਿੰਦੀ। ਮੀਂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਥਾਂ- ਥਾਂ ਹੋਈਆਂ ਮੋਰੀਆਂ ਚੋਂ ਪਾਣੀ ਤ੍ਰਿਪ -ਤ੍ਰਿਪ ਡਿੱਗਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬੜਾ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ। ਨਿੱਕੀਆਂ-ਨਿੱਕੀਆਂ ਡਿਗਦੀਆਂ ਕਣੀਆਂ ਵਿਚ ਬਾਹਰ ਬੈਠੀ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਰਨ ਨੂੰ ਸਕੂਲੋਂ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜਣੇ ਛੱਡ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ। ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜਿੳ ਹੀ ਬਿਜਲੀ ਲਿਸ਼ਕੀ ਤਾਂ ਇੰਝ ਜਾਪਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਹੀ ਆ ਡਿਗੇਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਡਰ ਕੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ। ਕਰਨ ਦੇ ਸਿੱਲ੍ਹੇ- ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਠੰਢ ਮਾਂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੱਕ ਅੱਪੜ ਗਈ।
ਥਾਂ-ਥਾਂ 'ਤੇ ਫਰੋਲੇ ਪਏ ਲੀਰਾਂ ਵਰਗੇ ਕੱਪੜਿਆਂ 'ਚੋਂ ਕੁਝ ਆਠਰੇ ਜਿਹੇ ਲੱਭ ਉਸ ਨੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਲੈ ਆਹ ਪਾ ਲੈ ਇਹ ਕੁਝ ਲੋਟ ਨੇ। ਆਹ ਤਾਂ ਬਾਹਲੇ ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਗਏ। ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਏਂਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਬਥੇਰਾ ਡਰ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦੈ ਜੈ ਖਾਣੇ ਦੀ ਚੰਦਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ।' ਕਰਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਨੂੰ ਕਾਹਲਾ ਸੀ ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ, 'ਮਾਂ ਤੂੰ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਗੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ। '
ਉਹ ਆਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, 'ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਗ਼ਰੀਬੀ ਨਾਲ ਘੁਲਦਿਆਂ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਕਿੱਥੇ ਤਾਕਤ ਰਹੀ ਹੈ?' ਪਰ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੇ-ਅੰਦਰ ਹੀ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਗਈ, 'ਹਾਂ ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਸ਼ੇਰ ਪੁੱਤ, ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਬੜੇ ਤਕੜੇ ਲੋਕ ਹਾਂ, ਹਰ ਔਖ ਨਾਲ ਲੜ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅੰਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਏ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲੜਨ ਦੀ, ਲੜਨਾ ਹੀ ਨਸੀਬ ਏ ਸਾਡਾ, ਕਦੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ।' ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਸਹਿਮੀ ਮਾਂ ਨੇ ਛਲਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਮੂੰਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਲਿਆ।

-ਸਾਇੰਸ ਮਿਸਟ੍ਰੈੱਸ, ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਤ੍ਰਿਪੜੀ, ਪਟਿਆਲਾ। ਮੋਬਾਈਲ : 99156-37567

ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ

(ਲੜੀ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਿਛਲੇ
ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਅੰਕ ਦੇਖੋ)
* ਬੇਅੰਤ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
* ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਪੈਸਾ ਹੜੱਪਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣਾ ਪਾਪ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
* ਫੁਰਸਤ ਨਹੀਂ ਘਰ ਤੋਂ ਗਰੁਦੁਆਰੇ, ਮੰਦਿਰ ਤੱਕ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਅਤੇ ਖਾਹਿਸ਼ 'ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ' ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ 'ਸਵਰਗ' ਤੱਕ ਜਾਣ ਦੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
* ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਬ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਆਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮਨ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਇੱਛਾ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਆਨੰਦ ਲੁਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
* ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
* ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੁੱਖ ਤੇ ਇਛਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਨਹੀਂ। ਦਇਆ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।
* ਇਛਾਵਾਂ ਘੋੜੇ ਤੇ ਬਾਂਦਰ ਵਰਗੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ ਬੜਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਛਾਵਾਂ ਕਦੀ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
* ਪਹਾੜੀ ਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਆਦਮੀ ਦੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ।
* ਇਛਾਵਾਂ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉੱਚੀਆਂ ਛਾਲਾਂਮਾਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਭੁੱਖ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੀਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
* ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੁਝ ਇਛਾਵਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
* ਮਨੁੱਖ ਜਿੰਨਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਵਾਨ ਬਣੇਗਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਵੀ ਇਸੇ ਅਨੁਾਪਤ ਵਿਚ ਪੂਰਨ ਹੋਣਗੀਆਂ।
* ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੁਹਾਡਾ ਗਿਆਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਓਨੀਆਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਘਟਦੀਆਂ ਹਨ।
* ਆਪਣੀ ਹੈਸੀਅਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੋ ਜਿਸ ਦੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
* ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ, ਇਛਾਵਾਂ ਬੇਚੈਨੀ ਤੇ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
* ਸਾਰੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਜਾਇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਸ਼ਰਤੇ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰ ਕੇ ਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ।
* ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਛਾਵਾਂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਦੇ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
* ਜਿਸ ਨੇ ਇਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ, ਸਮਝੋ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
* ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਵਿਜੈ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੂਰਬੀਰ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ।
(ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਅੰਕ 'ਚ)

-ਮੋਬਾਈਲ : 99155-63406.

ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਵੀ ਪਤਲੇ

ਮਹਾਂਨਗਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਇਕ ਤੰਗ ਜਿਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਭਰਜਾਈ ਦੇ ਘਰ ਰਾਣੀ ਦੋ ਘੰਟੇ ਦਾ ਸਫਰ ਕਰ ਕੇ ਬੇਸ਼ੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਪਰ ਭਾਬੀ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ 'ਦੀਦੀ ਰੋਟੀ?' ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ 'ਨਹੀਂ, ਚਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰ ਲਵਾਂਗੀ 'ਹੀ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਵੈਸੇ ਵੀ, ਰਿਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਉਤਰਦਿਆਂ ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਭਾਰੀ ਬੈਗ ਦੇਖ ਕੇ ਭਾਬੀ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਵੱਟ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
'ਕਿਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਲਈ ਰਹਿਣ ਹੀ ਨਾ ਆ ਗਈ ਹੋਵੇ?' ਭਾਬੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਗੁੱਝਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ।
ਰਾਣੀ ਵੀ ਆਖਿਰ ਕੀ ਕਰੇ? ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਅਜੇ ਸਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਂ ਤੁਰ ਗਈ ਤੇ ਫਿਰ ਬਾਪ ! ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 'ਪਰਦੇਸੀ' ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਛੋਟਾ ਬੇਸ਼ੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ਕ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਆਖਰ, 'ਪੇਕਿਆਂ ਦਾ ਮੋਹ' ਵੀ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਣੀ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਗੇੜਾ ਮਾਰਦੀ, ਪਰ ਉਹ ਇਕ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੇ-ਸਤ ਸਾਲ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ। ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ। ਅੱਜ ਵੀ ਰਿਮੋਟ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਅਤੇ ਭਤੀਜਾ ਮਸਤੀ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ।
ਅੱਜ ਛੁੱਟੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਭਰਾ ਵੀ ਘਰ ਹੀ ਸੀ।
'ਮੇਰਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਇਧਰ ਦਾ ਗੇੜਾ ਲੱਗੂਗਾ' ਫੋਨ 'ਤੇ ਰਾਣੀ ਨੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਇੰਜ ਅਚਾਨਕ ਆ ਜਾਣਾ, ਭਰਾ-ਭਰਜਾਈ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ। ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਕੰਨ ਜੋੜ ਖੜ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸਰ-ਫੁਸਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰੋਟੀ ਆਦਿ ਦਾ ਕੰਮ ਨਿਬੇੜਦੇ-ਕਰਦੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਵੱਜ ਗਏ।
'ਅੱਛਾ ਰਾਜੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਚੱਲੀ ਆਂ!'
'ਕਿਉਂ? ਕਿੱਥੇ?' ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਭਾਬੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਕੱਠਿਆਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਕ-ਇਕ ਸ਼ਬਦੀ ਦੋ ਸੁਆਲਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਹੋ ਗਿਆ?
'ਮੇਰੀ ਇਕ ਪੁਰਾਣੀ ਸਹੇਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਐ ਇਥੇ, ਉਹਦੇ ਦਿਉਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਐ। '
'ਮੈਂ ਆਵਾਂ ਛੱਡ ਕੇ?' ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਸਵਾਲ ਵਿਚ ਵੀ ਕਾਹਲੀ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
'ਨਹੀਂ', ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਹੇਲੀ ਖੁਦ ਆ ਰਹੀ ਐ ਮੈਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਸਤੇ।'
ਰਾਣੀ ਉੱਠੀ। ਭਤੀਜੇ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਬੈਗ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਦੀ ਉਂਗਲ ਫੜੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਜਾ ਖੜ੍ਹੀ।

-ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਗਰ ,ਗਿੱਦੜਬਾਹਾ -152101.
ਮੋਬਾਈਲ : 94640-76257

ਨਹਿਲੇ 'ਤੇ ਦਹਿਲਾ

ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੋਵੇਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਜਨਾਬ ਬਸ਼ੀਰ ਬਦਰ ਉਰਦੂ ਮੁਸ਼ਾਇਰਿਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਨਪੁਰ ਵਿਖੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੇ ਬਲਬੂਤੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕ ਸੀ। ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮੁਸ਼ਾਇਰਿਆਂ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਉਰਦੂ ਜ਼ਬਾਨਦਾਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕ ਵੀ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੇ ਵੀ।
ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਕ ਮੁਸ਼ਾਇਰੇ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸ਼ਾਇਰਾ ਜ਼ਮੀਲਾ ਬਾਨੋ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬੜੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਲਾਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਾਇਰਾ ਜਮੀਲਾ ਬਾਨੋ ਮਾਈਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, 'ਅੱਸ ਸਲਾਮਾਲੈਕਮ ਅੰਮਾ' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜਮੀਲਾ ਬਾਨੋ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਜਨਾਬ ਬਸ਼ੀਰ ਬਦਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਮਾਈਕ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੋਹਤਰਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਐਵੇਂ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਲਾਮ ਅਲੈਕਮ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਕਦੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਨਾ ਆ ਗਿਆ।

-ਜੇਠੀ ਨਗਰ, ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਰੋਡ,
ਖੰਨਾ-141401 (ਪੰਜਾਬ)।
ਮੋਬਾਈਲ : 94170-91668.

ਆਓ , ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾਈਏ

'ਲਓ, ਸੁਣ ਲਓ ਪੂਰਾ ਸਿਹੁੰ ਦੀ ਗੱਲ। ਨ੍ਹੇਰੇ ਸਵੇਰੇ, ਅੰਦਰ ਜਾਊ ਵੜ, ਤੇ ਲੱਗ ਪਊ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾਉਣ। ਤਾੜੀਆਂ ਕੀ ਵਜਾਊ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਗ ਛੇੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਤਾਂ ਨਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਾੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ, ਉਹ ਦੂਸਰਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ', ਸਿਰਫ਼ਿਰਿਆਂ ਦੇ ਤਾਏ ਨੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਕਹਾਣੀ ਛੇੜ ਲਈ। ਹੱਥ ਉਹ ਇਉਂ ਘੁਮਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮਿਹਣੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
'ਤਾਇਆ, ਤਾਇਆ, ਇਕ ਮਿੰਤ (ਮਿੰਟ) ਬਲੇਕਾਂ(ਬਰੇਕਾਂ) ਲਾਈਂ ਜਲ੍ਹਾ (ਜ਼ਰਾ)। ਤੇਲ਼ਾ(ਤੇਰਾ) ਵੀ ਪਤਾ ਨ੍ਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਚਲ਼੍ਹੇ (ਚੜ੍ਹੇ) ਘੋਲ਼ੇ (ਘੋੜੇ) ਸਵਾਲ(ਸਵਾਰ) ਹੁੰਨੈਂ। ਭਲਾ ਇਹ ਪੂਲ਼ਾ(ਪੂਰਾ) ਸਿਹੁੰ ਕੀ ਹੋਇਆ।' ਘੁੱਕਰ, ਤਾਏ ਨੂੰ ਟੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵੀ ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਨਾਕੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਆਉਣ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੋਵੇ। ਕਾਹਲ਼ੀ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੁਤਲਾ ਬੋਲਣ ਕਰਕੇ ਅਣਜਾਣ ਬੰਦੇ ਉਹਦੇ ਬੋਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਟਪਲ਼ਾ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰੰਤੂ ਏਥੇ ਬੈਠੀ ਢਾਣੀ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਸਮਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
'ਕੀ ਆਖਿਆ, ਪੂਰਾ ਸਿਹੁੰ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਭਾਈ ਇਹ ਨਾਂਅ ਹੈ, ਓਹਦਾ। ਨਾਂਅ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਿਹੁੰ। ਹੁਣ ਥੋਨੂੰ ਤਾਂ ਆਦਤ ਹੈ, ਬਈ ਇਹ ਪੂਰਾ ਸਿਹੁੰ ਕਿਹੜਾ ਨਾਂਅ ਹੋਇਆ। ਬਈ ਇਹ ਅਗਲੇ ਦੇ ਮਾਂ ਪਿਓ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋਈ। ਜੇ ਅਗਲੇ ਜੰਮਣ ਲੱਗੇ ਔਖੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ ਤਾਂ ਨਾਂਅ ਵੀ ਪੂਰਾ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣੈ? ਫੇਰ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆ? ਆਪਾਂ ਅੰਬ ਖਾਣੇ ਆ ਕਿ ਪੇੜ ਗਿਣਨੇ ਆ? ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਤਾੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਲੱਗ-ਪੋ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾਉਣ।' ਤਾਏ ਨੇ ਘੁੱਕਰ ਨੂੰ ਟੋਕਦਿਆਂ ਔਖਾ ਜਿਹਾ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ। ਦੂਸਰਿਆਂ ਦਾ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿਚ ਦਖ਼ਲ ਦੇਣਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌੜੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
'ਗੱਲ ਤਾਂ, ਊਂ ਤਾਇਆ ਠੀਕ ਆ ਘੁੱਕਰ ਦੀ। ਇਹ ਭਲਾ ਪੂਰਾ ਸਿਹੁੰ ਕੀ ਹੋਇਆ।' ਗੀਤ੍ਹਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਘੁੰਙਣੀਆਂ ਪਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਅੱਜ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲੁਆ ਹੀ ਦਿੱਤੀ।
'ਲੈ ਫੇਰ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣ ਲੋ।' ਤਾਏ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖੰਘੂਰਾ ਮਾਰਦਿਆਂ ਗਲ਼ਾ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਿਆਂ ਗੱਲ ਅੱਗੇ ਤੋਰੀ,'ਓਹਦਾ ਬਾਪੂ ਬੜਾ ਸਾਹਬੀ-ਕਿਤਾਬੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਆਲ਼ੇ ਬੋੜੇ ਖੂਹ ਨੇੜਲੀ ਹੱਟੀ ਵਾਲੇ ਬਾਣੀਏ ਅੰਙੂ। ਓਹਨੇ ਨਾਂਅ ਬੜਾ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਵੇਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਜਮਾਤਾਂ ਪਾਸ ਸੀ ਤੇ ਮਲਾਈਖਾਣੇ ਮਹਿਕਮੇ ਦਾ ਮੁਲਾਜ਼ਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੇਲਿਆਂ ਦੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਘੋੜੀ ਹੀ ਮਾਣ ਨ੍ਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਂ ਫਿਰ-ਖ਼ੁਦ ਆਪ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਸੀ। ਕਸਰ ਓਹਨੇ ਕੋਈ ਨ੍ਹੀਂ ਛੱਡੀ ਸੀ। ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਰਾਜ਼ੀ-ਬਾਜ਼ੀ ਸੂਰਨੀ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੇੜ੍ਹ ਵਾਂਗ ਵਧੀ-ਫ਼ੁੱਲੀ ਸੀ। ਕੜੀਆਂ ਲਟੈਣਾਂ ਤੇ ਸਰਕਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬਾਪ ਦਾਦੇ ਵਾਲੇ ਕੋਠੇ ਢਾਹ ਕੇ ਗਾਡਰ ਤੇ ਡਾਟਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਪਾਈਆਂ। ਉਦੋਂ ਦਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਲੰਬੜਾਂ ਦੀ 'ਵੇਲ੍ਹੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨ੍ਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।' ਤਾਇਆ ਰੁਕਿਆ ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕੀ ਅਸਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨੱਕ ਦਾ ਸੜ੍ਹਾਕਾ ਮਾਰਦਿਆਂ ਹੱਥ ਨੂੰ ਨੱਕ ਕੋਲ ਲਿਜਾਂਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਗੱਲ ਅੱਗੇ ਤੋਰੀ,'ਇਕ ਕਮਰੇ ਤੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਚਬਾਰੇ 'ਚ ਰੋਜ਼੍ਹ ਗੇੜਾ ਉਹ ਐਂ ਮਾਰਦਾ ਜਿਵੇਂ ਮ੍ਹਾਰਾਜ ਵਿਚੋਂ ਵਾਕ ਲੈਣ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇ। ਫੇਰ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਆਲ਼ੇ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ 'ਵਾਜ਼ ਮਾਰੂ ਘਰ ਆਲ਼ੀ ਨੂੰ, ਮਖ਼ਿਆ ਪੂਰੇ ਦੀ ਮਾਂ, ਜ਼ਰਾ, ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਲਿਆਈਂ, ਅਦਕਰ ਲੈਚੀ ਪਾ ਕੇ, ਖੰਡ ਜ਼ਰਾ ਸਹਿੰਦੀ ਸਹਿੰਦੀ ਜਿਹੀ ਪਾਈਂ। ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਜਾਦਾ ਮਿੱਠਾ ਨ੍ਹੀਂ ਪੀਂਦੇ। ਸ਼ੂਗਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਆ।' ਤੇ ਤਾਇਆ ਮੂੰਹ ਵੀ ਐਂ ਬਣਾ ਲੈਂਦੈ ਜਿਵੇਂ ਆਪ ਅਵਾਜ਼ ਮਾਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਚੂਸਣ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਤਾਏ ਦੀ ਕੀਤੀ ਐਕਟਿੰਗ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
'ਮਤਬਲ ਤੇਰਾ ਆ ਬਈ, ਉਹ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੋਣੈ, ਬਈ ਮੈਂ ਗੁੜ ਆਲ਼ੀ ਨ੍ਹੀਂ , ਖੰਡ ਪਾ ਕੇ ਚਾਹ ਪੀਨੈ।' ਸਰਪੰਚਾ ਦਾ ਮੇਲੂ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫ਼ੜੇ ਡੱਕੇ ਨੂੰ ਕੰਨ ਵਿਚ ਮਾਰਦਿਆਂ ਤਾਏ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬੋਲ-ਬਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਹਤਬਰਾਂ ਵਾਲੀ ਝਲਕ ਦਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
'ਤੂੰ ਓਹਦੀ ਹੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਲਟਾਇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋਡੇ ਆਲ਼ੀ ਗਲ਼ੀ 'ਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘਦਾ, ਕੁੜੀਆਂ ਕੱਤਰੀਆਂ ਅੰਙੂ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ,' ਬੋਲਦਾ ਹੋਇਆ ਤਾਇਆ ਢਾਕ 'ਤੇ ਹੱਥ ਐਂ ਰੱਖਦੈ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਤਹੱਈਆ ਹੀ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
'ਭਲਾ ਉਹ ਕਿਉਂ ਤਾਇਆ, ਜੀ?' ਆਪਣੀ ਕਰੜ-ਬਰੜੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖੁਰਕਦਿਆਂ ਘੁੱਕਰ ਹੈਰਾਨ ਜਿਹਾ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਜੀ ਸ਼ਬਦ ਉਹ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
'ਉਹ ਸਿਧਰਿਆ, ਜਵਾਨੀ ਤਾਂ ਤੇਰੇ 'ਤੇ ਆਈ ਹੋਣੀ ਆ। ਪਰ ਲੰਘ ਗੀ ਹੋਣੀ ਆ, ਭਾਦੋਂ ਦੇ ਬੱਦਲ਼ਾਂ ਅੰਙੂ, ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਦੀ।' ਢਾਕ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਨੂੰ ਤਾਇਆ ਹਵਾ ਵਿਚ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੱਚੀਂ-ਮੁੱਚੀ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
'ਓਹ ਭਲੇ ਬੰਦੇ, ਕੁੜੀਆਂ ਕੱਤਰੀਆਂ ਵਿਖਾਉਣ ਨੂੰ ਨੀਵੀਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ। ਊਂ ਉਹ ਚੋਰ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਹੰਦੀਆਂ, ਬਈ ਕੋਈ ਵੇਖਦਾ ਵੀ ਆ, ਜਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਐਵੇਂ ਈ ਗਿਆ।' ਮੇਲੂ ਖਚਰੀ ਹਾਸੀ ਹੱਸਦਿਆਂ ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਕਰ ਕੇ ਹਾਸਾ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤਾਂ ਉਹਦਾ ਹਾਸਾ ਖੀਂ-ਖੀਂ 'ਚ ਵੱਟਿਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
'ਯਾਰ ਗੱਲ ਹੋਰ ਈ ਪਾਸੇ ਨਾ ਲਿਜਾਇਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਗੁੜ ਗੋਬਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਗੱਲ ਦਾ।' ਤਾਇਆ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਸਿਰ ਝਟਕਾਉਂਦਿਆਂ ਔਖਾ ਜਿਹਾ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੋਸੇ ਨਾਲ ਉੱਥੋਂ ਤੁਰਨ ਦਾ ਵਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪੈਰ ਜਿਹੇ ਮਲ਼ ਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਖੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
'ਚੱਲ ਤਾਇਆ ਤੂੰ ਗੱਲ ਅੱਗੇ ਤੋਰ। ਏਹੋ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮਾੜੀਆਂ। ਨਾ ਇਹ ਚੱਜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁਣਾਉਣ। ਐਵੇਂ ਉੱਘ ਦੀਆਂ ਪਾਤਾਲ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੇ ਆ। ਏਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤੈ, ਡੱਡਾਂ ਕਦੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀਆਂ। ਜੇ ਏਨੇ ਸਿਆਣੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਚੱਜ ਦੇ ਘਰੇ ਨਾ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦੇ।' ਮੇਲੂ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚਸਕੇ ਤੱਕ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤਾਇਆ ਜਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਵਿੱਟਰਦਾ ਹੈ ਓਨੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਤੱਕੜੀ ਦੇ ਪਾੜਛੇ ਵਾਂਗ ਥਾਂ ਟਿਕਾਣੇ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
'ਲੈ ਹੁਣ ਚੁੱਪ ਕਰ-ਕੇ ਸੁਣਿਆ ਜੇ। ਮੈਨੂੰ ਕਾਹਲ਼ੀ ਐ ਬਈ। ਸਵੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉਣਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉਣਾ। ਖੜ੍ਹੇ ਰੱਸੇ ਤੁੜਾਉਂਦੇ ਹੋਣੇ ਆ, ਬੇਜ਼ੁਬਾਨੇ। ਤਾਈ ਥੋਡੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸਹੁੰ ਆ ਭੋਰੇ ਆਲ਼ੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਜੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਕੀਲੇ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੂਸਰੇ 'ਤੇ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਨੂੰਹਾਂ ਤਾਂ ਟੀ.ਵੀ. ਮੂਹਰਿਓਂ ਨ੍ਹੀਂ ਉੱਠਦੀਆਂ, ਅਖੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਪਤਾ ਨ੍ਹੀਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਅੱਕਦੀਆਂ ਨ੍ਹੀਂ। . . .ਹਾਂ, ਬਈ। ਮੈਂ ਥੋਨੂੰ ਪੂਰੇ ਕੇ ਲਾਣੇ ਕੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਉਨਾ ਆਂ। ਜੁਆਕਾਂ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਤਾਲੀਮ ਦੁਆਉਣ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਪੂਰਾ। ਪਰ ਚੋਰੀ ਦੀਆਂ ਵੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਤੂੰਏ ਲੱਗੇ ਆ। ਪੜ੍ਹੇ- ਪੁੜ੍ਹੇ ਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨ੍ਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ ਪਿਓ ਨੇ ਫੇਰ ਵੀ ਫਿੱਟ ਕਰਾ-ਤੇ ਸਰਕਾਰੇ ਦਰਬਾਰੇ। ਵੱਡੇ 'ਮੀਦੇ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਤਾਂ ਠੀਕ ਠੀਕ ਈ ਸੀ ਪਰ ਪੂਰਾ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਉਤਰਿਆ, ਪਿਓ ਦੀਆਂ 'ਮੀਦਾਂ 'ਤੇ। ਸੁਣਿਆ ਏਹਨੇ ਚੰਗਾ ਮਾਲ ਛਕਿਐ। ਪਹਿਲਾਂ ਏਥੇ ਕੋਠੀ ਛੱਤੀ ਸੀ ਤੇ ਫੇਰ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾ ਲੀ। ਰਹਿੰਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਈ ਆ। ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਆ ਜਾਂਦੈ, ਏਥੇ। ਜੰਗਲ ਪਾਣੀ ਜਾਂਦਿਆਂ ਮੈਂ ਤਾੜੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਵੱਜਦੀਆਂ ਸੁਣਿਆ ਕਰਾਂ। ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਹੌਸਲਾ ਜਿਹਾ ਕਰ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਘਰੇ।' ਤਾਏ ਨੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਪੈਰ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਐਂ ਪੁੱਟੇ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰੇ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
'ਤੂੰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਘੁਚਰੀ ਆਂ। ਖੋਜੀਆਂ ਅੰਙੂ ਪੈਰ ਕੱਢਣ ਵੇਲੇ ਨ੍ਹੀਂ ਫੇਰ ਅੱਗਾ-ਪਿੱਛਾ ਵੇਹੰਦਾ।' ਟਿੱਬੇ ਆਲ਼ਿਆਂ ਦੇ ਗਾਮੇ ਨੂੰ ਇਹ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿ ਗਿਆ। ਪਰ ਆਪਣੀ ਡੱਫ਼ਲ਼ੀ ਜ਼ਰੂਰ ਵਜਾ ਗਿਆ।
'ਲੈ ਫੇਰ ਆਪਾਂ ਵੀ ਘਾਟ ਘਾਟ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਆ। ਜੇ ਜੌਂਆਂ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜ ਨਾ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਿਆਣੇ ਆਖੂ। ਪਹੁੰਚ ਗੇ ਆਪਾਂ ਪੂਰੇ ਦੇ ਘਰੇ। ਅੱਗੇ ਕੁਰਸੀ ਡਾਹ ਕੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖੀ। ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਦਾਗ ਜਿਹੇ ਐਂ ਪਏ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਦੇ ਡੰਗ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਨਾੜਾਂ ਨੀਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ। ਜਾ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਹਬ- ਸਲਾਮ ਕੀਤੀ। ਹੋ ਗਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਫੇਰ, ਪੂਰਾ ਵੀ। 'ਵੇਖ ਤਾਇਆ, ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਨੇ ਸਰਦਾਰੀਆਂ ਦੁਆਈਆਂ ਤੇ ਆਪਾਂ ਆਵਦੇ ਜੁਆਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਲਾ ਤਾ। ਜੁਆਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਾਂ ਪੂਰਾ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਵੱਡਾ ਮੁੰਡਾ ਡਾਕਦਾਰ ਆ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਆਲ਼ਾ। ਨੌਕਰੀ ਵੀ ਕਰੀ ਜਾਂਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਤੇ ਘਰੇ ਆ ਕੇ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕਮਾਈ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਆ। ਹੱਥ ਓਹਦਾ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਸਾਫ਼ ਆ। ਦਵਾਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰੀ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਆਪਣੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ। ਲੋਕ ਵੀ ਪੈਰੀਂ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦੇ ਆ। ਕੁੜੀ ਦੰਦ ਕੱਢਦੀ ਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ। ਨੌਕਰੀ ਉਹਨੂੰ ਵੀ ਸਰਕਾਰੀ ਦੁਆ-ਤੀ ਸੀ। ਅੱਗੋਂ ਮੁੰਡਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਸਰਕਾਰੀ ਡਾਕਟਰ ਆ। ਚੰਗੀ ਕਮਾਈ ਆਉਂਦੀ ਆ ਘਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ। ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਪਿਓ ਫ਼ੂਡ ਸਪਲਾਈ ਮਹਿਕਮੇ 'ਚੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਇਆ। ਆਪਾਂ ਢੋਲੇ ਦੀਆਂ ਲਾਈਦੀਆਂ। ਆਪ ਅਸੀਂ ਦੋਨੇ ਜੀਅ ਘਰੇ ਹੁੰਨੇ ਆ। ਸਵੇਰੇ ਕਾਰ 'ਤੇ ਨਿੱਕਲੀਦਾ ਸੈਰ ਨੂੰ, ਓਥੇ ਸਾਡਾ ਇਕ ਗਰੁੱਪ ਬਣਿਆ ਆ। ਮੈਂ ਓਹਦਾ ਲੀਡਰ ਆਂ। ਓਥੇ ਪ੍ਰਵਚਨ ਕਰੀਦੇ ਆ, ਫੇਰ ਵਰਜਿਸ਼ ਕਰੀਦੀ ਆ। ਆਹ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੋਮ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਆ, ਸਰੀਰ ਦੇ।'
'ਮੈਂ ਵੀ ਆਖਾਂ, ਇਹ ਗਿੱਧਾ ਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਪਾਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ, ਸਿਰਫਿਰਿਆਂ ਅੰਙੂ।' ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ 'ਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ।
'ਇਹ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਦੇਵ ਦਾ ਮੰਤਰ ਆ, ਸਰੀਰ ਠੀਕ ਰੱਖਣ ਦਾ।' ਪੂਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਭੱਜ ਨਿੱਕਲਦੀਆਂ ਗਲ਼ੀਆਂ ਮਹੱਲਿਆਂ ਚੋਂ।
ਤੇ ਤਾਇਆ ਕਾਹਲ਼ੀ ਕਾਹਲ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

-ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ (ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ)
6-ਆਰ. ਡੋਗਰ ਬਸਤੀ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ।
ਮੋਬਾਈਲ : 95010-20731



Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX