ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 2018 : ਉਰੂਗੋਏ ਨੇ ਸਾਉਦੀ ਅਰਬ ਨੂੰ 1-0 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਤੋਂ ਕੀਤਾ ਬਾਹਰ
. . .  1 day ago
ਗਿਰੀਡੀਹ [ਝਾਰਖੰਡ] 'ਚ ਬਿਜਲੀ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ 6 ਦੀ ਮੌਤ , 4 ਜ਼ਖ਼ਮੀ
. . .  1 day ago
ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 15 ਆਈ.ਪੀ.ਐੱਸ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਦਾ ਤਬਾਦਲਾ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 20 ਜੂਨ - ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਉਪਰਾਜਪਾਲ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 15 ਆਈ.ਪੀ.ਐੱਸ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਤਬਾਦਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ...
ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 2018 : ਪੁਰਤਗਾਲ ਨੇ ਮੋਰਾਕੋ ਨੂੰ 1-0 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ
. . .  1 day ago
ਮਾਸਕੋ, 20 ਜੂਨ - ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 2018 ਦੇ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਕਪਤਾਨ ਕ੍ਰਿਸਟਿਆਨੋ ਰੋਨਾਲਡੋ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੋਲ ਸਦਕਾ ਪੁਰਤਗਾਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੇਤੂ ਅਭਿਆਨ ਜਾਰੀ...
ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀ ਅਨੁਕ੍ਰਿਤੀ ਬਣੀ 'ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 2018'
. . .  1 day ago
ਮੁੰਬਈ, 20 ਜੂਨ - ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀ 19 ਸਾਲਾਂ ਕਾਲਜ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਅਨੁਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਸ ਨੇ 'ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 2018' ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੁੰਬਈ ਵਿਖੇ ਅੱਜ...
ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 2018 : ਅੱਧੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲ ਮੋਰਾਕੋ ਤੋਂ 1-0 ਨਾਲ ਅੱਗੇ
. . .  1 day ago
ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਭੱਠੇ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ 'ਚ ਡੁੱਬਣ ਕਾਰਨ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ
. . .  1 day ago
ਡੇਰਾਬੱਸੀ, 20 ਜੂਨ (ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ, ਪੱਤਰ ਪ੍ਰੇਰਕ)- ਡੇਰਾਬੱਸੀ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਖੇੜੀ ਗੁੱਜਰਾਂ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਭੱਠੇ 'ਤੇ ਇੱਟਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪਾਣੀ 'ਚ ਡੁੱਬਣ ਕਾਰਨ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮ੍ਰਿਤਕ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ 9 ਸਾਲਾ ਅਮਨ ਅਤੇ 7 ਸਾਲਾ...
ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਵਾਦੀ ਹਸਪਤਾਲ 'ਚ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਵਲੋਂ ਛਾਪੇਮਾਰੀ
. . .  1 day ago
ਪਟਿਆਲਾ, 20 ਜੂਨ- ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਬਹੁਦਰਗੜ੍ਹ ਵਿਖੇ ਵਾਦੀ ਹਸਪਤਾਲ 'ਚ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਅਤੇ ਕੈਥਲ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਵਲੋਂ ਛਾਪੇਮਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਛਾਪੇਮਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲ 'ਚ ਲਿੰਗ ਨਿਰਧਾਰਨ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਤੋਂ...
ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸਰਹੱਦ ਨੇੜਿਓਂ 22 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁੱਲ ਦੀ ਹੈਰੋਇਨ ਬਰਾਮਦ
. . .  1 day ago
ਬੱਚੀਵਿੰਡ, 20 ਜੂਨ (ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਕੰਬੋ)- ਸੀਮਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲ ਦੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸੈਕਟਰ ਤਹਿਤ ਪਿੰਡ ਕੱਕੜ ਵਿਖੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸਰਹੱਦ ਨੇੜਿਓਂ ਹੈਰੋਇਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੇਪ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਬੀ. ਐਸ. ਐਫ. ਦੀ 17 ਬਟਾਲੀਅਨ ਦੇ...
ਦੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਚਨਬੱਧ ਰਹਾਂਗਾ- ਅਰਵਿੰਦ ਸੁਬਰਾਮਣੀਅਮ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 20 ਜੂਨ- ਮੁੱਖ ਆਰਥਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਰਵਿੰਦ ਸੁਬਰਾਮਣੀਅਮ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਤੀਫ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਨੌਕਰੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੁਬਰਾਮਣੀਅਮ...
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..
  •     Confirm Target Language  

ਖੇਡ ਜਗਤ

ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਮੇਲਾ ਜੋਬਨ 'ਤੇ

ਸਾਡੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖਿੱਤੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿਚ ਲੰਘੇ ਦਿਨੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਮੇਲਾ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਜੋਬਨ 'ਤੇ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਿਓਂਗਯਾਂਗ ਵਿਚ 9 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਇਹ ਖੇਡਾਂ 25 ਫਰਵਰੀ ਤੱਕ ਚੱਲਣੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਰਵੇ ਵਿਚ 1994 ਦੌਰਾਨ ਹੋਈਆਂ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਵਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਪਿਉਂਗਯਾਂਗ ਸਭ ਤੋਂ ਠੰਢਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਾਸ ਖੇਡਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਥੇ ਦਿਨ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਮਨਫੀ 11 ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਨਫੀ 20 ਡਿਗਰੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਸਮੇਤ 90 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਭਾਗ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਕੀਇੰਗ, ਸਕੇਟਿੰਗ, ਲੂਸ਼, ਸਕੀਅ ਜੰਪਿੰਗ, ਆਈਸ ਹਾਕੀ, ਸਨੋਅ ਬੋਰਡਿੰਗ ਆਦਿ ਸਮੇਤ 15 ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ 102 ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲਾਕੁੰਨ ਗੇੜ ਮੌਕੇ ਅੰਕ ਸੂਚੀ ਵਿਚ ਜਰਮਨੀ, ਹਾਲੈਂਡ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਲੰਪਿਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਰਸਮੀ ਸਵਾਗਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਖੇਡ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਝੰਡਾ ਵੀ ਲਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਲਿਊਜ਼ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਕੇਸ਼ਵਨ, ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਖੇਡ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਅਰ ਇਸ ਸੰਖੇਪ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਈ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਬਣੇ ਹਨ। ਸਵੀਡਨ ਦੀ ਸ਼ੈਰਲਟ ਕੱਲਾ ਨੇ ਪਿਓਂਗਯਾਂਗ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਾਸ ਕੰਟਰੀ ਸਕੀਅ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਲੈਂਡ ਦੇ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਰ ਸਵੈਨ ਕ੍ਰੈਮਰ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਜੀਆਂ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ 5000 ਮੀਟਰ ਦੌੜ ਵਿਚ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਦੀ ਹੈਟ੍ਰਿਕ ਲਗਾਉਂਦਿਆਂ ਰਿਕਾਰਡ ਬੁੱਕ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਨਾਂਅ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਦੇ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਕ੍ਰੈਮਰ ਨੇ ਉਲੰਪਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਉਂਦਿਆਂ 6 ਮਿੰਟ 09.76 ਸੈਕਿੰਡ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੈ ਕੇ ਉਲੰਪਿਕ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਇਕ ਹੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ 3 ਉਲੰਪਿਕ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਥਲੀਟ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਹੋਰ ਖਾਸੀਅਤ ਇਹ ਵੀ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਰੂਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦ ਅਥਲੀਟ ਸਿਰਫ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਏਲੀਨਾ ਜਾਗਿਤੋਵਾ ਨੇ ਫਿਗਰ ਸਕੇਟਿੰਗ ਟੀਮ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸਦਕਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕਰ ਕੇ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਲੇਠੀ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚੀ ਜਾਗਿਤੋਵਾ ਨੇ ਬਰਫ ਉੱਤੇ ਫਿਗਰ ਸਕੇਟਿੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਅਤੇ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੰਕ ਲੈ ਕੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਖਿਡਾਰਨ ਮਿਰਾਈ ਨਾਗਾਸੂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ ਹੀ ਜਾਗਿਤੋਵਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਏਵਜਨਿੀਆ ਮੇਦਵੇਦੇਵਾ ਨੂੰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਰੂਸ ਵਲੋਂ ਹੀ ਆਜ਼ਾਦ ਐਥਲੀਟ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਕਰੂਸ਼ਚੇਲਨਿਤਕੀ ਅਤੇ ਐਨੇਸਤਾਸੀਆ ਬ੍ਰਿਜਗਾਲੋਵਾ ਦੀ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੇ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਕੁਰਲਿੰਗ ਮਿਕਸਡ ਡਬਲਜ਼ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਕਾਂਸੀ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਲੰਪਿਕ 'ਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਉਲੰਪਿਕ ਕਮੇਟੀ (ਆਈ.ਓ.ਸੀ.) ਵਲੋਂ ਰੂਸ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਮੁਤਾਬਕ ਰੂਸੀ ਐਥਲੀਟ ਰੂਸ ਦੀ ਬਜਾਏ 'ਉਲੰਪਿਕ ਐਥਲੀਟ ਰਸ਼ੀਆ' ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜੀਓ ਟੀ.ਵੀ. ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।


-ਪਿੰਡ ਢਿੱਲਵਾਂ, ਡਾਕ: ਦਕੋਹਾ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਜਲੰਧਰ-144023
E-mail : sudeepsdhillon@ymail.com


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਸਹੀ ਕਦਮ... ਤਾਂ ਹੀ ਸੁਧਰੇਗੀ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ

ਦੇਖਣ-ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਸੁਰਖੀਆਂ 'ਚ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਖਰਚੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬਜਟ 'ਚ 258 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦਾ ਵਾਧਾ ਇਕ ਸੁਖਾਵੀਂ ਖ਼ਬਰ ਲਗਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਵਾਧਾ 350 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਸੀ। ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਸਾਲਾਨਾ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਨਾਲ ਉਲੰਪਿਕ ਮਿਸ਼ਨ 2024 ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਉਲੀਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰੇ ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਸਰਕਾਰੇ-ਦਰਬਾਰੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਚਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀਗਰੀ ਅਤੇ ਜੁਮਲਿਆਂ ਕਰਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸਰਕਾਰ 'ਚ ਉੱਪਰ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਅੱਛਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਖੇਡ ਬਜਟ ਵਿਚ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਢਾਂਚਾਗਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਰਹੀ-ਸਹੀ ਕਸਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਂਟੀ ਡੋਪਿੰਗ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਜਟ 'ਚ ਕੋਈ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਬੜੀ ਅੱਖਰਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਲੰਪਿਕ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਦੋ ਤਗਮੇ ਹਾਸਲ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਡੋਪਿੰਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਅੱਜ ਸਥਿਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਪਿੱਛੇ ਅਮੂਮਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਡੋਪਿੰਗ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਉੱਭਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਖੇਡ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਧਾਉਣਾ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ, ਖੇਡ ਸੰਘ ਅਤੇ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਨੂੰ ਆਪਸੀ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਦਿੱਲੀ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਾਂ 'ਚ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਖੇਡ ਸਹੂਲਤਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦਾ ਪੂਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਖੱਟਣ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਕੂਲ ਖੇਡਾਂ 'ਚ ਗਲੈਮਰ ਦਾ ਤੜਕਾ ਲਗਾ ਕੇ 'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਯੋਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਇਸ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਨੂੰ 350 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵਧਾ ਕੇ 520.9 ਕਰੋੜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਿੰਡਾਂ, ਕਸਬਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੱਕ ਇਸ ਦਾ ਖੂਬ ਢੰਡੋਰਾ ਪਿੱਟਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ 8 ਸਾਲ ਤੱਕ 5 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਮਿਲਣਗੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਰਾਸ਼ੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ 'ਤੇ ਹੀ ਖਰਚੀ ਜਾਣੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਿਥੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੀ। ਸਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਯੋਜਨਾ ਨਾ ਤਾਂ ਅਜੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜ ਸਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ।
ਇਸ ਸਾਲ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰ ਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ, ਅਗਸਤ 'ਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਹਾਕੀ ਵੀ ਇਸੇ ਸਾਲ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ 'ਚ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 2010 ਰਾਸ਼ਟਰ ਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਸਬਕ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲਈ 650 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਭਾਰਤ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ 'ਚ 100 ਤਗਮੇ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਉਲੰਪਿਕ 'ਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਵਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ 'ਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਬਜਟ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਅੱਜ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਵੀਡਨ, ਕੀਨੀਆ, ਕਿਊਬਾ ਅਤੇ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਆਦਿ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਬਜਟ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਘੱਟ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਅਲੱਗ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ 'ਚ ਸਹੀ ਕਦਮ ਉਠਾਉਣ ਦੀ, ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ, ਢਾਂਚਾਗਤ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਡੋਪਿੰਗ ਵਰਗੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ, ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ ਯੋਜਨਾ 'ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਵਹਾ ਕੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਸਹੀ ਕਦਮ ਉਠਾਏ ਜਾਣ।


-ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਪਲਾਹੀ, ਫਗਵਾੜਾ।
ਮੋਬਾ: 94636-12204

ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਛੂਹੀਆਂ ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਨੇ

ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਮਾਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਦੋ ਅਹਿਮ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਨਾਂਅ ਚਮਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਨਾਖੀ ਤੈਰਾਕ ਖਿਡਾਰਨ ਕੰਚਨਮਾਲਾ ਪਾਂਡੇ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਦੂਸਰਾ ਨਾਂਅ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਪਾਹਜ ਪੈਰਾ ਖਿਡਾਰੀ ਚੇਤਨ ਗਿਰਧਰ ਰਾਉੂੂਤ ਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਹੀ ਉਮਰੇ ਉਹ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਛੂਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅੱਜ ਚੇਤਨ ਰਾਉਤ ਭਾਰਤ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੱਲਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਹਨ। ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਦਾ ਜਨਮ 29 ਅਕਤੂਬਰ, 1993 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਗਿਰੀਧਰ ਰਾਊਤ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਉਮਾ ਗਿਰਧਰ ਰਾਊਤ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਅਮਰਾਵਤੀ ਦੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨਗਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ। ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਅਪਾਹਜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਲੱਤ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਗੜਾਅ ਕੇ ਤੁਰਨਾ ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਪੈਰਾ ਤੈਰਾਕ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ 12 ਸੋਨ ਤਗਮੇ, 12 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 12 ਹੀ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖੇਡ ਖੇਤਰ ਸਾਲ 2007 ਵਿਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪੂਨਾ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਪੈਰਾਉਲੰਪਿਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੂਸਰੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜਦੇ ਹੋਏ 3 ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਅਤੇ ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮੇ 'ਤੇ ਜਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ।
ਸਾਲ 2008 ਅਤੇ 2009 ਵਿਚ ਕਰਨਾਲ (ਹਰਿਆਣਾ) ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾਉਲੰਪਿਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਤੈਰਦਿਆਂ 2 ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਅਤੇ ਇਕ ਤਗਮਾ ਕਾਂਸੀ ਲੈ ਕੇ ਵਿਜੇਤਾ ਬਣਿਆ। ਚੇਤਨ ਸਾਲ 2011-12 ਵਿਚ ਕੋਹਲਾਪੁਰ (ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ) ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾ ਸਵਿਮਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਵੀ 4 ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣਿਆ। ਸਾਲ 2012-13 ਵਿਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾ ਸਵਿਮਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜੋ ਮਦਰਾਸ ਦੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਹੋਈ, ਵਿਚ ਵੀ ਦੋ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ। ਸਾਲ 2013-14 ਵਿਚ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾ ਉਲੰਪਿਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਇਕ ਸੋਨ, ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਇਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਾਲ 2014-15 ਵਿਚ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਇੰਦੌਰ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾਉਲੰਪਿਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਵੀ ਇਕ ਸੋਨ, ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਇਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸਾਲ 2015-16 ਵਿਚ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬੇਲਗਾਮ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾ ਉਲੰਪਿਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਇਕ ਸੋਨ ਤਗਮਾ, ਦੋ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਦੋ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕੀਤੇ।
ਜੇ ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਦੀਆਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸਾਲ 2009 ਵਿਚ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਚ ਹੋਈ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵੀਲ੍ਹਚੇਅਰ ਜੋ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਪੱਧਰੀ ਖੇਡਾਂ ਸਨ, ਵਿਚ ਵੀ ਭਾਗ ਲੈ ਕੇ ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਾਲ 2010 ਵਿਚ ਜਰਮਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬਰਲਿਨ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਜਰਮਨ ਪੈਰਾ ਓਪਨ ਸਵਿਮਿੰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਸਾਲ 2010 ਵਿਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਹੋਈਆਂ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਚੇਤਨ ਨੇ ਇਕ ਤੈਰਾਕ ਵਜੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੈਰਾਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ 7ਵੀਂ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਬਸ ਨਹੀਂ, ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤੈਰਾਕੀ ਵਿਚ ਵੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਨਾਂਅ ਕਮਾਇਆ। ਸਾਲ 2012 ਨੂੰ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ ਦੋ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਤੈਰਾਕੀ ਕਰ ਕੇ ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2012 ਵਿਚ 3 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਯਮਨਾ ਨਦੀ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿਚ ਤੈਰਾਕੀ ਕਰ ਕੇ 5ਵਾਂ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਸਾਲ 2012 ਵਿਚ ਮੁੰਬਈ ਵਿਖੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤੈਰਾਕੀ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਕਰਵਾਈ ਗਈ, ਵਿਚ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਵਾਂ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਸਾਲ 2014 ਵਿਚ ਚੇਤਨ ਨੇ 2 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੈਰਾਕੀ ਕਰ ਕੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਬੀ.ਏ. ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਭਾਗ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੇਤਨ ਰਾਊਤ ਨੂੰ ਇਹ ਮਾਣ ਵੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੰਡਨ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿਚਕਾਰ ਬਣੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਖਾੜੀ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੈਰਾਕੀ ਕਰ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਚੇਤਨ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਪਾਹਜ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਅਪਾਹਜ ਨਹੀਂ ਹਨ।


-ਮੋਬਾ: 98551 14484

ਵਿਰਾਟ ਸੈਨਾ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਗੱਡੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਝੰਡੇ

ਲੰਬੇ ਅਰਸੇ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਆਪਣੀ ਸਰਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਿੱਤਾਂ ਦਰਜ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕਈ ਪਾਸਿਓਂ ਸਵਾਲ ਉੱਠ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੜੀ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਹਫਤੇ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਖਿਲਾਫ ਇਕ-ਦਿਨਾ ਮੈਚਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਇਕਪਾਸੜ ਅੰਦਾਜ਼ 'ਚ ਅਤੇ ਇਕ ਟੈਸਟ ਮੈਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਭ ਕਿਆਸਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰਾਮ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜੁਝਾਰੂ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਕਪਤਾਨ ਵਿਰਾਟ ਕੋਹਲੀ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ-ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਲੜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਲਈ ਬੜੀ ਨਿਰਾਸ਼ਜਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਟੈਸਟ ਮੈਚਾਂ 'ਚ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਦੀ ਟੀਮ ਜੇਤੂ ਰਹੀ। ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਲੜੀ 'ਚ ਵਾਪਸੀ ਕਰਦਿਆਂ ਤੀਸਰਾ ਟੈਸਟ ਮੈਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਲੜੀ ਨੂੰ ਰੋਮਾਂਚਕ ਬਣਾਇਆ। ਟੈਸਟ ਲੜੀ 2-1 ਨਾਲ ਹਾਰਨ ਉਪਰੰਤ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਕੋਚ ਰਵੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਟੈਸਟ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਲੋੜੀਦੇ ਮੌਕੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇਰ ਨਾਲ ਲੈਅ 'ਚ ਆਏ। ਟੈਸਟ ਲੜੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇਕ ਦਿਨਾ ਮੈਚਾਂ ਦੀ ਲੜੀ 'ਚ ਬੜੀ ਧੜੱਲੇਦਾਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਮੈਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦਰਜਾਬੰਦੀ 'ਚ ਅੱਵਲ ਨੰਬਰ ਦੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹਰ ਖੇਤਰ 'ਚ ਪਛਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਕਤ ਲੜੀ 5-1 ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇਕ ਦਿਨਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦਰਜਾਬੰਦੀ 'ਚ ਵੀ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਕੇ ਮੁੜ ਅੱਵਲ ਨੰਬਰ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨ ਲਿਆ। ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 'ਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਕਪਤਾਨ ਵਿਰਾਟ ਕੋਹਲੀ ਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੱਲੇ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦਿਖਾਈ, ਉੱਥੇ ਬਤੌਰ ਕਪਤਾਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਅਤੇ ਹਮਲਾਵਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਜੇਤੂ ਮੰਚ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਆਂਦਾ।
ਵਿਰਾਟ ਕੋਹਲੀ ਨੇ ਇਕ-ਦਿਨਾ ਮੈਚਾਂ ਦੀ ਲੜੀ 'ਚ ਤਿੰਨ ਸੈਂਕੜੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰਬੋਤਮ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮੰਨਵਾਇਆ। ਕੋਹਲੀ 'ਚ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਕਲਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਟੀਮ ਦੇ ਹਰ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਕਤ ਲੜੀ 'ਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਿਖਾਇਆ। ਇਸ ਲੜੀ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ਾਂ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਕੁਮਾਰ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਬੰਮਰਾ, ਕੁਲਦੀਪ ਯਾਦਵ ਅਤੇ ਯੁਜਵੇਂਦਰ ਚਾਹਲ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦਿਖਾਈ। ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਹਰਫਨਮੌਲਾ ਹਾਰਦਿਕ ਪਾਂਡਿਆ ਨੇ ਵੀ ਵਧੀਆ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ। ਪਾਂਡਿਆ ਦੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ 'ਚ ਅਜੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਸ਼ਿਖਰ ਧਵਨ, ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧੋਨੀ ਅਤੇ ਅਜਿੰਕਿਆ ਰਹਾਣੇ ਨੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਕੋਹਲੀ ਦਾ ਢੁਕਵਾਂ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਰੀਅਸ਼ ਅਈਅਰ, ਕੇ.ਐਲ. ਰਾਹੁਲ, ਦਿਨੇਸ਼ ਕਾਰਤਿਕ, ਕੇਦਾਰ ਯਾਦਵ ਤੇ ਮੁਨੀਸ਼ ਪਾਂਡੇ ਨੂੰ ਅਜੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਰੋਹਿਤ ਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਔਸਤ ਰਿਹਾ।
ਅਗਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਕ ਦਿਨਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਪੜਾਅ 'ਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਆਲਮੀ ਕੱਪ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਹਿਤ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਧੀਆ ਸਥਿਤੀ 'ਚ ਪੁੱਜ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਅਜੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਮੱਧਕ੍ਰਮ 'ਚ ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਵਿਰਾਟ ਕੋਹਲੀ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਲਈ ਅਜੇ ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸਥਾਨ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨੂੰ ਅਜੇ ਹੋਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਜੇਕਰ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦਾ ਮੱਧਕ੍ਰਮ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਅਗਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਆਲਮੀ ਕੱਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ-ਦਿਨਾ ਕ੍ਰਿਕਟ 'ਚ ਆਪਣਾ ਦਬਦਬਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਰਗੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਖਿਲਾਫ ਖੇਡਣਾ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।


-ਪਟਿਆਲਾ। ਮੋਬਾ: 97795-90575

ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖੇਡ ਵਿਚ ਨਵੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਬਿਕਰਮ ਕੁਮਾਰ

ਮਾਤਾ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਰੇਨੂੰ ਬਾਲਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਸ੍ਰੀ ਕਮਲ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਘਰ ਮਿਤੀ 17.10.2000 ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ ਬਿਕਰਮ ਕੁਮਾਰ ਵਾਸੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਬਟਾਲਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਬੇਰਿੰਗ ਸਕੂਲ ਬਟਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਵਿਖੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾਲੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਬਿਕਰਮ ਕੁਮਾਰ ਜਿੱਥੇ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਚੰਗੇ ਅੰਕ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਵਿਚ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਣਾਈ। ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬੇਰਿੰਗ ਸਕੂਲ ਬਟਾਲਾ ਐਚ. ਐਲ. ਪੀਟਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖੇਡ ਵਿਚ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨਵੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਕੋਚ ਸ੍ਰੀ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਤੋਂ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਅਥਾਹ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2012 ਵਿਚ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਦੇ ਰਿੰਗ ਵਿਚ ਜਦ ਬਿਕਰਮ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਪੈਰ ਧਰਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿਚ ਤਗਮੇ ਅਤੇ ਟਰਾਫੀਆਂ ਜਿਤਾ ਕੇ ਦਾਦੇ ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ, ਦਾਦੀ ਚਰਨਜੀਤ, ਪਿਤਾ ਕਮਲ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਰੇਨੂੰ ਬਾਲਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੇਰਿੰਗ ਸਕੂਲ ਬਟਾਲਾ ਦਾ ਵੀ ਨਾਂਅ ਰੋਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿਚ ਸਕੂਲ ਦੀ ਟੀਮ ਵਲੋਂ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ 2014-2015 ਵਿਚ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿਤਾਇਆ। ਸਾਲ 2016 ਵਿਚ ਬੇਰਿੰਗ ਸਕੂਲ ਬਟਾਲਾ ਸਪੋਰਟਸ ਡੇ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ 12 ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਸਾਲ 2016 ਵਿਚ ਹੀ ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬੇਰਿੰਗ ਸਕੂਲ ਬਟਾਲਾ ਵਿਚ ਖੇਡ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ 9 ਤਗਮੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਸਾਲ 2015 ਵਿਚ ਸਕੂਲ ਬੇਰਿੰਗ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ 9 ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜੈਵਲਿਨ ਥਰੋਅ ਵਿਚ ਸਾਲ 2015 ਵਿਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ, ਡਾਇਸ ਖੇਡਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ 2014 ਨੂੰ ਬੇਰਿੰਗ ਸਕੂਲ ਬਟਾਲਾ ਦੀ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਬਣਨ 'ਤੇ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਟੀਮ ਨੂੰ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿਤਾ ਕੇ ਜੇਤੂ ਬਣਾਇਆ। ਸਾਲ 2016 ਵਿਚ ਸ਼ਿਮਲਾ ਬਿਸ਼ਪ ਕਾਟਨ ਸਕੂਲ ਸ਼ਿਮਲਾ ਵਿਖੇ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਬਣਨ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ 'ਤੇ ਟੀਮ ਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਕੂਲ ਦਾ ਨਾਂਅ ਰੋਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪੱਧਰੀ ਖੇਡਾਂ ਲਿਟਲ ਫਲਾਵਰ ਸਕੂਲ ਧਾਰੀਵਾਲ ਵਿਖੇ ਸਾਲ 2014-2015-2016 ਵਿਚ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਟੀਮ ਨੂੰ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿਤਾ ਕੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬਟਾਲੇ ਦਾ ਨਾਂਅ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਖੇਡਾਂ 2014 ਹਰਿਆਣਾ, 2016 ਲੁਧਿਆਣਾ, 2017 ਜਮਾਲਪੁਰ ਵਿਖੇ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਕਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਟੀਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਖੇਡਾਂ ਫਤਹਿਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਵੀ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਟੀਮ ਨੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਸਕੂਲ ਨੋਇਡਾ ਵਿਖੇ ਦਸੰਬਰ, 2017 ਵਿਚ ਸਕੂਲ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬ ਟੀਮ ਦਾ ਕੈਪਟਨ ਬਣ ਕੇ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ ਟੀਮ ਨੇ ਬਿਕਰਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।


-ਬਹਿਰਾਮਪੁਰ (ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ)। ਮੋਬਾ: 98764-35826

ਯੋਗ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ

ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਇਕ ਦੁਖਾਂਤ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਾਇਨਸਾਫੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਦਰ ਮਾਯੂਸ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਤਾਂ ਖੇਡ ਜਗਤ ਤੋਂ ਬੇਮੁੱਖ ਹੋ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਯੋਗ ਖਿਡਾਰੀ ਜਾਂ ਖਿਡਾਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੇਡ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਉਦੋਂ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਵਤ ਉਸ ਦਾ ਹੱਕ ਖੋਹ ਕੇ ਕਿਸੇ ਅਯੋਗ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਝੋਲੀ 'ਚ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਇਖਲਾਕੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਛਿੱਕੇ 'ਤੇ ਟੰਗ ਕੇ। ਗਰੀਬ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਜਾਂ ਧੀ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਲੜ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਚਲੋ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਉਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ, ਚਲੋ ਉਸ ਦੀ ਔਲਾਦ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਸਮਰੱਥਾ, ਸਰੀਰਕ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਦਕਾ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਲਖ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੁਨਹਿਰਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਵੇ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਇਥੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਖੇਡ ਸਿਸਟਮ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਊਣਤਾਈਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਕਾਤਲ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ।
ਸਕੂਲ-ਕਾਲਜ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਤੋਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਖ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਫੋਨਾਂ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੋਗ ਖਿਡਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੂਨ-ਪਸੀਨਾ ਇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅੰਤਰ-ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਕਾਲਜ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਲਈ ਬਣੀ ਟੀਮ 'ਚੋਂ ਆਪਣਾ ਨਾਂਅ ਨਾ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਸ ਦਾ ਹੱਕ ਕਿਸ ਦੀ ਝੋਲੀ 'ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਂ ਬਸ ਆਪਣੀ ਚੌਧਰ 'ਤੇ ਫਖ਼ਰ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਾਕਫ਼ੀਅਤ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਕਿੰਨਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਅਯੋਗ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਮੀਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਝੰਜੋੜਦੀ। ਅੰਤਰ-ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਲਈ ਬਣ ਰਹੀਆਂ ਟੀਮਾਂ 'ਚ ਵੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੰਤਰ ਕਾਲਜ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਤਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਉਸ ਖੇਡ ਦੇ ਹੋਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਅੰਤਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਖੇਡਣ ਲਈ ਟੀਮਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟੀਮਾਂ 'ਚੋਂ ਖਿਡਾਰੀ ਲੈ ਕੇ। ਟ੍ਰਾਇਲ ਫੀਸ ਵੀ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਬਸ ਸਿਰਫ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ। ਟ੍ਰਾਇਲ ਤਾਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਖਤਾਂ ਜਾਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਫੋਨਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਨਾਬ! ਕੌਮੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਟੀਮਾਂ 'ਚ ਵੀ ਕਈ ਖਿਡਾਰੀ ਰਿਸ਼ਵਤ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਉਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੇਡ ਵਿੰਗਾਂ ਦੇ ਟ੍ਰਾਇਲ ਵੇਲੇ, ਖੇਡ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਦੇ ਟ੍ਰਾਇਲ ਵੇਲੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਜੁਗਾੜ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਅਸਲੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਖਿਡਾਰਨਾਂ ਜਾਂ ਖਿਡਾਰੀ ਤਾਂ ਬਸ ਖੇਡ ਮੈਦਾਨਾਂ 'ਚ ਆਪਣਾ ਪਸੀਨਾ ਹੀ ਵਹਾਉਂਦੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਖੇਡ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ 'ਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਮਿਹਨਤੀ, ਸਿਰੜੀ, ਜੁਝਾਰੂ ਖਿਡਾਰੀ ਹੀ ਸਿਰਜਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਨਾਮ, ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਵੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹੀ ਮਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਖੇਡ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਉੱਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਚੰਗੇ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਅੱਖੋਂ-ਪਰੋਖੇ ਕਰਕੇ ਸਿਰਫ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੌਧਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੀਡਰਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ 'ਤੇ।
ਖੂਨ-ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡ ਹਸਤੀਆਂ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਲੜ ਨਾ ਲਾਉਣ ਦੀ ਤੌਬਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਖੇਡਾਂ 'ਚ ਪੈ ਕੇ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਨਾ ਖਰਾਬ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਥੇ ਖੇਡਾਂ ਉੱਪਰ ਸਿਰਫ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੈ। ਹਕੀਕਤ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖੇਡ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਫੈਡਰੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਤੇ ਧਨਾਢ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਬਜ਼ ਹਨ, ਇਹ ਲੋਕ ਖੇਡ ਜਗਤ ਦਾ ਭਲਾ ਸੋਚਣ ਦੀ ਥਾਂ ਨਿੱਜੀ ਹਿਤਾਂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਜੁਗਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਇਸੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਖੇਡ 'ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਕੇ।


-ਡੀ. ਏ. ਵੀ. ਕਾਲਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ। ਮੋਬਾ: 98155-35410

ਸਾਈਨਾ ਨੇਹਵਾਲ ਤੇ ਪੀ. ਵੀ. ਸਿੰਧੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਣ?

ਵਰਣਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਸਾਈਨਾ (ਕਾਂਸੀ ਤਗਮਾ, ਲੰਡਨ 2012) ਤੇ ਸਿੰਧੂ (ਚਾਂਦੀ ਤਗਮਾ, ਰੀਓ 2016) ਦੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿਡਾਰਨਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਉਲੰਪਿਕ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ 20ਵੇਂ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਈਨਾ ਜੂਨੀਅਰ ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਦੋ ਗ੍ਰੌਂ-ਪ੍ਰੀ ਗੋਲਡ, ਇਕ ਗ੍ਰੌਂ-ਪ੍ਰੀ, ਇਕ ਸੁਪਰ ਸੀਰੀਜ਼ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ 2008 ਦੇ ਬੀਜਿੰਗ ਉਲੰਪਿਕ ਵਿਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਧੂ ਦੋ ਸੀਨੀਅਰ ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਤਗਮੇ, ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਪੋਡੀਅਮ ਫਿਨਿਸ਼, ਇਕ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸੀਰੀਜ਼ ਜਿੱਤੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗ੍ਰੌਂ-ਪ੍ਰੀ ਗੋਲਡ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਪਰ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਮਹਿਲਾ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਵਿਚ ਸਾਈਨਾ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੌਣ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਕੁੜੀਆਂ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਨਹੀਂ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਸਾਈਨਾ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜੋ ਦੂਜੀ ਪੰਕਤੀ ਦੀ ਖੇਪ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਹਨ।
ਸਾਈਨਾ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ 'ਟੌਪ ਟੈੱਨ' ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਖਿਡਾਰਨਾਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰਿਤੂਪਰਣੋ ਦਾਸ 51ਵੀਂ ਰੈਂਕਿੰਗ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੀ. ਰੁਥਵਿਕਾ ਸ਼ਿਵਾਨੀ (101), ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸ਼ੀ ਪਰਦੇਸ਼ੀ (141) ਤੇ ਅਨੁਰਾ ਪ੍ਰਭੂਦੇਸਾਈ (144) ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਜੂਨੀਅਰ ਵਿਚ ਰੈਂਕਿੰਗ ਹਾਸਲ ਹੈ-ਗਾਇਤਰੀ ਗੋਪੀਚੰਦ (196) ਤੇ ਆਕਰਸ਼ੀ ਕਸ਼ਿਅਪ (216)। ਨਾਗਪੁਰ ਵਿਚ ਆਕਰਸੀ ਕਸ਼ਿਅਪ ਵਿਚ ਹੀ ਫਿਲਹਾਲ ਕੁਝ ਦਮਖਮ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਵਾਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ।
ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕਲਾਸ ਦਾ ਅੰਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਉਮਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਸ਼ਿਅਪ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿਚ ਸਾਈਨਾ ਨੇ ਫਿਲੀਪੀਨਸ ਓਪਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਜੀ. ਪੀ. ਗੋਲਡ (2006) ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ। ਕਸ਼ਿਅਪ ਦੀ ਖੇਡ ਸਾਧਾਰਨ ਹੈ। ਸਟ੍ਰੋਕਸ ਸਾਫ ਸੁਥਰੇ, ਪਰ ਸਾਧਾਰਨ ਹਨ। ਵਿਵਿਧਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੌਕਾ ਵੀ ਹੋਵੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਅੰਕ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਐਕਸ-ਫੈਕਟਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਭਿਲਾਈ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਕਸ਼ਿਅਪ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਨੈਸ਼ਨਲਜ਼ ਵਿਚ ਕਾਂਸੀ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸਾਈਨਾ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਸ਼ਟਲ ਨੂੰ ਕੋਰਟ 'ਤੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਾਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋਣ ਅਤੇ ਅੰਕਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਜ਼ਨ ਵੀ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
21 ਸਾਲਾ ਰਿਤੂਪਰਣੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਹੀ ਸਾਈਨਾ ਦੀ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਸਟ੍ਰੋਕਸ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਸ਼ਾਟ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਵਿਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਤਾਕਤ ਵੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਖਰਾਬ ਰਵੱਈਆ ਤੇ ਫਿਟਨੈੱਸ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੀ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਉਹ ਅਗਸਤ ਵਿਚ ਕੋਰਟ ਵਿਚ ਉਤਰੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹੈ। ਅਨੁਰਾ ਪ੍ਰਭੂਦੇਸਾਈ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਕਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੋਆ ਦੀ ਇਹ ਕੁੜੀ 5 ਫੁੱਟ 9 ਇੰਚ ਦੀ ਹੈ, ਸਿੰਧੂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 2 ਇੰਚ ਛੋਟੀ। ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ ਵੀ ਲੰਬੇ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਹਮਲਾਵਰ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ, ਸਮੈਸ਼ ਮਾਰਨਾ ਤੇ ਨੈੱਟ ਖੇਡ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਦ ਦੇ ਲਾਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ 19 ਸਾਲ ਦੀ ਅਨੁਰਾ ਹਾਲੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿਚ ਸਿੰਧੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਜੀ. ਪੀ. ਗੋਲਡ ਤੇ ਦੋ ਸੀਨੀਅਰ ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤ ਲਏ ਸਨ।
ਗਾਇਤਰੀ ਗੋਪੀਚੰਦ ਦਾ ਸਰਲ ਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਖੇਡ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਰਨੇਮ 'ਗੋਪੀਚੰਦ' ਦਾ ਦਬਾਅ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ, ਪਰ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਇਹ ਕੁੜੀ ਇਕਦਮ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਟ੍ਰੋਕਸ ਤੇ ਕੋਰਟ ਕਲਾ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਟੈਮਿਨਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਗਾਇਤਰੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। 19 ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸ਼ੀ ਪਰਦੇਸੀ 5 ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 1 ਇੰਚ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ ਸ਼ਟਲ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਮਲਾਵਰ ਕੰਮ ਹੈ। ਇੰਦੌਰ ਦੀ ਇਹ ਕੁੜੀ 2011 ਤੋਂ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿਚ ਗੋਪੀਚੰਦ ਅਕਾਦਮੀ ਵਿਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫੋਕਸ ਫਿਟਨੈੱਸ ਤੇ ਰਫ਼ਤਾਰ 'ਤੇ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਕਦ ਦੀ ਘਾਟ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਵਜ਼ਨ ਵੀ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧ ਸਕੇ।


-ਇਮੇਜ ਰਿਫਲੈਕਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ

'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਉਲੰਪਿਕ ਮੰਚ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ-ਰਾਠੌੜ

ਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਸਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਅੰਡਰ 17 ਸਾਲ ਵਰਗ ਦੇ 16 ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਕਰਵਾਏ ਗਏ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੇਡ ਮੰਤਰੀ ਉਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਰਾਜਵਰਧਨ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌੜ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਉਲੰਪਿਕ ਮੰਚ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ।
* 'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਸਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਕਿਵੇਂ ਦੂਜੀਆਂ ਸਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਸਨ?
-ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਕੂਲੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਐਸਾ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਸੁਪਨੇ ਸੱਚ ਕਰ ਸਕਣ, ਟੀ.ਵੀ. 'ਤੇ ਆ ਸਕਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੀਰੋ ਬਣ ਸਕਣ ਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਥਲੀਟ ਬਣਨ ਲਈ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਵਧਾ ਸਕਣ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੂਲੀ ਖੇਡਾਂ 'ਚ ਐਨੇ ਦਰਸ਼ਕ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੁੜੇ ਸਨ। ਹਰ ਖਿਡਾਰੀ ਦਾ ਇਕ ਸੁਪਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਲੰਪਿਕ ਵਿਚ ਤਿਰੰਗੇ ਲਈ ਖੇਡੇ ਤੇ ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸੱਚ ਕਰਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
* ਇਹ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਕਿਹੜੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਸੀ?
-ਸਪੋਰਟਸ ਰਾਜ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਕੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਪਰਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਮੰਚ ਹੈ ਤੇ ਯੰਗ ਟੇਲੈਂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਤਰਜ਼ 'ਤੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੇ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
* 'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਸਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ...?
-ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦਰੋਣਾਚਾਰੀਆ ਤੇ ਅਰਜਨ ਐਵਾਰਡੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੰਗੇ ਟੇਲੈਂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਕਮੇਟੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰੇਗੀ, ਫਿਰ ਉਸ 'ਤੇ ਗੌਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
* ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ?
-ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਸੈਂਟਰ ਆਫ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਈ ਦੇ ਖੇਡ ਸੈਂਟਰ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਕਈ ਸਾਡੇ ਉਲੰਪੀਅਨ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਖੇਡ ਸੈਂਟਰ ਵੀ ਹਨ ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਫੰਡ ਅਲਾਟ ਕਰਾਂਗੇ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫੰਡ ਤੇ ਖੇਡ ਸਹੂਲਤਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕਰਾਂਗੇ।
* 'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਦਾ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
-ਸਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਮਿਸ਼ਨ ਸੀ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਉਲੰਪਿਕ ਮੰਚ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਕਾਮਯਾਬ ਵੀ ਹੋਏ ਹਾਂ ਤੇ ਸਾਡਾ ਅਗਲਾ ਮਿਸ਼ਨ 'ਖੇਲੋ ਇੰਡੀਆ' ਕਾਲਜ ਗੇਮਜ਼ ਦਾ ਹੈ।
* ਉਲੰਪਿਕ ਟਾਸਕ ਫੋਰਸ ਦੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਹੈ?
-ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਜ਼ੋਰਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਕ ਸਹੀ ਤੇ ਠੋਸ ਢਾਂਚਾ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਬਣੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ 2020 ਦੀਆਂ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਚੰਗੇ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲ ਸਕਣ।
* ਬਤੌਰ ਖੇਡ ਮੰਤਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ?
-ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ ਤੇ ਫਾਈਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਈ ਦੇ ਚੰਗੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਤਾਲਮੇਲ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਿਆ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਕ ਚੰਗਾ ਖੇਡ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਫਲ ਹੋਏ ਹਾਂ ਤੇ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀ ਵੇਖਣਗੇ।


-ਮੋਬਾ: 98729-78781

ਕਦੇ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਵੱਜਦਾ ਸੀ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਡੰਕਾ

(ਲੜੀ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਦਾ ਅੰਕ ਦੇਖੋ)
ਫੁੱਟਬਾਲ 'ਚ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਫਾਡੀ ਹੁੰਦੇ ਗਏ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ। ਖੈਰ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤਰਕ ਠੀਕ ਵੀ ਹੈ ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਸੁਪਰ ਲੀਗ (ਆਈ.ਐਸ.ਐਲ.) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੀਗਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 'ਚ ਵੀ ਖੇਡੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਇਹ ਤਰਕ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬੇਮਾਇਨਾ ਲਗਦਾ ਹੈ।
ਦਰਅਸਲ ਫੁੱਟਬਾਲ 'ਚ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਦੀ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲੈਂਡ ਟੋਟਲ ਫੁੱਟਬਾਲ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਟਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਡਿਫੈਂਸ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਪੇਨ ਟਿਕੀ ਟਾਕਾ ਸ਼ੈਲੀ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਰਟ ਪਾਸ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੂਵਮੈਂਟ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਸਾਬਾ ਸਟਾਈਲ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿਚ ਇਕ ਖਾਸ ਪਹਿਚਾਣ ਸੀ। 1951 ਤੋਂ 1962 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਏਸ਼ੀਆ 'ਚ ਸਰਵਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੂੰ 'ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਆਫ ਏਸ਼ੀਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਟੀਮ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼ਾਰਟ ਪਾਸ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਿਬਿਲਿੰਗ 'ਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਸੀ। ਬਾਅਦ 'ਚ ਖੇਡ ਦੀ ਪੱਧਰ 'ਚ ਗਿਰਾਵਟ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕੋਚਾਂ ਦੇ ਹੱਥੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕੋਚਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕੋਚਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸ਼ੈਲੀ ਪਹਿਚਾਣ ਖੋਂਹਦੀ ਗਈ। ਜਿਸ ਖੇਡ 'ਚ ਅਸੀਂ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਟਾਪ 100 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ 'ਚ ਭਾਰਤ ਆਖਰੀ ਅੰਕੜਿਆਂ 'ਤੇ ਹੈ। ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿਸ਼ਵ ਦਰਜਾਬੰਦੀ 'ਚ ਲਗਪਗ 150ਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਸੀ।
ਦਰਅਸਲ ਭਾਰਤ ਫੁੱਟਬਾਲ ਲਈ ਉਹ ਮਾਹੌਲ ਵੀ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਜਮਾ ਸਕੀਏ। 1983 ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੱਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਾਂ ਤਸਵੀਰ ਹੀ ਬਦਲ ਗਈ। ਭਾਰਤ 'ਚ ਇਹ ਖੇਡ ਧਰਮ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਕ੍ਰਿਕਟ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨ-ਮਾਨਸ 'ਤੇ ਛਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਥਨ ਅਨੰਦ, ਅਭਿਨਵ ਬਿੰਦਰਾ, ਪੰਕਜ ਅਡਵਾਨੀ, ਸਾਇਨਾ ਨੇਹਵਾਲ, ਪੀ. ਬੀ. ਸਿੰਧੂ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਖਿਡਾਰੀ ਅੱਗੇ ਆਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਦੇ ਸੈਲਫ ਅੰਬੈਸਡਰ ਬਣ ਗਏ। ਫੁੱਟਬਾਲ 'ਚ ਬਾਈਚੁੰਗ ਭੁਟੀਆ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸੁਨੀਲ ਛੇਤਰੀ ਤੱਕ ਦੋ ਹੀ ਨਾਂਅ ਸਾਡੇ ਜ਼ਿਹਨ 'ਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਖੋਹਿਆ ਹੋਇਆ ਰੁਤਬਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਚੀਨ ਵਾਲਾ ਮਾਡਲ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਢਾਂਚਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਖੇਡ 'ਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਨਤੀਜਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿਸ਼ਵ ਰੈਂਕਿੰਗ 'ਚ ਲਗਪਗ 100ਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਹੈ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਪਛੜ ਗਏ ਸੀ।
ਫੀਫਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁਖੀ ਸੈਪ ਬਲਾਟਰ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ 'ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੀ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ' ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕੋਚ ਬਾਬ ਹਾਟਨ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਕੋਚ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਇਸ ਖੇਡ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਰਤ 'ਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਕੀ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣ 'ਚ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ? ਆਖਰ ਕਦੋਂ ਟੁੱਟੇਗੀ ਇਹ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ? (ਸਮਾਪਤ)


-ਚੀਫ ਕੋਚ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਾਈ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਪਲਾਹੀ, ਫਗਵਾੜਾ।
ਮੋਬਾ: 94636-12204

ਲੱਤ ਅਤੇ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਅਪਾਹਜ ਬਣਿਆ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਤੈਰਾਕ

ਧਰਮਿੰਦਰ ਅਹੀਰਵਾਰ

ਧਰਮਿੰਦਰ ਅਜੇ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਦਾ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਬੁਖਾਰ ਹੋਇਆ, ਚਾਹੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਲਾਪ੍ਰਵਾਹੀ ਆਖ ਲਈਏ ਜਾਂ ਫਿਰ ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ, ਬੁਖਾਰ ਦਾ ਟੀਕਾ ਕੀ ਲਗਾਇਆ, ਧਰਮਿੰਦਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਠੰਢਾ ਪੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਠੰਢੇ ਪਏ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਮਿੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਇਕ ਹੱਥ ਤੋਂ ਅਪਾਹਜ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੋਗ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ ਪਰ ਹਾਲਾਤ ਅਜਿਹੇ ਸਨ ਕਿ ਕੀਤਾ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਧਰਮਿੰਦਰ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਾਡਲਾ ਸੀ। ਬੱਚੇ ਦੇ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਪਰ ਸਾਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨਾਕਾਮ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਹੁਣ ਧਰਮਿੰਦਰ ਸਦਾ ਲਈ ਅਪਾਹਜ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਪੈਰ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਪਾਇਆ। ਕਦੇ ਮਾਂ, ਕਦੇ ਪਿਓ ਗੋਦੀ ਲੈ ਕੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਆਉਂਦੇ। ਉਥੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਵਕਤ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਅਪਾਹਜ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਾਹਜ ਹੋਣ ਦੇ ਤਾਅਨੇ-ਮਿਹਣੇ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਲਈ ਹਾਲਾਤ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਜਾਣ ਨੂੰ ਮਨ ਕਰ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਰੋਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤਾਂ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਤੋਂ ਅਪਾਹਜ ਬੇਟੇ ਦਾ ਇਹ ਦਰਦ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਂਦਾ।
ਆਖਰ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਾਹਜ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾ ਦਿਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਅਪਾਹਜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਵੀ ਅਪਾਹਜ ਨੇ ਅਤੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਸ ਅਪਾਹਜਤਾ ਨੂੰ ਸਿਰ-ਮੱਥੇ ਕਬੂਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਵਜੋਂ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਤਾਅਨੇ-ਮਿਹਣਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਧਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਪਾਹਜ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਹੜਾ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ, ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਅਨੇ-ਮਿਹਣੇ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਹੀ ਅਪਾਹਜਾਂ ਲਈ ਫਿਜ਼ੀਓਥਰੈਪੀ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਡਾ: ਬੀ.ਕੇ. ਡਬਾਸ ਜਿਹੜੇ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਧਰਮਿੰਦਰ ਵਰਗੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਜ਼ੀਓਥਰੈਪੀ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਕਰ ਸਕਣ ਦਾ ਜਜ਼ਬਾ ਵੀ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋ: ਬੀ. ਕੇ. ਡਬਾਸ ਵਲੋਂ ਮਿਲੇ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਤਾਅਨੇ-ਮਿਹਣਿਆਂ ਦੀ ਸੱਟ ਨੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਜਿਹਾ ਹੌਸਲਾ ਭਰਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਡਾਰੀਆਂ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਡਾ: ਬੀ.ਕੇ. ਡਬਾਸ ਨੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਅੰਦਰ ਅਜਿਹੀ ਲਗਨ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਨੂੰ ਤੈਰਾਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਧਰਮਿੰਦਰ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਅਪਾਹਜ ਹੈ, ਤੈਰਾਕੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਰ ਡਾ: ਬੀ. ਕੇ. ਡਬਾਸ ਦੀ ਚਾਹੇ ਪਾਰਖੂ ਅੱਖ ਕਹਿ ਲਈਏ ਜਾਂ ਫਿਰ ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਣ ਦੀ ਚਾਹਤ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਪਾਹਜ ਹੋ ਕੇ ਅਜਿਹਾ ਗੋਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਅੱਜ ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੋਤਾ ਤੈਰਾਕ ਹੈ। ਸਾਲ 2009 ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਸਟੇਟ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਤਾਂ 50 ਮੀਟਰ ਫਰੀ ਸਟਾਈਲ ਤੈਰਾਕੀ ਵਿਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸੂਬੇ ਦਾ ਨਾਂਅ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਮਕਾਇਆ, ਸਗੋਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਤਾਅਨੇ-ਮਿਹਣੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਵਿਖਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ ਅਤੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਅਹੀਰਵਾਰ ਨੇ ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਹੀ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਧਰਮਿੰਦਰ ਅਹੀਰਵਾਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੈਰਾ ਉਲੰਪਿਕ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਚੌਥੀ ਕੈਟਾਗਰੀ ਵਿਚ 50 ਮੀਟਰ, 100 ਮੀਟਰ ਫਰੀ ਸਟਾਈਲ ਅਤੇ ਬਰੇਕ ਸਟਰੌਕ ਵਿਚ 12 ਸੋਨ ਤਗਮੇ, 5 ਚਾਂਦੀ, ਇਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਂਅ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ਹਿਰ ਗਵਾਲੀਅਰ ਵਿਖੇ 22 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1992 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਬਲਰਾਮ ਅਹੀਰਵਾਰ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਰੇਖਾ ਅਹੀਰਵਾਰ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜਨਮਿਆ ਧਰਮਿੰਦਰ ਅਹੀਰਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇਸ ਵਡਮੁੱਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸੰਬਰ, 2017 ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਕਾਰੀ ਐਵਾਰਡ ਵਿਕਰਮ ਸਟੇਟ ਐਵਾਰਡ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਿਵਰਾਜ ਚੌਹਾਨ ਵਲੋਂ ਨਿਵਾਜਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਕ ਲੱਖ ਦੀ ਨਕਦ ਰਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਇਕ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਵੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਮਿੰਦਰ ਅਹੀਰਵਾਰ ਨੇ ਸਾਲ 2009 ਵਿਚ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਖੇ ਹੋਈਆਂ ਆਈ ਵਾਸ ਵਰਲਡ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ 50 ਮੀਟਰ ਬੈਕ ਸਟਰੋਕ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਕੈਟਾਗਰੀ ਵਿਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਨਾਂਅ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮਿੰਦਰ ਹੁਣ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾ ਉਲੰਪਿਕ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਤਿਰੰਗਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਧਰਮਿੰਦਰ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਉਹ ਅਪਾਹਜ ਸੀ ਅਤੇ ਇਕ ਉਹ ਘਰੋਂ ਬੇਹੱਦ ਗਰੀਬ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਦਲੇਰੀ ਨੇ ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੋਲਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਨਾਂਅ ਚਮਕਾਏਗਾ। ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਹੈ।


-ਮੋਗਾ। ਮੋਬਾ: 98551-14484

ਹਾਸੋਹੀਣਾ ਨਾ ਬਣਾਈਏ ਸਾਲਾਨਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਖੇਡ ਦਿਵਸ ਨੂੰ

(ਲੜੀ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਦਾ ਅੰਕ ਦੇਖੋ)
ਸਾਲਾਨਾ ਖੇਡ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਲਾਮੀ ਲਈ ਮਾਰਚ ਪਾਸਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਐਨ. ਸੀ. ਸੀ. ਅਤੇ ਐਨ. ਐਸ. ਐਸ. ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਸ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਐਥਲੀਟ ਘੱਟ। ਰਾਜਨੀਤਕ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਹਰ ਹੀਲੇ ਸਲਾਮੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਧਾ ਵਕਤ ਤਾਂ ਫਾਲਤੂ ਦੀਆਂ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ 'ਤੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਖੇਡ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ 100 ਮੀਟਰ, 200 ਮੀਟਰ, 1500 ਮੀਟਰ ਦੌੜਾਂ ਲਈ (ਪਹਿਲੀ, ਦੂਜੀ, ਤੀਜੀ ਹੀਟ) ਲਈ ਸੀਟੀ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਕਿੱਟ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਹਿਨੀ ਹੁੰਦੀ। ਉੱਚੀ ਅੱਡੀ ਵਾਲੇ ਬੂਟਾਂ 'ਚ ਹੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ ਹੀ ਦੌੜਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਪੈਂਟਾਂ ਸਣੇ ਹੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਦੇ ਦੇਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਸ਼ਾਟਪੁੱਟ, ਲੰਮੀ ਛਾਲ, ਉੱਚੀ ਛਾਲ, ਨੇਜਾ ਸੁੱਟਣ 'ਚ ਸਕੂਲਾਂ-ਕਾਲਜਾਂ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਇਕੋ ਦਿਨ ਵਿਚ ਹੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਖਿਡਾਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ 'ਚ ਲੱਗੇ ਦੇਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਈਵੈਂਟਸ 'ਚ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਇਹੋ ਹੀ ਹਾਲ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਉਲਟੀਆਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਕੋਈ ਵੱਖੀ 'ਤੇ ਹੱਥ ਧਰ ਕੇ ਔਖੇ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ।
ਚਾਹੀਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੈਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਹੀ ਆਰਟਸ ਹਾਊਸ, ਕਾਮਰਸ ਹਾਊਸ, ਸਾਇੰਸ ਹਾਊਸ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਹਾਊਸ ਬਣ ਜਾਣ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡਿਊਟੀਆਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣ। ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਖੇਡ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਭਾਗ ਲੈਣ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਦੋ ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਫਿਟਨੈੱਸ ਵੀ। ਫੀਲਡ ਅਤੇ ਟਰੈਕ ਈਵੈਂਟਸ ਦੇ ਤਕਨੀਕੀ ਨਿਯਮ ਵੀ ਸਮਝਾਏ ਜਾਣ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਕੂਲਾਂ-ਕਾਲਜਾਂ ਦੇ ਖੇਡ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ 500 ਰੁਪਏ ਜੁਰਮਾਨੇ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਈਵੈਂਟਸ 'ਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਨਾਪੂਰਤੀ ਜੁ ਕਰਨੀ ਹੋਈ। ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਜੁਰਮਾਨੇ ਦਾ ਲਾਭ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੈ।
ਸਕੂਲਾਂ-ਕਾਲਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਖੇਡ ਦਿਵਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੀਡਰ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਉਲੰਪੀਅਨ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਿਡਾਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਕ ਤਾਂ ਰਾਜਨੇਤਾ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਖਰਚਾ ਵੀ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ 'ਗੱਫਾ' ਮਿਲ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ। ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ 'ਚ, ਮੀਡੀਆ 'ਚ ਚਰਚਾ ਵੀ ਕਰਵਾਉਣੀ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਇੰਜ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਕਿਸੇ ਉਲੰਪੀਅਨ ਜਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਿਡਾਰੀ ਤੋਂ ਖੇਡ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਾਂ ਕੀ ਕਰਨੀ ਹੈ?
ਸਾਡੀਆਂ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਇੰਜ ਅਵੇਸਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕੁੰਭਕਰਨੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਕੰਪਿਊਟਰ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਨਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਖੇਡ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਕੀ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਜੇ ਖੇਡ ਦਿਵਸ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾਨਾਪੂਰਤੀ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤਾਂ ਆਮ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਫਿਰ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਕਾਹਦਾ ਸਬੰਧ ਹੋਇਆ ਜਨਾਬ! ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸਾਲਾਨਾ ਸਪੋਰਟਸ ਅਤੇ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਮੀਟ ਦੇ ਆਯੋਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਾਂ ਸਕੂਲਾਂ-ਕਾਲਜਾਂ 'ਚ ਖੇਡ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ। (ਸਮਾਪਤ)


-ਡੀ. ਏ. ਵੀ. ਕਾਲਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ।
ਮੋਬਾ: 98155-35410

ਰਾਸ਼ਟਰ ਮੰਡਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨ

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ

ਪਹਿਲਵਾਨੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਲੋਹਾ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਦੀ ਇਸ ਕੜੀ ਵਿਚ ਨਵਾਂ ਨਾਂਅ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਪਹਿਲਵਾਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਦਾ। ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸੰਗਰੂਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕੜੈਲ (ਮੂਨਕ) ਵਿਖੇ 7 ਫਰਵਰੀ, 1993 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਸ: ਲਛਮਣ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਬਲਵੀਰ ਕੌਰ ਦੀ ਗੋਦ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਵਾਨੀ ਆਪਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿਚ ਮਿਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਵਾਨੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਵੀ ਕਬੱਡੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਖਿਡਾਰੀ ਰਹੇ ਹਨ। ਘੋੜੀਆਂ ਰੱਖਣ ਦੇ ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ 2015 ਵਿਚ ਖੇਡ ਕੋਟੇ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਜੁਆਇਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2017 'ਚ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਖੇਡ ਕੋਟੇ ਵਿਚ ਬਤੌਰ ਸਬ-ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਜੁਆਇਨ ਕੀਤਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ 2008 ਤੋਂ 2017 ਤੱਕ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਜ਼ਨਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। 2014 ਵਿਚ ਸਾਊਥ ਕੋਰੀਆ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲਿਆ। 2016 ਵਿਚ ਸੀਨੀਅਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (ਥਾਈਲੈਂਡ) ਅਤੇ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (ਸਿੰਗਾਪੁਰ) ਵਿਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2017 ਵਿਚ ਫਿਰ ਸੀਨੀਅਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (ਦਿੱਲੀ) ਅਤੇ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ (ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ) ਵਿਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਤਿਰੰਗੇ ਲਈ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸੰਜੋਈ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਆਗਾਮੀ ਫਰਵਰੀ, 2018 ਵਿਚ ਕਿਰਗਿਸਤਾਨ ਵਿਖੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀਨੀਅਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਲਈ ਦੰਗਲ ਵਿਚ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।


-ਗੋਬਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਢੀਂਡਸਾ,
ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਬਰੜ੍ਹਵਾਲ (ਧੂਰੀ), ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸੰਗਰੂਰ।
ਮੋਬਾ: 92560-66000

ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮਾਣ ਬਣੇ-ਪ੍ਰਿੰ: ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ

ਖੇਡਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਚਾਹੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਬੁਲੰਦੀਆਂ 'ਤੇ ਪੁੱਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਿੰ: ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਇਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਤੌਰ ਖਿਡਾਰੀ ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਰਾਹੀ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਬਣਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਹਨ। ਸ: ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਬਲਦੇਵ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ 11 ਮਾਰਚ, 1964 ਨੂੰ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕੋਕਰੀ ਕਲਾਂ ਵਿਖੇ ਜਨਮੇ ਡਾ: ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ 'ਚੋਂ ਅਤੇ ਹਾਇਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਪਿੰਡ ਢੁੱਡੀਕੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਰ ਤੋਲਣ 'ਚ ਜ਼ੋਰ-ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ।
ਆਪਣੇ ਇਕ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਦਕਾ ਉਹ 1981 ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋਏ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰ ਤੋਲਣ ਅਤੇ ਪਾਵਰ ਲਿਫ਼ਟਿੰਗ 'ਚ ਜ਼ੋਰ ਅਜ਼ਮਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਜਿਸ ਸਦਕਾ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਏਅਰਫ਼ੋਰਸ ਭਾਰ ਤੋਲਣ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵੀ ਜਿੱਤੀ, ਉਥੇ ਕੌਮੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਡਾ: ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਰ ਤੋਲਕਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਖੇਡ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਉੱਪਰ ਖੋਜ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ 'ਚੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਉਪਰੰਤ ਡਾ: ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਧਿਆਪਨ ਕਿੱਤੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਕਾਲਜ, ਮੋਗਾ ਤੋਂ ਬਤੌਰ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਕੀਤੀ।
ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਸਾਲ 2000 ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਸਕੂਲ ਸਿੱਖਿਆ ਬੋਰਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ ਵਲੋਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਕੌਸਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦਰਜਨ ਦੇ ਕਰੀਬ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸਾਂ ਦੇ ਆਯੋਜਕ ਡਾ: ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਅਧੀਨ ਚੱਲ ਰਹੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਭਗਤਾ ਭਾਈ ਕਾ (ਬਠਿੰਡਾ) ਵਿਖੇ ਬਤੌਰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੂਰਅੰਦੇਸ਼ੀ ਸੋਚ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਤ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਓ ਸਦਕਾ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਹਰ ਖੇਤਰ 'ਚ ਵਧੀਆ ਸੇਧ ਦੇ ਕੇ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਨ 'ਚ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।


-ਪਟਿਆਲਾ। ਮੋਬਾ: 97795-90575






Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX