ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਅੱਜ ਸੰਗਰੂਰ ਆਉਣਗੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ
. . .  7 minutes ago
ਸੰਗਰੂਰ, 22 ਅਪ੍ਰੈਲ (ਧੀਰਜ ਪਸ਼ੋਰੀਆ)- ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ (ਬਾਦਲ) ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅੱਜ ਸੰਗਰੂਰ ਆਉਣਗੇ। ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਗਰੂਰ ਹਲਕਾ ਇੰਚਾਰਜ ਬਾਬੂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚੰਦ ਗਰਗ ਸਾਬਕਾ ਪਾਰਲੀਮਾਨੀ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ...
ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਅੱਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਦਾ ਦੌਰ
. . .  29 minutes ago
ਅਜਨਾਲਾ, 22 ਅਪ੍ਰੈਲ (ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ)- ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜਾਵਾਂ ਤਹਿਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਗੇੜ ਤਹਿਤ 19 ਮਈ ਨੂੰ ਪੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪੱਤਰ ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅੱਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ 29 ਅਪ੍ਰੈਲ...
ਅੱਜ ਦਾ ਵਿਚਾਰ
. . .  40 minutes ago
ਆਈ.ਪੀ.ਐੱਲ : 2019 - ਰੋਮਾਂਚਕ ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਚ ਬੈਂਗਲੌਰ ਨੇ ਚੇਨਈ ਨੂੰ 1 ਦੌੜ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ
. . .  1 day ago
ਕੱਲ੍ਹ ਤੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਲਗਾਤਾਰ ਕਰਨਗੇ ਅਰਥੀ ਫ਼ੂਕ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ
. . .  1 day ago
ਸੰਗਰੂਰ, 21 ਅਪ੍ਰੈਲ - (ਧੀਰਜ ਪਿਸ਼ੌਰੀਆ) ਕੱਚੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਸਮੇਤ ਕਈ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੱਲ੍ਹ 22 ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਅਧਿਆਪਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਦੀ...
ਮੌਲਵੀ ਉੱਪਰ ਜਾਨਲੇਵਾ ਹਮਲਾ
. . .  1 day ago
ਖੇਮਕਰਨ, 21 ਅਪ੍ਰੈਲ (ਰਾਕੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਬਿੱਲਾ) - ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿਖੇ ਸੀਰੀਅਲ ਬੰਬ ਧਮਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੇਮਕਰਨ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਮਸਜਿਦ ਦੇ ਮੌਲਵੀ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ਧਾਰ...
ਆਈ.ਪੀ.ਐੱਲ : 2019 - ਬੈਂਗਲੌਰ ਨੇ ਚੇਨਈ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ 162 ਦੌੜਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ
. . .  1 day ago
ਅਗਵਾ ਹੋਏ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਬਰਾਮਦ
. . .  1 day ago
ਜਲਾਲਾਬਾਦ, 21 ਅਪ੍ਰੈਲ (ਕਰਨ ਚੁਚਰਾ) - ਵੀਰਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਹੋਏ ਜਲਾਲਾਬਾਦ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਮੰਡੀ ਪੰਜੇਕੇ ਵਸਨੀਕ ਸੁਮਨ ਮੁਟਨੇਜਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਫ਼ਾਜ਼ਿਲਕਾ ਅਤੇ ਅਬੋਹਰ...
ਚੌਧਰੀ ਬੱਗਾ ਦੀ 2 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵਿਚ ਘਰ ਵਾਪਸੀ
. . .  1 day ago
ਲੁਧਿਆਣਾ, 21 ਅਪ੍ਰੈਲ ( ਪੁਨੀਤ ਬਾਵਾ)2019 ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਦੌਰਾਨ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਤੋਂ ਬਾਗ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਾ ਉਤਰੀ ਤੋਂ ਚੋਣ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਚੌਧਰੀ ਮਦਨ ਲਾਲ ਬੱਗਾ...
ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਕਪੂਰ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਪੁੱਜੇ
. . .  1 day ago
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, 21 ਅਪ੍ਰੈਲ (ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਜੱਸ) - ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਖਾਨਦਾਨ ਦੀ ਬੇਟੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਕਪੂਰ ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਪੁੱਜੇ। ਉਹ...
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..

ਲੋਕ ਮੰਚ

ਇਕ ਝਾਤ ਬਦਲ ਰਹੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ 'ਤੇ

ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸ਼ਬਦ ਸਭਯ+ਆਚਾਰ ਦੇ ਮੇਲ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। 'ਸਭਯ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੋਧਿਆ, ਸੁਲਝਿਆ ਜਾਂ ਸੁਚੱਜਾ। 'ਆਚਾਰ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਜਾਂ ਚੱਜ। ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਰ ਪੱਖ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿਥੇ ਉਹ ਜੰਮਿਆ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸਣ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਈ ਉਥੋਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਸੁਚੇਤ ਅਤੇ ਅਚੇਤ ਦੋਵਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਜੇਕਰ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਚਰਚਿਤ, ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਤ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਧਲਾ ਕਰ ਛੱਡਿਆ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਤਹਿ ਅੰਦਰ ਸਮਾਉਂਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਵਧ ਰਹੇ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੇ ਬਹੁਤੇ ਖੇਤਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸੇ, ਧਰਮ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਤੱਕ ਵੀ ਆਪਣੀ ਛਾਪ ਛੱਡ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਹੋੜ ਸਾਡੀ ਪੰਜਾਬੀ ਰਹਿਣੀ-ਬਹਿਣੀ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਤੇ ਬੋਲੀ 'ਤੇ ਆਮ ਹੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਕਾਢ ਜਾਂ ਲੱਭਤ ਕਾਰਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਸ਼ੀਨੀਕਰਨ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰੇਕ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਕਾਢ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਧਰਤੀ ਹੇਠ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਗ਼ਲਤੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਮੀਡੀਆ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗ਼ਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਹੈ। ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਕੁਝ ਅੰਗ ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਧੀਮੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਕਿ ਕੁਝ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਅੰਸ਼ ਸਾਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਰਹਿਣੀ-ਬਹਿਣੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਹੋੜ ਅਤੇ ਲੁੱਟ-ਖਸੁੱਟ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਕੜਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਪੈਸੇ ਦੀ ਆੜ ਵਿਚ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂਜਲੀ ਦਿੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਵੱਸਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਹੀ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਥੋਂ ਦੀ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠਾਂ ਪਲੀ ਪੜ੍ਹੀ-ਲਿਖੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਇਧਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੇਠ ਪਲੀ ਪੜ੍ਹੀ-ਲਿਖੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਚਕਾਰ ਬੋਲੀ, ਸੋਚ, ਸਿੱਖਿਆ, ਵਰਤੋਂ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੜਾ ਵੱਡਾ ਪਾੜਾ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਇਕ ਤਣਾਉ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਰਥਿਕ ਥੁੜ, ਤੰਗੀ ਇਥੋਂ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਥੋਂ ਦੀਆਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ ਇਕ ਅਤਿਅੰਤ ਦੁੱਖਮਈ ਹੈ। ਸੋ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਆਰਥਿਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਤਾਂ ਕਿ ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਦ ਹੋਈ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਬਲਕਿ ਇਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਸਕੇ ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਰਿਆ-ਭਰਿਆ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਰਸੇ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਸਕੇ।

-854 ਸਿਵਲ ਲਾਈਨਜ਼ ਮੋਗਾ। ਮੋਬਾਈਲ : 83603 19449


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਕੁਦਰਤੀ ਕਾਇਨਾਤ ਨੂੰ ਉਜਾੜਨ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਮਨੁੱਖ

ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਸਿਰਜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਹੀ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਸੂਰਜੀ ਊਰਜਾ, ਬਨਸਪਤੀ ਆਦਿ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਰ ਇਕ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਰਾਇਆ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੁਦਰਤ ਵਲੋਂ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅਨਮੋਲ ਹਨ। ਹਾਂ ਜੇਕਰ ਕਿਰਾਏ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਣਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਰ ਇਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਇਕ ਹੈ। ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਨਿੱਤ ਨਵੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਜੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਘੱਟ ਤੇ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਨ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਜਿਗਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਅਜੋਕੇ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਸੌਗਾਤਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਜ਼ਹਿਰ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਮਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੋਰ ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰ ਵੀ ਧੜੱਲੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਇਸ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਹਰ ਇਕ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੱਕ ਸੋਚ ਨੂੰ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰੱਖੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੇ ਲਈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੁਦਰਤੀ ਸਾਧਨ ਪ੍ਰਤੀ ਰਤਾ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਫਿਕਰ ਨਹੀਂ, ਨਿਰੰਤਰ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਮੋਟਰ ਗੱਡੀਆਂ, ਫੈਕਟਰੀਆਂ, ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਨਾੜ ਨੂੰ ਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਅੱਗ ਆਦਿ ਨੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਇਕ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ।

-ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ।
ਈ-ਮੇਲ : ajitbajwa89@gmail.com

ਸਿਆਸੀ ਲੋਕ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੇ ਮਾਣ ਨੂੰ ਠੇਸ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ

1947 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹੜੇ ਸੁੂਰਬੀਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਪਿੱਛੋਂ ਇਥੇ ਬਰਾਬਰੀ, ਧਾਰਮਿਕ ਏਕਤਾ, ਅਖੰਡਤਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖੇ ਸਨ ਪਰ ਅੱਜ ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਦੇੇ ਸੁਆਰਥ ਕਰਕੇ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਤੇ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਘਾਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਵੇਖੇ ਸੁਪਨੇ ਚਕਨਾਚੂਰ ਹੁੰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਕਿਰਦਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਵਲੋਂ ਸੱਤਾ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ ਲੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਨੀਚ ਤੇ ਘਟੀਆ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਕੰਡੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਕ ਦੂਸਰੇ 'ਤੇ ਖ਼ੂਬ ਚਿੱਕੜ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਹਮਾਮ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਹੀ ਨੰਗੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਜਾਂ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਚਿੱਕੜ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਹਨ।
ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅੱਜ ਹਰੇਕ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੂਬਾ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਾਮ, ਦਾਮ, ਦੰਡ, ਭੇਦ ਭਾਵ ਹਰ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਨਾ ਤਾਂ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ। ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਲੋਕੰਤਤਰੀ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਹਿਸ-ਨਹਿਸ ਕਰਕੇ ਸਿਆਸੀ ਦਲ ਬੜੀ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਲੋਕ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਦੇ ਮਾਣ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂਜਲੀ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਘਟੀਆ ਸਿਆਸਤ ਦਾ ਦਾਮਨ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਆਸੀ ਆਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਦੀਆਂ ਮਰਿਆਦਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ 'ਚ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਹਰੇਕ ਸਿਆਸੀ ਦਲ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਕਿ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੂਝਵਾਨ ਲੋਕ ਜੇਕਰ ਜਾਗ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਦੂੁਰ ਨਹੀਂ ਜਦੋਂ ਹਰੇਕ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਆਪਣੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਚਰਿੱਤਰਹੀਣ, ਬੜਬੋਲੇ, ਫ਼ਿਰਕੂਵਾਦ ਫ਼ੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅੱਤਵਾਦ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਬਾਹਰ ਕਰੇਗੀ ਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਹਿਤ ਤਿਆਗਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਵੇਗੀ।

-410, ਚੰਦਰ ਨਗਰ, ਬਟਾਲਾ।
ਮੋਬਾਈਲ : 97816-46008.

ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਡੀਂ ਬੈਠਿਆ ਦਰਦ

ਹਥਲੇ ਲੇਖ ਵਿਚ ਮੈਂ ਜਿਸ ਫੈਕਟਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਫੈਕਟਰੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਨਿੱਜੀ ਰੰਜਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦੀ ਹਸਰਤ ਨੂੰ ਵਿਚਾਲੇ ਛੱਡ ਕੇ ਫਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਗਏ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਦਾਸਤਾਂ ਇਹ ਕਿ ਪਿੰਡ ਧੌਲਾ ਜੋ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਰਨਾਲਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਸੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਸਵ: ਸ: ਸੰਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਪੈਪਸੂ ਮੰਤਰੀ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਨਾਲਾ ਅਜਿਹੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਸਾਹਿਤਕ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ ਦਾ ਵੀ ਇਹੋ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਦਾ ਜਨਮਦਾਤਾ ਇਹ ਪਿੰਡ ਸਰਕਾਰ ਪੱਖੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਸਾਰਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਦੋ-ਢਾਈ ਕੁ ਕਿਲੋਮੀਟਰ 'ਤੇ ਲੱਗੀ ਇਕ ਲਿਮਟਿਡ ਫੈਕਟਰੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਖੋਹ ਰਹੀ ਹੈ। ਫੈਕਟਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਕੈਮੀਕਲ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਧੂੰਏ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਰੋਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦੀ ਹਸਰਤ ਇਕ ਅਧੂਰਾ ਸੁਪਨਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਧੌਲਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਫ਼ਤਹਿਗੜ੍ਹ ਛੰਨਾ, ਕਾਹਨੇਕੇ, ਘੁੰਨਸ, ਹੰਡਿਆਇਆ ਆਦਿ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਬੇਹੱਦ ਦੁਖੀ ਹਨ। ਲਾਚਾਰ ਤੇ ਬੇਵੱਸ ਹੋਏ ਇਹ ਲੋਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਸਦੇ ਹੋਏ ਸਬਰਾਂ ਦੇ ਕੌੜੇ ਘੁੱਟ ਸਾਲਾਂਬੱਧੀ ਤੋਂ ਪੀਂਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਆਓ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਫੈਕਟਰੀ ਵਲੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜੋਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸਗੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਫੈਕਟਰੀ ਵਲੋਂ ਪਿੰਡਾਂ ਲਾਗਿਓਂ ਲੰਘਦੀ ਡਰੇਨ ਵਿਚ ਛੱਡੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕੈਮੀਕਲ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅੰਦਰ ਰਿਸਾਵ ਕਰਕੇ ਹੇਠਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਯੂਰੇਨੀਅਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਘੁਲ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਾਨੂੰਨਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਨ ਪਾਬੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮਿੱਲ, ਫੈਕਟਰੀ ਜਾਂ ਇੰਡਸਟਰੀ ਫੁਟਕਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਪਾਣੀ ਬਾਹਰਲੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਸਕੇਗਾ, ਪਰ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਕੇ ਟੰਗ ਕੇ ਸ਼ਰੇਆਮ ਗੰਧਲਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫੈਕਟਰੀ ਵਲੋਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਧੂੰਆਂ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਲੇ ਦੀ ਹੱਡੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਧੂੰਏ ਕਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਅਨੇਕਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਾਹ ਰੋਗ, ਚਮੜੀ ਰੋਗ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ। ਉੱਕਤ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਕਈ ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਹਾਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਰਨਾਲਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਇਹ ਫੈਕਟਰੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਹਨ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਸੱਤਾ ਵੇਲੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ 376 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਐਕਵਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਫੈਕਟਰੀ ਨੇ ਗੰਨਾ ਮਿੱਲ ਲਾਉਣ ਲਈ ਐਕਵਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਰ ਅੱਜ ਕਈ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ 'ਤੇ ਮਿਲ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਮੁਤਾਬਕ ਐਕਵਾਇਰ ਜਾਂ ਲਈ ਗਈ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਸੀਮਤ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਗਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

-ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਬਾਜਵਾ

ਭੱਜ-ਦੌੜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਆਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ

ਅਜੋਕਾ ਯੁੱਗ ਮੀਡੀਏ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਯੁੱਗ ਹੈ। ਹਰ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਸਾਡੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿਚ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਬੰਦਾ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਦੇ ਯੁੱਗ ਕਾਰਨ ਇਹ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨਾਲੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੀਡੀਏ ਅਤੇ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਆਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਖੋਹ ਲਿਆ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ। ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧਦੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਹਿੰਸਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਇਸ ਦੀ ਹੀ ਉਪਜ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਅਜੋਕੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਚੋਂ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਗਾਇਬ ਹੋਣਾ ਇਕ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਉਹ ਸ਼ਰੇਆਮ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀਆਂ ਧੱਜੀਆਂ ਉਡਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂਜਲੀ ਦੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਚੱਲਣ ਰਾਹੇ ਪੈ ਗਈ ਹੈ। ਪਿੱਛੇ ਜਿਹੇ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਵਾਪਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਰੌਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੁੜਗਾਓਂ ਦੇ ਇਕ ਨਿੱਜੀ ਸਕੂਲ 'ਚ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਕਲਾਸ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਇਕ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਗਲਾ ਕੱਟ ਕੇ ਕੀਤੀ ਹੱਤਿਆ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਹਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਅਧਿਆਪਕ ਸਕੂਲ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਨਾ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਸਖ਼ਤੀ ਵਰਤਦੇ ਅਤੇ ਕੁੱਟਦੇ ਵੀ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚੇ ਵਿਚ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਭਰੇ ਜਾ ਸਕਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀ ਘੂਰ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਘਰੇ ਉਲਾਂਭਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗ਼ਲਤ ਵਿਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਰਦੇ। ਪਰ ਅੱਜ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਬਦਲਦੇ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਅੱਜ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿਚ ਹਾਂ ਪਰ ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ। ਅੱਜ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਮੌਖਿਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ, ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਚੱਜ ਆਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਵਿਚਲੇ ਮਹੌਲ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿਚ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾਜ਼ਗਾਰ ਮਹੌਲ ਸਿਰਜਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਸਰਗਰਮੀ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

-ਮਕਾਨ ਨੰ: 192, ਸੈਕਟਰ 23-ਏ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ। ਮੋਬਾ : 94635-28494.

ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਵੱਧਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਰੁਝਾਨ

ਸੂਬੇ ਭਰ ਵਿਚ ਅਨੇਕਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ, ਕਾਲਜ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਇਥੇ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਰੱਜਵੀਂ ਰੋਟੀ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੇਭੈਣ-ਭਰਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਹੀਂ ਛਾਣੇਗਾ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਦਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਵਧੇਰੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹੈ ਜਾਂ ਘੱਟ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪੇਂਡੂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਸਿੱਧੇ ਜਾਂ ਅਸਿੱਧੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਅਣਗੌਲਿਆਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਧੜਾ-ਧੜ 12ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ਾ ਲਗਵਾ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਰਦੇਸ ਜਾਣ ਲਈ ਹਰੇਕ ਪੰਜਾਬੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲਾਤ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਿਖ ਕਿ ਵੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਹੰਢਾੳਂੁਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਾਰਨ ਆਮ ਲੋਕ ਟਰੈਵਲ ਏਜੰਟਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿਖਾਏ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁੰਗਲ ਵਿਚ ਸੌਖੇ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਘਰ ਗਹਿਣੇ, ਬੈਂਕ ਲੋਅਨ, ਵਿਆਜ 'ਤੇ ਫੜ ਕੇ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ, ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਵੇਚ ਕੇ ਦੇਣੇ ਪੈ ਜਾਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਨੌਜਵਾਨ ਠੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਈ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਹੀ ਮਾਰ ਮੁਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਘੱਟ ਪੈਸਿਆਂ 'ਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਰਦਾਨ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਕਈਆਂ ਲਈ ਸੰਤਾਪ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਉੱਥੇ ਵੀ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਆਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸੁਖਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਧੁੰਦਲਾ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ 12ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਈਲੈਟਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਸੈਂਕੜੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕਾਲਜਾਂ ਲਈ ਖ਼ਤਰੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਹੈ। ਕਾਲਜਾਂ ਵਿਚਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਡਿਗਰੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਖ਼ਤਰਾ ਮੰਡਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਹੋਰ ਵਧੇਗੀ।
ਹੁਣ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਰੁਝਾਨ ਦੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਿਸਟਮ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੀਆਂ ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਿਹਨਤੀ, ਉੱਦਮੀ, ਇਮਾਨਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਰੁਤਬਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਸਕੇ। ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਮੁੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਗਰਿਕ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵਧੀਆ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਹੈ। ਲੋਕ ਕਲਿਆਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਆਰਥਿਕ ਢਾਂਚਾ ਸੁਧਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹੋਰ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਜਿਹਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਲਈ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਉੱਥੋਂ ਦੇ (ਸਿਸਟਮ) ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਉਪਰੋਕਤ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਜਿਹਾ ਸਿਸਟਮ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਹੀ ਮੁੱਲ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬਾ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣਨ।

-ਸਾਦਿਕ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ। ਮੋਬਾਈਲ : 98720-49161

ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਕਲਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ

ਸੰਗੀਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਪਲੈਟੋ ਅਤੇ ਅਰਸਤੂ ਨੇ ਵੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਭਿੰਨ ਅੰਗ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਪਲੈਟੋ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ 'ਦਿ ਰਿਪਬਲਿਕ' ਵਿਚ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਰਿਦਮ ਅਤੇ ਹਾਰਮਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਸੰਗੀਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਰਸਤੂ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ 'ਦਿ ਪਾਲਿਟਿਕਸ' ਵਿਚ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ 28 ਫਰਵਰੀ 2018 ਨੂੰ 'ਫਰੰਟਿਅਰਸ ਇਨ ਨਿਊਰੋ ਸਾਇੰਸ' ਨਾਮਕ ਜਰਨਲ ਵਿਚ ਇਕ ਰਿਸਰਚ ਪਬਲਿਸ਼ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ. ਯੂ. ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਐਮਸਟਰਡਮ, ਨੀਦਰਲੈਂਡਸ ਦੇ ਅਰਤੁਰ ਸੀ.ਜੈਸ਼ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਖੋਜ ਰਾਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝਣ ਸ਼ਕਤੀ, ਤਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਣ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਯਾਦ ਰੱਖ ਸਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਚ ਵੀ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੋਂ ਤਕ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਇਹ ਆਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸੰਗੀਤਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਸਪੈਸ਼ਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੌਚਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਸਟੀਟਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਪੀਚ ਐਂਡ ਹਿਅਰਿੰਗ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੰਪੂਰਨ ਬਾਹਰੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਣਾਉਟੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਲਿਬੋਟੋਯ ਲਾਇਬਰੇਰੀ, ਕਾਰੀਡੋਰ ਵਿਚ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਲਾਈਟਾਂ ਵਾਲਾ ਚੌਕ, ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਡਲ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਪੈਸ਼ਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1959 ਵਿਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਾਲ ਨੌਰਡਫ ਜੋ ਇਕ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਕੰਪੋਜ਼ਰ ਤੇ ਪਿਆਨੋ ਵਾਦਕ ਸਨ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਕਲਾਇਵ ਰੌਬਿੰਸ ਜੋ ਇਕ ਸਪੈਸ਼ਲ ਐਜੂਕੇਟਰ ਸਨ, ਨੇ ਰਲ ਕੇ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਨੌਰਡੋਫ-ਰੌਬਿੰਸ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਥਰੈਪੀ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ ਥਰੈਪੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਨਫੀਲਡ ਚਿਲਡਰਨ ਹੋਮ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਪੈਸ਼ਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸਕੂਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਰਾਇਡ ਗਯੂਟਰ ਨੇ 1930 ਵਿਚ ਕਲੈਂਟ ਵਰਮੈਂਸਟਰਸ਼ਾਇਰ ਨਾਮਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਨੋਰਡੋਫ-ਰੌਬਿੰਸ ਦਾ ਵਿਜ਼ਨ ਹੈ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਹੈ ਕਿ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਲਾਇਫ ਚੇਂਜਿੰਗ ਸੰਗੀਤ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਏ।

-ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਆਰ.ਆਰ.ਐਮ.ਕੇ. ਆਰੀਆ ਮਹਿਲਾ ਮਹਾਂਵਿਦਿਆਲਾ ਪਠਾਨਕੋਟ। ਮੋਬਾਈਲ : 94177-19798

ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ 'ਚ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ

ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਰਗ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਦੀ ਡੋਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੱਝੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਅਸਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਇਕ ਅਹਿਮ ਕੜੀ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋ ਕੇ ਗੁਜ਼ਰਨਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਜਿਥੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਅਗਵਾਈ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਆਪਣੇ ਮਸਲੇ ਉਠਾਉਣ, ਹੱਲ ਜਾਂ ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਉਥੇ ਹੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਰਗ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਜ਼ਰੀਏ ਕਈ ਨੇਤਾ ਖੇਤਰੀ/ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਖ਼ਾਸ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ 1977 ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਸਰਬ ਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਦੇ 1978 ਤੋਂ ਵੋਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੋਣਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਸਾਲ 1983 ਤੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, 1984 ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸਮਾਂ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਹੋਈਆਂ ਨੂੰ ਤਕਰੀਬਨ 34 ਵਰ੍ਹੇ ਬੀਤ ਗਏ ਹਨ। ਕਰੀਬ 15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਵਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਜੇਮਜ਼ ਮਾਈਕਲ ਲਿੰਗਦੋਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਸਰਵਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ। ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ), ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਪਟਿਆਲਾ) ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਟੈਕਨੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਜਲੰਧਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿਚ ਆਗਾਮੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਜੋ ਖਦਸ਼ਾ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਕਿਤੇ ਗੰਧਲੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਡਿੱਗ ਨਾ ਜਾਣ, ਜਿੱਤਣ-ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਚੱਕਰ 'ਚ ਕਿਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਰਗ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਸਿੱਟੇ ਨਾ ਨਿਕਲਣ ਆਦਿ ਖ਼ਦਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਿੱਤਕਾਰੀ ਮੂਲ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਜਾਮਾ ਪਹਿਣਾਉਣ ਲਈ ਚੋਣ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਜਾਂ ਨਿਯਮਾਂਵਲੀ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰਾਂ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇੇ ਕਦਮ ਪੁੱਟੇ ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਸਾਰਥਕ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲ ਸਕਣ।

-ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ. ਬਰੜ੍ਹਵਾਲ (ਧੂਰੀ), ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ : ਸੰਗਰੂਰ।
ਈਮੇਲ : bardwal.gobinder@gmail.com

ਫ਼ਰਿੱਜ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਚੰਗਾ, ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ

ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲੋਂ ਟੁੱਟੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਹਰ ਵਾਰੀ ਸਾਨੂੰ ਘਾਟਾ ਹੀ ਖਾਣਾ ਪਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਹਿਤ। ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਅਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਨਾ ਗਵਾਇਆ ਹੋਵੇ ਪਰ ਸਿਹਤ ਪੱਖੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਗਵਾ ਬੈਠੇ ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਫ਼ਰਿੱਜਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਚਾਓ ਤੇ ਸਹੀ ਰੱਖ-ਰਖਾਵ ਬਾਰੇ ਫ਼ਾਇਦਾ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਉਣ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਆਦਤ ਨੇ ਅੱਜ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੋਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਬਦਹਜ਼ਮੀ, ਗੈਸ, ਤੇਜ਼ਾਬ ਤੇ ਅੰਤੜੀ ਰੋਗ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਫ਼ਰਿੱਜ ਵਾਲਾ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਕਰਕੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਘੜੇ ਦਾ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਠੰਢਾ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਈਏ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਨੂੰ ਭੋਰਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਘੜੇ ਦਾ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਸਾਡੀ ਪਿਆਸ ਬਝਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਠੰਢਕ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿਚ ਪੀਣ ਲਈ ਤੇਜ਼ਾਬ ਰਹਿਤ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇਗਾ। ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨੈਚਰੋਪੈਥੀ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕੇ ਜੇਕਰ ਇਕ ਰਾਤ ਘੜੇ ਵਿਚ ਆਮ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕਿ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੱਕ ਇਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਅਲਕਾਲਿਨ ਜਾਣੀ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਮਾਦੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੇਵਨ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੌ ਸੁੱਖ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਇਕ ਘੜੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁੱਖ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਲੋੜ ਹੈ ਆਪਣੇ -ਆਪ ਤੋਂ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦਾ ਝੂਠਾ ਮਖੌਟਾ ਲਾਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦੀ। ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਸੰਕੋਚ ਤੋਂ ਘੜਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਣ ਤਾਂ ਸਿਹਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤ ਜਾਤੀ ਜਾਣੀ ਘੁਮਿਆਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਕ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖੀ ਕਿੱਤਾ ਵੀ ਅਲੋਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਦੂਸਰਾ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖ ਸਕਣਗੇ।

-ਪਿੰਡ ਤਖਤੂਪੁਰਾ (ਮੋਗਾ)
ਮੋਬਾ: 98140-68614

ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਨਵੀਂ ਪੈਨਸ਼ਨ ਯੋਜਨਾ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਬੇਫ਼ਿਕਰੀ ਉੱਪਰ ਨਵੀਂ ਪੈਨਸ਼ਨ ਸਕੀਮ ਤਲਵਾਰ ਬਣ ਕੇ ਲਟਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਹੱਕਾਂ ਉੱਪਰ ਪਾਬੰਦੀ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਮੁਤਾਬਕ ਹੁਣ ਕੋਈ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਕਢਵਾ ਸਕਦਾ, ਜਦਕਿ ਪੁਰਾਣੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿਚ ਕਰਮਚਾਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਕਾਨ ਦਾ ਵਾਧਾ, ਕਾਰ ਖਰੀਦਣ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਵਿਆਹ-ਸ਼ਾਦੀ ਆਦਿ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚੋਂ ਮੋੜਨ ਯੋਗ ਜਾਂ ਨਾ ਮੋੜਨ ਯੋਗ ਰਾਸ਼ੀ ਕਢਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦਾ ਜੀ. ਪੀ. ਐਫ., ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ, ਲੀਵ ਇਨਕੈਸ਼ਮੈਂਟ, ਐਕਸਗ੍ਰੇਸ਼ੀਆ, ਤਰਸ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਅਤੇ ਕਮਿਊਟਡ ਪੈਨਸ਼ਨ ਆਦਿ ਲਾਭਾਂ ਉੱਪਰ ਵੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ 24 ਅਕਤੂਬਰ, 2016 ਨੂੰ ਪੀ.ਐਫ.ਆਰ.ਡੀ.ਏ. ਰਾਹੀਂ ਨੋਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਰਾਸ਼ੀ ਕਢਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਸਖ਼ਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2004 ਤੋਂ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਸਵਾ ਲੱਖ ਸਰਕਾਰੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਡਾਢੇ ਚਿੰਤਤ ਹਨ ਕਿ ਨਵੀਂ ਪੈਨਸ਼ਨ ਯੋਜਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਣਦੇ ਹੱਕ ਖਾ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਮੁਤਾਬਕ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਤੋਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਤਨਖਾਹ ਦਾ 10 ਫੀਸਦੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਫੰਡ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਨਾ ਵੱਧ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਘੱਟ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਵੀ 10 ਫੀਸਦੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਦੇ ਪੈਨਸ਼ਨ ਫੰਡ 'ਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਦੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਸ ਮੌਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਨਸ਼ਨ ਫੰਡ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ 60 ਫੀਸਦੀ ਹੀ ਮਿਲੇਗਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੀ 10 ਫੀਸਦੀ ਟੀ.ਡੀ.ਐੱਸ. ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦਾ 40 ਫੀਸਦੀ ਸਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਕ ਪੱਕੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਐਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਵੀ ਫ਼ਿਕਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਂ ਪੈਨਸ਼ਨ ਸਕੀਮ ਸ਼ੇਅਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਰਹਿਮੋ-ਕਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੇਅਰ ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ਉਤਰਾਅ ਦਾ ਖਮਿਆਜ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੇਅਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਅ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਪੈਸਾ ਸ਼ੇਅਰ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿਚ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਵੀਂ ਪੈਨਸ਼ਨ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਇਸ ਸਕੀਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁੱਖ ਸਹੂਲਤਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਸਕੀਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਲੋੜ ਹੈ ਮੁਲਜ਼ਮ ਵਰਗ ਨੂੰ ਇਸ ਅਣਕਿਆਸੀ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ।

-ਸੀਨੀਅਰ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸੀ.ਪੀ.ਐੱਫ. ਇੰਪਲਾਈਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ, ਪੰਜਾਬ। ਮੋਬਾ: 95920-08124

ਲੋਕਤੰਤਰ ਦਾ ਘਾਣ

ਕੀ ਅਸੀਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਨ 'ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਂਹਵਾਚਕ ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਅੱਜ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਲਿਬਾਸ ਹੇਠਾਂ ਆਪਣਾ ਲੋਹਾ ਮੰਨਵਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਹਿਕਮਾ ਸਰਕਾਰੀ ਜਾਂ ਗ਼ੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਅੱਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਇਨਸਾਫ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੱਥ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਸਾਧਾਰਨ ਇਨਸਾਨ ਇਸ ਦੀ ਦਲਦਲ ਵਿਚ ਫਸਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਸੇ ਦੀ ਆਸ ਵਿਚ ਹੀ ਕੁਝ ਇਨਸਾਫ ਪਸੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਵਾਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਆਸ ਦੀ ਚਿਣਗ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਸਮਾਜਿਕ ਢਾਂਚਾ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਚਾਈ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਪਾਗਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਨੇੜੇ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਥੇ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖੋ।
ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਤੋਹਮਤਾਂ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਇਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵੋਟ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਵੋਟ ਨਾ ਦੇਣ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਨ? ਰਾਜਨੀਤੀ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਇਰਦ-ਗਿਰਦ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੋ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਘੱਟਾ ਪਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਸੀ ਸਮਝੌਤੇ ਅੰਦਰਖਾਤੇ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵੋਟਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਖ ਸਹੂਲਤਾਂ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦਿਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੋਟਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮੰਨ ਕੇ ਆਪਣੀ ਵੋਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਹੀ ਪੈਮਾਨਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਕਰ ਵੀ ਲਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੀ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਇਹ ਹੀ ਮਸਲਿਆਂ ਦਾ ਹੱਲ ਹੈ?
ਅੱਜ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਹੱਕ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੀਏ। ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿਚ ਆਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਈਏ ਤਾਂ ਹੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸੱਤਾ ਵਿਚ ਇਮਾਨਦਾਰ ਲੋਕ ਆਉਣਗੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਇਨਸਾਫ਼ ਤੇ ਸਚਾਈ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦਾ ਘਾਣ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਰਹੇਗਾ।

-403-ਆਈ, ਭਾਈ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਨਗਰ, ਲੁਧਿਆਣਾ।

ਕਿਵੇਂ ਪੁੱਛੀਏ ਹਾਲ-ਚਾਲ?

ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਸੀ ਸੰਚਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਮਗਰੋਂ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਕ-ਦੂਸਰੇ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣ ਸਦਕਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਨੇੜਤਾ, ਸਾਂਝੀਵਾਲਤਾ ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਸੰਭਵ ਹੋਈ। ਕਿਸੇ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪਤਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸੁੱਖ-ਦੁੱਖ ਦੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਪਾਤਰ ਬਣਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ-ਗਿਲਣ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਾਡੀ ਸੂਝਬੂਝ ਦਾ ਅਸਲ ਪਤਾ ਉਦੋਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਜਾਂ ਆਰਥਿਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੁਖੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਤੇ ਸਲੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹਾਲਾਤ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਕੁਝ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ ਮਿਲ ਸਕੇ।
ਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਕੁਝ ਬੇਸਮਝ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਹਮਦਰਦੀ ਜਤਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਣਜਾਣਪੁਣੇ ਵਿਚ ਅਜਿਹੇ ਬੇਤੁਕੇ ਅਤੇ ਬੇਲੋੜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਹਤਾਸ਼ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹੋਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਵੱਡੀ ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਧਾ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤਾਂ ਮਰੀਜ਼ ਉਦੋਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਕਟਰ, ਪਰਿਵਾਰ, ਸਾਕ-ਸਬੰਧੀ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ-ਪਿਆਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇੰਨੇ ਕੁ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਆਖ ਦੇਣ, 'ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ। ਘਬਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਭ ਠੀਕ ਕਰੇਗਾ। ਤੂੰ ਬੜਾ ਦਲੇਰ ਬੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਕੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫ਼ਤਹਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।' ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪਤਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਉਸਾਰੂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਤੇ ਨੇਕ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਕੁਝ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਬਦ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਹਾਰੇ-ਦੁਰਕਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਹਾਲਾਤ ਅਤੇ ਸੋਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਜਾਣੇ-ਅਣਜਾਣੇ ਵਿਚ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਜੀਵਨ ਉਸਾਰਨ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਉਜਾੜਨ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੇਤੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਫ਼ੈਲਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।

-137/2, ਗਲੀ ਨੰ.5, ਅਰਜਨ ਨਗਰ, ਪਟਿਆਲਾ-147001. ਮੋਬਾ: 94636-19353.

ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀਆਂ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਕਾਰਨ ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਅਸਫ਼ਲ ਰਹੀ ਮੀਜ਼ਲ-ਰੂਬੇਲਾ ਟੀਕਾਕਰਨ ਮੁਹਿੰਮ

ਅੱਜ ਤੋਂ ਲਗਪਗ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੀਜ਼ਲ-ਰੂਬੇਲਾ ਟੀਕਾਕਰਨ ਮੁਹਿੰਮ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ। ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਸਫ਼ਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਕੰਡੇ ਅਪਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਕ ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਬ ਬਾਕੀ ਸੂਬਿਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿਚ ਪਛੜ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ਼ 37 ਲੱਖ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮੀਜ਼ਲ-ਰੂਬੇਲਾ ਟੀਕਾ ਲੱਗ ਸਕਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੁਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ 50 ਫੀਸਦੀ ਹੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਇਸ ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂਅ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੈ। ਹਦਾਇਤਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਟੀਕਾਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਕਮਰਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖੁਆਉਣਾ, ਦੂਜੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਟੀਕਾ ਲਾਉਣਾ ਤੇ ਤੀਜੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਰਾਮ ਕਰਵਾਉਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਟੀਕਾਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਆਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵਿਚ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਟੀਕਾ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨ ਟੀਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਕ ਐਬੂਲੈਂਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਸਪਤਾਲ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਾ ਪੂਰਨ ਪਾਲਣ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਨਾ ਤਾਂ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਐਬੂਲੈਂਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਟੀਕਾਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਟੀਕਾਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਟੀਕਾ ਲਗਾ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਆਪਣੀਆਂ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰਾਂ ਹੱਥ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਲੋਂ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਟੀਕਾ ਨਾ ਵੀ ਲਗਵਾਉਣਾ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਟੀਕਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੇ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਗੱਲਾਂਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੋਸੇ ਵਿਚ ਲੈਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਟੀਕਾਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਕੇ ਭਰੋਸੇ 'ਚ ਲਵੇ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਟੀਕਾਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀਨੀਅਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਐਬੂਲੈਂਸ ਦਾ ਖਾਸ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋਏ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮੁਫ਼ਤ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।

-ਮੋਬਾ: 92574-01900

ਆਓ! ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਦਰ ਪਛਾਣੀਏ

ਪਾਣੀ ਕੁਦਰਤ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਬਖਸ਼ੀ ਗਈ ਅਮੁੱਲ ਪਾਕੀਜ਼ਗੀ ਵਸਤੂ ਹੈ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਇੰਜ ਕਹਿ ਲਈਏ ਕਿ ਪਾਣੀ ਬਿਨਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਤਿਕਥਨੀ ਨਹੀਂ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੁਝ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਦੋਂ 'ਨਲਕਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ' ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਚੋਂ ਕੱਢਣ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਬਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੇਲਿਆਂ 'ਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵੀ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਨੀਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹੁਣ ਭਾਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨੀਵਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਬਟਨ ਦੱਬਣ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਦੀ? ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਝੋਨੇ ਦੀ ਫਸਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੋਰਾ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ 'ਚ ਵਦਾਨ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਕੋਲ ਝੋਨੇ ਦੇ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਫਸਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਝੋਨੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਫਸਲ ਬੀਜਣ ਦਾ ਵਲ ਨਹੀਂ। ਝੋਨੇ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਸਾਡੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਵਾਸਤੇ 8 ਘੰਟੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਨਿਰਵਿਘਨ ਸਰਕਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਅਗਾਉਂ ਸਾਡੇ ਕਿਸਾਨ ਭਾਵੇਂ ਝੋਨੇ ਵਿਚ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ ਪਾਣੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਪਰ ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਧਰਤੀ 'ਚੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਵਾਰੀ ਅਜਾਈਂ ਨਾ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਨਾਲ ਗੱਡੀਆਂ, ਫਰਸ਼ ਧੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਬਰਬਾਦੀ 'ਤੇ ਚਾਲਾਨ ਕੱਟਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ। ਹਰ ਕੋਈ ਬਿਨਾਂ ਮਤਲਬ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਬਿੱਲ ਜੁ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਇਸੇ ਕਬੁੱਧਪੁਣੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਤਹ ਸਾਥੋਂ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਲੋਕ ਸਾਥੋਂ ਵੱਧ ਸਿਆਣੇ ਸਨ, ਜੋ ਇਕ ਘੜੇ ਵਿਚ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਢਕ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਵਰਤਦੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਤਹ ਵੀ ਕੋਈ ਬਹੁਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤਰਜੀਹ ਤਾਂ ਬੋਤਲ-ਬੰਦ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਡੁੱਲ੍ਹਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ 'ਬੈਂਕ ਬੈਲੇਂਸ' ਤਾਂ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਪਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਗਾਉਂ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਨਹੀਂ।
ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੇਫ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਸਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਇਸ ਅਮੁੱਲ ਨਿਆਮਤ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੱਚਤ, ਫਜ਼ੂਲ ਪਾਣੀ ਡੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਨਿਆਮਤਾਂ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਖਮਿਆਜ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਭੁਗਤਣਾ ਪਿਆ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੱਚਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨੁਸਖਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਹਰ ਇਕ ਘਰ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਚੌਕਸ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਟਾਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵੈ-ਝਾਤ ਮਾਰੋ। ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਰਗ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਅਹਿਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਸੋ ਆਓ, ਸਵੇਰੇ ਉੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲੀ ਵਰਗੇ 'ਸਾਦਤਮੰਦ ਲੋਕੋ' ਆਪੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਲੋਕ ਹਿਤਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਸੋਚਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਖੁਣੋ ਵਿਲਕਣਾ ਨਾ ਪਵੇ।

-ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਦੱਧਾਹੂਰ, ਤਹਿ: ਰਾਏਕੋਟ (ਲੁਧਿਆਣਾ)।
ਮੋਬਾ: 98156-88236

ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਭਰਨ ਲਈ ਪੈਟਰੋਲ ਅਤੇ ਡੀਜ਼ਲ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾਰੀ ਟੈਕਸ

ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਪੈਟਰੋਲ ਅਤੇ ਡੀਜ਼ਲ ਦੇ ਰੇਟ ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੈਟਰੋਲ ਅਤੇ ਡੀਜ਼ਲ ਦੇ ਮੁੱਲ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ ਹੀ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਈ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿਚ ਪੈਟਰੋਲ 84 ਰੁਪਏ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਪਰ ਵਿਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੈਟਰੋਲ 82 ਰੁਪਏ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਿਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕਿ ਪੈਟਰੋਲ ਆਮ ਅਤੇ ਖਾਸ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਟੈਕਸਾਂ ਵਿਚ ਕਮੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਸਰਕਾਰ ਆਨਾਕਾਨੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੈਟਰੋਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅੰਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਘਾਟਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਪੈਟਰੋਲ ਅਤੇ ਡੀਜ਼ਲ ਦੇ ਮੁੱਲ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਕੇ ਆਮ ਜਨਤਾ ਦਾ ਕਚੂਮਰ ਕੱਢੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਕਈ ਦੂਸਰੇ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਪੈਟਰੋਲ ਭਾਰਤ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਸਸਤਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਭਰਨ ਲਈ ਪੈਟਰੋਲ ਉੱਪਰ ਭਾਰੀ ਟੈਕਸ ਲਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿਖਾਇਆ ਇਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ। ਆਮ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮਹਿੰਗਾਈ ਕਾਰਨ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਦੁੱਧ, ਦਾਲਾਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਮੁੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪੇਟ ਪਾਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਮ ਆਦਮੀ ਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਹੀ ਫਸਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੀ ਚੱਕੀ ਵਿਚ ਵੀ ਰੋਜ਼ ਪਿਸਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਪੈਟਰੋਲ ਤੇ ਡੀਜ਼ਲ 'ਤੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਟੈਕਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਚ ਆ ਸਕਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਰੁਪਏ ਦਾ ਵੀ ਵਾਧਾ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਬਜਟ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

-ਮੋਬਾ: 98880-31426

ਅਜੀਤ ਹਰਿਆਵਲ ਲਹਿਰ ਦੀ ਲੋੜ

ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਗਹਿਰਾ ਸਬੰਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਕੁਦਰਤ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਨਮੋਲ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਰੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੋਹਫ਼ੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੁੱਖ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਆਕਸੀਜਨ, ਠੰਢੀ ਹਵਾ, ਫਲ, ਮਸਾਲੇ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦਵਾਈਆਂ, ਲੱਕੜੀ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਣਯੋਗ ਸਥਾਨ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਅੱਜ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਵੱਸ ਪੈ ਕੇ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਰੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਰਨ ਤੱਕ ਸਾਥ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਲਾਭ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਨਸਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨਾ ਭੁੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨੀ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਰ ਸਾਲ ਲੱਖਾਂ ਰੁੱਖ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿਚ ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਗਾੜ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2011 ਵਿਚ ਅਦਾਰਾ 'ਅਜੀਤ' ਅਖ਼ਬਾਰ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਡਾ: ਬਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਹਮਦਰਦ ਵਲੋਂ 'ਅਜੀਤ ਹਰਿਆਵਲ ਲਹਿਰ' ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮਕਸਦ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਡੂੰਘੇ ਹੋ ਰਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿਚ ਘੁਲੇ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਅੰਧਾਧੁੰਦ ਹੋ ਰਹੀ ਕਟਾਈ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਲਗਾ ਕੇ ਬਚਾਉਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਸਮੂਹ ਅਜੀਤ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵਧ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਇਸ ਲਹਿਰ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅੱਜ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਰੁੱਖ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਈ ਸਿੱਧ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੇਕ ਕੰਮ ਲਈ ਅਦਾਰਾ 'ਅਜੀਤ' ਵਧਾਈ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ ਪਰ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਇਸ ਹਰਿਆਵਲ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲਦਾ ਰੱਖਣਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਮੰਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਰੁੱਖ ਓਨੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਿੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਸਬੰਧੀ ਸੈਮੀਨਾਰ ਕਰਵਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾ ਕੇ ਵੀ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਲਾਭ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।

-ਮਲੌਦ (ਲੁਧਿਆਣਾ)।
princearora151@gmail.com

ਬੁਲੰਦ ਹੌਸਲੇ ਦਾ ਮਾਲਕ-ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਲਸਾੜਾ

ਦੁਨੀਆ ਉੱਤੇ ਜੋ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਤਾਂ ਕੀ ਇਕ ਕੰਡਾ ਤੱਕ ਵੀ ਲੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਇਨਸਾਨ ਤਾਂ ਕੀ ਜਾਨਵਰ, ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀ ਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿੰਦੇ ਵੀ ਸਦਾ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਨਕਾਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਪਿੰਡ ਲਸਾੜਾ (ਫਿਲੌਰ) ਦੇ ਜੰਮਪਲ ਇਸ ਸ਼ਖ਼ਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸ ਉੱਪਰ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਟੁੱਟ ਜਾਏਗਾ। ਤੀਜੀ ਜਮਾਤ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਰਸੌਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਰਾਇਆ ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਸਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤੇ ਬਾਲ-ਉਮਰ ਵਿਚ ਹੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਸੁੰਗੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਧੜ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸੁੰਨੇਪਨ ਕਾਰਨ ਨਕਾਰਾ ਤਾਂ ਹੋ ਹੀ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਉਮਰ ਕੇਵਲ 35 ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ 'ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਫੇਰ ਆ ਟੁੱਟਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇੇ ਭਰਾ ਦੀ ਇਕ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ਵਿਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਸਹਾਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਸਰੀਰਕ ਪੱਖੋਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਮਾਗ 'ਚ ਆਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਸਾਥੀ ਪੜ੍ਹ-ਲਿਖ ਕੇ ਕੰਮਾਂਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਲੱਗ ਗਏ ਤੇ ਕੁਝ ਵਿਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਗਏ ਪਰ ਮੇਰਾ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਕੀ ਤੋਂ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਇਕ ਦੋਸਤ ਜੋ ਕੰਪਿਊਟਰ ਮਾਹਿਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੋਲ ਲੈਪਟਾਪ ਆਦਿ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਗੱਲ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ। ਅਖੀਰ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਸਦੇ ਮਾਮੇ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੰਪਿਊਟਰ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਸਤ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਦਾਤਣ ਵਾਂਗ ਡੱਕਾ ਜਿਹਾ ਪਾ ਕੇ ਕੀ-ਬੋਰਡ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਅਖੀਰ ਰੱਬ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲਿਆਈ। ਪਰ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਜਮਾਤਾਂ ਪਾਸ ਸਰੀਰਕ ਪੱਖੋਂ ਨਕਾਰਾ ਲੜਕਾ, ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਡੱਕਾ ਪਾ ਕੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦੀਆਂ ਧੂੜਾਂ ਪੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਧਾਰ ਕਾਰਡ, ਨੌਕਰੀ ਫਾਰਮ, ਜ਼ਮੀਨੀ ਫਰਦ, ਸਕੂਲੀ ਨਤੀਜੇ ਹਰ ਕੰਮ ਕੰਪਿਊਟਰ 'ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੁਕਾਨ 'ਚ ਹਰ ਸਮੇਂ ਰੌਣਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਰੀਬ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮੁਫ਼ਤ ਕੰਪਿਊਟਰ ਕੋਰਸ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਵਿਆਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਵੀਆਂ ਦੀ ਮਿਕਸਿੰਗ ਦਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਰਾਜਪੁਰਾ ਉਚੇਚੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੰਗ ਰਹਿ ਗਏੇ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਵਤਾਰ ਕੌਰ ਦਾ ਸਿਰੜ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਰੱਬ ਦਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਹਰ ਸਮੇਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਦਿਲਬਾਗ ਸਿੰਘ ਵੀ ਸਾਥ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਸਮਾਜ ਲਈ ਚਾਨਣ ਮੁਨਾਰਾ ਹੈ। ਰੱਬ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਰੱਕੀ ਕਰੇ।

-ਪਿੰਡ ਤੱਖਰਾਂ (ਲੁਧਿਆਣਾ)। ਮੋਬਾ: 70091-07300






Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX