ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਪੁਲਵਾਮਾ 'ਚ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਠਭੇੜ ਦੌਰਾਨ ਚਾਰ ਜਵਾਨ ਸ਼ਹੀਦ
. . .  2 minutes ago
ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਅੱਜ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਬਜਟ
. . .  12 minutes ago
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, 18 ਫਰਵਰੀ- ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਅੱਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ 'ਚ ਸਾਲ 2019-20 ਦਾ ਬਜਟ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਬਜਟ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾਈ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਸੂਬੇ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਡੀਆਂ ਆਸਾਂ ਲਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਸੂਤਰਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ 'ਚ ਰੱਖ ਕੇ...
ਪੁਲਵਾਮਾ 'ਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਅਤੇ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ਮੁਠਭੇੜ ਜਾਰੀ
. . .  32 minutes ago
ਸ੍ਰੀਨਗਰ, 18 ਫਰਵਰੀ- ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪੁਲਵਾਮਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਗਲਾਨ ਇਲਾਕੇ 'ਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਅਤੇ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ਮੁਠਭੇੜ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੇ 2-3 ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਓਂ ਲਗਾਤਾਰ...
ਅੱਜ ਦਾ ਵਿਚਾਰ
. . .  43 minutes ago
ਲੁਟੇਰਿਆ ਵੱਲੋਂ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਨਾਲ ਲੁੱਟ
. . .  1 day ago
ਨਾਭਾ, 17 ਫਰਵਰੀ (ਅਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਲਵਲੀ) - ਨਾਭਾ ਵਿਖੇ 4-5 ਅਣਪਛਾਤੇ ਲੁਟੇਰੇ ਇੱਕ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਨਾਲ ਮਾਰਕੁੱਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਕੋਲੋਂ 5ਹਜਾਰ ਦੀ ਨਗਦੀ, ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨ...
ਰਾਜਸਥਾਨ 'ਚ ਸਵਾਈਨ ਫਲੂ ਕਾਰਨ ਇਸ ਸਾਲ 127 ਮੌਤਾਂ
. . .  1 day ago
ਜੈਪੁਰ, 17 ਫਰਵਰੀ - ਰਾਜਸਥਾਨ 'ਚ ਸਵਾਈਨ ਫਲੂ ਕਾਰਨ ਇਸ ਸਾਲ 127 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸਵਾਈਨ ਫਲੂ ਦੇ 3508 ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ...
ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ ਵਲੋਂ ਸ਼ਹੀਦ ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 17 ਫਰਵਰੀ - ਮੀਡੀਆ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮਕਬੂਲ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੰਗਰ ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ ਨੇ ਪੁਲਵਾਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਆਰਥਿਕ ਮਦਦ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ ਨੇ ਸੀ.ਆਰ.ਪੀ.ਐਫ. ਵਾਈਫਜ਼ ਵੈਲਫੇਅਰ...
ਪੁਲਵਾਮਾ ਹਮਲੇ 'ਤੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ 'ਤੇ 4 ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਅਦਾਰੇ ਤੋਂ ਕੀਤਾ ਸਸਪੈਂਡ
. . .  1 day ago
ਜੈਪੁਰ, 17 ਫਰਵਰੀ - ਪੁਲਵਾਮਾ 'ਚ ਸੀ.ਆਰ.ਪੀ.ਐਫ. ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਕਾਫ਼ਲੇ 'ਤੇ ਹੋਏ ਕਾਇਰਤਾ ਭਰੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਥੇ ਇਕ ਨਿੱਜੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀਆਂ 4 ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਮੈਡੀਕਲ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ...
ਔਰਤ ਦਾ ਕਤਲ, ਪਤੀ ਦੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਤਲਾਸ਼
. . .  1 day ago
ਜਲੰਧਰ, 17 ਫਰਵਰੀ - ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਬਸਤੀ ਪੀਰ ਦਾਦ 'ਚ ਇਕ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਤਲ ਕਰਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਕੁੰਡੀ ਲਗਾ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਘਟਨਾ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਉਸ ਵਕਤ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਘਰ ਤੋਂ ਬਦਬੂ ਆਈ। ਫਿਲਹਾਲ ਥਾਣਾ ਬਸਤੀ ਬਾਵਾ ਖੇਲ ਦੀ ਪੁਲਿਸ...
ਚੀਫ਼ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦੀਵਾਨ ਦੇ ਸ. ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਬਣੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ
. . .  1 day ago
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, 17 ਫਰਵਰੀ (ਜੱਸ) - ਚੀਫ਼ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦੀਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿਚ ਅਣਖੀ ਮਜੀਠਾ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਸ. ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਜੇਤੂ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ 33 ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ...
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..

ਬਾਲ ਸੰਸਾਰ

ਬਾਲ ਕਹਾਣੀ: ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ

ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤਾਂ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਸਨ ਪਰ ਟਿਊਸ਼ਨ ਇਕੋ ਮੈਡਮ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਡਮ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀਆਂ ਗਿਆਨ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਅਨਮੋਲ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਸਮਝਾਇਆ ਕਰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲਣਾ, ਕਦੇ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਕਿਸੇ ਅਨਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਥਾਂ-ਥਾਂ 'ਤੇ ਗੰਦ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਵਗੈਰਾ-ਵਗੈਰਾ | ਉਹ ਬੱਚੇ ਜਦ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮੰਮੀ-ਡੈਡੀ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਣ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਸਫ਼ਾਈ ਦਾ ਬੜਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੇ | ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਖਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਿਫਾਫੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਕੂੜਾਦਾਨ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪੇ ਬੜੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ | ਇਕ ਵਾਰ ਗੁਰਨੂਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਇਕ ਗਰੀਬ ਔਰਤ (ਮੰਗਤੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਕੁਝ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਬੱਚਾ ਸੀ | ਗੁਰਨੂਰ ਨੇ ਜਦ ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਹਿਰ ਦੀ ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਵਿਚ ਸਿਰੋਂ ਤੇ ਪੈਰੋਂ ਨੰਗਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੱਜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਈ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਆਪਣੀ ਟੋਪੀ ਤੇ ਜੁਰਾਬਾਂ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਵਾਸਤੇ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮੰਮੀ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਬੋਲੀ, 'ਬੇਟੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਨੇਕ ਗੱਲਾਂ ਕੌਣ ਸਿਖਾਉਂਦਾ?' ਤਾਂ ਗੁਰਨੂਰ ਫਟਾਫਟ ਬੋਲੀ, 'ਮੰਮੀ ਜੀ, ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ', ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੱੁਟ ਕੇ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ |
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਗੁਰਨੂਰ, ਅਮਿਤ, ਬੌਬੀ ਤੇ ਸੰਨੀ ਟਿਊਸ਼ਨ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਰਿਸਤੇ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਅਣਜਾਣ ਔਰਤ ਮਿਲ ਗਈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਮਿੱਠੀਆਂ-ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਮਾ ਕੇ ਚਾਕਲੇਟ ਦਿੰਦਿਆਂ ਬੋਲੀ, 'ਤੁਸੀਂ ਬੜੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ ਹੋ, ਕਿੱਧਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਆਹ ਲਓ ਚੀਜੀ ਖਾਓ ਤੇ ਮੌਜ ਕਰੋ', ਤਾਂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਗੁਰਨੂਰ ਨੂੰ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਦੀ ਆਖੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਝੱਟ ਬੋਲੀ, 'ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ ਆਂਟੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਚਾਕਲੇਟ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰੱਖੋ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੇ |'
'ਪਰ ਕਿਉਂ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮਝ ਕੇ ਦੇ ਰਹੀ ਹਾਂ |'
'ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ |'
ਗੁਰਨੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਔਰਤ ਤਿੱਤਰ ਹੋਣ ਹੀ ਲੱਗੀ ਸੀ ਕਿ ਉਧਰੋਂ ਸੰਨੀ ਦਾ ਡੈਡੀ ਆ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, 'ਕੌਣ ਸੀ ਉਹ?'
'ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਅੰਕਲ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਕਲੇਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਲਈ ਨਹੀਂ |'
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹਨੇ ਭੱਜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਚਾਰ ਬੰਦੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਝਾੜ-ਝੰਬ ਕੀਤੀ ਤੇ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲਈ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਕੋਲੋਂ ਕਈ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲੀਆਂ | ਪੱੁਛ-ਪੜਤਾਲ 'ਚ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੱੁਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਵੇਚਣ ਦਾ ਧੰਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਚਿਰ ਤੋਂ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੁਸ਼ਿਆਰੀ ਕਰਕੇ ਫੜੀ ਗਈ | ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮੈਡਮ ਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਟਿਊਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ |
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ, ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਅਮਲ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਿਆ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਪਾਏ ਪੂਰਨਿਆਂ 'ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਸਰ ਕਰਨੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨੇ ਨੇ |

-ਪਿੰਡ ਗਿੱਲ, ਡਾਕ: ਚਮਿਆਰਾ (ਜਲੰਧਰ) |
ਮੋਬਾ: 97790-43348


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਆਓ ਜਾਣੀਏ ਸਾਈਕਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ

ਪਿਆਰੇ ਬਾਲ ਸਾਥੀਓ! ਆਓ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਸਭ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ, ਹਰਮਨ-ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸਸਤੇ ਦੋਪਹੀਆ ਵਾਹਨ ਸਾਈਕਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ | ਸਾਈਕਲ ਇਨਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਕਾਠੀ (ਸੀਟ) 'ਤੇ ਬੈਠ ਪੈਡਲਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਗੋਲ ਅਕਾਰ 'ਚ ਦਬਾ-ਘੁਮਾ ਕੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ | ਸੰਨ 1817 ਵਿਚ ਜਰਮਨੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬੈਰਨ ਵਾਨ ਡਰਾਇਸ ਨਾਂਅ ਦੇ ਉੱਦਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਦੋ ਗੋਲ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲਾ ਉਪਕਰਨ ਬਣਾਇਆ | ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹੀਏ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਬਾਲੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਬੈਰਨ ਇਸ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ-ਧੱਕ ਕੇ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ |
ਸੰਨ 1839 ਵਿਚ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਦੇ ਕਿਕਪੈਟਿ੍ਕ ਮੈਕਮਿਲਨ ਨਾਮੀ ਕਾਰਗਰ ਨੇ ਪੈਡਲ ਅਤੇ ਬਰੇਕ ਵਾਲਾ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾ ਪਿਛਲੇ ਪਹੀਏ ਦੇ ਐਕਸਲ ਨਾਲ ਪੈਡਲ ਨੁਮਾ ਟਰੈਂਕ ਫਿੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਪੈਡਲ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ-ਘੁਮਾਉਣ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਰਿੜ੍ਹਦਾ ਸੀ | ਸੰਨ 1865 'ਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲਾਲਯਮੈਂਟ ਨਾਂਅ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਫਰੇਮ, ਅਗਲਾ ਪਹੀਆ ਡੇਢ ਮੀਟਰ ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਪਿਛਲਾ ਪਹੀਆ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਪੈਡਲ-ਕਰੈਂਕ ਫਿੱਟ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂਅ ਬਾਈਸਾਈਕਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ | ਅਗਲੇ ਪਹੀਏ ਦੇ ਫਰੇਮ ਉੱਪਰ ਫਿੱਟ ਕੀਤੀ ਸੀਟ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਚਾਲਕ ਪੈਡਲ ਦਬਾ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਅਗਲਾ ਪਹੀਆ ਪਿਛਲੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਨਿਸਬਿਤ ਕਾਫੀ ਵੱਡਾ-ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਿਥੇ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਉਣ 'ਚ ਕਾਫੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਚੜ੍ਹਨ-ਉੱਤਰਨ ਸਮੇਂ ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ |
ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤੋ! ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਾਈਕਲ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਨ 1870 ਵਿਚ ਜੈਮਸ ਸਟਾਰਲੇ ਨੇ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ | ਇਸ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਪਹੀਆਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ, ਪਿਛਲੇ ਪਹੀਏ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਣ ਲਈ ਪੈਡਲ ਗਰਾਰੀ ਨਾਲ ਚੇਨ ਲੱਗੀ ਹੈ | ਚਾਲਕ ਕਾਠੀ-ਸੀਟ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਪੈਡਲ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਗਰਾਰੀ ਪਿਛਲੇ ਚੱਕੇ ਨਾਲ ਫਿੱਟ ਫ੍ਰੀਵੀਲ੍ਹ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਂਦੀ ਹੈ | ਦੋਵਾਂ ਪਹੀਆਂ 'ਚ ਤਾਰਾਂ, ਰਿੰਮ, ਟਾਇਰ, ਬੈਰਿੰਗ ਅਤੇ ਹਵਾ ਟਿਊਬਾਂ ਫਿੱਟ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਈਕਲ ਘੱਟ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾਉਂਦਿਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ | ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਤੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਸਾਈਕਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ |
ਜਿਥੇ ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਸੂਬਿਆਂ 'ਚ ਸਾਈਕਲ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸਾਈਕਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਚੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਮਾਡਲਾਂ, ਰੰਗਾਂ, ਤਕਨੀਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਈਕਲ ਬਣਾ ਕੇ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਮਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ | ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਸਾਈਕਲ ਜਿਥੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ, ਸੁਖਾਵੇਂ ਸਫਰ, ਕਸਰਤ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਬਿਨਾਂ ਤੇਲ-ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਚੱਲਣ ਸਦਕਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣ ਵਿਚ ਵੀ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ | ਜਿਸ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਣੂ ਹੁੰਦਿਆਂ ਅੱਜ ਕਈ ਉੱਨਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ |

-ਮਸੀਤਾਂ ਰੋਡ, ਕੋਟ ਈਸੇ ਖਾਂ (ਮੋਗਾ) | ਮੋਬਾ: 98726-48140

ਛੱਬੀ ਜਨਵਰੀ

ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਸਵੇਰ ਆ ਗਿਆ,
ਟੈਂਕ, ਤੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਫੇਰ ਆ ਗਿਆ |
ਗਣਤੰਤਰ ਦਿਨ ਇਹ ਸਾਥੋਂ ਅਖਵਾਵੇ,
ਛੱਬੀ ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ |
ਤ੍ਰੇਲ, ਧੁੰਦ, ਕੋਹਰਾ ਬਿਖੇਰ ਆ ਗਿਆ,
ਟੈਂਕ, ਤੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਫੇਰ ਆ ਗਿਆ |
ਇਸ ਦਿਨ ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਸੰਵਿਧਾਨ,
ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣੇ ਲੋਕ ਇਕ ਸਮਾਨ |
ਛੂਤ-ਛਾਤ ਦਾ ਮਿਟਾਉਣ 'ਨੇ੍ਹਰ ਆ ਗਿਆ,
ਟੈਂਕ, ਤੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਫੇਰ ਆ ਗਿਆ |
'ਲੱਡੇ' ਇਹ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਸਾਲ ਬਾਅਦ,
ਟੀ. ਵੀ. ਦੇਖਣ ਦਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸੁਆਦ |
ਖੂਨ ਵਧਾਉਣ ਸਾਡਾ ਸੇਰ ਆ ਗਿਆ,
ਟੈਂਕ, ਤੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਫੇਰ ਆ ਗਿਆ |

-ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਲੱਡਾ,
ਹੈੱਡ ਟੀਚਰ, ਸ: ਪ੍ਰਾ: ਸਕੂਲ, ਮੌੜਾਂ (ਸੰਗਰੂਰ) | ਮੋਬਾ: 98555-31045

ਹਿਚਕੀ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ?

ਬੱਚਿਓ, ਫਰੇਨਿਕ ਨਾੜੀ ਹਿਚਕੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਇਹ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਟ ਪਰਦੇ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ | ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ਾਖਾਂ ਖੱਬੀ ਫਰੇਨਿਕ ਨਾੜੀ ਅਤੇ ਸੱਜੀ ਫਰੇਨਿਕ ਨਾੜੀ ਹਨ | ਇਹ ਸਾਹ ਲੈਣ ਸਮੇਂ ਪੇਟ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਸੁੰਗੜਨ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਸਮੇਂ ਪੇਟ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਫੈਲਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ | ਇਹ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ | ਜਦੋਂ ਪੇਟ ਪਰਦਾ ਸੁੰਗੜਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫੈਲਣ ਲਈ ਵੱਧ ਥਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ | ਹਵਾ ਮੰੂਹ ਜਾਂ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਫੇਫੜਿਆਂ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ | ਜਦੋਂ ਪੇਟ ਪਰਦਾ ਫੈਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹਵਾ ਫੇਫੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ | ਫਰੇਨਿਕ ਨਾੜੀ ਪੇਟ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ |
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਫਰੇਨਿਕ ਨਾੜੀ ਵਿਚ ਖਾਰਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਫਰੇਨਿਕ ਨਾੜੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜ ਕੇ ਪੇਟ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਸੁੰਗੜਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ | ਪੇਟ ਪਰਦਾ ਇਕਦਮ ਸੁੰਗੜਦਾ ਹੈ | ਹਵਾ ਨੱਕ ਜਾਂ ਮੰੂਹ ਰਾਹੀਂ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ | ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਹਵਾ, ਵੋਕਲ ਕਾਰਡ ਵਿਚਲਾ ਛੇਕ ਅਚਾਨਕ ਬੰਦ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੰਠ-ਪਟਾਰੀ (Voice 2ox) ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ 'ਹਿਕਪ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਚਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ |

-ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਰਾਮਗੜ੍ਹ,
ਸਾਇੰਸ ਮਾਸਟਰ, ਖਾਲਸਾ ਸਕੂਲ, ਖੰਨਾ | ਮੋਬਾ: 79864-99563

ਬਾਲ ਨਾਵਲ-99: ਖੱਟੀਆਂ-ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ

(ਲੜੀ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਅੰਕ ਦੇਖੋ)
ਹਰੀਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਈ ਸਾਥੀ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਲੋੜਵੰਦ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁਫਤ ਦੇਖਦੈ | ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਚੋਂ ਕੋਈ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮੀਂ ਪਿੰ੍ਰਸੀਪਲ ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਹਸਪਤਾਲ, ਘੰਟੇ-ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਆ ਜਾਇਆ ਕਰਨ | ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਹਾਮੀ ਨਾ ਭਰੀ | ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਕੇ ਬੱੁਕਾਂ ਦੇ ਬੱੁਕ ਨੋਟ ਕਮਾ ਰਹੇ ਸਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਸੇਵਾ-ਭਾਵ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾ ਸਕਦੈ?
ਹਰੀਸ਼ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ | ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਵੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਦਾ ਵੀ | ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਦਕਾ ਇਕ ਹੋਰ ਡਾਕਟਰ ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਇਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ | ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਡਾਕਟਰ ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੀ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ, ਬਿਨਾਂ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਐਨਾ ਅਨੰਦ ਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਐਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੋ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ |
ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲ ਹਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਡਾ: ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਬੋਝ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਪਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ ਕੰਮ ਓਨੇ ਦਾ ਓਨਾ ਹੀ ਰਿਹਾ |
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਹੋਰ ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ | ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਇਸੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਗਿਆ ਸੀ | ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਮਿ੍ਤਸਰ ਹੀ ਐਮ. ਡੀ. ਦੀ ਸੀਟ ਮਿਲ ਗਈ ਸੀ | ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਵਕਤ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਹਸਪਤਾਲ ਆ ਕੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ | ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ |
ਸਮਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬੀਤਦਾ ਗਿਆ | ਹਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਚਲਦਾ ਕਿ ਦਿਨ ਕਦੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਕਦੋਂ ਪੈਂਦੀ | ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਵਧਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰੀਸ਼ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਸਦਕਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੇਵਾ-ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਗਏ |
ਜਿਹੜੇ ਮਰੀਜ਼ ਇਥੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਮਰੀਜ਼ ਇਥੋਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ | ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਹਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ |
ਸਿਧਾਰਥ ਹਸਪਤਾਲ ਨੂੰ ਨਕਸ਼ੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਵੱਡਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ | ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਸ਼ੋਅਰਤ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਈ ਪਤਵੰਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕੁਝ ਆਰਥਿਕ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ | ਕਈ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਕੁਝ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ | ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਏ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਠਾਈ | ਸਾਰੇ ਆਏ ਪੈਸਿਆਂ ਦਾ ਅਤੇ ਖਰਚੇ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੀ ਕੁਝ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਕਤ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ | ਅੰਮਿ੍ਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਚਾਰਟਡ ਅਕਾਊਾਟੈਂਟ ਸਰਦਾਰ ਜਤਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਆਡਿਟ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਲਈ |
(ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਸਨਿੱਚਰਵਾਰ ਦੇ ਅੰਕ 'ਚ)

-ਮੋਬਾ: 98889-24664

ਬੁਝਾਰਤ-35

ਸਿਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੱਤਾਂ ਚਾਰ,
ਮਨੁੱਖ ਜਿਹਾ ਇਸ ਦਾ ਆਕਾਰ |
ਚੌੜਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦੋ ਨੇ ਦੰਦ,
ਖਾਣਾ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰੇ ਪਸੰਦ |
ਬਿਨ ਖਾਧੇ ਹੀ ਪੇਟ ਹੈ ਭਰਦਾ,
ਬੱਚਿਓ ਸਗੋਂ ਇਹ ਉਲਟੀ ਕਰਦਾ |
ਆਪ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਇਹ ਖਾਂਦਾ,
ਸਗੋਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹੈ ਖਵਾਂਦਾ |
ਭਲੂਰੀਏ ਇਹ ਲਿਖੀ ਇਬਾਰਤ
ਹੁਣ ਬੁੱਝੋ ਬੱਚਿਓ ਤੁਸੀਂ ਬੁਝਾਰਤ |
ਸਾਡੀ ਅਕਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਗੱਲ,
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਦੱਸ ਦਿਉ ਹੱਲ |
--0--
ਧਿਆਨ ਦਿਉ ਨਾ ਖੁੰਝ ਜੇ ਮੌਕਾ,
ਇਹ ਹੈ ਪੱਠੇ ਕੁਤਰਨ ਵਾਲਾ ਟੋਕਾ |

-ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਭਲੂਰੀਆ,
ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਭਲੂਰ (ਮੋਗਾ) |
ਮੋਬਾ: 99159-95505

ਮੈਂ ਪੈਸਾ ਹਾਂ

• ਮੈਂ ਲੂਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਜੇਕਰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਵਿਗਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ |
• ਮੈਂ ਰੱਬ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਪਰ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਰੱਬ ਵਾਂਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ | ਮੱਥਾ ਟੇਕਦੇ ਹਨ, ਚੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਧੂਫ ਧੁਖਾਉਂਦੇ ਹਨ |
• ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਲਿਜਾ ਸਕਦੇ ਪਰ ਜਿਊਾਦੇ ਜੀਅ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਲਿਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ |
• ਮੈਂ ਨਵੀਆਂ-ਨਵੀਆਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ, ਸਾਂਝਾਂ, ਦੋਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ |
• ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਪਰ ਮੈਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ |
• ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਿ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗਣ |
• ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਫਸਾਦ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਾਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾਗਲ ਹਨ |
• ਮੈਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਪਰ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਗੁਨਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ |
• ਮੈਂ ਤੀਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਪਰ ਮੇਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿਚ ਉਲਝ ਪੈਂਦੇ ਹਨ |
• ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਕਈ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ |
• ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਖਰੀਦ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦਵਾਈਆਂ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਵਧਾ ਸਕਦਾ |
• ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਣ ਲਈ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ |
• ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਕਈ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਮੈਂ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਸਾਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਮਰੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ |
• ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਦੱਸ ਦੇਵਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਭਗਵਾਨ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੰਦਰੇ ਵਿਚ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਨਾ ਰੱਖੋ |

-ਰਾਮ ਤੀਰਥ (ਅੰਮਿ੍ਤਸਰ) |
ਮੋਬਾ: 97813-76990

ਬਾਲ ਗੀਤ: ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ ਕਰੋ ਪੜ੍ਹਾਈ

ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾਂ ਪਾ ਕੇ,
ਵਿਹਲਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾ ਕੇ |
ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਕਰੋ ਰੁਸ਼ਨਾਈ,
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ ਕਰੋ ਪੜ੍ਹਾਈ |
ਲਿਖ-ਲਿਖ ਸਾਰੇ ਪਾਠ ਪੜਿ੍ਹਓ,
ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਨਾ ਖੜਿ੍ਹਓ |
ਸਿਫਤਾਂ ਕਰੂ ਫਿਰ ਲੋਕਾਈ,
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ........ |
ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਵੀ ਦੇਣਾ,
ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵੀ ਦੇਣਾ |
ਏਸੇ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ ਵਡਿਆਈ |
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ..... |
ਕੀ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਸੋਚੋ ਆਪੇ,
ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਆਖਣ ਮਾਪੇ |
ਸੌ ਦੀ ਇਕ ਇਹੋ ਸਚਾਈ,
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ........ |

-ਅਵਿਨਾਸ਼ ਜੱਜ,
ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ-143521. ਮੋਬਾ: 99140-39666

ਸਾਡੇ ਰੰਗਲੇ ਪਤੰਗ

ਦੇਖੋ ਉੱਡਦੇ ਵਿਚ ਆਸਮਾਨ,
ਸਾਡੇ ਰੰਗਲੇ ਪਤੰਗ |
ਠੰਢ-ਗਰਮੀ ਦੇ ਹਨ ਮਹਿਮਾਨ,
ਸਾਡੇ ਰੰਗਲੇ ਪਤੰਗ |
ਸਾਰੀਆਂ ਰੱੁਤਾਂ ਵਿਚੋਂ,
ਇਕ ਰੱੁਤ ਹੀ ਬਸੰਤ ਹੈ |
ਜਿਹੜੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੇ,
ਪਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਉਡੰਤ ਹੈ |
ਬਣੇ ਖੱੁਲ੍ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ,
ਸਾਡੇ ਰੰਗਲੇ ਪਤੰਗ....... |
ਨੱਚੋ-ਟੱਪੋ ਕਹਿ-ਕਹਿ,
ਕਲਾਬਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਾਰਦੇ |
ਰੱਬਾ! ਲੋਕੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ,
ਇਹੋ ਨੇ ਪੁਕਾਰਦੇ |
'ਬਲਾੜ੍ਹੀ' ਕਹੇ ਜਿੰਦ-ਜਾਨ,
ਸਾਡੇ ਰੰਗਲੇ ਪਤੰਗ....... |

-ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ 'ਬਲਾੜ੍ਹੀ ਕਲਾਂ'
ਸਿਡਨੀ (ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ) |
ਫੋਨ : +61469395176

ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ

ਭੱੁਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਚਪਨ,
ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਬੇੜੀ ਚਲਾਉਣਾ |
ਨਿੱਕੀਆਂ-ਨਿੱਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਾ,
ਪੰਛੀਆਂ ਸੰਗ ਗੁਣਗੁਣਾਉਣਾ |
ਪੈਂਦੇ ਮੀਂਹ 'ਚ ਨੱਚਣਾ-ਟੱਪਣਾ,
ਗਲੀਆਂ 'ਚ ਲੱੁਡੀ ਪਾਉਣਾ |
ਸੁਪਨੇ ਲੈਣੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ,
ਬਾਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ-ਰਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਉਣਾ |
ਨੱਚਣਾ, ਟੱਪਣਾ, ਗਾਉਣਾ, ਵਜਾਉਣਾ,
ਸ਼ੋਰ ਗਲੀਆਂ 'ਚ ਪਾਉਣਾ |
ਚੰਗੀ ਲੱਗਣੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਵੇਰ,
ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਚਹਿਚਹਾਉਣਾ |
ਫੱੁਲਾਂ-ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨੀਆਂ,
ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਲਹਿਲਹਾਉਣਾ |
ਦੇਰ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਖੇਡਦਿਆਂ ਰਹਿਣਾ,
ਕੱੁਟ ਪੈਣ ਦੇ ਡਰੋਂ ਮੁਰਝਾਉਣਾ |
ਲੈਣੇ ਮਾਂ ਦੀ ਬੱੁਕਲ ਦੇ ਨਜ਼ਾਰੇ,
ਨਹੀਂ ਭੱੁਲਦਾ ਚੂਰੀਆਂ ਖਵਾਉਣਾ |
ਲੈਣੇ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਜਬ ਨਜ਼ਾਰੇ,
ਫੱੁਲਾਂ ਵਾਂਗ ਖਿੜਖਿੜਾਉਣਾ |
ਸਾਂਝ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ,
ਨਹੀਂ ਭੱੁਲਦਾ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਸਮਝਾਉਣਾ |
ਕਾਸ਼! ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਾਪਸ ਆਏ,
ਔਖਾ ਬੜਾ ਭੁਲਾਉਣਾ |

-ਸ਼ਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਪੱਟੀ
ਸ: ਐਲੀ: ਸਕੂਲ, ਪੱਟੀ ਨੰਬਰ: 4 (ਤਰਨਤਾਰਨ)

ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ

ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ! ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦਾ ਯੁਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਜ਼ੋਰ-ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਵਧਦੇ ਅਸਰ ਕਾਰਨ ਹਰ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਆਣਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਭੱੁਲ ਗਿਆ ਹੈ |
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ! ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ | ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ-ਵਡੇਰੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਡੇਰੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚਪਨ ਹੰਢਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕੌੜੇ-ਮਿੱਠੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ |
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਕਸ਼ੇ-ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰੇਗੀ |
ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ-ਵਡੇਰਿਆਂ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਫਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ | ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ-ਵਡੇਰੇ (ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ/ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ) ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਨਕਸ਼ੇ-ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ |
ਸਾਡਾ ਇਹ ਵੀ ਫਰਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੀਏ ਪਰ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਅੱਜ ਦੇ ਯੱੁਗ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਵੱਡਿਆਂ-ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਬਣਦਾ ਮਾਣ-ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ |
ਹੁਣ ਵੇਲਾ ਹੈ-ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ | ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਡੇਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਿਉ ਅਤੇ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ |
ਸੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ |
ਜੇਕਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਾਂਗੇ ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲੈਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵਾਂਗੇ |

-ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਸਟ੍ਰੈੱਸ, ਸਰਕਾਰੀ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ, ਅਕਬਰਪੁਰਾ (ਤਰਨ ਤਾਰਨ) |

ਆਓ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਜ ਪੰਛੀ ਬਾਜ਼ ਬਾਰੇ ਜਾਣੀਏ

ਬਾਜ਼ ਇਕ ਚਲਾਕ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪੰਛੀ ਹੈ | ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਰਦਰਨ ਗੋਸ਼ਾਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ | ਇਸ ਦਾ ਤਕਨੀਕੀ ਨਾਂਅ ਏਸੀਪੀਟਰ ਜੇਨਟੀਲਿਸ ਹੈ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਏਸੀਪੀਟ੍ਰੀਡੇਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ | ਚਿੱਟੇ ਬਾਜ਼ ਦਾ ਦਸਮ ਪਿਤਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਸਾਂਝ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਬਹਾਦਰ, ਹਿੰਮਤੀ, ਵਫਾਦਾਰ ਤੇ ਨਿਡਰ ਪੰਛੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ 15 ਮਾਰਚ, 1989 ਵਿਚ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਰਾਜ ਪੰਛੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ |
ਇੱਲ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵਰਗਾ ਬਾਜ਼ (ਮਾਦਾ ਪੰਛੀ) ਇਕ ਤਕੜੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਪੰਛੀ ਹੈ | ਮਾਦਾ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 55 ਤੋਂ 70 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ, ਖੰਭਾਂ ਦਾ ਪਸਾਰ 100 ਤੋਂ 125 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ, ਪੂਛ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 18 ਤੋਂ 28 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਅਤੇ ਭਾਰ ਨਰ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਸਲੇਟੀ ਭੂਰੀ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਮੋਟੀਆਂ ਲਾਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ | ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਸਲੇਟੀ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਟੋਪੀ ਤੇ ਭਰਵੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ | ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਢਿੱਡ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਸਲੇਟੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਲੇਟਵੇਂ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਧਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਛ ਹਲਕੀ ਭੂਰੀ ਤੇ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਹੁੰ ਤਿੱਖੇ, ਪੀਲੀ ਭਾਹ ਮਾਰਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਛੋਟੀ ਪਰ ਅੱਗੋਂ ਮੁੜੀ ਹੋਈ ਤਿੱਖੀ ਚੁੰਝ ਹੰਦੀ ਹੈ | ਬਾਜ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਝਪਟਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜਿਆਂ ਵਿਚ ਜਕੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ | ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਇਹ 50 ਤੋਂ 60 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟੇ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈ | ਇਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੱਤਰ, ਮੁਰਗਾਬੀ, ਬੱਤਖਾਂ, ਚੂਚੇ, ਬਟੇਰੇ, ਸਹੇ, ਚੂਹੇ ਆਦਿ ਹੁੰਦੇ ਹਨ | ਬਾਜ਼ ਦਾ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਜੂਨ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ | ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਾਦਾ ਹਵਾ ਵਿਚ ਕਲਾਬਾਜ਼ੀਆਂ ਲਗਾ ਕੇ ਨਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦੀ ਹੈ | ਇਹ ਆਪਣਾ ਆਲ੍ਹਣਾ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ ਛਿੱਲੜਾਂ, ਸੋਟੀਆਂ, ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ | ਮਾਦਾ ਉਸ ਵਿਚ 2 ਤੋਂ 4 ਤੱਕ ਆਂਡੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ | ਆਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਮਾਦਾ ਹੀ ਸੇਕਦੀ ਹੈ | ਅੰਡਿਆਂ ਵਿਚੋਂ 30 ਤੋਂ 38 ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ | ਥੋੜ੍ਹੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣਾ ਆਲ੍ਹਣਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ | ਮਾਦਾ ਦਾ ਰੰਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਭੂਰਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਮਾਦਾ ਦੀ ਔਸਤ ਉਮਰ 12 ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਬਾਜ਼ (ਮਾਦਾ ਪੰਛੀ) ਊਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ | ਨਰ (ਜੁਰਰਾ) ਮਾਦਾ ਨਾਲੋਂ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਭਾਰ ਵਿਚ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ | ਬਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ | ਕਈ ਮੁਲਕਾਂ ਨੇ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੌਮੀ ਪੰਛੀ ਐਲਾਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵਾਲੀਆਂ ਡਾਕ ਟਿਕਟਾਂ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ | ਚੱਕੀਰਾਹੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਰਾਜ ਪੰਛੀ ਐਲਾਨੇ ਗਏ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਭਾਗ ਕਾਫ਼ੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਵਾਂਝੇ ਹੀ ਰਹੇ ਹਨ | ਅੱਜ ਲੋੜ ਹੈ ਇਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਸਾਂਭਣ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਜੋੜੇ ਉੱਤਰੀ ਧਰੁਵ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਠੰਢੇ ਇਲਾਕਿਆਂ 'ਚੋਂ ਲੱਭੇ ਜਾਣ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੰਗਵਾ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਬੱਚੇ ਲਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਰਾਜ ਪੰਛੀ ਬਾਜ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਹੋ ਸਕਣ | ਆਓ, ਇਸ ਪੰਛੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਸਾਰਥਕ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰੀਏ |

-ਪਿੰਡ ਸੋਹੀਆਂ, ਡਾਕ: ਚੀਮਾਂ ਖੁੱਡੀ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ |
sohianshamsher@gmail.com

ਬਾਲ ਕਹਾਣੀ: ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜ਼

ਇਕ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਇਕ ਚੋਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ | ਉਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਗੁਆਂਢ ਇਕ ਮਜ਼ਦੂਰ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ | ਚੋਰ ਨੇ ਚੋਰੀਆਂ ਕਰ-ਕਰ ਕੇ ਕਾਫੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ | ਉਹ ਮਨਭਾਉਂਦਾ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਹਿਨਦਾ ਭਾਵ ਕਿ ਪੂਰੇ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਸਰ ਕਰਦਾ | ਪਰ ਏਨਾ ਕੁਝ ਹੁੰਦਿਆਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਰਹਿੰਦਾ | ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਉਹ ਗੁਆਂਢ ਰਹਿੰਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਦੇਖਦਾ | ਚੋਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਇਹ ਮਜ਼ਦੂਰ ਹੈ, ਹੱਡ-ਭੰਨਵੀਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਬੇਹੱਦ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ | ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਪੱੁਛਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਆਖਰ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਕੀ ਹੈ?
ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਚੋਰ ਨੇ ਉਸ ਮਜ਼ਦੂਰ ਨੂੰ ਪੱੁਛ ਹੀ ਲਿਆ ਕਿ ਭਰਾਵਾ, ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੰੂ ਸਾਰੀ ਦਿਹਾੜੀ ਹੱਡ-ਭੰਨਵੀਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੰੂ ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੈਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਾ | ਆਖਰ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕੀ ਰਾਜ਼ ਹੈ? ਉਸ ਮਜ਼ਦੂਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੰੂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਟੀ ਕਮਾ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈਾ ਤੇ ਮੈਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਟੀ ਕਮਾ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ-ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਫਰਕ ਹੈ | ਮੈਂ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪੇਟ ਪਾਲਦਾ ਹਾਂ, ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ | ਇਸ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਰੋਟੀ 'ਚੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸਬਰ-ਸਬੂਰੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ | ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਫਤ 'ਚ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਮਾਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅੰਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਤੰੂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਲੱੁਟ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈਾ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ? ਚੋਰ ਨੇ ਉਸ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਤਾਂ ਧੁਰ ਅੰਦਰੋਂ ਹਲੂਣਿਆ ਗਿਆ | ਚੋਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਸ ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਾਂਗ ਹੱਕ-ਹਲਾਲ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰੇਗਾ | ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਹੀ ਚੋਰ ਬਦਲਿਆ-ਬਦਲਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਾ |

-511, ਖਹਿਰਾ ਇਨਕਲੇਵ,
ਜਲੰਧਰ-144007

ਚੁਟਕਲੇ

• ਕਾਰ ਡਰਾਈਵਰ (ਸ਼ਿੰਕੂ ਨੂੰ )-ਬਾਬੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਮੀਟਰ ਚਾਲੂ ਕਰਨਾ ਭੱੁਲ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕਿੰਨੇ ਪੈਸੇ ਲਵਾਂ?
ਸ਼ਿੰਕੂ-ਇਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਬਟੂਆ ਘਰ ਭੱੁਲ ਗਿਆ ਹਾਂ |
• ਇਕ ਤਲਾਕ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿਚ ਜੱਜ (ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ )-ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਵੀ ਸੀ?
ਮਹਿਲਾ-ਹਾਂ ਜੀ, ਗੱੁਸੇ ਵਿਚ ਕੰਧ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮੱੁਕੇ ਮਾਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਾਸ਼! ਤੰੂ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ |
• ਰਾਜੇਸ਼ (ਰਾਜੀਵ ਨੂੰ )-ਵੀਰ, ਸ਼ਰਾਬ ਏਨੀ ਨਾ ਪੀਆ ਕਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੋਪਾਇਜ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |
ਰਾਜੀਵ-ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਛੇਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ |
• ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਡਾਕਟਰ (ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ )-ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨੀਆਂ ਹੁਣ ਬੰਦ ਕਰੋ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ |
ਮਰੀਜ਼-ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ |

-ਹੁਸਨਰ ਰੋਡ, ਗਿੱਦੜਬਾਹਾ |

ਬਾਲ ਨਾਵਲ-98: ਖੱਟੀਆਂ-ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ

(ਲੜੀ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਅੰਕ ਦੇਖੋ)
'ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਏ, ਵੀਰ ਜੀ | ਮੈਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਕਮਰਾ ਖਾਲੀ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ', ਹਰੀਸ਼ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ |
'ਕਮਰੇ ਦੀ ਤੰੂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਉਹ ਮੈਂ ਆਪੇ ਕਰਵਾ ਲਵਾਂਗਾ | ਤੇਰੇ ਹਸਪਤਾਲੋਂ ਆਉਂਦਿਆਂ ਤੱਕ ਕਮਰਾ ਸੈੱਟ ਹੋਵੇਗਾ | ਇਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਅਨਾਊਾਸ ਵੀ ਕਰ ਦੇਈਏ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਤੋਂ ਇਕ ਵੱਡੇ ਡਾਕਟਰ ਇਥੇ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਹੀ ਸ਼ਾਮੀਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੇਖਣ ਆਇਆ ਕਰਨਗੇ | ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਫੀਸ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ |'
ਸਿਧਾਰਥ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਹਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆ ਰਹੀ ਸੀ | ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹਰੀਸ਼ ਨੇ ਹਸਪਤਾਲੋਂ ਆ ਕੇ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਕਮਰਾ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੈੱਟ ਸੀ | ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਸਟੈਥੋਸਕੋਪ, ਬੀ. ਪੀ. ਆਪਰੇਟਸ, ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੋ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਉਹ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਰੀਦ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਚੱੁਕੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਕਲੀਨਿਕ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ |
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਿਧਾਰਥ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ | ਮਾਤਾ ਜੀ ਅਤੇ ਸਿਧਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਡਾ: ਹਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਕਲੀਨਿਕ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ | ਅੱਜ ਹਰੀਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਸਲ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਪੱੁਟਿਆ ਸੀ |
ਅੱਜ ਸਕੂਲ ਵਾਲੇ ਕਲੀਨਿਕ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਿਆਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ | ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਸ ਕਲੀਨਿਕ ਦੀ ਐਨੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਦੂਰੋਂ-ਦੂਰੋਂ ਮਰੀਜ਼ ਆਉਣੇ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ | ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਕੇਵਲ ਦੋ ਮਰੀਜ਼ ਆਏ ਸਨ | ਦੋ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰੀਸ਼ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਪਰ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਮਰੀਜ਼ ਵਧਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ | ਹੁਣ ਮਰੀਜ਼, ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਾਈਨ ਬਣਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ | ਕਈ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਹਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਮਰੀਜ਼ ਦੇਖਦੇ-ਦੇਖਦੇ ਰਾਤ ਦੇ 10 ਵੀ ਵੱਜ ਜਾਂਦੇ ਸਨ |
ਸਿਧਾਰਥ ਨੂੰ ਵੀ ਐਨੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੇਖ ਕੇ ਕਾਫੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ | ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਕਰਕੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਪਾਸ ਕਰਵਾ ਲਿਆ | ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸੀ ਕਿ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾ ਕੇ ਨਕਸ਼ੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਕਮਰੇ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ ਲਏ ਜਾਣ | ਕਿਉਂਕਿ ਮਰੀਜ਼ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕੋਈ ਢੰਗ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ | ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਬੇਟੀਆਂ ਵਲੋਂ ਅਤੇ ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਜਮਾਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਐਨੀ ਕੁ ਆਰਥਿਕ ਮਦਦ ਆ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਕਮਰੇ ਬਣ ਸਕਦੇ ਸਨ |
ਅਗਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਮਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ | ਹਸਪਤਾਲ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮੱੁਢਲਾ ਸਾਮਾਨ ਵੀ ਆ ਗਿਆ | ਇਕ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਦੋ ਬੈੱਡ ਵੀ ਲਿਆ ਕੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ |
(ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਅੰਕ 'ਚ)

-404, ਗ੍ਰੀਨ ਐਵੇਨਿਊ, ਅੰਮਿ੍ਤਸਰ-143001. ਮੋਬਾ: 98889-24664

ਬੁਝਾਰਤ-34

ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਨਿੱਤ ਦਾ ਵਾਹ,
ਉੱਠਣ ਸਾਰ ਹੀ ਪਿਆਵਾਂ ਚਾਹ |
ਤੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹਾਵਾਂ,
ਗਰਮਾ-ਗਰਮ ਖਾਣਾ ਖਵਾਵਾਂ |
ਸਾਥ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦੇਵਾਂ ਪੂਰਾ,
ਮੇਰੇ ਬਿਨ ਮਨੁੱਖ ਅਧੂਰਾ |
ਜਦ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਦਾ,
ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਕੁਝ ਨਾ ਅੜਦਾ |
ਪੈ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ ਜਿਹੜੇ ਰਾਹ,
ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਜਾਵੇ ਤਬਾਹ |
ਬੱਚਿਓ ਬੁਝਾਰਤ ਹੋਈ ਪੂਰੀ,
ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤਰ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰੀ |
ਭਲੂਰੀਆ ਜੀ ਇਹ ਔਖੀ ਬਾਤ,
ਬੁੱਝ ਸਕੀਏ ਨਾ ਸਾਡੀ ਔਕਾਤ |
           --0--
ਜਨਮ ਤੋਂ ਮਰਨ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਸੰਗ
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਓ ਇਹ ਹੈ ਅੱਗ |

-ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਭਲੂਰੀਆ
ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਭਲੂਰ (ਮੋਗਾ) | ਮੋਬਾ: 99159-95505

ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ

ਰੰਗਲੀ ਲਿਖਾਈ
(ਰੰਗ ਭਰ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ)
ਪੇਸ਼ਕਸ਼ : ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ
ਪੰਨੇ : 40, ਮੁੱਲ : ਅੰਕਿਤ ਨਹੀਂ
ਸੰਪਰਕ : 98159-45018
ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ ਨੇ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਭਰਪੂਰ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਹਿਤ ਰਚਨਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ | ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ | ਚਾਹੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਚਾਹੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖਰੀ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ |
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਥਲੀ ਪੁਸਤਕ 'ਰੰਗਲੀ ਲਿਖਾਈ' ਦਾ ਮੰਤਵ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਚਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਵਿਚ ਰੰਗ ਭਰ ਕੇ ਗੁਰਮੁਖੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ | ਸੋ, ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌਖੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ | ਇਸ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਰੰਗ ਭਰਨ ਦੀ ਜਾਚ ਦੱਸੀ ਹੈ | ਇਸ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬੌਧਿਕ ਨਾਤਾ ਜੋੜਨ ਦਾ ਨਿਵੇਕਲਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ | ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖਣ ਜਾਂ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਮੁਢਲੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਚੱੁਕੀ ਹੈ |
ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਸਬੰਧੀ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ | ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਜ ਲਈ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਰਹਿਣਗੇ | ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਇਸ ਨਵੀਂ ਪੁਸਤਕ 'ਰੰਗਲੀ ਲਿਖਾਈ' ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰੇਗਾ |

-ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ
ਮੋਬਾ: 98726-60161

ਬਾਲ ਗੀਤ: ਮੇਰੀ ਪਤੰਗ

ਮੇਰੀ ਪਤੰਗ ਹੈ ਰੰਗ ਬਰੰਗੀ,
ਤਾਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦੀ ਚੰਗੀ |
ਖੱੁਲ੍ਹੇ ਥਾਂ ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ,
ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਇਹਨੂੰ ਲਾਵਾਂ |
ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਸੰਗੀ,
ਤਾਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ.......... |
ਹੋਰ ਪਤੰਗ ਜਦ ਪੇਚਾ ਪਾਵੇ,
ਉਹਨੂੰ ਨਾ ਫਿਰ ਕੋਈ ਬਚਾਵੇ |
ਅੱਖ ਝਮੱਕੇ ਪਈ ਏ ਅੜੰਗੀ,
ਤਾਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ........... |
'ਤਲਵੰਡੀ' ਤਾਇਆ ਪਾਵੇ ਸ਼ੋਰ,
ਵਰਤਣੀ ਨਹੀਓਾ ਚੀਨੀ ਡੋਰ |
ਲੜਨਾ-ਭਿੜਨਾ ਗੱਲ ਨ੍ਹੀਂ ਚੰਗੀ,
ਤਾਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ.......... |

-ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਤਲਵੰਡੀ ਕਲਾਂ,
ਗਿੱਲ ਨਗਰ, ਗਲੀ ਨੰ: 13, ਮੱੁਲਾਂਪੁਰ ਦਾਖਾ (ਲੁਧਿਆਣਾ) | ਮੋਬਾ: 94635-42896

ਬੁਝਾਰਤਾਂ

1. ਨਾਲੇ ਜਾਵੇ ਹੱਸੀ, ਨਾਲੇ ਕਰੇ ਗੱਲਾਂ,
ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਬੱੁਝੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮੰਨਾਂ |
2. ਆਲਾ ਭਰਿਆ ਕੌਡੀਆਂ ਦਾ, ਵਿਚ ਤੋਤਕੜੀ ਨੱਚੇ |
3. ਤੁਸੀਂ ਚੱਲੋ, ਮੈਂ ਆਇਆ |
4. ਮਾਂ ਲੀਰਾਂ-ਪਚੀਰਾਂ, ਪੱੁਤ ਘੋਨ-ਮੋਨ |
5. ਮੈਂ ਕੱਟਾਂ, ਮੈਂ ਮਰਾਂ, ਤੰੂ ਕਾਹਤੋਂ ਰੋਵੇਂ |
ਉੱਤਰ : (1) ਮੋਬਾਈਲ, (2) ਜੀਭ, (3) ਖੂਹ ਦੀਆਂ ਟਿੰਡਾਂ, (4) ਤਰਬੂਜ਼ ਦੀ ਵੇਲ, (5) ਗੰਢਾ |

-ਜਗਤਾਰ ਗਿੱਲ,
ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਮਲੋਟ (ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ) | ਮੋਬਾ: 94172-29410

ਅਨਮੋਲ ਬਚਨ

• ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਮੱਖੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਬੈਠਦੀ ਹੈ |
• ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜਿਉਂਦੇ ਜੀਅ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਥੀ ਚੱੁਕਣ ਲੱਗਿਆਂ ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਰੋ ਪੈਂਦੇ ਹਨ |
• ਜੇ ਦੱੁਖ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ | ਜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਹੁਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਾ ਪੈਂਦੀ |
• ਵਕਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਬਸ ਉਮੀਦ ਨੂੰ ਕਦੇ ਟੱੁਟਣ ਨਾ ਦਿਓ |
• ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਜੋ ਸਬਕ ਖਾਲੀ ਪੇਟ, ਖਾਲੀ ਜੇਬ ਤੇ ਮਾੜਾ ਸਮਾਂ ਸਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਈ ਸਕੂਲ ਜਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾ ਸਕਦੀ |
• ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਦਰਦ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ |
• ਦੁਆਵਾਂ ਕਦੇ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਬਸ ਇਕ ਖਾਸ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕਬੂਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ |

-ਬਲਵਿੰਦਰ ਜੀਤ ਕੌਰ,
ਪਿੰਡ ਚੱਕਲਾਂ (ਰੋਪੜ) |






Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX