ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ: ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਸੁੱਖ ਸਰਕਾਰੀਆ ਵੱਲੋਂ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰ ਦਾ ਦੌਰਾ
. . .  1 day ago
ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ, 20 ਜੁਲਾਈ (ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ)-ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਮਗਰੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੜ੍ਹਾਂ ਵਰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਸੁਖਬਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੁੱਖ ਸਰਕਾਰੀਆ ਨੇ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪਿੰਡ ਬੂੜਾ ਗੁੱਜਰ ਅਤੇ ...
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਨੇ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 20 ਜੁਲਾਈ - ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ...
ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਸੂਬੇ ਭਰ 'ਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪੱਧਰੀ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਕੱਲ੍ਹ
. . .  1 day ago
ਮਲੌਦ, 20 ਜੁਲਾਈ (ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨਿਜ਼ਾਮਪੁਰ)- ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਧਿਆਪਕ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੈਡਮ ਇੰਦਰਪਾਲ ਕੌਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੰਜਾਬ- ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਤਹਿਤ 2011 ਰਿਵਾਈਜ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ ਪਾਸ ਹੋਏ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ...
ਭੇਦਭਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੁਤਾ ਦੀ ਮੌਤ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਣੇ ਬਾਹਰ ਰੱਖ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਧਰਨਾ
. . .  1 day ago
ਸਰਾਏ ਅਮਾਨਤ ਖਾਂ, 20 ਜੁਲਾਈ (ਨਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੋਦੇ)-ਕੁੱਟਮਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਹੁਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਰੋਸ਼ ਵਜੋਂ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਦੇ ਵਾਰਿਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਣਾ ਸਰਾਏ ਅਮਾਨਤ ਖਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਧਰਨਾ ...
ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 20 ਜੁਲਾਈ- ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਨਿਜਾਮੂਦੀਨ ਸਥਿਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ 'ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂ.ਪੀ.ਏ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ...
ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ 'ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੋਗ ਦਾ ਐਲਾਨ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 20 ਜੁਲਾਈ- ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਮਨੀਸ਼ ਸਿਸੋਧੀਆ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖਮੰਤਰੀ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ 'ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਦੋ ਦਿਨ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੋਗ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ..
ਟੋਲ ਟੈਕਸ ਵਾਲੀ ਜੀ.ਟੀ. ਰੋਡ ਤੇ ਤਹਿਸੀਲ ਰੋਡ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਜਲਥਲ
. . .  1 day ago
ਬਾਘਾਪੁਰਾਣਾ, 20 ਜੁਲਾਈ (ਬਲਰਾਜ ਸਿੰਗਲਾ)- ਗਰਮੀ ਦੀ ਰੁੱਤ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਮੋਹਲ਼ੇਧਾਰ ਬਰਸਾਤ ਬੇਸ਼ੱਕ 15-20 ਮਿੰਟ ਹੋਈ ਪਰ ਗੰਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਨਿਕਾਸੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਪੋਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਬਾਘਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਮੋਗੇ ਵਾਲੀ ਜੀ.ਟੀ. ਰੋਡ, ਜਿਸ ...
ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ 'ਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਦੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 20 ਜੁਲਾਈ- ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਸੀਨੀਅਰ ਨੇਤਾ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ 'ਤੇ ਦੁਖ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟਵੀਟ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਨਾਲ ...
ਕੱਲ੍ਹ ਹੋਵੇਗਾ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸਸਕਾਰ
. . .  1 day ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 20 ਜੁਲਾਈ - ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਸੀਨੀਅਰ ਨੇਤਾ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ(81) ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ 6 ਵਜੇ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ 'ਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ...
ਡਾ. ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭਾਜਪਾ 'ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸ਼ਵੇਤ ਮਲਿਕ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਵਾਪਸ
. . .  1 day ago
ਜਲੰਧਰ, 20 ਜੁਲਾਈ (ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਰਮਾ)- ਅੱਜ ਜਲੰਧਰ ਵਿਖੇ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਸੰਗਠਨ ਅਤੇ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਮੁਹਿੰਮ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੇਅਰ ਸੁਰਿੰਦਰ ਮਹੇਂ ਅਤੇ ਡਾ. ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ (ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਆਈ. ਏ. ਐੱਸ. ਅਫ਼ਸਰ) ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ਼ਵੇਤ ਮਲਿਕ ਦੀ ...
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..

ਸਾਡੀ ਸਿਹਤ

ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸੁਖ ਹੈ ਆਰੋਗ ਸਰੀਰ

ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿਚ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੋਗੀ ਦਾ ਦਿਲ, ਦਿਮਾਗ, ਸੁਭਾਅ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਤ-ਵਿਅਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਫ਼ਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਅਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ। ਇਸ ਲਈ ਨਿਰੋਗ ਰਹਿਣਾ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੋੜ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕੀ-ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਕੀਮਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਕਿਸੇ-ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹਿਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਹੁਤ ਸੌਖੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੰਦਰੁਸਤ ਆਕਸ਼ਣਨ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਵਿਗੜ ਵੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਮੁੜ ਪੂਰਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਸਾਤਵਿਕ ਭੋਜਨ। ਸਾਤਵਿਕ ਭੋਜਨ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਖਾਣਾ। ਖਾਣੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਏਨੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅੱਧਾ ਪੇਟ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਚੌਥਾਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਚੌਥਾਈ ਹਵਾ ਲਈ ਖਾਲੀ ਰਹੇ। ਸਵਾਦ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਦੁੱਗਣਾ ਭੋਜਨ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰੋ। ਪੇਟ, ਅੰਤੜੀਆਂ, ਜਿਗਰ 'ਚੋਂ ਰਿਸਣ ਵਾਲਾ ਪਾਚਕ ਰਸ ਏਨਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਔਸਤ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਹੀ ਪਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਪਚ ਸਕੇ, ਉਹੀ ਭੋਜਨ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਪਚੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਪਿਆ ਰਹੇ, ਉਹ ਤਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਬਾ-ਚਬਾ ਕੇ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਟ ਵਿਚ ਪਾਚਕ ਰਸ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਸ੍ਰਾਵ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਹੀ ਪਚੇਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਬਦਹਜ਼ਮੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਭੁੰਨਿਆ, ਤਲਿਆ ਭੋਜਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਦਾਲਾਂ ਨੂੰ ਛਿੱਲ ਸਮੇਤ ਹੀ ਖਾਓ, ਆਟੇ ਵਿਚੋਂ ਚੋਕਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤੱਤ ਖੋ ਦੇਵੇਗਾ। ਨਿਰੋਗ ਰਹਿਣ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ। ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਵਸਥਾ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਭੋਜਨ ਪਚਦਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਅਵਯਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇ।
ਜੋ ਲੋਕ ਦਿਮਾਗੀ ਕੰਮ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਚਣ ਤੰਤਰ ਗੜਬੜਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰਦਿਆਂ, ਫੇਫੜਿਆਂ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਤੱਕ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ, ਤੇਜ਼ ਤੁਰਨਾ, ਟਹਿਲਣਾ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਆਦਿ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸਰੀਰਕ ਕਸਰਤ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਕਸਰਤ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਖਾਸ ਨਿਯਮ ਹੈ ਸਫ਼ਾਈ। ਗੰਦਗੀ ਨਾਲ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕੀਟਾਣੂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਖਾਣੇ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਪਾਣੀ, ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਆਦਿ ਸਾਫ਼ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਧੁੱਪ ਦਾ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਥੇ ਕੀਟਾਣੂ ਪਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਘਰ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅੱਗ ਜਲਾ ਕੇ ਗਰਮ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਲਗਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹਿਣਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਮਸਤੀ ਭਰੇ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਰੋਗ ਘੇਰ ਵੀ ਲਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕੁਦਰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੰਦਰੁਸਤ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ ਪਰ ਬਿਮਾਰੀ ਅਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿਚ ਕੁਦਰਤੀ ਸਾਹ ਲੈਣ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚੇ ਹੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਿਊਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ ਹੈ।
**


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਗਿਲੋਅ ਵਿਚ ਵੀ ਹਨ ਦਵਾਈ ਵਾਲੇ ਗੁਣ

ਇਹ ਇਕ ਵੇਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਦਾ ਸੇਵਨ ਚਲਦਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਿਲੋ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੈਂਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਬੇਵਕਤੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਇਹ ਵੇਲ।
ਇਹ ਅਜਿਹੀ ਆਰੋਹੀ ਵੇਲ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜੀਵਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜੀਵਤ ਰੱਖ ਸਕੇ। ਇਸ ਵੇਲ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਅਪ੍ਰੈਲ, ਮਈ ਅਤੇ ਫਲ ਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਮਈ।
ਗਿਲੋਅ ਦਾ ਕਾੜ੍ਹਾ/ਰਸ ਕੌੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਏਨਾ ਵੀ ਕੌੜਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪੀਣ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋਵੇ। ਅਨੇਕਾਂ ਰੋਗਾਂ ਵਿਚ ਗਿਲੋ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਇਸ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਕਵਾਥ, ਸਵਰਸ ਅਤੇ ਸਤ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਸੁਲਭ ਹੋ ਪਾਏ, ਉਹ ਹੀ ਫਾਇਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਇਲਾਜ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਣੋ ਗਿਲੋ ਨਾਲ।
* ਕਾਮਲਾ ਰੋਗ ਵਿਚ ਗਿਲੋ ਦਾ ਸਵਰਸ ਲੈਣਾ ਬਿਹਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
* ਵਾਤ ਜਵਰ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਗਿਲੋ ਦਾ ਕਾੜ੍ਹਾ ਲਓ।
* ਵਾਤਰਕਤ ਵਿਚ ਵੀ ਗਿਲੋ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਕਾੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਸਤ ਲਓ। ਦਵਾਈ ਵਾਲੇ ਗੁਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਿਖਾਉਣਗੇ।
* ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਬੁਖਾਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਸਵਰਸ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ।
* ਕੁਸ਼ਠ ਰੋਗ ਵਿਚ ਇਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਲਿਆਓ।
* ਬੁਖਾਰ ਵਿਚ ਇਸ ਵੇਲ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦਾ ਕਾੜ੍ਹਾ ਦਿਓ।
* ਪ੍ਰਮੇਹ ਵਿਚ ਇਸ ਵੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਲਾਹਨੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਵਰਸ ਲਓ ਜਾਂ ਕਾੜ੍ਹਾ।
* ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਚੂਰਨ 1 ਤੋਂ 3 ਗ੍ਰਾਮ, ਕਵਾਥ 3 ਤੋਂ 8 ਤੋਲਾ, ਭਾਰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਵੇਲ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦਾ ਕਾੜ੍ਹਾ ਬਣਾ ਕੇ ਲਓ। ਵੇਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਟੁਕੜੇ ਸੁਕਾ ਲਓ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਚਾਹੋ, ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
* ਜੋੜਾਂ ਵਿਚ ਦਰਦ ਵਿਚ ਇਸ ਵੇਲ ਦਾ ਕਾੜ੍ਹਾ ਫਾਇਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
* ਸ਼ੂਗਰ ਵਿਚ ਵੀ ਗਿਲੋ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਓ, ਫਾਇਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
**

ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ : ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੀ ਬਚਾਅ ਹੈ

ਵਰਤਮਾਨ ਭੱਜ-ਦੌੜ, ਤਣਾਅ ਵਾਲੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਅਸੰਤੁਲਿਤ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਦਾ ਵਧਣਾ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਖਾਮੋਸ਼ ਖਤਰਾ ਹੈ ਜੋ ਖੂਨ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਧ ਕੇ ਖੂਨ ਦੇ ਦਬਾਅ, ਦਿਲ ਦਾ ਰੋਗ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਆਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਾਤਰਾ ਸਰੀਰ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਘੱਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ ਖੂਨ ਦਾ ਦਬਾਅ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਲ ਰੋਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਕੇ ਅਧਰੰਗ ਜਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਜਾਨਲੇਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਚਣ 'ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿਚ ਤੇਲ, ਘਿਓ, ਮੱਖਣ, ਬਨਸਪਤੀ ਤੇਲ ਆਦਿ ਚਰਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਐਲ.ਡੀ.ਐਲ. ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਈਗਲਿਸਰਾਈਡਸ ਦੋਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦਾ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਜਾਣਾ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਐਚ.ਡੀ.ਐਲ. ਦੋਸਤ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਐਚ.ਡੀ.ਐਲ. ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ (ਦੋਸਤ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ) ਸਾਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਕਾ, ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅਵਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਐਚ.ਡੀ.ਐਲ. ਵਧੇ ਹੋਏ ਖੂਨ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾੜੇ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਐਲ. ਡੀ. ਐਲ. ਦਾ ਵਧਣਾ ਖੂਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਖਾਮੋਸ਼ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਪਤਾ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਾੜੇ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਐਲ.ਡੀ.ਐਲ. ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਈਗਲਿਸਰਾਈਡਸ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਐਚ.ਡੀ.ਐਲ. ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਤੇਲ, ਘਿਓ, ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਬਨਸਪਤੀ ਤੇਲ ਵਰਗੀ ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੂਨ ਨਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਵਿਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ ਸਰੀਰ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ। ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ। ਲਿਪਿਡ ਅਤੇ ਲਿਪੋਪ੍ਰੋਟੀਨ ਨਾਮਕ ਜਾਂਚ ਨਾਲ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਖੂਨ ਦੀ ਇਹ ਜਾਂਚ 9 ਤੋਂ 12 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਬਿਨਾਂ ਖਾਧੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੱਲ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ : ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਣਕ, ਮੋਟੇ ਅਨਾਜ, ਦਾਲ, ਫਲ, ਸਬਜ਼ੀ, ਸਲਾਦ ਅਤੇ ਪੁੰਗਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਰਬੀ ਵਾਲਾ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਬਨਸਪਤੀ ਤੇਲ, ਡਾਲਡਾ, ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਘਿਓ ਨੂੰ ਸੋਖ ਕੇ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਚਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਭਾਰ, ਮੋਟਾਪਾ ਅਤੇ ਕਮਰ ਦਾ ਘੇਰਾ ਘਟਾਉਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਹੈ।
ਪਪੀਤਾ, ਬੇਰ, ਸੰਤਰਾ, ਤਰਬੂਜ਼ ਆਦਿ ਨਾਲ ਵੀ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ, ਕਸਰਤ, ਪੈਦਲ ਚੱਲਣਾ, ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ, ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨਾ ਆਦਿ ਮਾੜੇ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਐਲ.ਡੀ.ਐਲ. ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਐਚ.ਡੀ.ਐਲ. ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਆਰਾਮਪਸੰਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਸਾਕਾਰਾਤਮਕ, ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਪਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ, ਸੰਤੁਲਤ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਨਾਲ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੁੱਧ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਚੁਰੇਟਿਡ ਫੈਟ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਤਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫੈਟ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਓ ਨਾਲ ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ, ਸਗੋਂ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਧਮਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
**

ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ

ਕਬਜ਼-ਪੇਟ ਸੋਜ਼

ਕਬਜ਼ : ਪਖਾਨਾ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਨਾ ਆਉਣਾ ਇਕ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ। ਕਬਜ਼ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਜਿਵੇਂ ਸਿਰਦਰਦ, ਪੇਟ ਵਿਚ ਹਲਕਾ ਦਰਦ, ਭੁੱਖ ਨਾ ਲੱਗਣਾ, ਸਰੀਰ ਸੁਸਤ ਤੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਅਫਾਰਾ ਤੇ ਗੈਸ ਬਣਨਾ ਆਦਿ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਖਾਨਾ ਜਾਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਬਜ਼ ਬਾਰੇ ਕਈ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਮ ਕਰਕੇ 2 ਜਾਂ 3 ਵਾਰ ਪਖਾਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਪਖਾਨਾ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਸਮਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਖ਼ਤ ਪਖਾਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਕੋਈ ਕਬਜ਼ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੀ ਮਲ ਪਦਾਰਥ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੇ ਪਿਛਲੇ 8-10 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ 2-3 ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਪਖਾਨਾ ਜਾਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਬਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਪਖਾਨਾ ਜਾਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵਿਚ ਇਕਦਮ ਤਬਦੀਲੀ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਬਜ਼ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਕਾਰਨ : ਕਬਜ਼ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਾਰਨ ਹਨ-
* ਸੁੱਕਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਕਰਕੇ ਭਾਵ ਭੋਜਨ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿਚ ਤਰਲਦਾ ਦੀ ਕਮੀ।
* ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਹਰੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਲਾਦ ਦੀ ਕਮੀ।
* ਅੰਤੜੀਆਂ ਦਾ ਘੱਟ ਕੰਮ ਕਰਨਾ।
* ਜੋ ਲੋਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿਰ ਬੈਠ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਬਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
* ਚਿੰਤਾ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਚਣਾ, ਨਾਜ਼ੁਕ ਜਿਹੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੋਣਾ।
* ਅੰਤੜੀਆਂ ਜਾਂ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣਾ।
* ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਅਫੀਮ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਸ਼ੇ ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਇਰਨ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਖਾਣ ਕਰਕੇ।
* ਭੋਜਨ ਹਜ਼ਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਕਮੀ।
* ਜਿਗਰ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ।
* ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਚਮੜੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਗੁਰਦੇ ਰਾਹੀਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਿਕਲਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕਬਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅੰਤੜੀ ਦੀ ਸੋਜ : ਅੰਤੜੀਆਂ ਦਾ ਰੋਗ ਸਾਡੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਸੋਜ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਕੀਟਾਣੂ ਗੰਦੇ ਪਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੀਟਾਣੂ ਪੇਟ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਲੱਗੀ ਝਿੱਲੀ ਅਤੇ ਅੰਤੜੀਆਂ 'ਚ ਜਾ ਕੇ ਪਨਪਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸੋਜ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਸੋਜ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਖਾਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਖਾਨੇ ਨਾਲ ਲੇਸ ਤੇ ਚਰਬੀ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪੇਟ ਵਿਚ ਹਲਕਾ-ਹਲਕਾ ਦਰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਦਰਦ ਤੇਜ਼ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਖਾਨੇ ਨਾਲ ਹਲਕਾ-ਹਲਕਾ ਖੂਨ ਵੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਝਿੱਲੀ ਸੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਲੇਸ ਬਣ ਕੇ ਪਖਾਨੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਪੇਟ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਚਦਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਪੇਟ ਵਿਚ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦਰਦ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਦਿਲ ਘਬਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਲਟੀ ਆਉਣ ਨੂੰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਲਾਜ : ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਪਾਣੀ ਉਬਾਲ ਕੇ, ਠੰਢਾ ਕਰਕੇ ਪੀਓ। ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਰੱਖੋ। ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਕਲੋਰੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਵਰਤੋ। ਹੈਂਡ ਪੰਪ ਦੁਆਰਾ ਪਾਣੀ ਖਿੱਚਣ ਨਾਲ ਸੀਵਰੇਜ ਦੀਆਂ ਨਾਲੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਪੈਣ ਨਾਲ ਕੀਟਾਣੂ ਤੇ ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਰੋਗ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਘਬਰਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪੇਟ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਓ।


-ਅੱਡਾ ਬਸਤੀਆਂ, ਨਾਲ ਪੈਟਰੋਲ ਪੰਪ, ਜਲੰਧਰ।

ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ ਗੁੱਸਾ

ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੀ-ਥੋੜ੍ਹੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆਉਣਾ ਇਕ ਸਾਧਾਰਨ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਮਾਤਰ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਅਨੇਕਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਬਾਵਾਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਣਾ।
ਸੁਖ, ਚੈਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਸ਼ਾਇਦ ਭੀੜ ਵਿਚ ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ। ਬਾਹਰੋਂ ਆਕਰਸ਼ਕ ਦਿਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅੰਦਰੋਂ ਕੁੰਠਾਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸੇ ਕੁੰਠਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਗੱਲ-ਗੱਲ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁੱਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਮਾਗ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸੰਤੁਲਨ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਇਕ ਅਜੀਬ ਕਿਸਮ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਉਤੇਜਨਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਗ਼ਲਤ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੁੱਸਾ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਭਿੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਇਕ ਬੇਵੱਸ ਬਾਲਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਸ਼ਰਕਰਾ ਉਸ ਦੀ ਪਾਚਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦੇ ਦਬਾਅ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ, ਮਿਰਗੀ ਵਰਗੇ ਗੰਭੀਰ ਰੋਗ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲਗਾਤਾਰ 15 ਮਿੰਟ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਢੇ 9 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗੁੱਸੇ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਣਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੱਕਾ ਮਿੱਤਰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਚਣਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਜੀਵਨ ਚੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਖਿਆਲ ਗ਼ਲਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਕੰਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਉਜੱਡ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡਿਆਂ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਲੱਗਣਗੇ। ਕਹਿਣ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁੱਸਾ ਬਣੇ ਹੋਏ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਮੁਆਫ਼ੀ ਰੂਪੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁਆਫ਼ੀ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਸ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਵੀ ਸਹੀ ਰਹੇਗੀ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੁਆਫ਼ੀ ਮੰਗਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਗ਼ਲਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਮਝਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਾਏ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰ ਮਨ ਵਿਚ ਲਿਆਓ ਅਰਥਾਤ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ, ਟੀ. ਵੀ. ਦੇਖਣ ਜਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਮਨ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ ਹੋਵੋ।
ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਗੁਣ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਪਣ ਤੋਂ ਮਾਨਵਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿਚ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੁਖ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਛੁਪੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਵੀ ਲਗਾਓ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਜੇ ਗੁੱਸਾ ਸਿਖਰਾਂ 'ਤੇ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਨਾ ਭੁੱਲੋ।
**

ਸਿਹਤ ਖ਼ਬਰਨਾਮਾ

ਬਹੁਤ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ ਅਦਰਕ ਵਾਲੀ ਚਾਹ

ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਚਾਹ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਨ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਮੰਨ ਕੇ ਪੀਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। 99 ਫੀਸਦੀ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਚਾਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਚਾਹ ਨਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਚਾਹ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਚਾਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਲਾਭ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਠੰਢ ਵਿਚ ਅਦਰਕ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋਕ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਦਰਕ ਤਣਾਅ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਾਚਣ ਸੁਧਾਰਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਡ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਦਰਕ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਸਬੰਧੀ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਦਾ ਇਹੀ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
ਬੁਢਾਪੇ ਵਿਚ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਰਹੋ

ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਕ ਖੋਜ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਹਰ ਉਮਰ ਵਿਚ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਪਰ ਅਧੇੜ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਬੁਢਾਪੇ ਵਿਚ ਵੀ ਸਰੀਰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਬਣਿਆ ਰਹੇ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸਰਗਰਮ ਰਹਿਣ, ਫਿਰ ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੈਦਲ ਸੈਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਇਕ ਖੋਜ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਮਰ ਵਧਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਵਿਚ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਮਰਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਹੈਲਥ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਅਥਾਰਿਟੀ (ਐੱਚ.ਈ.ਏ.) ਦੀ ਇਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਮਰ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਘੱਟ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਚੱਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ।
ਖੋਜ ਕਰਤਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਫਿੱਟ ਰੱਖਣ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ।

ਅੱਜ 'ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਯੋਗ ਦਿਵਸ' 'ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼

ਰੋਜ਼ ਕਰੋ ਯੋਗ - ਖ਼ਤਮ ਹੋਣਗੇ ਸਭ ਰੋਗ

ਯੋਗ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ-ਮੁਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇਕ ਅਨਮੋਲ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ। ਯੋਗ ਸਿਰਫ਼ ਆਸਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਖ਼ਰਚ ਦੇ ਫਿਟਨੈੱਸ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯੋਗ ਸਵੇਰ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਹੈ। ਯੋਗ ਸਾਡੀ ਸੋਚ, ਕੰਮ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਕ ਵਧੀਆ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਸਕੀਏ। ਯੋਗ ਨਾਲ ਜਿਥੇ ਅਸੀਂ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਵਿਅਕਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ। ਤਣਾਅ, ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਯੋਗ ਇਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਤਣਾਅ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਜਾਂ ਸ਼ਾਹਾਂ ਦੀਆ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਨ ਦਾ ਨਾਂਅ ਹੈ ਯੋਗ। ਦਿਮਾਗੀ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੀ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਯੋਗ।
ਯੋਗ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਯੋਗ ਕੁਝ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰਿਹਾ। ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਯੋਗ ਗੁਰੂ ਸਵਾਮੀ ਰਾਮਦੇਵ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 27 ਸਤੰਬਰ, 2014 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਮਹਾਸਭਾ ਦੇ 69ਵੇਂ ਇਜਲਾਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਾਣਯੋਗ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ੍ਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਯੋਗ ਦਿਵਸ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। 11 ਦਸੰਬਰ, 2014 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਮਹਾਸਭਾ ਨੇ 21 ਜੂਨ ਨੂੰ 'ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਯੋਗ ਦਿਹਾੜਾ' ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਸਰਬ ਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਪਾਸ ਕੀਤਾ। ਮਾਣਯੋਗ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ੍ਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਦਿਵਾਈ। ਹੁਣ 21 ਜੂਨ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ 'ਯੋਗ ਦਿਵਸ' ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਜਿਥੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਯੋਗ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਵਿਚ ਐਨੀ ਮਸ਼ਰੂਫ ਹੋ ਗਈ, ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਰਤਾ ਵੀ ਖ਼ਿਆਲ ਨਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਜੇਕਰ ਯੋਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਅੱਜ ਦੀ ਤਰੀਕ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ। ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਕੂਲੀ ਵਿੱਦਿਆ ਵਿਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਵਿਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਪ੍ਰਤੀ ਝੁਕਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਬਚਪਨ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਰੋਜ਼ ਕਰੋ ਯੋਗ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਣਗੇ ਸਭ ਰੋਗ
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹੋ ਕਿ ਯੋਗ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ 'ਯੁਜ਼' ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਯੋਗ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਜੋੜਨਾ। ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਮਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਜਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਾਨਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਮਾਧੀ ਲਾਉਣ, ਯੋਗ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਮਾਹਿਰ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਵਿਚ ਹੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਤੰਜਲੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਰਸਨ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਨੂੰ 8 ਅੰਗਾਂ ਭਾਵ ਅਸ਼ਟਾਮ ਯੋਗ ਵਿਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵੰਡਿਆ ਹੈ : 1 ਯਮ, 2 ਨਿਯਮ, 3 ਆਸਨ, 4 ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, 5 ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ, 6 ਧਾਰਨਾ, 7 ਧਿਆਨ ਅਤੇ 8 ਸਮਾਧੀ। ਯੋਗ ਆਸਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖੋਂ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਜਿਥੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਆਯੁਸ਼ ਮੰਤਰਾਲਾ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਈ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਯੋਗਿਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਪ੍ਰੋਟੋਕਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿ ਯੋਗ ਦਿਵਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਕੋ ਪੈਟਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਵੰਦਨਾ (ਪ੍ਰਾਥਨਾ) ਉਪਰੰਤ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਜਿਸ ਵਿਚ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਝੁਕਣਾ, ਸੱਜੇ-ਖੁੱਬੇ ਵੱਲ ਝੁਕਣਾ, ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਘੁਮਾਉਣਾ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਕਸਰਤ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੋਡਿਆ ਦੀ ਕਸਰਤ। ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਸਨ ਵਿਚ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਲੋਂ ਤਾੜ ਆਸਨ, ਵਰਿਕਸ ਆਸਨ, ਪਾਦਹਸਤਾਸਨ, ਅਰਧ-ਚੱਕਰਾਸਨ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣਾਸਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਬੈਠ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਸਨਾਂ ਵਿਚ : ਭਦ੍ਰਾਸਨ (ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਲਾਭਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂਹਵਾਰੀ ਸਮੇਂ ਅਕਸਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੇਟ ਦਰਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।) ਵਜਰਾਸਨ (ਪਾਚਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ), ਅਰਧ ਉਸਟ੍ਰਾਸਨ (ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਬਜ਼ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਦਰਦ ਤੋਂ ਨਿਜਾਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ), ਉਸ਼ਟਾਸਨ (ਊਠ ਵਰਗੀ ਸਰੀਰਕ ਸਥਿਤੀ), ਦੰਡ ਆਸਨ, ਉਤਾਨਮੰਡੂਕਾਸਨ, ਮਰੀਚਾਸਨ/ਵਕਰਾਸਨ। ਪੇਟ ਦੇ ਭਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਸਨਾਂ ਵਿਚ ਭੁਜੰਗਾਸਨ, ਮਕਰਾਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਲਭਾਸਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਪਿੱਠ ਦੇ ਭਾਰ ਲੇਟ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਸਨਾਂ ਵਿਚ : ਸੇਤੁਬੰਧਾਸਨ, ਉਤਾਨਪਾਦ ਆਸਨ, ਅਰਧਹੱਲਾਸਨ, ਪਵਨਮੁਕਤਾਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਵਾਸਨ ਹਨ। ਆਸਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਪਾਲਭਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਅਨੁਲੋਮ-ਵਿਲੋਮ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਸ਼ੀਤਲੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਤੁਲਿਤ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਤਮ ਵਿਕਾਸ ਸਮੋਇਆ ਹੈ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੰਮ, ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਹੋਣ, ਸਾਰੇ ਨਿਰੋਗ ਹੋਣ ਅਤੇ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਕਤ ਦੱਸੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਅਸੀਂ ਜੇਕਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਹੀ 'ਰੋਜ਼ ਕਰੋ ਯੋਗ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਣਗੇ ਸਭ ਰੋਗ' ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।


-ਐਫ. ਐਮ.-70, ਮਾਡਲ ਹਾਊਸ, ਜਲੰਧਰ।

ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਸੌਖੇ ਉਪਾਅ

ਅੱਜ ਦੇ ਮਸ਼ੀਨੀ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣਾ ਇਕ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਔਸਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਲਗਪਗ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਇਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗੁਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਘੱਟ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਕਰ ਲੈਣਾ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਉੱਪਰ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਹਤ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਅਤਿ ਚੰਚਲਤਾ, ਇਕਾਗਰਤਾ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਅਸੰਜਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਬਣਾਵਟ : ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿਚ ਦਿਮਾਗ ਸਰੀਰ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਭਾਗ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾੜੀ ਤੰਤੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਲਗਪਗ 20 ਕਰੋੜ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਭਾਵੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋ ਬੈਠੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੁੱਧ-ਬੁੱਧ ਸਲਾਮਤ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ 25 ਸਾਲ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। 25 ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਰਫ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਉਮਰ ਵਧਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। 40 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਚ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਲਈ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦਾ ਨਿਰੋਗ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਲੱਛਣ : ਪੜ੍ਹੀਆਂ, ਦੇਖੀਆਂ, ਸੁਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਨਾ ਰਹਿਣਾ, ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਚੀਜ਼ ਰੱਖ ਕੇ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ, ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਅਰੁਚੀ, ਆਲਸ, ਚਿੜਚਿੜਾਪਨ, ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਘਬਰਾਹਟ ਆਦਿ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਕਿਵੇਂ ਯਾਦ ਰੱਖੀਏ : ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਤੇਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਧਿਐਨ, ਚਿੰਤਨ ਅਤੇ ਮਨਨ ਕਰੋ। ਮਨ ਵਿਚ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਇਕ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੰਧ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗੱਲ ਨਾਲ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ, ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਔਖੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ 25 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਸਰਤ, ਤਣਾਅ ਆਦਿ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਖਾਲੀ ਸਮੇਂ ਆਲਸ ਜਾਂ ਗੱਪਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਨਾ ਬਿਤਾਓ। ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਜੋ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਓ। ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਘਰ ਆ ਕੇ ਨੋਟਿਸ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਜੋ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਵੀ ਦੇਖੋ। ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਅਤੇ ਗੁੰਜਨ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕੁਝ ਦੇਰ ਕਰੋ। ਹੌਲੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅਧਿਐਨ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ। ਘਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੈਂਬਰ, ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਸਹਿਪਾਠੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉੱਤਰ ਦਿਓ। ਇਕ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਪੂਰੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਪਾਠ-ਪਾਠ, ਅਧਿਆਇ-ਅਧਿਆਏ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹੋ, ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਚਲੋ। ਪੂਰੀ ਪੁਸਤਕ ਯਾਦ ਕਰ ਲਓਗੇ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਸਮਾਂ ਮਿਲੇ, ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਸਫੇ ਪਲਟ ਕੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਧਿਆਨ ਮਾਰ ਲਓ।
ਕੀ ਖਾਈਏ : ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਲੋੜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਭੋਜਨ। ਇਹ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਚਣਯੋਗ, ਹਲਕਾ, ਸੰਤੁਲਿਤ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਭੋਜਨ ਨਿਯਮਤ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਖਾਓ। ਪੱਤੇਦਾਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਸਲਾਦ, ਲਸਣ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਦਾਲ, ਪੱਤਾਗੋਭੀ, ਫੁੱਲਗੋਭੀ, ਸੌਂਫ, ਗੁੜ, ਆਗਰੇ ਦਾ ਪੇਠਾ, ਤਿਲ, ਪਾਲਕ ਖਾਓ, ਤਰਬੂਜ਼, ਗਾਜਰ, ਚੁਕੰਦਰ, ਲੌਕੀ ਵੀ ਖਾਓ। ਫਲਾਂ ਵਿਚ ਜਾਮਣ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ, ਨਾਰੀਅਲ, ਲੀਚੀ, ਅੰਬ, ਸੇਬ, ਸੰਤਰਾ, ਟਮਾਟਰ ਆਦਿ ਖਾਓ।
ਉਪਾਅ : ਸੌਂਫ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੁੱਟ ਕੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ-ਇਕ ਚਮਚ ਲੈਣ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਲੌਕੀ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਅਤੇ ਲੋਕੀ ਦਾ ਤੇਲ ਸਿਰ ਵਿਚ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਭਿੱਜੇ ਉੜਦ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ, ਦੁੱਧ, ਸ਼ੱਕਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਧਨੀਆ ਚੂਰਨ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਕੇ ਕਾੜ੍ਹਾ ਬਣਾ ਕੇ ਮਿਸ਼ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਚਮਚ ਲੈਣ ਨਾਲ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸਹਾਇਕ ਉਪਾਅ ਕੀ ਕਰੀਏ : ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਜਾਓ। ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਕਸਰਤ ਨਿਯਮਤ ਕਰੋ। ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪਾਠ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰਤਾ ਅਤੇ ਮਨੋਯੋਗ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਭਰਪੂਰ ਨੀਂਦ ਲਓ। ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਕਸਰਤ-ਆਰਾਮ ਵਿਚ ਸੰਯਮ ਹੋਵੇ। ਵਿਚ-ਵਿਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵੀ ਕਰਦੇ ਰਹੋ। ਦਿਨ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਸੌਵੋਂ। ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਨਾ ਜਾਗੋ।
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ 2 ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਠ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਤਣਾਅ, ਗੁੱਸਾ, ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ। ਆਪਣੀ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਰਹੋ। ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤੋ, ਲਾਭ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗਾ।

ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗ ਦਾ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਰਾਹੀਂ ਇਲਾਜ

ਖੂਨ ਵਿਚ ਗੁਲੂਕੋਜ਼ (ਸ਼ੂਗਰ) ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦਾ ਵਧਣਾ ਸ਼ੱਕਰ ਰੋਗ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਟਾਈਪ-1, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗ੍ਰੰਥੀ ਪੈਨਕਰੀਆਜ਼ ਇਨਸੂਲਿਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦੀ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਖੂਨ ਵਿਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਲਈ ਇਨਸੂਲਿਨ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਟੀਕੇ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਹੀ ਲਗਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖੂਨ ਵਿਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੀਕੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਟਾਈਪ-1 ਸ਼ੂਗਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਟਾਈਪ-2, ਇਸ ਸ਼ੂਗਰ ਵਿਚ ਪੈਨਕਰੀਆਜ਼ ਇਨਸੂਲਿਨ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਰਕੀਰ ਦੇ ਸੈੱਲ ਇਨਸੁਲਿਨ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਵਿਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਖੂਨ ਵਿਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟਾਈਪ-2 ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦਵਾਈ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਵਾਈ ਦਾ ਸੇਵਨ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਵਾਈ ਖਾਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਕਈ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੂਗਰ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਦਵਾਈ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜਦੋਂ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ੂਗਰ ਕੰਟਰੋਲ ਹੋਣੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਇਨਸੂਲਿਨ ਦੇ ਟੀਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਗਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੱਛਣ : ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਸ ਲੱਗਣਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਆਉਣਾ, ਵਧੇਰੇ ਭੁੱਖ ਲੱਗਣਾ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਖੋਹ ਪੈਣਾ, ਏਨੀ ਭੁੱਖ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਅ ਕੱਚਾ ਹੋਣਾ, ਉਲਟੀ ਆਉਣੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਹੋਣਾ, ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਬਦਬੂ ਆਉਣੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿਣਾ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਲੱਛਣ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੇ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਰਹੇ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਅੱਖਾਂ, ਗੁਰਦਿਆਂ, ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਗੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਸਹੀ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਜੋੜਾਂ ਦੀਆਂ ਦਰਦਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਦੌਰਾ, ਕੋਮਾ ਆਦਿ ਵਰਗੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲਈ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਅਸਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਇਲਾਜ : ਹੋਮਿਓਪੈਥੀ ਇਕ ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰੋਗੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਇਲਾਜ ਦੌਰਾਨ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਹਿਸਟਰੀ ਲੈ ਕੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਵਾਈ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਇਲਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਸ਼ੂਗਰ ਨਾਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਕਾਰਨ ਆਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਈ ਦੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਅ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਹੈ ਆਧੁਨਿਕ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੋਮਿਓਪੈਥੀ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਜੋ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਕੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।


-ਰਵਿੰਦਰ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਕਲੀਨਿਕ, ਮੋਤੀ ਨਗਰ,
ਮਕਸੂਦਾਂ, ਜਲੰਧਰ।
www.ravinderhomeopathy.com

ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਗੜਬੜ ਹੈ?

ਪੇਟ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪੇਟ ਸਾਡੀ ਸਰੀਰਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਪੇਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਲੋਕ ਡਾਕਟਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਬਰਬਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਘਬਰਾ ਕੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਓ ਪੇਟ ਦੇ ਕੁਝ ਸਾਧਾਰਨ ਰੋਗਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਘਰੇਲੂ ਉਪਾਅ ਅਪਣਾਈਏ।
ਕਬਜ਼ : ਜੇ ਮਲ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲ ਤਿਆਗ ਵਿਚ ਔਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਕਬਜ਼ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ, ਚੋਕਰ ਸਮੇਤ ਆਟੇ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਈਸਬਗੋਲ ਦੀ ਭੁੱਕੀ ਅਤੇ ਆਲੂਬੁਖਾਰੇ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
* ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣ ਸਮੇਂ ਇਕ ਚਮਚ ਸ਼ਹਿਦ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ ਠੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
* ਕੇਲੇ ਦਾ ਮੁਲਾਇਮ ਖੁੱਝਾ ਕਬਜ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
* ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਰਸ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਲਸਰ : ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੇਟ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਜਲਣ ਅਤੇ ਦਰਦ ਹੋਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਤੰਬਾਕੂ ਸੇਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅਲਸਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰੋਗ ਵਿਚ ਖਾਲੀ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
* ਕੈਫੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਖਾਣਾ 3 ਵਾਰ ਦੀ ਬਜਾਏ 4 ਤੋਂ 5 ਵਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
* ਕੇਲੇ ਦਾ ਸੇਵਨ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੇਲਾ ਮਿਊਕਸ ਕੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੇਟ ਨੂੰ ਰਸਾਇਣਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਦੀਵਾਰ ਜਿਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਅਲਸਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਇਲਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ ਕਿ ਕੱਚੇ ਕੇਲੇ ਨਾਲ ਅਸਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸਤ : ਦਸਤ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਵਿਚ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਗੰਭੀਰ ਰੋਗ ਦਾ ਵੀ ਲੱਛਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
* ਰੇਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਖਾਧ ਪਦਾਰਥ ਦਸਤ ਵਿਚ ਵੀ ਓਨਾ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਕਬਜ਼ ਵਿਚ।
* ਇਕ ਬੂੰਦ ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਰਸ, ਇਕ ਚਮਚ ਪਾਣੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਨਮਕ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਮਿਲਾ ਕੇ 5 ਵਾਰ ਰੋਜ਼ ਪੀਣ ਨਾਲ ਦਸਤ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
* ਜਾਮਣ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਸੇਂਧਾ ਨਮਕ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
* ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਭ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੈਸ : ਇਹ ਰੋਗ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਫੀ ਦਰਦਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਖਾਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਹਜ਼ਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰਬੋਨੇਟਿਡ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪੇਟ ਨੂੰ ਸੇਕਣ ਨਾਲ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। 10 ਕਾਲੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਇਕ ਗਿਲਾਸ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਿਚਕਿਆ ਪੇਟ ਸਾਡੇ ਅਸੰਤੋਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪੇਟ ਸਾਡੇ ਬਿਮਾਰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਦੀ ਉਚਿਤ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੋ।


-ਮੰਜੂ ਸ਼ਰਮਾ

ਸਿਹਤ ਖ਼ਬਰਨਾਮਾ

ਦਹੀਂ ਬਚਾਏ ਖੂਨ ਦੇ ਦਬਾਅ ਤੋਂ

ਦਹੀਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣੂ ਹਨ। ਦੁੱਧ ਵਿਚ ਖਮੀਰ ਉਠਣ ਨਾਲ ਉਹ ਦਹੀਂ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਦਹੀਂ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਗੁਣ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕਤਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਯਮਿਤ ਅਲਪ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਦਹੀਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਸਹੀ ਪਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦਹੀਂ ਭੋਜਨ ਦੇ ਸਵਾਦ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੇਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮਿਤ ਦਹੀਂ ਸੇਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦਾ ਦਬਾਅ ਹੋਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੂਨ ਦਾ ਦਬਾਅ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਇਕ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਅਨਿਯਮਤ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ। ਨਿਯਮਿਤ ਦਹੀਂ ਸੇਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖੂਨ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਹੋਈ ਇਕ ਖੋਜ ਤੋਂ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ। ਦਹੀਂ ਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਬਿਮਾਰੀਆਂ

ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਪਾਧਾਪੀ ਅਤੇ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਕਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਵਧੀ ਹੈ। ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਹਵਾ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋਈ। ਸੰਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਹੀਣਤਾ ਵਧ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ, ਕਸਰਤ ਸਿਫ਼ਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤਣਾਅ, ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਿਮਾਗੀ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਸਮਰੱਥਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣਵਾਯੂ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ੂਗਰ ਟਾਈਪ-2 ਦੇ ਰੋਗੀ ਵਧੇ। ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਕਮੀ ਕਾਰਨ ਜ਼ੋਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੋੜਾਂ ਵਿਚ ਦਰਦ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਵਧੀ। ਅੱਜ 74 ਫੀਸਦੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਭਾਰਤੀ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗੀ ਹੈ। 30 ਤੋਂ 40 ਫੀਸਦੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਹਨ। 25 ਫੀਸਦੀ ਸਾਹ ਦੇ ਰੋਗੀ ਹਨ। 30 ਫੀਸਦੀ ਮੋਟਾਪੇ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ, 35 ਫੀਸਦੀ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿਚ ਦਰਦ ਹੈ।





Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX