ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਅਸਮ ਵਿਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਕਾਰਨ 30 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ, 7 ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ
. . .  about 1 hour ago
ਗੁਹਾਟੀ, 22 ਫਰਵਰੀ - ਅਸਮ ਦੇ ਗੋਲਾਘਾਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਕਾਰਨ 30 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ 50 ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਬਿਮਾਰ ਪੈ ਗਏ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਵਿਚ 7 ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਾਮਲੇ ਦੀ...
ਚੌਕਸੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਟੀਮ ਵਲੋਂ ਏ.ਐਸ.ਆਈ ਰਿਸ਼ਵਤ ਲੈਂਦਾ ਕਾਬੂ
. . .  about 3 hours ago
ਕੋਟਕਪੂਰਾ, 22 ਫ਼ਰਵਰੀ (ਮੋਹਰ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ) - ਸ਼ਹਿਰੀ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਕੋਟਕਪੂਰਾ ਵਿਖੇ ਚੌਕਸੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟੀਮ ਵੱਲੋਂ ਅਚਾਨਕ ਮਾਰੇ ਛਾਪੇ ਦੌਰਾਨ ਇਕ ਏ.ਐਸ.ਆਈ ਨੂੰ 8 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਿਆ ਰਿਸ਼ਵਤ ਲੈਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਹੇਠ ਰੰਗੇ ਹੱਥੀਂ ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ...
ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 'ਚ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਹਟਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ - ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੁਲਕਰ
. . .  about 3 hours ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 22 ਫਰਵਰੀ - ਮਹਾਨ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੁਲਕਰ ਨੇ ਅੱਜ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 'ਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਖਿਲਾਫ ਮੈਚ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ ਦੋ ਅੰਕ ਗੁਆਉਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 'ਚ ਵਿਰੋਧੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੇਂਦੁਲਕਰ...
ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਹੋਈ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗੀ ਹੈਰਾਨਗੀ - ਪਾਕਿਸਤਾਨ
. . .  about 4 hours ago
ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ, 22 ਫਰਵਰੀ - ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਨੇ ਪੁਲਵਾਮਾ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਜ ਪ੍ਰੈਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਕੀਤੀ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਫੌਜ ਦੀ ਮੀਡੀਆ ਵਿੰਗ ਇੰਟਰ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਪਬਲਿਕ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਦੇ ਡੀਜੀ ਮੇਜਰ ਜਨਰਲ ਆਸਿਫ ਗ਼ਫ਼ੂਰ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਜੰਮੂ...
ਟੈਸਟਿੰਗ ਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਹੋਣੇ ਸ਼ੁਰੂ
. . .  about 4 hours ago
ਮਾਹਿਲਪੁਰ 22 ਫਰਵਰੀ (ਦੀਪਕ ਅਗਨੀਹੋਤਰੀ)- ਅਧਿਆਪਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਵਲੋਂ ਜਿਲਾ ਸਿਖਿਆ ਅਫਸਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੱਤਰ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਪੜ੍ਹੋ...
ਸੋਪੋਰ ਮੁੱਠਭੇੜ ਵਿਚ ਦੋ ਅੱਤਵਾਦੀ ਢੇਰ
. . .  about 4 hours ago
ਸ੍ਰੀਨਗਰ, 22 ਫਰਵਰੀ - ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਮੁੱਠਭੇੜ 'ਚ ਪੁਲਿਸ ਮੁਤਾਬਿਕ ਦੋ ਅੱਤਵਾਦੀ ਢੇਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਗੋਲਾ ਬਰੂਦ ਹਥਿਆਰ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਤੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ...
'ਪੜ੍ਹੋ ਪੰਜਾਬ ਪੜਾਓ ਪੰਜਾਬ' ਤਹਿਤ ਬੱਚਿਆ ਦਾ ਟੈਸਟ ਲੈਣ ਆਈ ਟੀਮ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਾਈਕਾਟ
. . .  about 4 hours ago
ਧਮਾਕਾਖ਼ੇਜ਼ ਸਮਗਰੀ ਰੱਖਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚੋਂ ਭਾਈ ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ਤਾਰਾ ਬਰੀ
. . .  about 4 hours ago
ਬਠਿੰਡਾ, 22 ਫਰਵਰੀ (ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੁੱਖਾ) - ਧਮਾਕਾਖ਼ੇਜ਼ ਸਮਗਰੀ ਰੱਖਣ, ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਜਾਇਜ਼ ਅਸਲਾ ਰੱਖਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤਹਿਤ ਦਰਜ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਅੱਜ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨਲ ਸੈਸ਼ਨ ਜੱਜ ਕੇ. ਐਸ. ਬਾਜਵਾ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਭਾਈ ਜਗਤਾਰ...
'ਪੜ੍ਹੋ ਪੰਜਾਬ ਪੜਾਓ ਪੰਜਾਬ' ਦੀ ਟੈਸਟਿੰਗ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸਿੱਖਿਆ ਅਫ਼ਸਰ ਦਾ ਘਿਰਾਓ ਕੀਤਾ
. . .  about 5 hours ago
ਖਮਾਣੋਂ 22 ਫਰਵਰੀ (ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਕਲੇਰ)- ਪੰਜਾਬ ਭਰ 'ਚ ਸਾਂਝਾ ਅਧਿਆਪਕ ਮੋਰਚਾ ਵੱਲੋਂ ਪੜ੍ਹੋ ਪੰਜਾਬ ,ਪੜਾਓ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤੋ ਅੱਠਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤਕ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਬੰਧਿਤ ਸਕੂਲਾਂ 'ਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਟੈਸਟਿੰਗ ਦੇ ਅੱਜ ਬਾਈਕਾਟ ਦੇ ਸੱਦੇ 'ਤੇ ਜਿੱਥੇ ....
ਅਧਿਆਪਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਅਜਨਾਲਾ 'ਚ ਸਿੱਖਿਆ ਸਕੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਸਾੜਿਆ ਪੁਤਲਾ
. . .  about 5 hours ago
ਅਜਨਾਲਾ, 22 ਫਰਵਰੀ (ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ)- ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਕੀ ਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਮੰਗਾਂ ਨਾ ਮੰਨਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ 'ਚ ਅਧਿਆਪਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਲਏ ਗਏ ਫ਼ੈਸਲੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਜ ਬਲਾਕ ਅਜਨਾਲਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਸ ਮਾਰਚ ਕਰਨ ....
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..

ਲੋਕ ਮੰਚ

ਪਾਣੀ ਬਚਾਓ...

ਪਾਣੀ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਬਰਬਾਦੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਬਚਾਉ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਆਗਾਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤਦ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਖੁਦ ਇਸ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਬਣਾਂਗੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਅੰਦਰ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਿਆਉਣੀ ਹੈ। ਅਜੋਕਾ ਦੌਰ ਏਨੀ ਫੁਰਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਫਲ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਮੁਕਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਅੱਜ ਆਮ ਹੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਜਾਂ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਸਦਕਾ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸੇਧ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੇਕਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਿੱਲਤ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਯੋਜਨਾ ਤਹਿਤ ਹੀ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗੱਲ ਪਿੰਡਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਆਮ ਹੀ ਆਏ ਦਿਨ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਕੁ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਬਲੌਂਗੀ ਮੁਹਾਲੀ ਨੇੜੇ ਜਿਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਟੈਂਕਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪੀਣ ਯੋਗ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਤਾਂ ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹਾਤੇ-ਧੋਤੇ ਕਈ ਦਿਨ ਤੋਂ ਫਿਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੀਣ ਲਾਇਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੀ ਮਸਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਆਮ ਹੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਸਬਮਰਸੀਬਲ ਪੰਪਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਹ ਸਬਮਰਸੀਬਲ ਪੰਪ ਆਮ ਹੀ ਸਭ ਦੇ ਘਰੋ-ਘਰੀ ਲੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਭਾਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਤਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਪੰਪਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੇਲੋੜੀ ਵਰਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਸਿੱਧ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਈ-ਕਈ ਚਿਰ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੈਂਕੀਆਂ ਓਵਰਫਲੋ ਹੁੰਦੀਆਂ ਆਮ ਹੀ ਦਿਖ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸਬਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਬਰਬਾਦੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਖੇਰੂੰ-ਖੇਰੂੰ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਤੇ ਸਹੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਰੀ ਹੈ।

-1323/26, ਫੇਸ-2, ਐਸ.ਏ.ਐਸ. ਨਗਰ, ਮੁਹਾਲੀ। ਮੋਬਾ: 98785-19278


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਮਾਣ-ਮੱਤੇ ਅਧਿਆਪਕ-25

ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੁਦਾਗਰ ਸਿੰਘ ਸਰਾਭਾ

ਪਿੰਡ ਸਰਾਭਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਪੂਤ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਰਾਭਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਰਾਭਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਪਿੰਡ ਸਰਾਭਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਹਰ ਬਸ਼ਿੰਦੇ ਵਿਚੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਸੱਚ ਕਰ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਮਾਸਟਰ ਸੁਦਾਗਰ ਸਿੰਘ ਸਰਾਭਾ ਦੇ ਵਡਮੁੱਲੇ ਕਾਰਜ। 10 ਮਈ, 1958 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਸ: ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਗੁਰਦੇਵ ਕੌਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਕਿਲਕਾਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸ: ਸੁਦਾਗਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੁਢਲੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪਿੰਡ ਸਰਾਭਾ ਦੇ ਹੀ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ 1978 ਵਿਚ ਬਤੌਰ ਅਧਿਆਪਕ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਵਕੀਲਾਂ ਵਾਲਾ ਮਖੂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਸਫਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸ: ਸੁਦਾਗਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਬੀੜਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਦਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਚਲਦੇ ਹੀ ਗਏ। 1984 ਵਿਚ ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਢੰਡਾਰੀ ਖੁਰਦ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਅਰਸੇ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਦਮੀ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਪੁਰਾਣੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਸ: ਸੁਦਾਗਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਲ-ਜਾਨ ਲਗਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2014 ਵਿਚ ਅਧਿਆਪਕ ਰਾਜ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2016 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਕੌਮੀ ਅਧਿਆਪਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ। ਸਰਕਾਰੀ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਗਿਆਸਪੁਰਾ ਵਿਖੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨੇ ਉਸ ਮੌਕੇ ਰੰਗ ਲਿਆਂਦਾ ਜਦੋਂ ਸਕੂਲ ਵਿਖੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 98 ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ 697 ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਸੀ । ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਦਮ ਸਦਕਾ ਇਕ ਕਰੋੜ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨਾਲ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਘੇ ਵਰ੍ਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਇਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਉਦਯੋਗ ਗਰੁੱਪ ਵਲੋਂ ਦੋ ਕਰੋੜ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨਾਲ 12 ਕਮਰੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਇਕ ਆਦਰਸ਼ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਿਭਾਗੀ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਵੀ ਹਨ। 2016 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਲਕਾ ਦਾਖਾ ਦੇ ਸਵੀਪ ਨੋਡਲ ਅਫਸਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵੀ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਸਮੇਤ ਕਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਐਵਾਰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿਚ ਸਟੇਟ ਅਤੇ ਜੂਡੋ ਕਰਾਟੇ ਵਿਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਨਾਂਅ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਕੂਲ ਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਬਿਹਤਰੀ ਲਈ ਤੁਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਣਮੱਤੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੁਆਰਥ ਤਿਆਗ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂਅ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਠਾਣ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਕੋਈ ਬੋਹੜ ਵਰਗਾ ਸਿਆਣਾ ਜਿਹਾ ਰੁੱਖ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਸ: ਸੁਗਾਦਰ ਸਿੰਘ ਨਿੱਜਤਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਵੀ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਅਫਸਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਨਿਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਸਮੇਂ ਤਤਪਰ ਰਹਿਣ ਪਿੱਛੇ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਸਰਾਭਾ ਨਗਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥਣ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦਾ ਸਾਥ ਵੀ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ: ਸੁਦਾਗਰ ਸਿੰਘ ਸਦਾ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਧ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਦਿਲੀ ਕਾਮਨਾ ਹੈ।

-ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਪੰਜਗਰਾਈਆਂ (ਸੰਗਰੂਰ)।
ਮੋਬਾ: 93565-52000

ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਵਪਾਰੀਕਰਨ ਇਕ ਮਾੜਾ ਰੁਝਾਨ

ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਸਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਸੇਵਾ ਹੀ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਹ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਰਹੀ ਵੀ ਪਰ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਤਾਂ ਹੋਵੇਗਾ ਹੀ। ਆਓ! ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਆਉਣ ਲਈ ਮੋਟੀ ਰਕਮ ਖਰਚ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਗ੍ਰਾਂਟਾਂ ਵਗੈਰਾ ਨੂੰ ਕੱਟ ਤਾਂ ਲਾਉਣਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਐਨਾ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਵੋਟਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੋਟੀ ਰਕਮ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਫਿਰੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਟਾ-ਪੀਂਘ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਪੈਸਾ ਖਾ ਹੀ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਖੈਰ, ਲੈ-ਦੇ ਕੇ 1 ਫੀਸਦੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਾਰਥਿਕ ਹੱਲ : ਇਸ ਦੇ ਸਾਰਥਿਕ ਹੱਲ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚਾ-ਸੁੱਚਾ ਪੱਧਰ ਛਾਂਟਣ ਲਈ ਬਰੀਕ ਛਾਨਣੀ ਵਰਤਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤੀਵਾਨਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਆਈ.ਏ.ਐਸ. ਵਰਗੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਤਰੱਕੀ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਵੀ ਬਦਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਮਹਿਕਮੇ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ- ਆਈ.ਪੀ.ਐਸ. ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਹਲੀਮੀ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਿਮਾਗੀ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੀ ਤਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਤਮਾਸ਼ਾ ਪੰਚਾਇਤ, ਬਲਾਕ ਸੰਮਤੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਚੋਣਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿਚ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਖਰਚ ਉਮੀਦਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਵਗੈਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਹਾਂ, ਗ੍ਰਾਂਟ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋ, ਉਹ ਗ੍ਰਾਂਟ ਹੜੱਪਣ ਖਾਤਰ ਹੀ ਏਨਾ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਰੁਝਾਨ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿਚ ਆਮ ਕਰਕੇ ਅਪਰਾਧੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੀ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਇਕ ਵਾਰ ਸ: ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਕੈਰੋਂ ਨੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ 'ਸਾਧ-ਸੰਗਤ ਬੋਰਡ' ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਕੀਮ ਬਣਾਈ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਕੀਮ ਸਿਰੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹ ਸਕੀ। ਜੇ ਇਹ ਸਕੀਮ ਹੁਣ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਤਾਂ ਬਚਣਗੇ ਹੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬੇਲੋੜਾ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਵੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਧੜੇਬੰਦੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਵੇਗੀ। ਧੜੇਬੰਦੀ ਕਾਰਨ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗਾ ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ 'ਜੇ' ਸ਼ਬਦ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮੁਫ਼ਾਦ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

-ਪਿੰਡ ਬੁਰਜ, ਡਾਕ: ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ (ਸੰਗਰੂਰ)। ਮੋਬਾ: 88720-61756

ਨੋਟਬੰਦੀ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉੱਭਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਮੱਧਵਰਗ

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ੍ਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਕਾਲੇ ਧਨ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਪੰਜ ਸੌ ਅਤੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਨੋਟ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਅਚਨਚੇਤ ਲਏ ਗਏ ਇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਗੜਬੜੀ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਟੀ.ਆਰ.ਪੀ. ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਕ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਬੈਂਕਾਂ ਦੇ ਏ.ਟੀ.ਐੱਮ. ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ। ਕੋਈ ਸੋਨਾ-ਚਾਂਦੀ ਖਰੀਦਣ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਲਏ ਗਏ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਹੀ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਬੈਂਕਾਂ ਅੱਗੇ ਲੰਬੀਆਂ-ਲੰਬੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਲੱਗ ਗਈਆਂ। ਹਰ ਦਿਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾ ਝਲਦਾ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਹੀ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਤੁਰਿਆ। ਸ੍ਰੀ ਮੋਦੀ ਦੇ ਇਸ 50 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੀ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਮੱਧਵਰਗੀ ਲੋਕ ਭਾਵ ਆਮ ਲੋਕ, ਛੋਟੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ, ਛੋਟੇ ਵਪਾਰੀ ਆਦਿ ਹੀ ਬੈਂਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਪੂੰਜੀ ਲੈਣ ਲਈ ਤਰਲੋਮੱਛੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਧਨਾਢ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੋਟ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਕਮਿਸ਼ਨ 'ਤੇ ਘਰ ਬੈਠੇ ਹੀ ਬਦਲ ਗਏ। ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਬੈਂਕ ਮੈਨੇਜਰ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਚੰਗਾ ਪੈਸਾ ਕਮਾ ਗਏ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਈ ਬੈਂਕਾਂ ਖਿਲਾਫ ਜਾਂਚ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ। ਮੋਦੀ ਦੇ ਨੋਟਬੰਦੀ ਬਾਰੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕ ਕੰਮਬੰਦੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੱਧਵਰਗੀ ਵਪਾਰੀ, ਛੋਟੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨ-ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਾ ਕੰਮ ਬਿਲਕੁਲ ਠੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਈ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤਾਂ ਇਕ ਸਮੇਂ ਹੀ ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਤਪਦਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਕਰਨੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ 'ਤੇ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਸਰਕਾਰ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕੈਸ਼ਲੈੱਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਈ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਹਕੀਕਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਅਨਪੜ੍ਹ ਤਬਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਕਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤੋਂ ਕਰੇਗਾ। ਸੋ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨੋਟਬੰਦੀ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਸਹੀ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਹਰ ਵਪਾਰੀ ਮੰਦੇ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨੋਟਬੰਦੀ ਨੇ ਖੜੋਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਐਤਵਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਦੁਕਾਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਵਪਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹਰ ਤਬਕਾ ਔਖਾ ਹੀ ਹੈ। ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਛੋਟੀ ਕਰੰਸੀ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਪਰ ਨੋਟਬੰਦੀ ਵੇਲੇ ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਪਿਆ ਘਾਟਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਆਮ ਵਰਗ ਨੂੰ ਰਿਆਇਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਛੋਟਾ ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਕਿਸਾਨ-ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਿਲਕੁਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

-ਮੋਬਾ: 70878-00168

ਆਖਰ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇਗੀ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ

ਓਜ਼ੋਨ ਕੀ ਹੈ? ਓਜ਼ੋਨ ਧਰਤੀ ਤੋਂ 10 ਤੋਂ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਇਕ ਗਿਲਾਫ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਾਵੈਂਗਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਅਖਵਾਉਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਤਾਪ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਪਰਤ ਵਿਚ ਓਜ਼ੋਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿਚ ਹੋਈ ਕਿਰਿਆ ਕਾਰਨ ਆਕਸੀਜਨ ਤੋਂ ਓਜ਼ੋਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਓਜ਼ੋਨ ਦਾ ਅਣੂ ਆਕਸੀਜਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮਾਣੂਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਕਸੀਜਨ ਸਾਰੇ ਆਕਸੀ-ਜੀਵੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਓਜ਼ੋਨ ਇਕ ਘਾਤਕ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵਾਯੂ ਮੰਡਲ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੈ। ਓਜ਼ੋਨ ਇਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਨ 1980 ਵਿਚ ਵਾਯੂ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਓਜ਼ੋਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਮੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਸੰਸਲਿਸਟ ਕਲੋਰੋ-ਫਲੋਰੋ ਕਾਰਬਨ ਜਿਹੇ ਰਸਾਇਣਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਰੈਫਰੀਜਰੇਟਰਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗ-ਬੁਝਾਊ ਯੰਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਦਾ ਹੈ। ਸੰਨ 1987 ਵਿਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਕਲੋਰੋ-ਫਲੋਰੋ ਕਾਰਬਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਪੱਧਰ 1986 ਦੇ ਪੱਧਰ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰੱਖਣ ਦਾ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 23 ਜਨਵਰੀ, 1995 ਵਿਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਆਮ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਿਆਉਣ ਲਈ 16 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਓਜ਼ੋਨ ਦਿਵਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਨਾਉਣਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ 2010 ਤੱਕ ਓਜ਼ੋਨ ਫਰੈਂਡਲੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਹ ਟੀਚਾ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਹਰ ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ 0.5 ਫੀਸਦੀ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਾਯੂ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਕੁੱਲ 20 ਤੋਂ 30 ਫੀਸਦੀ ਘਟ ਗਈ ਹੈ। ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਵਿਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੁਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਮਨੁੱਖ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਕਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੈਸਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਰੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਕਟਾਈ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਰੱਖਤ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕੀਏ। ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਵਿਚ 50 ਫੀਸਦੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ।

-ਜਮਾਤ +1-ਬੀ, ਸ: ਸੀ: ਸੈ: ਸਕੂਲ, ਰੋੜੀਕਪੂਰਾ (ਫਰੀਦਕੋਟ)।

ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਇਕ ਉਮੀਦ

ਕੁਦਰਤੀ ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬੀ ਮੈਡੀਕਲ ਅਤੇ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਅਜਿਹੇ ਆਏ ਕਿ ਘਰ-ਘਰ ਸੱਥਰ ਵਿਛਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਸੌਦਾਗਰਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੱਫਣ ਦਾ ਸੌਦਾ ਮਾਰਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਨਸ਼ੇ ਤੋਂ ਨਫ਼ਤਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਨਸ਼ੇੜੀ ਤੋਂ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਚਪੇਟ 'ਚ ਆਏ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਾ ਛੱਡਣ ਵਿਚ ਸਵੈਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰਥਿਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਲਈ ਸੁਖਾਲਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਸਿਰਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਆਦੀਆਂ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਹਿਸ਼ਕਾਰ ਕਰਨਾ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਦਲਦਲ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਢੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਤਹਿਤ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿਚ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੁਫ਼ਤ ਦਵਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਸੂਬੇ ਭਰ ਵਿਚ ਤਕਰੀਬਨ 145 ਓਟ ਭਾਵ ਆਊਟਪੇਸੈਂਟ ਓਪੀਆਡ ਅਸਿਸਟਡ ਟ੍ਰੀਟਮੈਂਟ ਸੈਂਟਰ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੈਂਟਰਾਂ ਵਿਚ ਨਸ਼ੇ ਲੈਣ ਦੇ ਆਦੀ ਜਾਂ ਪੀੜਤ ਆਪਣੀ ਮੁਫ਼ਤ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਮੁਫ਼ਤ ਦਵਾਈ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਓਟ ਸੈਂਟਰਾਂ ਤੋਂ ਦਵਾਈ ਲੈ ਰਹੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਆਦਿ ਦੀ ਤਰਫ਼ੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ-ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੈਂਟਰਾਂ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਜਾਂ ਗੋਲੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗੋਲੀ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ਾ ਲੈਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਸੰਬੰਧਤ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਪੀੜਤ 'ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਗੋਲੀ ਦਾ ਅਸਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ, ਗੋਲੀ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ ਇਲਾਜ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਓਟ ਸੈਂਟਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਖਾਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਪੀੜਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਨਸ਼ਾ ਲੈਣ ਦੀ ਮਿਕਦਾਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਦੀ ਮਿਕਦਾਰ (ਡੋਜ਼) ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਅਗਲੇਰੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਤਿਕਥਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਸਮਾਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਤੋਂ ਥਿੜਕੇ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਆਦੀ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਸਾਰਥਿਕ ਉਪਰਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪੀੜਤਾਂ ਅਤੇ ਸਬੰਧਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਮਾਣ ਸਕਣ।

-ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਬਰੜ੍ਹਵਾਲ ਲੰਮਾ ਪੱਤੀ, ਤਹਿ: ਧੂਰੀ (ਸੰਗਰੂਰ)
bardwal.gobinder@gmail.com

ਆਖਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ?

ਅਜੋਕੇ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਆਪਣੀਆਂ ਤਰੱਕੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਵੀਆਂ-ਨਵੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਇਜਾਦ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਏਨਾ ਸਭ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਵੱਡੀਆ-ਛੋਟੀਆ ਬਹੁਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੁਮਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹੀ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ, ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ, ਦਹੇਜ ਪ੍ਰਥਾ, ਵੱਧ ਰਹੀ ਜਨਸੰਖਿਆ, ਹੋਰ ਲੁੱਟ-ਖੋਹ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰਹੇ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰਹੇ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ। ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਬਦਲਾਵ ਕਿਉਂਕਿ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਅਨਾਥ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰੰਤਰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਲੋਕ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਇੰਜ ਕਹਿ ਲਈਏ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ? ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਵਲੋਂ ਸਮਾਂ ਹੀ ਨਾ ਦੇਣਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਜੀਅ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬੱਚੇ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪਲੇਅ ਵੇਅ ਸਕੂਲਾਂ 'ਚ ਫਿਰ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਪਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣਾਪਨ ਕਿਵੇਂ ਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਬਚਪਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਾਣਿਆ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ 'ਚ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਥੱਕ ਕੇ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਮੋਬਾਈਲ ਜਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣਗੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਹੀ ਕਰਨਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ, ਮੋਬਾਈਲ ਜਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਾ ਅਸੀਂ ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ ਦੀ ਰੀਸ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦੇ ਚੱਕਰ 'ਚ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਸਟਲਾਂ 'ਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਬੱਚੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਡਾਕਟਰ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਅਫ਼ਸਰ ਤਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵਧੀਕ ਇਨਸਾਨ ਬਣਨਾ ਸ਼ਾਇਦ ਭੁੱਲ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਤਾਂ ਮਜਬੂਰਨ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬੋਝ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਇੰਜ ਹੀ ਵਧਦੀ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਘਰ ਵਿਚ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨਾ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਮਿਲਣਗੇ। ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਿੰਡਾਂ-ਕਸਬਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਹੁਣ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਡਾਕਟਰ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਫ਼ਸਰ ਤਾਂ ਬਣਾਈਏ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਇਨਸਾਨ ਬਣਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਈਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬਤੀਤ ਕਰੀਏ। ਕਿਤੇ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਮਾਜ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।

-ਮੋਬਾ: 84375-56667

ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ

ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੈਕਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠਾ ਰੁਪਿਆ ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਕਾਇਆ-ਕਲਪ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਸ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਬਾਖੂਬੀ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਉਣ। ਪਰ ਇਥੇ ਉਲਟੀ ਗੰਗਾ ਵਹਾਉਣ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀਆਂ ਧੱਜੀਆਂ ਉਡਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਸ਼ੀ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀ ਆੜ ਵਿਚ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੁਟਾਉਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਦਰਕਿਨਾਰ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਕਈ ਅਹਿਮ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਲੋਕ ਹਿਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਐਸ਼ਪ੍ਰਸਤੀ, ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ ਲਈ ਰਗੜਾ ਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਿਆਂ ਦੀ ਮੁਫਤ ਬਿਜਲੀ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਕੇ, ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਆਫ਼ੀ ਦਾ ਸਿਆਸੀ ਪੱਤਾ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਖਾਤਰ ਖੇਡ ਕੇ ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨਾਲ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਸਲੂਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਵਿਚ ਬੇਲੋੜਾ ਵਾਧਾ ਕਰਕੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਖੋਰਾ ਲਾਉਣ ਦਾ ਗੁਨਾਹ ਸਰਕਾਰਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਰਥਿਕ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਨੇਤਾ ਏਕਤਾ ਦੇ ਝੰਡੇ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣ ਵਿਚ ਮਹਾਂਰਥੀ ਹਨ। ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਘਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਿਆਇਤਾਂ, ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇਣ, ਕਰੋੜਾਂ-ਅਰਬਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਮੁਆਫ਼ ਕਰਨ ਵਿਚ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣ, ਸ਼ਤਾਬਦੀਆਂ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਖ਼ਾਤਰ ਵੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਸੰਕੋਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਖਿਲਵਾੜ ਤੋਂ ਤਾਂ ਹੀ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਹੀ, ਯੋਗ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ। ਉਪਰੋਕਤ ਤਰੁੱਟੀਆਂ 'ਤੇ ਲਗਾਮ ਲਗਾਉਣ। ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇਣ ਵਿਚ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇਣ ਵਿਚ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣ। ਮੁਆਫ਼ੀ ਵਾਲੇ ਕਲਚਰ 'ਤੇ ਵਿਰਾਮ ਲਾਉਣਾ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁੱਖ-ਤਕਲੀਫਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ, ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇਣ ਵਿਚ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਯੋਗ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ। ਗੱਲ ਕੀ, ਲੋਕ ਹਿਤ ਵਿਚ ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ।

-ਜੈਤੋ (ਫਰੀਦਕੋਟ)।

ਇਮਾਨਦਾਰ ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲ ਬਣੇ

ਪਿੱਛੇ ਜਿਹੇ ਮੈਂ ਇਕ ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਬਾਰ ਵਿਚ ਖਬਰ ਪੜ੍ਹੀ ਕਿ ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਝੋਲਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਡੇਢ ਲੱਖ ਨਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪੈਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਝੋਲਾ ਸਬੰਧਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਝੋਲਾ ਕਿਸੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਟਰੈਕਟਰ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤ ਭਰਨ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਉਹ ਝੋਲਾ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨੂੰ ਲੱਭ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਉਹ ਖਬਰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਛਾਅ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੁਲਿਸ ਮਹਿਕਮੇ ਦਾ ਨਾਂਹ ਪੱਖੀ ਰਵੱਈਆ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਸਾਰੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਕਈ ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦਿਆ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਰਾਈਆਂ ਖਿਲਾਫ ਵੀ ਆਪਣੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਬਣਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਅਫਸਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਡਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਹੇਠਲੇ ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਕਈ ਅਫਸਰਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕ ਵੱਡਾ ਅਹੁਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਭੈਅ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਸੇ ਇਨਸਾਨ ਨਾਲ ਬੇਈਮਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਨਾ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗਰੀਬ ਦੀ ਮਦਦ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਜਿਸ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਦੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟ ਦੇਣ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਕੰਮ ਹੈ। ਇੰਜ ਹੀ ਕਈ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਥਾਂ, ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਵੀ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਮੁਹਿੰਮ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਕਈ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਨੇੜਲੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਸ਼ਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਦਵਾਈ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਆਪਣੀ ਛੁੱਟੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਿਆਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰੇ। ਅਜਿਹੇ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਬਣਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲ ਹਨ।

-ਕੁਸਲਾ, ਤਹਿ: ਸਰਦੂਲਗੜ੍ਹ। ਮੋਬਾ: 94650-33331

ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ

ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਤਾਂ ਮਾਣ-ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ ਹੀ, ਪਰ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਚਰਿੱਤਰ ਸਿਰਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਵੀ ਕਾਬੂ ਰਹੇਗਾ। ਮੈਂ ਕਈ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਦੇਖੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗਲਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਆਣਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਲਓ ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਲਓ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌੜਾ ਹੀ ਬੋਲਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਕੌੜਾਪਨ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇਗਾ। ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਖਰਾਬ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਕ ਗੱਲ ਇਥੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੂਸਰੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਤਾਰੀਫਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਈਏ। ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਸਹੀ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਗਲੇ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਦੇ ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵੀ ਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਵੀ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਅੱਜ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਲੜਾਈ-ਝਗੜੇ, ਕਲੇਸ਼ ਸਿਰਫ ਸਾਡੀ ਬੋਲ ਚਾਲ ਦੇ ਭੈੜੇ ਅਤੇ ਮੰਦ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੋਚ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਸੁਚੱਜੇ ਹੋਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਸਾਡੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਗੱਲ ਅਧਿਆਪਕ ਵਰਗ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਗਤ ਦੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੰਦੇ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਚ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਇਕ ਚਰਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਚਰਿੱਤਰ ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੋਲਬਾਣੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਬਣਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ 'ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਜੀ ਸੱਚ ਬੋਲੀਦਾ, ਫਿਰ ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ।' ਜ਼ਰੂਰ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅਸੀਂ ਬੋਲਣ ਲੱਗਿਆਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਸਾਡਾ ਸਾਡਾ ਢੰਗ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਦੋਸਤੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ, ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹੇਗਾ ਹੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮਿਸ਼ਰੀ ਘੁਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੇਗੀ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਹੋਵੇਗਾ।

-ਅਸਟਰੀਆ। ਫੋਨ : +436607370487

ਮਾਣ-ਮੱਤੇ ਅਧਿਆਪਕ-24

ਸਿੱਖਿਆ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਦੀ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ-ਡਾ: ਗੁਰਚਰਨ ਕੌਰ ਕੋਚਰ

ਸਿੱਖਿਆ ਜਗਤ ਵਿਚ ਨਵੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਡਾ: ਗੁਰਚਰਨ ਕੌਰ ਕੋਚਰ ਨੇ 25 ਜੁਲਾਈ, 1970 ਨੂੰ ਗੌਰਮਿੰਟ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਗੁਰੂ ਹਰਸਹਾਏ (ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ) ਤੋਂ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਲਗਨ, ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਕੋਚਰ ਦੀ ਬਦਲੀ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਗੌਰਮਿੰਟ ਸੀਨੀ: ਸੈਕੰਡਰੀ ਮਾਡਲ ਸਕੂਲ, ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਛੁੱਟੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਥੇ ਵਾਧੂ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਉੱਥੇ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਸਰਦੀ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਬੁਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਇਆ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਪੂਰੀ ਨੌਕਰੀ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਸਕੂਲ ਸਿੱਖਿਆ ਬੋਰਡ ਦੀਆਂ ਅੱਠਵੀਂ, ਦਸਵੀ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ 100 ਫੀਸਦੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਮੈਰਿਟ ਵਿਚ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਰਬਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਭਾਸ਼ਣ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ, ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬ, ਕਵਿਤਾ ਉਚਾਰਨ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾ ਜਾਂ ਦੂਜਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਸਦਕਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਗਰਲ-ਗਾਈਡ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜ ਪੱਧਰ ਤੇ ਕੌਮੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਦੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ। ਆਪਣੀ ਤਨਖਾਹ ਵਿਚੋਂ ਲੋੜਵੰਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫ਼ੀਸਾਂ, ਗਰਮੀ-ਸਰਦੀ ਦੀਆਂ ਵਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਾਖ਼ਰਤਾ ਮੁਹਿੰਮ, ਰਾਹਤ ਕੈਂਪ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦਾਨ ਕੈਂਪ ਆਦਿ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਡਾ: ਕੋਚਰ 16 ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਖੂਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਮੁੱਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਕਿਸੇ ਕਾਲਮ ਵਿਚ ਸਮਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਤਾਂ ਇਕ ਨਾਵਲ ਵੀ ਘੱਟ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਰਾਜ ਤੇ ਕੌਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਮੇਤ ਦਰਜਨਾਂ ਵੱਕਾਰੀ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਵਿਰਲੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੀ ਆਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਵੀ ਤਤਪਰ ਹਨ। ਇਕ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹਿਚਾਣ ਬਣਾ ਚੁੱਕੇ ਲੇਖਕ ਵੀ ਹਨ। ਡਾ: ਕੋਚਰ ਪਿਛਲੇ ਢਾਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਜਿਥੇ ਲੋੜਵੰਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫ਼ੀਸਾਂ, ਵਰਦੀਆਂ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਵਿਪਤਾ ਮਾਰੀਆਂ, ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ, ਦਾਜ ਪ੍ਰਥਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਸਾਉਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਜਨ ਗਿਆਨ ਵਿਗਿਆਨ ਜਥਾ (ਰਜਿ:) ਦੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸਾਹਿਤ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤਾ, ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੈਂਕੜੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਡਾ: ਕੋਚਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ 'ਤੇ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ 'ਸਿੱਖਿਆ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਦੀ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ' ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਬਖਸ਼ਿਆ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚੋਂ ਸੇਵਾ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਡਾ: ਕੋਚਰ ਸਮਾਜ ਲਈ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਹੀ ਨਿਛਾਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਹਨ। ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਜਿਹੀ ਮਾਣਮੱਤੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਿਜਦਾ ਕਰਾਂ। ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਲੋਕ ਗੀਤ ਜਿੰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।

-ਪਿੰਡ ਪੰਜਗਰਾਈਆਂ (ਸੰਗਰੂਰ)।

ਕਿਸੇ ਦੀ ਪੈ ਜਾਵੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਅੱਲ

ਲਫਜ਼ ਬੜੇ ਜ਼ਿੱਦੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੱਕੇ ਢੀਠ। ਇਹ ਜਿਹੜੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਛੇਤੀ ਕੀਤਿਆਂ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ। ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਮਸਨੂਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲਫਜ਼ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼, ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਖਹਿੜੇ ਪੈ ਜਾਣ ਤਾਂ ਕਈ-ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਖਹਿੜਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ। ਕੋਠੀਆਂ, ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ 'ਨੰਗਾਂ ਦਾ ਲਾਣਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹਦਾ ਇਹੋ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰੇ ਗ਼ਰੀਬ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ 'ਨੰਗ' ਲਫਜ਼ ਜੁੜ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਲਫਜ਼ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਹਿੜਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ। ਇਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬੜੇ ਸਹਿਜ ਨਾਲ 'ਦਾਲ ਪੀਣੇ' ਕਹਿ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਲੰਮੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਇਕ ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਆਪ ਬੀਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਸੌ ਫੀਸਦੀ ਦਰੁਸਤ ਹੈ ਕਿ ਪਿੱਛੇ ਪਏ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਅੱਲ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਇਕ ਪਰਿਵਾਰ 'ਪਾਲੇ ਮਾਰੀਆਂ' ਦਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਦੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਡੇਰੇ ਠੰਢ ਦਾ ਮੌਸਮ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਧੂੰਆਂ ਬਾਲ ਕੇ ਸੇਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਪਾਲੇ ਮਾਰੀਆਂ' ਦਾ ਟੱਬਰ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਬੁੱਚੜਾਂ ਦਾ ਟੱਬਰ ਭਾਵ ਬੁੱਚੜ-ਬੁੱਚੜ ਕਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਬੁੱਚੜ ਭਾਵ ਜ਼ਾਲਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂ ਨਾ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਦਾਨ-ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਕਾਰਜ ਕਰੀਏ ਕਿ ਇਸ ਅੱਲ ਤੋਂ ਸਾਡਾ ਖਹਿੜਾ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ। ਸੋ, ਇਸੇ ਸੋਚ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁੜ ਦੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਗਾਂ ਲਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ ਚੌਲ ਵੰਡੇ। ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਥਾਲ ਭਰਾ-ਭਰਾ ਕੇ ਲਈ ਜਾਣ ਤੇ ਨਾਲੇ ਦੱਸਦੇ ਜਾਣ, 'ਬੁੱਚੜਾਂ ਨੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਗਾਂ ਵੰਡੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਹ ਭਾਈ ਤੂੰ ਵੀ ਲੈ ਆ... ਤੂੰ ਵੀ ਲੈ ਆ।' ਜਿਹੜੀ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਇਹ ਕਿ ਅੱਲ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਖਹਿੜਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।

-ਪੱਟੀ (ਤਰਨ ਤਾਰਨ)।
ਮੋਬਾ: 98147-64344

ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਸੱਥ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਥ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇਕ ਅਨਮੋਲ ਅਤੇ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੰਚਾਇਤੀ ਘਰ, ਲੋਕ-ਕਚਹਿਰੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮੂਹ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਝਗੜਾ-ਮਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਖਰ ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿਚ ਹੀ ਨਿਬੜਦਾ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਦਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਪਿੰਡ ਕਿਸੇ ਨੇਤਾ, ਅਫਸਰ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਆਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿਚ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਸਰਬਸਾਂਝੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮੌਸਮ ਭਾਵ ਹਾੜ੍ਹੀ, ਸਾਉਣੀ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਕੰਮ ਦੀ ਰੁੱਤ ਹੁੰਦੀ, ਸੱਥ ਵਿਚ 15-20 ਸਿਆਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬੈਠੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਸਰਬ-ਸਾਂਝੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਕੱਢਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਲੰਘਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਤੇ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਆਦਿ ਕਹਿ ਕੇ ਲੰਘਣ ਦਾ ਇਕ ਆਮ ਰੁਤਬਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਥਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਤੋਂ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ, ਸਾਂਝੀਵਾਲਤਾ ਅਤੇ ਰੁਤਬੇ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਈ ਪਿੰਡ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਗੱਲਾਂ ਭਾਵੇਂ ਚੰਗੇ ਚਰਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਹੋਣ, ਚਾਹੇ ਮਾੜੇ ਕਰਕੇ, ਬਸ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਰਾਈ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਡਿਜੀਟਲ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਥਾਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿਚ ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ 'ਰੱਬ ਦਾ ਘਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।' ਜਿਥੇ ਉਹ ਬਾਬੇ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਖੀਂ ਉਸੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਬਦਲਵੀਂ ਤਸਵੀਰ ਖੁਦ ਦੇਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਦਾ ਅੱਜ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਮਹੱਤਵ ਹੈ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਅੱਜ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਮੀ ਕਰਕੇ ਸੱਥਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਥਾਂ ਦੀ ਏਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਗੀਤਾਂ-ਗਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਸੱਥਾਂ ਦਾ ਆਮ ਹੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਫਿਲਮਾਂ/ਨਾਟਕਾਂ ਵਿਚ ਸੱਥਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਮ ਹੀ ਦਿਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਇਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਮਹਿਲਨੁਮਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਥੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਨਮੋਲ ਤੋਹਫ਼ੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਚਾਇਤਾਂ, ਕਲੱਬਾਂ, ਕਮੇਟੀਆਂ ਆਦਿ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਪੱਖੋਂ ਸੱਥਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਦੇਖਭਾਲ/ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਕੰਮ ਹੈ। ਪਰ ਅਫਸੋਸ, ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਥਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਅਲੋਪ ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਤਾਂ ਵੱਟਸਐਪ, ਫੇਸਬੁੱਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਈਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਥਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਬਾਬੇ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਪਾ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੀ. ਸੀ. ਟੀ. ਵੀ. ਕੈਮਰੇ ਦੱਸ ਕੇ ਮਜ਼ਾਕ ਦੇ ਪਾਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗ਼ਲਤ ਰੁਝਾਨ ਹੈ।

-ਮੋਬਾ: 98888-26778

ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦਾ ਚੋਗਾ ਪਾ ਵੋਟਾਂ ਬਟੋਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ

ਹਰੇਕ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਬੇ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਉਸ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਇਸ ਵਰਗ 'ਤੇ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਵਰਗ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਆਸ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਭਰਪੂਰ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ 'ਚ ਜਿਊਣ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਗ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗਲਤ ਪਾਸੇ ਮੋੜ ਵੱਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਇਕ ਮੂਰਖਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਅਫ਼ਸੋਸ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਹੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਹਿਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅੱਜ ਅਨੇਕਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਸਨਮੁੱਖ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵੱਲ ਝਾਤ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਰਾਗ ਅਲਾਪਣ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਇਸ 'ਚ ਸਚਾਈ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਵੋਟਾਂ ਪੈਣ ਮਗਰੋਂ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਇਕ 'ਸਿਆਸੀ ਜੁਮਲਾ' ਹੀ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੁਮਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਵੋਟਰਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੀ ਘੋਖ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਵਰ੍ਹੇ ਲਗਭਗ 2 ਕਰੋੜ ਨੌਜਵਾਨ 18 ਸਾਲ ਦੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਬਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਗ ਨੂੰ ਵੋਟਾਂ ਲਈ ਵਰਤਣ ਦੇ ਵਸੀਲੇ ਅਪਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਚੋਣਾਂ ਲੜੀਆਂ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸੱਤਾ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੀ ਕਾਂਗਰਸ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਘਰ-ਘਰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਲਗਾ ਕੇ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਉਣ 'ਚ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮੇਲੇ ਲਗਾ ਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੋਝਾ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਪਿਛਾਂਹ ਵੱਲ ਹਟਦਾ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦਾ ਸਤਾਇਆ ਹੋਇਆ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਗ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਟੀਚਾ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਇਹ ਵਰਗ ਆਪਣਾ ਮੁਲਕ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਰਲੋਮੱਛੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਹਨੇਰਗਰਦੀ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੀ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਹੁਣ ਇਸ ਸਾਲ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਚੁਣਨ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਵੇਗੀ। ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਦਿਲਚਸਪ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਕੀਤੇ ਅਧੂਰੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਤੋਂ ਲੋਕ ਕੀ ਸਬਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ? ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਧਿਰਾਂ ਹੁਣ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਕੀ ਨਵੀਆਂ ਸਿਆਸੀ ਛੁਰਲੀਆਂ ਛੱਡਣਗੀਆਂ?

-ਧਨੌਲਾ (ਬਰਨਾਲਾ)-148105. ਮੋਬਾ: 97810-48055

ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਲਈ ਕਹਿਰ

ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਹੋਰਨਾਂ ਕਿੱਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਫਾਡੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਕਿਸਾਨੀ ਕਿੱਤੇ ਦੀ ਜੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚਲੀ ਤਰਸਯੋਗ ਹਾਲਤ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਕ ਪਾਸੇ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਵਧ ਰਹੀ ਖੇਤੀ ਲਾਗਤ ਦਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਆਮਦਨ ਦੀ ਮੱਠੀ ਰਫਤਾਰ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਬੋਝ ਹੇਠ ਦੱਬਦੀ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਲੋਂ ਔਲਾਦ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਫਸਲ ਦੇ ਉਜਾੜੇ ਦਾ ਕਹਿਰ ਕਿਸੇ ਆਤੰਕੀ ਸਾਏ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ-ਛੁਪਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਖੇਤ 'ਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਛੱਡਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਮੜਕ-ਚਾਲ ਤੁਰਦੇ/ਆਰਾਮ ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਹਾਦਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ 'ਚ ਡੰਗ ਟਪਾਉਣ 'ਚ ਮਾਹਿਰ ਸਰਕਾਰਾਂ ਗਊ ਸੈੱਸ ਲਗਾ ਕੇ, ਗਊਸ਼ਾਲਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਲਾਰੇ ਲਗਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਬੈਠਕ ਕਰਕੇ, ਮੀਡੀਏ ਵਾਲੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਕੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ 'ਚ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਆਤੰਕ ਦੇ ਸਾਏ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ 'ਚ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਟੱਸ ਤੋਂ ਮੱਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਸਬੰਧੀ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਤਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਜਦਕਿ ਸੂਰਜ ਢਲਦਿਆਂ ਹੀ ਖੇਤਾਂ ਵੱਲ ਵਹੀਰਾਂ ਘੱਤ ਫਸਲ ਦਾ ਉਜਾੜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਅੰਨਦਾਤਾ ਲਈ ਖੇਤੀ ਲਾਗਤ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਬੋਝ ਨੇ ਦੱਬਿਆ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਆਤੰਕੀ ਸਾਏ ਹੇਠ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਉਜਾੜੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਧਾਂਹਾਂ ਮਾਰਦਾ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਫਰਿਆਦ ਕੋਈ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਖੇਤੀ ਮਹਿੰਗੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜੋਖਮ ਭਰਿਆ ਕਿੱਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਕਦੇ ਸਕੂਲਾਂ/ਸਰਕਾਰੀ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀ 'ਚ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸਿਆਸਤ ਚਮਕਾਉਣ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਪਾਸਿਓਂ ਧਿਆਨ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਸੜਕ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਈਦੈ ਕਿ ਇਹ ਸੜਕ ਹੈ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੈਰਗਾਹ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੀਮਤੀ ਜਾਨਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਾ ਵੀ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ 'ਚ ਫਿਰਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਈਦੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸਾਨ ਦਾ ਖੇਤ ਹੈ ਜਾਂ ਚਰਾਂਦ, ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ 'ਚ ਸਵਾਲ ਉਠਦੈ ਇਹ ਸੜਕ ਹੈ ਜਾਂ ਡੰਗਰਾਂ ਦੀ ਸੈਰਗਾਹ।

-ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਘਵੱਦੀ (ਲੁਧਿਆਣਾ)-141206. ਮੋਬਾ: 94178-70492

ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰਾਹੇ ਜਾਂ ਕੁਰਾਹੇ?

ਦੀਵਾਲੀ ਦੀ ਰਾਤ ਜੈਵਿਕ ਪਰਲੋ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋ ਨਿਬੜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਰ ਭਾਵੇਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪਟਾਕੇ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੌਣ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ? ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਛੱਤ 'ਤੇ ਦੀਵਾਲੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲਈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪਟਾਕਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਸਰਕਾਰੀ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦੀਆਂ ਚਿੜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਮੈਂ ਛੱਪੜ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਡੇਢ ਕੁ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਅਸਮਾਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਾਪ, ਕਾਰਨ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਰੁੱਖ ਤੇ ਪਾਣੀ ਹਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਾਥੀ। ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੀਤੀ ਹੈ ਪਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਲਾਪ੍ਰਵਾਹ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋਂ ਉਖਾੜ ਅੱਜ ਚਾਰ ਮਾਰਗੀ ਜਾਂ ਛੇ ਮਾਰਗੀ ਸੜਕਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵਿਨਾਸ਼? ਅੱਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਵਿਚ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕੀ ਕੀਮਤ ਹੈ ਆਕਸੀਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਅੱਗ ਲੱਗੀ 'ਤੇ ਮਛਕਾਂ ਦਾ ਭਾਅ ਪੁੱਛਣ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਵਾਰ ਝੋਨੇ ਦੀ ਪਰਾਲੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਕੁਝ ਘੱਟ ਲੱਗੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੌਸਮ ਸੁਖਾਵਾਂ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਯਾਦ ਰਹੇ, ਸਾਡੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਉਪਰਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੜਕਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਟੇ ਗਏ ਵੱਡੇ ਬੋਹੜਾਂ, ਟਾਹਲੀਆਂ, ਕਿੱਕਰਾਂ ਦਾ ਛੇਤੀ ਕੋਈ ਬਦਲ ਲੱਭਣਾ ਪੈਣਾ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਨਰਸਰੀਆਂ ਤੋਂ ਦਰੱਖਤ ਖਰੀਦਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਮੁਫਤ ਪੌਦਿਆਂ ਉੱਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਟੇਕ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਕਿਉਂ ਨਾ ਘਰਾਂ ਵਿਚ 10-10, 15-15 ਪੌਦੇ ਹੱਥੀਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਈਏ ਤਾਂ ਕਿ ਅੰਞਾਣੇ ਬੱਚੇ ਜਿਹਾ ਮੋਹ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਪੌਦੇ ਦਾ ਆਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵੀ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਚੇਚ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੱਥੀਂ ਤਿਆਰ ਜੁ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰੁੱਖ ਸਾਡੇ ਅਸਲ ਮਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ। ਯਾਦ ਰਹੇ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਦਾ ਚੰਗਾ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਰੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਓਨਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਅਸੀਂ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਜਾਂ ਫਰਵਰੀ-ਮਾਰਚ ਵਿਚ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਜੀਵਨ ਨੇ ਸਦਾ ਚਲਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਫਿਰ ਰੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮੌਸਮ ਨਿਸਚਿਤ ਕਿਉਂ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਦਰਤ ਵੱਲ ਦੋ ਕਦਮ ਚਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਚਾਰ ਕਦਮ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਗੂ ਵੀ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਤਾਵਰਨ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸੇਧ ਲੈਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਸਮਾਜ ਹੀ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰੁੱਖ ਲਾਉਣਾ ਸਾਡੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਸ਼ੌਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕੇਵਲ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦੇ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਆਓ! ਸੂਝਵਾਨ ਦੋਸਤੋ, ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੇ-ਚਲਦੇ ਕਿਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾ ਸਹੇੜ ਬੈਠੀਏ। ਇਸ ਲਈ ਆਓ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਪਾ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ, ਪ੍ਰੇਮ, ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਕਿ ਹਰਿਆਵਲ ਕਦੇ ਖ਼ਤਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।

-ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਦੱਧਾਹੂਰ, ਤਹਿ: ਰਾਏਕੋਟ (ਲੁਧਿਆਣਾ)।
ਮੋਬਾ: 98156-88236

ਕਦੋਂ ਮੁੱਕਣਗੇ ਧਰਨੇ, ਰੈਲੀਆਂ ਤੇ ਹੜਤਾਲਾਂ

ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਭਾਗ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਧਰਨੇ, ਰੈਲੀਆਂ ਤੇ ਹੜਤਾਲਾਂ ਨਾ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਣ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰੈਲੀਆਂ, ਹੜਤਾਲਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਐਵੇਂ ਹੀ ਨਿੱਤ-ਦਿਨ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਰੈਲੀਆਂ, ਇਹ ਹੜਤਾਲਾਂ ਐਵੇਂ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚਾਅ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਪੱਲਿਓਂ ਪੈਸੇ ਖਰਚ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੈਲੀਆਂ, ਧਰਨਿਆਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰੇ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਮਟਕਾ ਚੌਕ ਵਿਚ ਜਾ ਖੜ੍ਹੇ, ਭਾਰੀ ਪੁਲਸ ਫੋਰਸ ਨਾਲ ਦਸਤ-ਪੰਜਾ ਲਾਵੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਬੱਧਾ, ਬੇਵਸੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮੌਰ ਭੰਨਵਾਵੇ! ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ੌਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਆਮ ਜਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਪਾਵੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ੌਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬਾਗੀ ਅਖਵਾਵੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਜੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਗੰਭੀਰਤਾ ਤੇ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦੇ ਮਾਦੇ ਨਾਲ ਆਤਮ ਮੰਥਨ ਕਰਨ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦਿੱਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਇਹ ਰੈਲੀਆਂ, ਹੜਤਾਲਾਂ ਤੇ ਧਰਨੇ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਦੇਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਹੀ ਦੇਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰਜਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਹੀ ਸਿੱਟਾ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਰਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿਤਾਂ ਵਾਂਗੂੰ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਤਾਂ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਰੱਤੀ ਭਰ ਖਿਆਲ ਰੱਖ ਲੈਣ ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਲੰਗੜੀ ਨੀਤੀ ਤਹਿਤ ਜਾਂ ਸ਼ੋਸ਼ਣਮਈ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਧੀਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਭਰਤੀ ਲਈ ਵਿਗਿਆਪਨ ਨਾ ਦੇਣ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਤਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀਆਂ? ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ, ਬੇਕਾਰੀ ਤੇ ਬੇਵਸੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ-ਮਹਾਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਅਹਿਸਾਨ ਜਤਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ? ਖਾਲੀ ਅਸਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰਨਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਆਪਣਾ ਨੈਤਿਕ ਫਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀਆਂ, ਸਗੋਂ ਭੁੱਲ-ਭੁਲੇਖੇ ਜੇ ਕਿਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੀਖ ਦੇਣ ਜਿਹਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਹਿਸਾਨ ਜਤਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਕਾਰਾਂ, ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਜਾਂ ਆਮ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮਾੜੀਆਂ ਸੇਵਾ-ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਧੀਨ ਭਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਉਹ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਜੋ ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕੀਤਿਆਂ ਚੰਗੀ ਰੋਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਅਧਿਕ ਯੋਗਤਾ ਰੱਖਦਿਆਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ, ਕੁੱਲੀ, ਗੁੱਲੀ, ਜੁੱਲੀ ਦੇ ਖਰਚ ਤੋਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਨਿੱਜੀ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾ-ਸ਼ਰਤਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਦਾ ਸਿਰਫ ਆਪਣਾ ਹੀ ਫਾਇਦਾ ਸੋਚਣਾ, ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨਾ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਵੱਲ ਰੁਚੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਮ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਖਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹੀ ਹੈ । ਬਾਕੀ 'ਮਰਦਾ ਕੀ ਨਾ ਕਰਦਾ' ਦੇ ਮੁਹਾਵਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਹਲਾ ਫਿਰਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗੀਆਂ-ਮਾੜੀਆਂ ਸੇਵਾ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕੀਤਿਆਂ ਬਿਨਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਰਤੀ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਖੁਦ ਹੀ ਪਹਿਲ ਕਰਕੇ ਸੁਧਾਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਨਵਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਨੇ, ਰੈਲੀਆਂ ਤੇ ਭੁੱਖ ਹੜਤਾਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇ। ਜੀਓ ਤੇ ਜਿਊਣ ਦਿਓ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਅਪਣਾਈਏ, ਰਜਵਾੜਾਸ਼ਾਹੀ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾਈਏ, ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਈਏ ਤਾਂ ਹੀ ਭਲਾਈ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਬਿਨ ਮੰਗਿਆਂ ਕਰੀਏ, ਠੱਗੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਵਤਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਾ ਭਰੀਏ, ਤਾਂ ਹੀ ਭਲਾਈ ਹੈ। ਸੱਚੀਂ-ਮੁੱਚੀਂ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ ਸੇਵ ਕਮਾਈਏ, ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਤਾਜ ਸਿਰੋਂ ਲਾਹੀਏ ਤਾਂ ਹੀ ਭਲਾਈ ਹੈ।

-ਬੀ-29, 1251/ਸੀ/392, ਈਸ਼ਰ ਨਗਰ, ਬਲਾਕ ਸੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ। ਮੋਬਾ: 99140-09160






Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX