ਤਾਜਾ ਖ਼ਬਰਾਂ


ਵਾਪਰ ਰਹੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ 'ਤੇ ਲਗਾਮ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਟਰੈਫਿਕ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ
. . .  5 minutes ago
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, 17 ਜੁਲਾਈ (ਵਿਕਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮਾਨ)- ਸੂਬੇ 'ਚ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ 'ਚ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਏ.ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ. ਐੱਸ.ਐੱਸ. ਚੌਹਾਨ ਵੱਲੋਂ ਜਾਰੀ ਹੁਕਮਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ...
ਆਈ.ਪੀ.ਐੱਸ ਅਹੁਦੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅਧਿਕਾਰੀ ਪਦ ਉੱਨਤ ਹੋ ਕੇ ਬਣੇ ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ
. . .  35 minutes ago
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, 17 ਜੁਲਾਈ (ਵਿਕਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮਾਨ)- ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਵੱਲੋਂ ਅੱਜ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰ ਕੇ ਸਾਲ 1988 ਬੈਚ ਦੇ ਤਿੰਨ ਆਈ.ਪੀ.ਐੱਸ ਅਹੁਦੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਕੇ ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ. ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂਅ ਪ੍ਰਬੋਧ ਕੁਮਾਰ, ਰੋਹਿਤ ....
ਕੁਮਾਰਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਕਾਂਗਰਸੀ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਕ
. . .  about 1 hour ago
ਬੈਂਗਲੁਰੂ, 17 ਜੁਲਾਈ- ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵੱਲੋਂ ਬਾਗ਼ੀ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੀ ਪਟੀਸ਼ਨ 'ਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੈਂਗਲੁਰੂ 'ਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਐੱਚ.ਡੀ. ਕੁਮਾਰਸਵਾਮੀ ਬੈਂਗਲੁਰੂ 'ਚ ਕਾਂਗਰਸੀ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਕ ਕਰ ਰਹੇ...
ਸੰਵਿਧਾਨ, ਅਦਾਲਤ ਅਤੇ ਲੋਕਪਾਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ 'ਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਫ਼ੈਸਲਾ- ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਸਪੀਕਰ
. . .  about 1 hour ago
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 17 ਜੁਲਾਈ- ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ 15 ਬਾਗ਼ੀ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੀ ਪਟੀਸ਼ਨ 'ਤੇ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸਪੀਕਰ ਨੂੰ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੇ ਅਸਤੀਫ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਿਆਂ ...
ਜੈਤੋ ਵਿਖੇ ਪੰਡਿਤ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਵਾਲੀ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਕੋਠੜੀ ਦੀ ਡਿੱਗੀ ਛੱਤ
. . .  about 1 hour ago
ਜੈਤੋ, 17 ਜੁਲਾਈ (ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਗਾਬੜੀਆ, ਨਿੱਜੀ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰੇਰਕ)- ਦੋ ਦਿਨ ਲਗਾਤਾਰ ਪਏ ਰਹੇ ਮੀਂਹ ਨੇ ਜੈਤੋ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਪੰਡਿਤ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਵਾਲੀ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਕੋਠੜੀ ਦੀ ਛੱਤ ਡਿੱਗ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ...
ਆਵਾਰਾ ਸਾਨ੍ਹ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਕਾਰਨ ਸੜਕ 'ਤੇ ਪਲਟਿਆ ਵਾਹਨ, ਵਾਲ-ਵਾਲ ਬਚਿਆ ਚਾਲਕ
. . .  about 1 hour ago
ਮੋਗਾ, 17 ਜੁਲਾਈ- ਮੋਗਾ ਦੇ ਕੋਟਕਪੂਰਾ ਬਾਈਪਾਸ 'ਤੇ ਅੱਜ ਤੜਕੇ ਟਾਟਾ 407 ਦੀ ਆਵਾਰਾ ਸਾਨ੍ਹ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਹਾਦਸੇ 'ਚ ਸਾਨ੍ਹ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਚਾਲਕ ਵਾਲ-ਵਾਲ ਬਚ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਟੱਕਰ 'ਚ ਟਾਟਾ 407 ਸੜਕ 'ਤੇ ਪਲਟ ਕੇ ਬੁਰੀ ....
ਡਰੇਨ 'ਚ ਪਾਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਦਰਜਨਾਂ ਏਕੜ ਫ਼ਸਲ ਹੋਈ ਤਬਾਹ
. . .  about 1 hour ago
ਭਗਤਾ ਭਾਈਕਾ, 17 ਜੁਲਾਈ (ਸੁਖਪਾਲ ਸਿੰਘ ਸੋਨੀ)- ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਿਨ ਤੋ ਹੋ ਰਹੀ ਬਰਸਾਤ ਕਾਰਨ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਨਿਓੁਰ ਵਿਖੇ ਡਰੇਨ 'ਚ ਪਾਣੀ ਵਧੇਰੇ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਪਾਣੀ ਖੇਤਾਂ 'ਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਡਰੇਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਕਰੀਬਨ ਦਰਜਨਾਂ ਏਕੜ ਫ਼ਸਲ ...
ਮੁੰਬਈ ਹਮਲੇ ਦਾ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਸਈਦ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ
. . .  56 minutes ago
ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ, 17 ਜੁਲਾਈ- ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਗੁੱਜਰਾਂਵਾਲਾ ਜਾ ਰਹੇ ਮੁੰਬਈ ਹਮਲੇ ਦੇ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਸਈਦ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ 'ਚ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮੀਡੀਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਆਇਕ ਹਿਰਾਸਤ 'ਚ ...
ਮੁੰਬਈ ਹਮਲੇ ਦਾ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਸਈਦ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ
. . .  about 2 hours ago
ਮੁੰਬਈ ਹਮਲੇ ਦਾ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਸਈਦ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ........................
ਪੇਸ਼ੀ ਲਈ ਪਟਿਆਲਾ ਦੀ ਮਾਨਯੋਗ ਅਦਾਲਤ ਪਹੁੰਚੇ ਬ੍ਰਹਮ ਮਹਿੰਦਰਾ
. . .  about 2 hours ago
ਪਟਿਆਲਾ, 17 ਜੁਲਾਈ(ਅਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ)- ਸਿਮਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬੈਂਸ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੈਬਿਨੇਟ ਮੰਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮ ਮਹਿੰਦਰਾ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਮਾਣਹਾਨੀ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਨੂੰ ਲੈ ਖ਼ੁਦ ਮਹਿੰਦਰਾ ਅੱਜ ਪਟਿਆਲਾ ਦੀ ਮਾਨਯੋਗ ਅਦਾਲਤ 'ਚ ਪੇਸ਼ੀ ਲਈ ....
ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ..

ਸਾਹਿਤ ਫੁਲਵਾੜੀ

ਨਹਿਲੇ 'ਤੇ ਦਹਿਲਾ

ਕਿਧਰ ਗਏ ਉਹ ਦਿਨ

ਅਣਵੰਡੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਕਈ ਰਵਾਇਤਾਂ ਮਾਣ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ | ਹਰ ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ | ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਿਵਾਜ ਹੁੰਦੇ ਸਨ | ਬੱਚਾ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ | ਹਰ ਪੱਟੀ ਦੇ ਮੰਗਣੇ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਬਾਰਾਤ ਦਾ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਡੋਲੀ ਦਾ ਆਉਣਾ ਇਕੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ | ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਨਾਈ ਬਰਾਦਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਮੰਗਣਾ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ | ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਈ ਸਿੱਖ ਸਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਮਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਰਦੇ | ਪਰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਿੱਖ ਬਰਾਦਰੀ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਮੰੁਡੇ ਲੱਭਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ | ਨਾਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਨਹੀਂ ਕਈ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਸਨ | ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ-ਸੂਰਤ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਉਹਦੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ, ਸੀਰਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ-ਮੰਦੀ ਆਦਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ | ਫਿਰ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਕੇ ਜੇਕਰ ਮੰੁਡਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਚ ਜਾਏ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੋਹਤਬਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਵੇਂ ਮੰੁਡੇ ਦੀ ਤਲੀ 'ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਰੁਪਿਆ ਰੱਖ ਕੇ ਮੰਗਣੀ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ | ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰੁਡੇ ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਖਾਨਦਾਨ ਬਾਰੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਧੀ ਦੇ ਮੰਗਣੇ ਦੀ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ | ਫਿਰ ਸਮਾਂ ਪਾ ਕੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ | ਬਰਾਤ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਅਤੇ ਕੁੜਮਾਚਾਰੀ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਮੰੁਡੇ ਦੀਆਂ ਸਾਲੀਆਂ ਵਲੋਂ ਜੁੱਤੀ ਲੁਕਾਉਣੀ, ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਲੈ ਕੇ ਮੋੜਨੀ, ਫੇਰੇ ਹੋਣੇ ਫਿਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ | ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਡੋਲੀ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਡੋਲੀ ਨੂੰ ਕਹਾਰ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦੇ ਸਗੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੈਣ ਸਮਝ ਕੇ ਉਹਦੀ ਡੋਲੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ | ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜੂਹ ਤੱਕ ਡੋਲੀ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਨ | ਜਿਥੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਡੋਲੀ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਹਾਰ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ | ਉਹ ਡੋਲੀ ਲੈ ਕੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਹੁਰੇ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ |
ਨਾਈ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦਾ ਸੀ | ਅਸੀਂ ਇਕ ਵੀ ਐਸੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਣੀ ਕਿ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ |

-ਜੇਠੀ ਨਗਰ, ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਰੋਡ, ਖੰਨਾ-141401 (ਪੰਜਾਬ) |
ਮੋਬਾਈਲ : 94170-91668.


ਖ਼ਬਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ

ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ

'ਭੇਡਾਂ ਵਿਕਾਊ ਹਨ |'
ਸਹੀ ਸੁਣਿਆ ਤੁਸੀਂ | ਇਹ ਕੋਈ ਵਟਸਐਪ ਦਾ ਫਾਰਵਰਡ ਕੀਤਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਫ਼ਵਾਹ ਸਮਝ ਕੇ ਹਵਾ 'ਚ ਹੀ ਉਡਾ ਦਿਓ | ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜੋਕੇ ਦੌਰ 'ਚ ਵਟਸਐਪ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਫ਼ਵਾਹ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿਮਾਕਤ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋਣਗੇ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਫਾਰਵਰਡ ਸੰਦੇਸ਼ਿਆਂ 'ਚ ਤਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਤੱਥਾਂ 'ਚ ਵੀ ਸੁਨਾਮੀ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੁੱਵਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ |
ਖ਼ੈਰ, ਗੱਲ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਕਾਊ ਭੇਡਾਂ ਲਈ ਅਖ਼ਬਾਰ 'ਚ ਬਾਕਾਇਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ | ਸਿਆਸਤ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਕ ਚੁੱਕਾ ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਤੋਂ ਖਿਝ ਚੁੱਕਾ ਇਨਸਾਨ ਵੀ, ਆਦਤ ਤੋਂ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਫੜਦਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਤਰਤ ਸਦਕਾ ਸਫ਼ੇ ਵੀ ਉਲੱਦਦਾ ਹੈ | ਇਸੇ ਅਮਲ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਨਜ਼ਰ ਇਸ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ 'ਤੇ ਪਈ | ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਜਾਰੀ ਇਸ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ 'ਚ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ | ਇਹ ਕੀਮਤ ਨਿਲਾਮੀ ਰਾਹੀਂ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ |
ਉਂਜ ਤਾਂ 48 ਡਿਗਰੀ ਪਾਰਾ ਸਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ | ਪਰ ਮੈਂ ਇਕ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੀ | ਪਸੀਨੇ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਬੰੂਦਾਂ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਗੁਸਤਾਖ਼ੀ | ਉਸ ਸੁਪਨੇ 'ਚ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ 'ਚੋਂ 10 ਭੇਡਾਂ ਮੈਂ ਖਰੀਦ ਲਈਆਂ | ਇਹ 10 ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਦਹਾਈ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਉਡਦੀ ਜਾਂਦੀ 'ਫ਼ਖ਼ਰ' ਦੀ ਅਖੌਤੀ ਹਵਾ ਇਕ ਬੁੱਲਾ ਤਾਂ ਦੇ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ |
ਵੈਸੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ 'ਚ ਇਕ ਗੱਲ ਆ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਭੇਡਾਂ ਦਾ ਹੀ ਸੁਪਨਾ ਕਿਉਂ? ਜੇਕਰ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੈਂ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਖਾਸ ਲਗਾਓ ਨਹੀਂ ਹੈ | ਸੜਕ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਕੁੱਤੇ, ਬਿੱਲੀਆਂ, ਗਾਵਾਂ, ਮੱਝਾਂ, ਵੱਛੇ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੋਂ ਇੰਨੀ ਹੀ ਦੂਰੀ ਬਣਾ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ 'ਹੱਦਬੰਦੀ' ਪਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀਏ | ਇਸ ਲਈ ਬਚਪਨ 'ਚ ਸਿੱਖੀ ਸਵੈ-ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ | ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦਾ 'ਸਕੋਪ' ਨਾਮਾਤਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ | ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 'ਮਨ ਦੀ ਮੌਜ' ਜੇਕਰ ਕਿਤੇ ਜਾਗ ਗਈ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ |
ਪਰ ਟੀ.ਵੀ. 'ਚ ਵਿਖਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ 'ਡਰ ਕੇ ਆਗੇ ਜੀਤ ਹੈ' ਵਾਲੀ ਐਡ ਵੀ ਇਕ ਕਾਰਨ ਬਣੀ ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਪਿੱਛੇ | ਉਸ ਐਡ ਕਾਰਨ ਰੱਖੀ ਗਈ 'ਦਲੇਰੀ' ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਇਸੇ ਬਹਾਨੇ 'ਮਲਕੀਅਤ' ਦੇ ਰੁਤਬੇ ਦਾ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ | ਆਖਿਰ 10 ਭੇਡਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ |
ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਕਾਰਨ ਹੈ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਧਦਾ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ | ਇਹ ਵਿਦਵਾਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਜ਼ਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਪਰ ਮੌਕੇ-ਬੇਮੌਕੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਛਿੱਟਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ | ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਹੀ ਸਫ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹ ਰਹੱਸ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੋਣੀ ਬੜੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ |
ਮੈਂ ਵਿਚਾਰੀ ਮੂੜਮੱਤ ਮੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਕਿਤੇ ਇਸ ਭੇਤ ਦੀਆਂ ਗੰੁਝਲਾਂ 'ਚ ਹੀ ਕਿਤੇ ਉਲਝ ਗਈ | (ਜਿਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੀਆਂ ਪਾਟੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਦੇ ਦਿੱਤੀ) ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਮੁੜ ਚਾਨਣਾ ਪਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਕ ਤਾਂ ਭੇਡਾਂ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮੈਂ-ਮੈਂ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਇਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਤੁਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ | ਲੋੜ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਭੇਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛੇ ਲਾਉਣ ਦੀ ਹੈ, ਹਜ਼ੂਮ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਬਣਦਾ ਚਲਾ ਜਾਏਗਾ |
ਇਸ ਗਿਆਨ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਵਿੱਥਾਂ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ | ਮਕਬੂਲ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਬਣਨ ਦਾ ਰਾਹ ਏਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ | ਬਸ ਇਕ ਹਜ਼ੂਮ ਵਿਖਾਉਣਾ ਹੈ | ਬਿਨਾਂ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਜੂਮ | ਹਜੂਮ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਨਜ਼ਰ ਆਏਗਾ, 'ਮਲਕੀਅਤ' ਦਾ ਟੈਗ ਓਨਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਏਗਾ | ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਵਾਰਡ, ਸ਼ੁਹਰਤ ਸਭ ਸਿਖ਼ਰ 'ਤੇ ਹੈ |
ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਖੰਭ ਲਾ ਦਿੱਤੇ ਹੋਣ | ਦੋ-ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਐਨਕ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜਿ੍ਹਆ, ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਓਹਲਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਕਟਿੰਗ ਵੀ ਪਰਸ 'ਚ ਪਾ ਲਈ |
ਨਿਲਾਮੀ ਤੋਂ ਇਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ਮਸਾਂ ਕੱਢੀ | ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਵੀਂ ਨਕੋਰ ਚੈੱਕ ਬੁੱਕ ਅਲਮਾਰੀ 'ਚੋਂ ਕੱਢੀ (ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਹੀ ਚੈੱਕ ਬੁੱਕਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ) ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ 'ਚ ਮਿਲਿਆ ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਜਿਹਾ ਪੈੱਨ ਵੀ ਰੱਖ ਲਿਆ | ਮਤਲਬ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ ਇਕ ਨਾਕਾਮ ਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੌਣ ਦੀ ਵੀ ਕਰ ਲਈ |
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਨਿਲਾਮੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਾਯੂਸੀ ਹੋਈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦੀ ਕਟਿੰਗ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਏਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲਗ ਗਈ?
ਖ਼ੈਰ! ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਬਣਨ ਲਈ ਕਈ ਤਿਆਗ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਹੀ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਂ ਭੀੜ 'ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਈ | ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਕਰਦੀ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅੱਗੇ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੌ-ਦੋ ਸੌ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਭੇਡਾਂ ਸਨ |
ਵੇਖ ਕੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਜਿਹੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਰ ਚਕਰਾਇਆ ਪਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਏ ਫਰੇਮ ਦੀ ਮੁੱਠ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਿਆ |
ਨਿਲਾਮੀ ਦੀ ਬੋਲੀ ਜਿਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਹ ਰਕਮ ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਹਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ 'ਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ | 10 ਭੇਡਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਸਿਫਰ 'ਤੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਚਾਓ-ਚਾਈ ਲਿਆਂਦੀ ਚੈੱਕ ਬੁੱਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਰਸ 'ਚ ਪਾ ਲਿਆ | ਫਿਰ ਵੀ ਜ਼ੇਰਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹੀ ਕਿ ਆਖਿਰ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਤਾਲੇ ਦੀ ਇਹ ਕੰੁਜੀ ਕਿੰਨੇ 'ਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਬੋਲੀ ਲਈ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਅਖੀਰ 'ਚ ਜ਼ੀਰੋ ਇੰਝ ਵਧ ਰਹੇ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੜਕਨਾਂ |
ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ ਪਰ ਬੋਲੀ ਦੀ ਰਕਮ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਸੀ | ਆਖਿਰ 'ਚ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਕਿ ਨਿਲਾਮੀ ਦੇ ਅਗਲੇ ਐਲਾਨ ਤੱਕ ਇਹ ਭੇਡਾਂ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿਣਗੀਆਂ | ਸ਼ਾਇਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕਵਾਇਦ 'ਚ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਜਾਚ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ |

ਈਮੇਲ : upma.dagga0gmail.com

ਲਾਲਚ ਬੁਰੀ ਬਲਾ


ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸਬਕ ਹੈ, ਇਕ ਐਸੀ ਹਦਾਇਤ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਜ਼੍ਹਬ 'ਚ ਨਹੀਂ ਹੈ | ਇਹ ਕਿ, 'ਪੈਸੇ 'ਤੇ ਵਿਆਜ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬੈਂਕਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੈਸੇ 'ਤੇ ਵਿਆਜ ਕਮਾਉਣਾ | ਬੈਂਕ ਤਾਂ ਵਿਆਜ-ਦਰ-ਵਿਆਜ ਵੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹੀ ਪੰ੍ਰਪਰਾ ਹੈ, ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹੋ ਬੈਂਕਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ | ਪਰ, ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਲਈ ਗ਼ੈਰ-ਇਸਲਾਮਿਕ ਹੈ | ਕਿਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਲਾਮਿਕ ਬੈਂਕ ਦਿਸਣਗੇ ਨਹੀਂ, 'ਹੱਕ ਹਲਾਲ ਦੀ ਕਮਾਈ ਖਾਓ, ਵਿਆਜ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਕਮਾਈ ਹਰਾਮ ਹੈ |' ਪੈਸਾ ਬਹੁਤ ਬੁਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ... ਪਰ ਪੈਸੇ ਬਿਨਾਂ ਇਕ ਕਦਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ | ਤੇ, ਪੈਸਾ ਹੀ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਖਿਚਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦੀ ਖਿੱਚ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਆਖੋ ਜਾਂ ਲਾਲਸਾ, ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ, ਪੈਸੇ 'ਚ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ |
ਬੰਦੇ ਦੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਹੈ, ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਵੀ ਲੱਭ ਹੀ ਲਿਆ ਹੈ | ਇਕ ਮੁਹੰਮਦ ਮਨਸੂਰ ਖ਼ਾਨ ਨਾਂਅ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ | ਉਸ ਨੇ ਬੰਗਲੌਰ 'ਚ ਇਕ ਇਸਲਾਮਿਕ ਬੈਂਕ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਸਲ 'ਚ ਹੈ ਤਾਂ ਇਕ ਪੌਾਜੀ ਸਕੀਮ ਸੀ ਪਰ ਮਾਮਲਾ ਤਾਂ ਵਿਆਜ ਦਾ ਸੀ | ਮੁਹੰਮਦ ਮਨਸੂਰ ਖ਼ਾਨ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਗਰੈਜੂਏਟ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ 2006 'ਚ ਆਈ.ਐਮ.ਏ. ਨਾਂਅ ਦੀ ਇਕ ਸਕੀਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ | ਉਹਦੀ ਸਕੀਮ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪੈਸਾ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਾਏਗਾ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਕਰਾਏ, ਉਹਨੂੰ 7 ਤੋਂ 8 ਫ਼ੀਸਦੀ ਉੱਪਰ ਪੈਸੇ ਵਿਆਜ਼ ਦੇ ਮਿਲਣਗੇ ਤੇ ਇਸ ਸਕੀਮ 'ਚ ਸਭੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਹੋਣਗੇ | ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਗਲਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ 50,000 ਰੁਪਿਆਂ ਤੋਂ ਕਰਨ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਤੌਰ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸਾਲ ਮਗਰੋਂ ਜਿੱਦਾਂ ਉਹ ਚਾਹੁਣ, 7 ਤੋਂ 8 ਫੀਸਦੀ ਪੈਸੇ ਮਿਲਦੇ ਰਹਿਣਗੇ | ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਲਾਮ 'ਚ ਵਿਆਜ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਹਰਾਮ ਹੈ | ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਇਹਦਾ ਤੋੜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਪੈਸੇ ਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣਾ ਲਿਆ |
ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਫਾਰਮੂਲਾ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਨਾਮੀ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਡਰਾਂ, ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਤੇ ਵਜ਼ੀਰਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਹਸਤੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਰੀਫ਼ਾਂ ਕਰਵਾ ਕੇ ਕਿ ਇਹ ਬੜਾ ਖ਼ੁਦਾ ਤੋਂ ਡਰਨ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਹੈ | ਆਪਣੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਵਾ ਲਿਆ | ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ 'ਤੇ ਹੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ |
ਸ਼ੁਰੂ-ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਉਹ ਹਰ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਨੂੰ ਨੇਮ ਨਾਲ ਚੈੱਕ ਦੇ ਦਿੰਦਾ | ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਰ ਵੀ ਪਕੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਪੈਸੇ ਵੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਇਹਦੇ ਕੋਲ ਜਮ੍ਹਾ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ | ਕਈਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਦੀ ਕਮਾਈ ਇਹਦੇ ਪੱਲੇ ਪਾ ਦਿੱਤੀ |
ਬੰਗਲੌਰ 'ਚ ਇਹਦੇ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸਟੋਰ ਵੀ ਸਨ | ਪੈਸੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਸਭੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਸਨ | ਪਤੈ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਥੋੜ੍ਹੇ, ਸਮੇਂ 'ਚ 23000 ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ |
ਖ਼ੈਰ, ਅਖੀਰ ਉਹੀਓ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਪਾਕ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਹੈ | ਮੁਹੰਮਦ ਮਨਸੂਰ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਲੱਗੀ | 2017 ਮਗਰੋਂ ਢਹਿ ਪਈ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ | 9 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ 5 ਫੀਸਦੀ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦਿਆਂ 2018 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇਕ ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੱਕ ਆ ਢੱਠਾ ਤੇ ਇਕ ਮਈ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤੇ... ਮੰੂਹ ਵਿਖਾਉਣ ਜੋਗਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਠੱਗ | ਅੰਡਰਗਰਾਊਾਡ ਹੋ ਗਿਆ | ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਐਚ.ਡੀ. ਕੁਮਾਰਾਸੁਆਮੀ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਕਾਂਗਰਸੀ ਤੇ ਜੇ.ਡੀ.ਯੂ. ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੱਫੀਆਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੇਲ-ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੀ | ਗਰੀਬਾਂ ਨੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚਾਈ, ਕਿਹਨੇ ਸੁਣਨਾ ਸੀ, ਕਿਹਨੇ ਲੱਭਣਾ ਸੀ | ਇਕ ਕੰਨੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਦੂਜੇ ਕੰਨੀਂ ਕੱਢਿਆ, ਹਵਾ ਹੋ ਗਈ, ਸਭ ਦੁਹਾਈ |
1500 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਕਰਕੇ ਉਹਨੇ ਇਕ ਆਡੀਓ ਕਲਿੱਪ 10 ਜੂਨ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੂੰ ਭੇਜੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਲੀਡਰਾਂ ਤੇ ਬਿਓਰੋਕ੍ਰੈਟਸ ਦੀ ਬਦਸਲੂਕੀ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ |
ਉਹਨੇ ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ? ਕਿੱਥੇ ਜੀ, ਉਹ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ 8 ਜੂਨ ਨੂੰ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਆਪਣੀ ਅਤਿ-ਮਹਿੰਗੀ ਕਾਰ ਜੈਗੂਆਰ 'ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਬੰਗਲੌਰ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਏਅਰਬੱਸ ਦੀ ਬਿਜ਼ਨੈੱਸ ਕਲਾਸ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬਹਿ ਗਿਆ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਦੁਬਈ ਉੱਡ ਗਿਆ |
ਮਜ਼ੇ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੁੱਟੇ-ਪੁੱਟੇ ਗਿਆਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਥਾਣੇ 'ਚ ਉਹਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਹਿਲੀ ਐਫ.ਆਈ.ਆਰ. ਦਰਜ ਹੀ ਕਰਵਾਈ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਗਲੌਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ 'ਬਾਏ-ਬਾਏ' ਕਹਿ ਕੇ ਦੁਬਈ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ | ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ 23 ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕ ਉਸ ਵਿਰੁੱਧ ਥਾਣੇ 'ਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ |
ਯਾਦ ਕਰੋ, ਵਿਜੇ ਮਾਲਿਆ ਤੇ ਨੀਰਵ ਮੋਦੀ ਤੇ ਵਿਪੁਲ ਚੋਕਸੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਿਆ ਬੈਂਕਾਂ ਤੋਂ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ, ਦਿਨ-ਦਿਹਾੜੇ ਲੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਥਾੲੀਂ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ, ਇਹ ਮਨਸੂਰ ਖ਼ਾਨ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕੌਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ 1500 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਲੈ ਕੇ ਦੁਬਈ ਭੱਜ ਗਿਆ ਹੈ | ਇਕ ਵਿਚਾਰੇ ਨੇ ਤਾਂ 8 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਉਹਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਕਰਨੇ ਸਨ, ਇਹੋ ਸੋਚ ਕੇ ਚਲੋ ਵਿਆਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗੇ | ਉਹਨੂੰ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪਿਆ ਤੇ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ | ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਨੇ 5-5 ਲੱਖ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬੇਟੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਕਰਨੇ ਸਨ | ਗਏ... ਸਭ ਹੰੂਝੇ ਗਏ | ਸਭੇ ਕੁਰਲਾ ਰਹੇ ਹਨ:
ਅੱਛਾ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀਆ ਤੂ ਨੇ
ਏਤਬਾਰ ਕਾ |
ਲੂਟ ਲੀਆ ਯਾਰ ਨੇ ਹੀ
ਘਰ ਯਾਰ ਕਾ |
ਯਾਦ ਏ ਨਾ, ਸੱਚ ਖ਼ਾਤਰ ਮਨਸੂਰ ਸੂਲੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਮਨਸੂਰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਸੂਲੀ 'ਤੇ ਚਾੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਆਪ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ 'ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ | ਕਿੰਨਾ ਬੁਰਾ ਹੈ ਲਾਲਚ ਪੈਸੇ ਦਾ |
ਲਾਲਚ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ | ਹੁਣ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਨਾ, 'ਲਾਲਚ ਬੁਰੀ ਬਲਾ ਹੈ |'
ਬਾਕੀ ਧਰਮਾਂ 'ਚ ਤਾਂ 'ਸੂਦ-ਖੋਰੀ' ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ | ਜ਼ਮੀਨਦਾਰ, ਆੜ੍ਹਤੀ ਇਹੀ ਤਾਂ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਦ 'ਤੇ ਪੈਸੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਹੀ ਖਾਤੇ ਸੂਦ-ਦਰ-ਸੂਦ ਨਾਲ ਇਉਂ ਭਰੇ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਖਿਰ ਉਹ ਗ਼ਰੀਬ, ਅਨਪੜ੍ਹ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਤੇ ਘਰ ਵੀ ਕੁਰਕ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ | ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਪੀੜ੍ਹੀ-ਦਰ-ਪੀੜ੍ਹੀ, ਬੱਚੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਮਰ ਭਰ ਬੰਧੂਆ, ਮਜ਼ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ | ਕਿਸਾਨ ਤਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਬੈਂਕਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੇ ਆੜ੍ਹਤੀਆਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੇ ਸੂਦ ਦੇ-ਦੇ ਕੇ ਤੰਗ ਹੈ, ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ |
ਯਾਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਇਹ ਮੁੱਖ ਕਿੱਤਾ ਹੈ | ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਬਰਨਾਰਡ ਸ਼ਾਹ ਦਾ, ਡਰਾਮਾ 'ਮਰਚੈਂਟ ਆਫ਼ ਵੀਨਸ' | ਉਸ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਜ 'ਤੇ ਪੈਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪੱਕਾ ਲਿਖਵਾ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਮਿੱਥੇ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇਕ ਪੌਾਡ ਮਾਸ ਵੀ ਦੇਣਾ ਪਏਗਾ | ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ ਵਾਪਸ ਉਹ ਮਿੱਥੇ ਵੇਲੇ 'ਤੇ ਪੈਸਾ... ਸੋ, ਕਰਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੱਤ ਦਾ ਇਕ ਪੌਾਡ ਮਾਸ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ | ਪਰ ਇਕ ਵਕੀਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਇਸ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਿਆ ਕਿ 'ਸਿਰਫ਼ ਮਾਸ ਵੱਢਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਖ਼ੂਨ ਦਾ ਇਕ ਤੁਪਕਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਿਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਰ 'ਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ |'
••

ਬੱਚੇ

(ਲੜੀ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਅੰਕ ਦੇਖੋ)
• ਅਣਖ ਦੇ ਨਾਂਅ ਉਤੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਤਲ ਜ਼ਾਲਮ ਸਮਾਜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ |
• ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿਚ ਔਕੜਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਪਰ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧੀਆਂ ਹਨ |
• ਪਿਤਾ ਦੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗ਼ੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਜੋ ਤਕਲੀਫਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਥਹੁ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ ਪਰ ਧੀ ਲਈ ਇਹ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਦਰਦ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ |
• ਬਚਪਨ ਕੱਚੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ | ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹਿਆ ਆਕਾਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |
• ਤਿੰਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਰਸ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ : ਬੱਚਾ, ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਪਾਗਲ |
• ਯਤੀਮ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਪੇ ਖੁਸ ਗਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ |
• ਸ਼ਿਅਰ:
ਦੌਲਤ ਦੀ ਭੁੱਖ ਅਜਿਹੀ ਲੱਗੀ ਕਿ ਕਮਾਉਣ ਨਿਕਲ ਗਏ,
ਜਦੋਂ ਦੌਲਤ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਹੱਥਾਂ 'ਚੋਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਿਕਲ ਗਏ |
ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਫੁਰਸਤ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕੀ,
ਫੁਰਸਤ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਕਮਾਉਣ ਨਿਕਲ ਗਏ |
• ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਮਾਂ ਇਕ ਬੇਟੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੂਜੇ ਬੇਟੇ ਨਾਲ | ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਊਾਦੇ ਜੀਅ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੰਢਣਾ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦੁਖਾਂਤ ਹੈ |
• ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਬੱਚੇ/ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਏਨੇ ਮਾਡਰਨ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਨਸੀਹਤ ਬੁਰੀ ਲਗਦੀ ਹੈ |
• ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਇਹ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: 1. ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਿਤਾ, 2. ਚਰਿੱਤਰਹੀਣ ਮਾਂ, 3. ਸੰੁਦਰ ਪਤਿਤ ਔਰਤ, 4. ਮੂਰਖ ਔਲਾਦ (ਬੱਚੇ) |
• ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਦਮੀ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਹੀ ਜਿਊਾਦਾ ਜਲਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ : 1. ਭੈੜੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ, 2. ਲੜਾਕੀ ਪਤਨੀ, 3. ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਧਵਾ, 4. ਮੂਰਖ ਬੇਟਾ, 5 ਖਰਾਬ ਭੋਜਨ |
• ਜਿਸ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਵਲੋਂ ਆਪਣਾ ਢਿੱਡ ਵੱਢ ਕੇ ਪਾਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਘਟੀਆ ਤੇ ਨਸ਼ੇੜੀ ਪੁੱਤ ਉਸ ਢਿੱਡ ਵਿਚ ਲੱਤ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ | ਪੁੱਤ ਵਲੋਂ ਪਿਓ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ | ਪਰ ਅਜਿਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਬਹੁਤ ਲਾਲਚੀ, ਕਮੀਨੇ, ਘਟੀਆ ਤੇ ਨਸ਼ੇੜੀ ਪੁੱਤ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ |
• ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਕਹਿਣ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਖਤ ਚੋਟ ਪੁੱਜਦੀ ਹੈ |
(ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਅੰਕ 'ਚ)

-ਮੋਬਾਈਲ : 99155-63406.

ਵਿਅੰਗ

ਨਾਕੇ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ

(ਲੜੀ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਅੰਕ ਦੇਖੋ)
ਐਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਇਕ ਸਬਜ਼ੀ ਦਾ ਲੱਦਿਆ ਹੋਇਆ ਟੈਂਪੂ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਡੱਕ ਲਿਆ | ਇਹ ਵੀ ਡੇਲ੍ਹੀ ਪਸੈਂਜਰ ਲਗਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਬੱਤੀ ਦੇ ਬੱਤੀ ਦੰਦ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ | ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਫੱੁਟ-ਫੱੁਟ ਖੁਸ਼ਕੀ ਜੰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਆ | ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਟੈਂਪੂ ਉੱਪਰ ਬੈਠੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਸਬਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਤਿੰਨ ਲਿਫਾਫੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਖੋਖੇ ਵਿਚ ਰੱਖ ਗਿਆ | ਟੈਂਪੂ ਵਾਲਾ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਰਾਡ ਲਾ ਕੇ ਗਰਮ ਕੀਤੇ ਪਾਣੀ 'ਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਭਾਫ਼ ਵਰਗਾ ਨਿੱਘਾ ਹੱਥ ਮਿਲਾ ਕੇ ਟਿੱਬਦਾ ਬਣਿਆ | ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਦੱਸ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ-ਜਿੱਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ |
ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਹੁਣ ਇਕ ਹੋਰ ਟਰੱਕ ਰੋਕਿਆ | ਜੋ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਟੀਸੀ ਤੱਕ ਲੱਦਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉੱਤੇ ਤਰਪਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਡਰਾਈਵਰ ਕੋਲੋਂ ਕਾਗਜ਼-ਪੱਤਰ ਫੜੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਣੇਦਾਰ ਕੋਲ ਲਿਜਾ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਸਰ ਜੀ! ਜਿਸ ਗੱਡੀ ਬਾਰੇ ਖੁਫ਼ੀਆ ਸੂਹ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹੋ ਲਗਦੀ ਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੱਡੀ ਦਾ ਰੰਗ ਤੇ ਨੰਬਰ ਮੁਖ਼ਬਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਇਤਲਾਹ ਨਾਲ ਸੌ ਪ੍ਰਸੈਂਟ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ |' ਹਾਅ-ਹਾਅ-ਹਾਅ! ਥਾਣੇਦਾਰ ਰਾਮਲੀਲ੍ਹਾ ਵਿਚਲੇ ਰਾਵਣ ਵਾਂਗ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਮੰੂਹ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਜਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਹੁੰਦਾ, ਟਰੱਕ ਵਿਹਲਾ ਕਰਾਓ, ਜੇ ਨਾਂਹ-ਫਨਾਂਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੱੁਠਾ ਲੰਮਾ ਪਾਓ | ਮੁਖ਼ਬਰ ਨੇ ਖਿੰਗਰ ਇੱਟ ਵਰਗੀ ਪੱਕੀ ਇਤਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਆ ਕਿ ਇਸ ਟਰੱਕ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਵਿਚ ਫੀਮ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਆ |' ਥਾਣੇਦਾਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੁਣ ਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿਚ ਸ਼ਹਿ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਬਿੱਲੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਰਗੀ ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਚਮਕ ਸੀ |
'ਮਾਲਕੋ! ਕੁਝ ਰਹਿਮ ਕਰੋ | ਮੈਂ ਧਾਨੂੰ ਏਹੋ ਜਿਹਾ ਲਗਦਾਂ?' ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਪੈਂਦੀ ਸੱਟੇ ਹੀ ਮਿੰਨਤਾਂ-ਤਰਲਿਆਂ ਦਾ ਚੌਥਾ ਗੇਅਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਥਾਣੇਦਾਰ ਅੱਗੋਂ ਮਾਂਹਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਆਕੜਿਆ ਪਿਆ ਸੀ | ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਕ-ਬਕ ਨਾ ਕਰ ਓਏ ਬਿੱਜੂਆ | ਗ਼ਲਤ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ 'ਤੇ ਸਿੰਗ ਉੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਛ ਲੱਗੀ ਹੁੰਦੀ ਆ? ਉਹ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਹੀ ਲਗਦੇ ਨੇ | ਬੰਦੇ ਦਾ ਪੱੁਤ ਬਣ ਕੇ ਦੋ ਮਿੰਟਾਂ 'ਚ ਟਰੱਕ ਵਿਹਲਾ ਕਰ ਦੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ |' ਨਾ ਲੇਬਰ, ਨਾ ਲੈਣ, ਨਾ ਦੇਣ | ਟਰੱਕ ਖਾਲੀ ਕਰਨਾ ਤੇ ਫਿਰ ਲੱਦਣਾ ਕੋਈ ਖਾਲਾ ਜੀ ਦਾ ਵਾੜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ | ਇਹ ਤਾਂ ਉਹ ਹਿਸਾਬ ਹੋਇਆ ਕਿ ਨਾ ਨੌਾ ਮਣ ਤੇਲ ਹੋਵੇ ਤੇ ਨਾ ਰਾਧਾ ਨੱਚੇ | ਡਰਾਈਵਰ ਵਿਚਾਰੇ ਕੋਲ ਕਿਹੜਾ ਕੋਈ ਅਲਾਦੀਨ ਦਾ ਚਿਰਾਗ ਸੀ | ਚੱਕਰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫਟਣ ਨੂੰ ਫਿਰੇ | ਉਸ ਨੂੰ ਐਾ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਨੰਗੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਖਰਾਸ ਦਾ ਪੁੜ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ | ਅਖੀਰ ਥਾਣੇਦਾਰ ਵਲੋਂ ਲਗਾਏ ਗਏ ਉਲਝਣਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਬਟੇਰਾ ਫਸ ਹੀ ਗਿਆ | ਥਾਣੇਦਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣੀ ਉਪਰੰਤ ਵਿਦਾਇਗੀ ਵੇਲੇ ਡਰਾਈਵਰ ਦਾ ਬਟੂਆ ਇੰਜ ਹੌਲਾ ਫੱੁਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜ਼ਨਾਨੀ ਸਿਰ ਵਿਚ ਤੇਲ ਝਸਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਹੌਲਾ ਫੱੁਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਆ |
ਹੁਣ ਇਕ ਮਿੰਨੀ ਬੱਸ ਆਈ, ਜਿਹੜੀ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਹੇਠੋਂ-ਉੱਤੋਂ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁੰਨੀ ਹੋਈ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਰੁਕਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਬੱਸ ਬਿਲਕੁਲ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਚੱੁਕੀ ਸੀ | ਇਸ ਲਈ ਬਰੇਕਾਂ ਲਾਉਂਦਿਆਂ-ਲਾਉਂਦਿਆਂ ਬੱਸ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਿਕਲ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਟਾਇਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈ ਗਏ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ-ਪੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ | ਡਰਾਈਵਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਰਤਾ ਵੀ ਘਬਰਾਹਟ ਜਾਂ ਤੌਖਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਦਸ ਨੰਬਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਖਚਰਾ ਜਿਹਾ ਹਾਸਾ ਸੀ | ਉਹ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੱਜੀ ਮੱੁਛ ਨੂੰ ਵੱਟ ਚਾੜ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਮਾਲਕੋ! ਇਹ ਗੱਡੀ ਸਰਦਾਰ ਧੱਕੜ ਸਿੰਘ ਸ਼ੇਰਗੜ੍ਹੀਏ ਦੀ ਐ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਾਂ ਡੋਰਿਆਂ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਟਰੱਕ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੱਥ ਨੲ੍ਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੱਦੀ ਬੱਸ ਡੱਕੀ ਬੈਠੇ ਓ | ਮੇਰੀ ਸਰਕਾਰ ਕਈ ਵਾਰ ਬੰਦੇ ਕੋਲੋਂ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਮੱਖੀ ਖਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਆ | ਇਸ ਲਈ ਚਲਾਨ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਡਮਾਕ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਟਿਕਾਣੇ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰ ਲਿਓ ਜੇ | ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਐ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਢਿੱਡ ਭਰਦਾ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜਵਾਕ-ਜੱਲਿਆਂ ਵੱਲ ਪਿੱਛੇ ਝਾਤੀ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਰ ਲਿਓ ਜੇ |'
'ਮੈਂ ਨੲ੍ਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਓਏ ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ! ਸਰਦਾਰ ਹਊ ਆਪਣੇ ਘਰ ਹਊ, ਮੈਂ ਡੋਕੇ ਲੈਣੇ ਉਹਦੇ ਤੋਂ |' ਲਗਦਾ ਸੀ ਸਿਪਾਹੀ ਸਾਬ੍ਹ ਵੀ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲਸ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੱੁਧ 'ਚ ਬਦਾਮ ਰੋਗਨ ਪਾ ਕੇ ਪੀਂਦਾ ਸੀ | ਡਰਾਈਵਰ ਜੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਹਿਸ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅਗਲਾ ਟੈਮ ਮਿਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ | ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ | ਰੱਬ ਜਾਣੇ ਟੈਲੀਫੋਨ 'ਤੇ ਕੀ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਫੋਨ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਸਰ-ਸਰ ਕਰਦਾ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤਾ | ਟੈਲੀਫੋਨ ਬੰਦ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਦਾ ਸਰਸਰੀ ਮੁਆਇਨਾ ਕੀਤਾ | ਉਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਵਿਚ ਜਾਨ ਆਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪੈਂਟ ਭਿੱਜਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਮੁੜ੍ਹਕੇ ਨਾਲ ਗੜੱੁਚ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਹੁਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਅ ਹੀ ਸੱੁਤੇ ਹੋਏ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਪੂਛ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ | ਉਸ ਦੀ ਬੜ੍ਹਕ ਹੁਣ ਮੋਕ ਵਿਚ ਬਦਲ ਚੱੁਕੀ ਸੀ | ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਹੁਣ ਗੇਅਰ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਹਾਰਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਜੇਤੂ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੱਬੀ ਮੱੁਛ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਟ ਦੇ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਮੱੁਛਾਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਬਰਾਬਰ ਕਰ ਲਈ |
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਕੇ ਵਾਲੇ ਪੁਲਿਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਧੂਰੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ-ਪੱਤਰਾਂ, ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਲੱਗੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹੈਲਮਟ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਡਰਾਈਵਰੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਬੈਲਟ ਨਾ ਲਗਾਉਣ, ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਸੁਣਨ ਤੇ ਸਿਗਰਟ ਆਦਿ ਪੀਣ ਦੇ ਭੰਬਲ-ਭੂਸਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪੇ ਖੋਜੇ ਢੰਗ-ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸਾ ਕੇ ਵਰਮੀ ਵਾਲੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕਾ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਹੁਣ ਤੱਕ ਵਾਹਵਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰ ਚੱੁਕੇ ਸਨ ਭਾਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਸ ਨੋਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਚੱੁਕੇ ਸਨ |
ਸੂਰਜ ਡੱੁਬਣ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਕਿ ਨਾਕੇ ਵਾਲੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵੀ ਡੱੁਬਣ ਅਤੇ ਘਊਾ-ਮਊਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਹੁਣ ਨਾਅਰੇਬਾਜ਼ੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ | ਅਕਲ ਅਤੇ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਦੀ ਡੱੁਲ੍ਹਦੇ ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਵੰਡੀਆਂ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਂਝੇ ਖਾਤੇ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਮਾਇਆ ਦਾ ਗੱਫਾ ਅੱਡ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤੇ ਥਕੇਵਾਂ ਲਾਹੁਣ ਲਈ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਬੋਤਲ ਅਤੇ ਮੀਟ ਮੰਗਵਾ ਲਿਆ | ਮੀਟ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਰਿੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਪੰਜ-ਸ਼ਨਾਨਾ ਕਰਕੇ ਮਹਿਫ਼ਲ ਜਮਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਜੱੁਟ ਗਏ | ਖੱਦਰ ਦੇ ਗਲਾਸਾਂ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਟਿਆਲਾਸ਼ਾਹੀ ਇਕ-ਇਕ ਪੈੱਗ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਅੱਧ-ਗਲੇ ਮੀਟ 'ਤੇ ਟੱੁਟ ਪਏ | ਨਾਕੇ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਸਦਕਾ ਹੁਣ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਅਤੇ ਬਟੂਵਿਆਂ 'ਤੇ ਛਪਾਰ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਰਗੀ ਭਰਵੀਂ ਰੌਣਕ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ | (ਸਮਾਪਤ)

-507, ਗੋਲਡਨ ਐਵੀਨਿਊ, ਫੇਜ-2, ਗੜ੍ਹਾ ਰੋਡ, ਜਲੰਧਰ-22.

ਨਹਿਲੇ 'ਤੇ ਦਹਿਲਾ ਆਪੇ ਖੋਲ੍ਹੀ ਲਾਟਰੀ

ਲੱਖਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਇਕ ਦੁਕਾਨ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਏਜੰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ | ਪੂਰੇ 6 ਮਹੀਨੇ ਬੀਤ ਗਏ ਪਰ ਕੋਈ ਸੌਦਾ ਨਾ ਕਰਵਾ ਸਕਿਆ ਘਰ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਕਿਥੋਂ ਤੁਰਦਾ, ਦੁਕਾਨ ਮਾਲਕ ਨੂੰ 6 ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ ਸੀ | ਘਰ ਦਾ ਖਰਚਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਉਹਦੀ ਪਤਨੀ ਸਿਲਾਈ ਦਾ ਛੋਟਾ-ਮੋਟਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਸੁਝੀ ਜਿਸ 'ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਦੀ ਘੰੁਮਣ ਘੇਰੇ ਵਿਚੋਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਸਗੋਂ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲਈ ਦੁਕਾਨ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਮੰੂਹ ਮੰਗੀ ਰਕਮ ਦੇ ਕੇ ਖ਼ਰੀਦ ਲਈ | ਆਪਣੇ ਸਾਦੇ ਜਿਹੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੋਠੀ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ | ਸਾਈਕਲ ਦੀ ਥਾਂ ਸੋਹਣੀ ਜਿਹੀ ਕਾਰ ਲੈ ਲਈ, ਉਹਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖ਼ੁਸ਼ ਵੀ ਸਨ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਵੀ ਸਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਦਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਦੁਕਾਨ ਵਿਚ ਮੈਰਿਜ ਬਿਊਰੋ ਖੋਲ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ |
ਦਰਅਸਲ ਲੱਖਾ ਸਿੰਘ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਖ਼ਬਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕਰਾਉਣ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦੇ ਕੇ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਰਵਾ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ | ਵਿਆਹੀ ਗਈ ਔਰਤ ਉਹਦੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ | ਵਿਆਹ ਤੋਂ 6 ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਵਿਆਹੀ ਔਰਤ ਦਾਜ ਲਈ ਤੰਗ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ, ਮਾਰਕੁੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਲਿਖਵਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ | ਫਿਰ ਆਪਸੀ ਜੰਗ ਏਨੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਮੰੁਡੇ ਵਾਲੇ ਮੋਟੀ ਰਕਮ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾ ਲੈਂਦੇ |
ਮੋਟੀ ਰਕਮ ਲੈ ਕੇ ਤਲਾਕ ਦੇ ਕੇ ਆਈ ਔਰਤ ਸਿੱਧੀ ਲੱਖਾ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੀ ਕਿ ਤੇਰੀ ਹੀ ਸਕੀਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ 10 ਲੱਖ ਕਮਾ ਲਿਆਈ ਹਾਂ | ਲੱਖਾ ਸਿੰਘ ਅੱਧ ਵੰਡ ਲੈਂਦਾ | ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮੈਰਿਜ ਬਿਊਰੋ ਵਾਲੇ ਬੇਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ |

-ਜੇਠੀ ਨਗਰ, ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਰੋਡ,
ਖੰਨਾ-141401 (ਪੰਜਾਬ) |
ਮੋਬਾਈਲ : 94170-91668.

ਬੱਚੇ

• ਬੱਚਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਪਾਣੀ ਦੇ ਤੁਬਕੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ | ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਸਵੱਛਤਾ ਬੱਚੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ |
• ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣਾ ਨੇਕ ਬੱਚੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ | ਬੱਚੇ ਅਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਜਾਖਿਆਂ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ |
• ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਬਦ, ਮੁਸਕਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚਿਹਰਾ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਘਰ ਅਤੇ ਔਰਤ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਰਸੋਈ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ |
• ਬੱਚੇ ਭਾਵੇਂ ਘਰ ਦੀ ਹੁਲੀਆ ਸੁਆਰ ਨਾ ਸਕਣ ਪਰ ਘਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ |
• ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਮਾਜ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ?
• ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਚੰਗੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ | ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਮਾੜੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦੌਲਤ ਕਿਸ ਕੰਮ? ਕਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਤਾਂ ਕਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਵਾਰਿਸ ਬਣਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ |
• ਜੇ ਧੀਆਂ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੀਆਂ ਨਹੀਂ | ਅੱਜ ਨਾ ਚੀਚਕ ਵਹੁਟੀਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਨੇ, ਨਾ ਅੱਕ, ਨਾ ਸਾਉਣ ਦੇ ਨਜ਼ਾਰੇ | ਨਾ ਤਿ੍ੰਝਣਾਂ ਵਿਚ ਚਰਖੇ ਡਹਿੰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤਕਲੇ 'ਤੇ ਤੰਦ ਪੈਂਦੇ ਹਨ |
• ਜੇ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਧੀਆਂ ਨਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ |
• ਜਿੰਨੀ ਟੌਹਰ ਪੱਗਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਓਨੀ ਸ਼ਾਨ ਗੁੱਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ | ਓਨੀ ਲੋੜ ਧੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਲੋੜ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀ ਹੈ |
• ਧੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਥਾਮਸ ਫੁਲਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਮੇਰੀ ਧੀ ਸਾਰੇ ਸਮਿਆਂ ਲਈ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ |'
• ਧੀਆਂ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ | ਛੱਲਾ ਰੱਖਿਆ ਏ ਨੀਹਾਂ 'ਤੇ, ਪੁੱਤਾਂ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵੰਡਣੀ, ਦੁੱਖ ਵੰਡਣੇ ਨੇ ਧੀਆਂ ਨੇ |
• ਧੀਆਂ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਖ਼ਾਸ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਧੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੁੱਤ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਧੀ ਕਹਿ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾ ਸਕਦੇ |
• ਅਮੀਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪੈਸਾ ਹੈ | ਅਮੀਰ ਉਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੱਸਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਬੇਟੀਆਂ ਹਨ |
• ਔਰਤ ਲਈ ਦਾਜ ਇਕ ਸਰਾਪ ਹੈ | ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਇਰ ਦਾਜ ਨੂੰ ਇਕ ਬਿਮਾਰੀ ਕਹਿ ਕੇ ਇੰਜ ਲਿਖਦਾ ਹੈ:
ਜੱਗ ਵਿਚ ਜੇ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਦਾਜ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ,
ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਮਰਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਚਾਰੀ |
• ਜਦੋਂ ਭੈਣ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਭਰਾ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਵੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ | ਜਦੋਂ ਭਰਾ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਭੈਣ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ |
• ਮਾਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭੈਣ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਤਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਧੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ?
• ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਠੜੇ ਮੇਵੇ ਕਹਿਣ ਵਾਲਿਓ ਕਦੇ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਸ਼ਰੀ ਦੀਆਂ ਡਲੀਆ ਆਖੋ |
• ਕੁੜੀ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਆਸਾਨ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ | ਅੱਧੇ ਸੁਪਨੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੀ ਦਫਨਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ |
• ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੋ ਵਾਰ ਹੰਝੂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ | ਇਕ ਧੀ ਦੀ ਡੋਲੀ ਵੇਲੇ ਦੂਜਾ ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਮੰੂਹ ਮੋੜ ਲਵੇ |
• ਧੀਆਂ ਜਦੋਂ ਢਿੱਡ 'ਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਡਰ ਵੀ, ਕਿ ਕਿਤੇ ਮਾਰ ਹੀ ਨਾ ਦੇਵੇ |
(ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਅੰਕ 'ਚ)

ਮੋਬਾਈਲ : 99155-63406.

ਵਿਅੰਗ ਨਾਕੇ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ

ਸਰਫ਼ੇ ਦੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰਫ ਦੋ ਮਾਮੇ ਸਨ | ਇਕ ਫੌਜੀ ਤੇ ਦੂਜਾ ਮੌਜੀ | ਇਸ ਵਕਤ ਦੋਨੋਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਚੱੁਕੇ ਨੇ | ਫੌਜੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁਲ ਖ਼ਲਕਤ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਪਰ ਮੌਜੀ ਮਾਮੇ ਨੇ ਬਾਈਪਾਸ ਚੌਕ ਦੇ ਕੋਲ ਚਾਹ ਦਾ ਖੋਖਾ ਖੋਲਿ੍ਹਆ ਹੋਇਆ ਸੀ | ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ 'ਇਕ ਢਾਇਆ ਢਾਇਆ-ਦੋ ਢਾਏ ਪੰਜ' ਦੇ ਭਾੜਿਆਂ ਨੂੰ ਘੋਟਾ ਲਾਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੱੁਟੀਆਂ ਕੱਟਣ ਨਾਨਕੇ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ |
ਮਾਮਾ ਮੌਜੀ ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਸਾਈਕਲ ਦੇ ਅਗਲੇ ਡੰਡੇ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਚਾਹ ਦੇ ਖੋਖੇ 'ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ | ਮਾਮੇ ਦੇ ਖੋਖੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਨਾਕਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ | ਥਾਣੇਦਾਰ ਸਰਕਾਰੀ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਮਾਇਆ ਲਾ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹੀ ਪੱਗ ਦੇ ਤੁਰਲੇ ਵਾਂਗ ਆਕੜ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਦੋ ਸਿਪਾਹੀ ਗੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ | ਖੋਖਾ ਖੱੁਲ੍ਹਣ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਕਿ ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਹੁਕਮ ਚਾੜਿ੍ਹਆ | ਚਾਹ ਪੀਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਟੂਏ ਵਿਚੋਂ ਮੋਮੀ ਕਾਗਜ਼ ਕੱਢਿਆ | ਫਿਰ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਫੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਮਲ੍ਹਮ ਵਰਗੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ੈਅ ਦੀਆਂ ਚੂਹੇ ਦੀਆਂ ਮੇਂਗਣਾਂ ਜਿੱਡੀਆਂ ਤਿੰਨ ਗੋਲੀਆਂ ਵੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਇਕ-ਇਕ ਗੋਲੀ ਡਕਾਰ ਗਏ |
ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਹੁਣ ਇਕ ਫੋਰ-ਵੀਲ੍ਹਰ ਰੋਕਿਆ, ਜੋ ਖਰਬੂਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਡਰਾਈਵਰ ਦੀ ਬਾਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪਤਾ ਨ੍ਹੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ | ਦੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਦੇਖਦਿਆਂ ਗੱੁਸੇ ਨਾਲ ਸਿਪਾਹੀ ਦਾ ਮੰੂਹ ਚੰਡਣ ਲਈ ਤੱਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਛੁਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਬੱੁਗੜ ਹੋ ਗਿਆ | ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਖਰਬੂਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਇਕ ਪੱਲੀ ਚੱੁਕੀ ਤੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਖੋਖੇ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪੂੰ ਚਲਦਾ ਬਣਿਆ | ਸਿਪਾਹੀ ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ 'ਇਹ ਫੋਰ-ਵੀਲ੍ਹਰ ਜੁਗਾੜਪੁਰ ਵਾਲੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਟੋਕੇ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਹੈ | ਡਰਾਈਵਰ ਉਹਦਾ ਕਾਰਡ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਟੈਲੀਫੋਨ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ | ਜਾਂਦੀ ਬਲਾ ਗਲ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਇਸੇ ਲਈ ਦਫ਼ਾ ਕੀਤਾ | ਪਿੱਛੇ ਜਏ੍ਹ ਭੱੁਖੜਪੁਰ ਥਾਣੇ ਦੇ ਮੁਨਸ਼ੀ ਨੇ ਏਹਦੇ ਰਾਹੀਂ ਬਦਲੀ ਕਰਵਾਈ ਸੀ | ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੀ ਇਸ ਜੂਠ ਨੇ ਠੋਕ ਕੇ ਫੀਸ ਲਈ ਸੀ | ਅਜੇ ਵੀ ਮੁਨਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਵਗਾਰ ਪਾਈ ਹੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ | ਹਜ਼ੂਰ! ਬੌਣ੍ਹੀ ਤਾਂ ਮਾੜੀ ਹੋਈ ਆ, ਨੰਗਿਆਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਕਸੂਮਤ ਲਾ ਗਿਆ | ਬਾਕੀ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਆ, ਦੇਖੋ, ਅਜੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਪਿਆ | ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਰੱਬ ਦੇ ਮਾਂਹ ਮਾਰੇ ਨੇ |'
ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓਾ ਇਕ ਹੋਰ ਫੋਰ-ਵੀਲ੍ਹਰ ਆ ਗਿਆ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਰੋਕ ਲਿਆ | ਇਸ ਵਿਚ ਦੱੁਧ ਦੇ ਡਰੰਮ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਸਨ | ਜਿਵੇਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਕਾਲੀ-ਬੋਲੀ ਰਾਤ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਚਿੱਟਾ ਦੱੁਧ ਵਰਗਾ ਦਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਪਾਹੀ ਦਾ ਉੱਲੀ ਲੱਗੇ ਬਰੈੱਡ ਵਰਗਾ ਬੂਥਾ ਹੁਣ ਗੇਂਦੇ ਦੇ ਫੱੁਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜ ਗਿਆ ਸੀ | ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾਕੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪੱਕਾ ਗਾਹਕ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਖੋਖੇ ਵਿਚੋਂ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਮੰੂਹ ਵਾਲੀ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਪੰਜ ਲਿਟਰ ਦੀ ਕੈਨੀ ਚੱੁਕੀ ਤੇ ਦੱੁਧ ਦੀ ਭਰਵਾ ਕੇ ਫੋਰ-ਵੀਲ੍ਹਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੱਸਦਿਆਂ-ਹੱਸਦਿਆਂ ਇਵੇਂ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਅਫ਼ਸਰ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀਵਾਲੀ ਦਾ ਗਿਫ਼ਟ ਲੈਣ ਉਪਰੰਤ ਆਈ ਸਾਮੀ ਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਤੋਰਨ ਆਉਂਦੇ ਨੇ | ਫਿਰ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਦੱੁਧ ਵਿਚ ਪੱਤੀ ਪਵਾਈ ਤੇ ਦੱੁਧ ਨਾਲ ਗੋਗੜਾਂ ਭਰਨ ਉਪਰੰਤ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਮੋਰਚੇ ਸੰਭਾਲ ਲਏ |
ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਹੁਣ ਇਕ ਟਰੱਕ ਰੋਕਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਡੰਗਰ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਸਨ | ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਵਿਚਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਜੇਠ-ਹਾੜ੍ਹ ਦੀ ਕੜਾਕੇ ਦੀ ਧੱੁਪ ਵਾਂਗ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ 'ਇਹ ਡੰਗਰ ਚੋਰੀ ਦੇ ਨੇ, ਤੰੂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱੁਚੜਖਾਨੇ ਵੇਚਣ ਚੱਲਿਆਂ |' ਪਰ ਡਰਾਈਵਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ 'ਮੰਡੀ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੇ ਇਹ ਪਸ਼ੂ ਖਰੀਦੇ ਨੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਭਾੜਾ ਹੀ ਲੈਣਾ |' ਕੰਮ ਸੂਤ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਸਿਪਾਹੀ ਡਰਾਈਵਰ ਕੋਲੋਂ ਗੱਡੀ ਦਾ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਲੈ ਕੇ ਐਵੇਂ ਹੋਰ ਹੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਊਠ ਵਾਂਗ ਬੂਥੀ ਚੱੁਕ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ | ਡਰਾਈਵਰ, ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਮਗਰ-ਮਗਰ ਇੰਜ ਤੁਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸੱਜਰ ਸੂਈ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਉਸ ਦਾ ਮੇਮਣਾ ਭੱਜਾ ਫਿਰਦਾ ਹੋਵੇ | ਭੋਲੇ ਨਾਥ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਹੋਈ ਤਾਂ ਅੱਧੇ-ਪੌਣੇ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲ ਰਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸਿਰੇ ਲੱਗ ਗਈ | ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਮੁਤਾਬਿਕ ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਪਰਦੇ ਨਾਲ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਮੱੁਠ ਵਿਚ ਕੁਝ ਨੋਟ ਫੜਾਏ ਸਨ |
ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਹੁਣ ਇਕ ਹੋਰ ਟਰੱਕ ਨੂੰ ਹੱਥ ਦਿੱਤਾ | ਇਸ ਟਰੱਕ 'ਤੇ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਨੰਬਰ ਪਲੇਟ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ | ਬਾਹਰਲੀ ਸਟੇਟ ਦਾ ਨੰਬਰ ਦੇਖ ਕੇ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਪੈਰ ਭੁੰਜੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਲੱਗ ਰਹੇ | ਕਈ ਡਰਾਈਵਰ ਵੀ ਸਿਰ-ਫਿਰੇ ਤੇ ਰੱਜ ਕੇ ਫੁਕਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ | ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਟਰੱਕ ਰੋਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਰੇਸ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਵਿਚਾਰਾ ਵਧੀ ਨੂੰ ਬਚ ਗਿਆ | ਉਸ ਨੇ ਭੱਜ ਕੇ ਬਾਰੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਇੰਜ ਥੱਲੇ ਧੂਹ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਮੂਸਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਤੋਰੀਆਂ ਦੀ ਵੇਲ ਨਾਲੋਂ ਰਾਮਾ ਤੋਰੀ ਖਿੱਚੀਦੀ ਆ | ਸਿਪਾਹੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਐਾ ਕੱੁਟ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅੱਧਖੜ੍ਹ ਔਰਤ ਛੱਪੜ ਕੰਢੇ ਬਹਿ ਕੇ ਥਾਪੀ ਨਾਲ ਖੇਸ-ਦਰੀਆਂ ਕੱੁਟ ਰਹੀ ਹੋਵੇ | ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਬਥੇਰੇ ਹੱਥ ਜੋੜੇ, 'ਨਹੀਂ ਸਾਬ੍ਹ ਜੀ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਨੲ੍ਹੀਂ |' ਭਲਾ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਚੱਕੀਰਾਹੇ ਦੀ ਕੌਣ ਸੁਣਦਾ ਸੀ? ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਚਪੇੜਾਂ ਮਾਰ-ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮੰੂਹ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਹੀਟਰ ਦੀ ਕੁਆਇਲ ਵਾਂਗੰੂ ਲਾਲ ਸੁਰਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ | ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਿ ਗੱਡੀ ਥਾਣੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ | ਡਰਾਈਵਰ ਵਲੋਂ ਕੱਢੀਆਂ ਗਈਆਂ ਲੇਲ੍ਹੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਲ ਨਾ ਪਿਆ | ਕੰਮ ਸੂਤ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਹੁਣ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦਾ ਆਖਰੀ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ | ਗੱਡੀ ਲੀਹ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਵੀ ਮੋਟਾ ਵੱਟਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ | ਅਖੀਰ ਡਰਾਈਵਰ ਆਪਣੀ ਅਤੇ ਬਟੂਏ ਦੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਛਿੱਲ ਲੁਹਾ ਕੇ ਮੰੂਹ ਵਿਚ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਣ-ਮਣ ਪੱਕੇ ਦੀਆਂ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੋਇਆ ਤੁਰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ |
ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਹੁਣ ਇਕ ਹੋਰ ਟਰੱਕ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜੋ ਖਾਲੀ ਹੀ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਡਰਾਈਵਰ ਕੋਲੋਂ ਟਰੱਕ ਦੇ ਕਾਗਜ਼-ਪੱਤਰ ਲਏ ਤੇ ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਸਾਬ੍ਹ ਬਹਾਦਰ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਕੇ ਆਏ ਸਾਬ੍ਹ ਹੁਣਾਂ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਮੁਹਾਲੀ ਤੋਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਇਸ ਟਰੱਕ ਵਾਲੇ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਲਾਓ |' ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੱਪਣੇ-ਚੇਲੇ ਜਾਣ ਛੜੱਪ | ਥਾਣੇਦਾਰ ਅਤੇ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੀਟੀ ਰਲੀ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਕਿੱਦਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗਧੀਗੇੜ ਪਾ ਕੇ ਮੁਰਗੀ ਫਸਾਉਣੀ ਆਂ | ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਬਥੇਰੇ ਹਾੜੇ ਕੱਢੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਗੇੜਾ ਮਰ ਜਾਊ ਪਰ ਥਾਣੇਦਾਰ ਟੱਸ ਤੋਂ ਮੱਸ ਨਾ ਹੋਇਆ | ਸਿਪਾਹੀ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਟਰੱਕ ਵੱਲ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹੇ ਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਭੱਜ-ਭੱਜ ਕੇ ਥਾਣੇਦਾਰ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ | ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨੱਕ ਰਗੜਨ ਤਾਈਾ ਵੀ ਗਿਆ | ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ | ਅਖੀਰ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਆਨੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆਉਣਾ ਹੀ ਪਿਆ | ਉਹ ਮੋਟਾ ਲੋਦਾ ਲਵਾ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੁਡਾ ਕੇ ਗ਼ਮਗੀਨ ਹੋਇਆ ਐਾ ਤੁਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮਲਾਈਦਾਰ ਸੀਟ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਕੋਈ ਗਜ਼ਟਿਡ ਅਫ਼ਸਰ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਤੋਂ ਫਾਰਗ ਹੋ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ |
ਹੁਣ ਐਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੌਲਾਂ ਜਾਂ ਵੜੀਆਂ ਵਿਚ ਪਈ ਸੁਸਰੀ ਵਾਂਗ ਸੁਸਤ ਤੇ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਗਏ ਹੋਣ | ਇਸ ਲਈ ਸਿਪਾਹੀ ਸਾਬ੍ਹ, ਮਾਮੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਓਏ ਮੌਜੀ! ਆਪ ਵੀ ਮੌਜ ਕਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਕਰਾ, ਜ਼ਰਾ ਰੂਹ ਨਾਲ ਕੰਡੇਦਾਰ ਤੇ ਕੱਟੇ ਦੀ ਮੋਕ ਵਰਗੀ ਗਾੜ੍ਹੀ ਚਾਹ ਬਣਾ | ਉਹ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਨੲ੍ਹੀਂ ਵਾਜਿਆ ਜਿਹਾ, ਮਿੱਠਾ-ਪੱਤੀ ਠੋਕ ਕੇ ਤੇ ਦੱੁਧ ਜ਼ਰਾ ਰੋਕ ਕੇ | ਰਿੱਝਦੀ ਚਾਹ ਵਿਚ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬੂਰੇ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਵਸਤ ਪਾਈ | ਮਾਮਾ ਚਾਹ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਐਾ ਕਾੜ੍ਹਦਾ ਰਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਖੋਆ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਦੱੁਧ ਕਾੜ੍ਹੀਦਾ | ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਥਾਣੇਦਾਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਡੇ ਵਿਚ ਹੋ ਗਿਆ | ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਦੱੁਖ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਨੇ ਪੀਰਾ, ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੰੂ | ਜਾਹ ਜੀਂਦਾ ਵਸਦਾ ਰਹਿ, ਭਾਵੇਂ ਭੱੁਖਾ-ਨੰਗਾ ਈ ਰਹਿ | ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਜੀਣ ਤੇ ਤੇਰਾ ਲਹੂ ਪੀਣ |' ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਂ ਬਦਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਸਪੈਸ਼ਲ ਚਾਹ ਦਾ ਭੋਗ ਲਵਾਇਆ ਸੀ | ਤਾਈਓਾ ਮਾਮੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨੀਲ ਲਾ ਕੇ ਧੋਤੀ ਹੋਈ ਬੁਨੈਣ ਵਾਂਗ ਨਿੱਖਰ ਆਇਆ ਸੀ | ਸਿਪਾਹੀ, ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਜਨਾਬੇ-ਅਲੀ! ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸਾਨੂੰ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਦੀ ਕੜਾਹੀ ਵਾਂਗ ਸੇਕ ਮਾਰਦੀ ਧੱੁਪ ਵਿਚ ਭੱਜ-ਨੱਠ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਆ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਮਾੜਾ-ਮੋਟਾ ਜੜ੍ਹੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਨਾ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਹੀ ਮੂਧੇ ਮੰੂਹ ਪੈ ਜਾਈਏ | ਇਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤਾਪ ਹੈ ਕਿ ਥਕਾਵਟ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਨੲ੍ਹੀਂ ਖੰਘਦੀ ਤੇ ਅਸੀਂ ਨਿਹੰਗਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਆਂ | ਚਾਹ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਲਸੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬੋਟ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਡਾਰੀ ਵਾਂਗ ਨਿੱਕੀਆਂ-ਨਿੱਕੀਆਂ ਉਡਾਰੀਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਡਿਊਟੀਆਂ ਸਾਂਭ ਲਈਆਂ |
(ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਅੰਕ 'ਚ)

-507, ਗੋਲਡਨ ਐਵੀਨਿਊ, ਫੇਜ-2, ਗੜ੍ਹਾ ਰੋਡ, ਜਲੰਧਰ-22.

ਇਖਲਾਕੀ ਚਪੇੜ

ਕਾਫੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਮੋਹਨ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਮੋਹਨ ਦੇ ਨਾ ਪੁੱਜਣ ਕਰਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹੀ ਮਿ੍ਤਕਾ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ | ਆਸ਼ਰਮ ਵਲੋਂ ਇਕ ਸੇਵਾਦਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਨ ਪਾਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੋਹਨ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਲੋਂ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ (ਫੁੱਲਾਂ) ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਰਿਆਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਲੈ ਆਵੋ | ਮੋਹਨ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸੇਵਾਦਾਰ ਨੂੰ 500 ਰੁਪਏ ਤੇ ਇਕ 'ਧੰਨਵਾਦੀ ਲਿਖਤ' ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, 'ਆਸ਼ਰਮ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਜੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਲੋਂ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਬਾਕੀ ਰਸਮਾਂ ਵੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਦੇਣਾ | ਮੈਂ ਆਸ਼ਰਮ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦੀ ਤਾਂ ਹਾਂ ਹੀ, ਰਿਣੀ ਵੀ ਰਹਾਂਗਾ |'
ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਇਕੱਠ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਰਾ (ਕਰੀਮ ਬਖ਼ਸ਼) ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਰਤਾਰ ਦਾ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਦਾ ਭਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜਿਗਰੀ ਦੋਸਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਦਿਨ ਕਰਤਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਾਫ਼ਲੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਚਲੇ ਆਉਣ ਕਰਕੇ, ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਛੁਪ-ਛੁਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਗੁੱਠੇ ਪਈ ਇਕ ਮਣਛਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚੋਂ ਹੋਰ ਲੱਕੜ ਬਾਲੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਵੇਲੇ-ਕੁਵੇਲੇ ਵਕਤ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮੰੂਹ ਬੋਲੀ ਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੁਗ ਲਏ ਸਨ, ਜੋ ਅੱਜ ਲੈ ਕੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ | ਜੋ ਸੁਬ੍ਹਾ ਉਸ ਨੇ ਕਰਤਾਰ ਤੇ ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਪਾਉਣ ਜਾਣਾ ਸੀ |
ਮੁਹੱਲੇ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਧਾਰਮਿਕ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਤੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਭਰਪੂਰ ਗੱਲ ਦੀ ਚਰਚਾ ਆਪਸ ਵਿਚ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੋਹਨ ਨੂੰ ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਮੰੂਹ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਖਲਾਕੀ ਤਮਾਚਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ |
ਸਵੇਰੇ ਸੁਵੱਖਤੇ ਹੀ ਮੋਹਨ ਤੇਜ਼ ਕਦਮੀਂ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ | ਇਕ ਬਿਰਧ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹਲੀਮੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ, 'ਬੇਟਾ ਵੋਹ ਤੋ ਹਮ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ ਦੂਸਰੀ ਅਸਥੀਉਂ ਕੇ ਸਾਥ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰ ਆਏ ਹੈਾ |'
ਮੋਹਨ ਪਛਤਾਵੇ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ | ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਜੂਦ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਕੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਹ ਭੀੜ ਮਾਤਮੀ-ਰੌਾਅ ਵਿਚ ਬਸ ਅੱਡੇ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ | ਕਰੀਮ ਬਖਸ਼ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਕਲਸ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਕਰਤਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਨਮ ਅੱਖਾਂ ਪੂੰਝਦਾ ਹੋਇਆ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ |

-17-ਐਲ. ਲਹਿਲ ਕਾਲੋਨੀ, ਪਟਿਆਲਾ |
ਮੋਬਾਈਲ : 97798-82050.

ਨਿਵੇਸ਼

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ, ਸੁਮੇਰ ਭੱਜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਇਹ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦਿਆਂ, 'ਯਾਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਛੱਡਦੇ ਨੇ, ਟਾਈਮ-ਕੁ-ਟਾਈਮ ਵੀ ਨ੍ਹੀਂ ਵੇਂਹਦੇ, ਆਹ ਦੁਪਹਿਰੇ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਡਿਸਟਰਬ ਕਰਨ ਦਾ | ਇਕ ਤਾਂ ਆਹ ਰਸੀਦ ਬੁੱਕਾਂ ਜੀਆਂ ਲੈ ਕੇ... |' ਪਰ ਬੂਹਾ ਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਸੀ, 'ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੈ, ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ... |'
'ਪਰ ਇਹ ਕੀ?' ਗੇਟ ਖੋਲਿ੍ਹਆ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਸਜੇ-ਧਜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਕ ਪੱਚੀ ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਮੁਟਿਆਰ | ਇਕ ਦੇ ਹੱਥ ਬਾਲਟੀ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਕੜਛੀ ਦੀ ਹੱਥੀ ਬਾਹਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ | ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ ਸੁਮੇਰ ਦੇ... ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ... ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸੇਲਜ਼ਮੈਨ | ਅਜੇ ਤਾਂ ਸੁਮੇਰ ਸੋਚੀ ਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਦੋਂ ਹੀ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਮੁਟਿਆਰ ਬੋਲੀ, 'ਭਰਾ ਜੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਲੈ ਲਓ |'
'ਹੈਾ | ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ | ਕਾਹਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ?' ਤੇ ਸਮੇਰੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖ਼ਤਰਾ ਭਾਸਿਆ ਕਦੇ ਇਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਸੂਸ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ 'ਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕੋਈ ਲੁਟੇਰੇ ਗਰੋਹ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਤਾਂ ਨ੍ਹੀਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਰ-ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋਣ | ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਬਰੇਕ ਲੱਗੀ ਜਦੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਲਟੀ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਬੋਲਿਆ, 'ਭਗਤ ਜੀ ਦੁਦਵੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਹੈ |'
ਸੁਮੇਰ ਲਈ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਲਵੇ ਜਾਂ ਨਾ | ਸੰਸ਼ੋਪੰਜ 'ਚ ਪਏ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਸਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਬਾਲਟੀ 'ਚ ਪਈ ਕੜਛੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਬੜੀ ਹੀ ਹਲੀਮੀ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, 'ਰਾਤੀਂ ਦੁਦਵੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਕੀਰਤਨ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ | ਮੇਰੇ ਦਾਤੇ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ-ਅਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇ ਕੇ ਆਓ | ਕੋਈ ਵੀ ਬੱਚਾ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਥੋਡੀ ਸੇਵਾ 'ਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ |' ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਮੇਰ ਸੰਭਲ ਗਿਆ ਸੀ | 'ਯਾਰ ਜੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਬਚ ਵੀ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਘਰੋ-ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਵੰਡਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿਸੇ ਗਰੀਬ-ਗਰੂਬੜੇ, ਭੁੱਖੇ, ਲਾਚਾਰ, ਬੀਮਾਰ ਦੇ ਮੰੂਹ ਵਿਚ ਪਾਉਣਾ ਸੀ, ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਜੇ ਬੈਠੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ |'
'ਭਗਤ ਜੀ, ਇਹ ਲੰਗਰ ਥੋੜ੍ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਐ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ | ਦੋਵਾਂ 'ਚ ਫਰਕ ਸਮਝੋ |'
'ਗੱਲ ਤਾਂ ਥੋਡੀ ਠੀਕ ਐ ਪਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਫੇਰ ਵੀ ਨ੍ਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਵਾਈ ਨ੍ਹੀਂ, ਉਹਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਚ ਜਾ ਕੇ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇਆ ਹੀ ਨ੍ਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਕਿਉਂ?'
'ਬਸ ਭਗਤ ਜੀ, ਇਥੇ ਈ ਫਰਕ ਐ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦਾਤਾ ਦੁਦਵੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਦੀ ਸੋਚ 'ਚ | ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਖਸ਼ਣਹਾਰੇ ਸਾਡੇ ਦਾਤਾ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਬੜਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ | ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਤੀਂ ਉਥੇ ਆਪ ਨ੍ਹੀਂ ਜਾ ਸਕੇ ਥੋਡੇ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਾਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤਾਂ ਉਥੇ ਲੱਗ ਈ ਗਈ |'
ਤੇ ਉਦੋਂ ਈ ਚਾਰ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ 'ਦੁਦਵੇਸ਼ਵਰ ਕੀਰਤਨ ਮੰਡਲੀ' ਵਲੋਂ ਕੱਟੀ ਗਈ ਸੌ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਸੀਦ ਸੁਮੇਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੇਬ 'ਚ ਪਈ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ, 'ਲੈ ਲੈ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ, ਭਗਤਾ ਲੈ ਲੈ, ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ (ਦੂਜੀ ਪਰਚੀ) ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਇਕੱਲਤਾ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਪੱਧਰਾ ਕਰਦੇ |'

-ਮਕਾਨ ਨੰ: 17205, ਅਗਰਵਾਲ ਕਾਲੋਨੀ, ਬਠਿੰਡਾ | ਮੋਬਾਈਲ : 94177-53892.

'ਮੈਂ' ਤੋਂ ਡਰ ਬੰਦਿਆ...


ਨਿਵੇਂ ਸੁ ਗੌਰਾ ਹੋਇ |
'ਫਲ ਨੀਵਿਆਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦੇ, ਸਿੰਬਲਾ ਤੂੰ ਮਾਣ ਨਾ ਕਰੀਂ |'
'ਪੰਛੀ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਉੱਚਾ ਉੱਡ ਲਏ ਅੰਤ ਦਾਣਾ ਚੁਗਣ ਲਈ ਉਹਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਆਉਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਜਦ ਰਤਾ ਵੀ ਵਾਹ-ਵਾਹੀ ਮਿਲ ਜਾਏ, ਉਹਨੂੰ ਵਕਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਦੇ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੇ, ਪਰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਸਦੀਵੀ ਨਹੀਂ |
'ਆਦਮੀ ਕੋ ਚਾਹੀਏ, ਵਕਤ ਸੇ ਡਰ ਕਰ ਰਹੇਂ | ਕੌਨ ਜਾਨੇ ਕਿਸ ਘੜੀ, ਵਕਤ ਕਾ ਬਦਲੇ ਮਿਜਾਜ਼ |'
'ਵਕਤ ਸੇ ਦਿਨ ਔਰ ਰਾਤ, ਵਕਤ ਕਾ ਹਰ ਸ਼ੈ ਪੇ ਰਾਜ |'
'ਦਿਨ ਬਦਲਦਿਆਂ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਕਿਸਮਤ ਬਦਲਦਿਆਂ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ |'
'ਅੱਛੇ ਦਿਨ ਤੇ ਬੁਰੇ ਦਿਨ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਆਦਿ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਇਨਸਾਨਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ |'
'ਬੁਰੇ ਦਿਨ ਵੀ ਆ ਜਾਣ ਕਿਸੇ ਦੇ... ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਸਹਾਰਾ ਹੈ |'
'ਦੜ ਵੱਟ ਜ਼ਮਾਨਾ ਕੱਟ, ਭਲੇ ਦਿਨ ਆਵਣਗੇ |'
ਸਮਾਂ, ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ |
'ਆਦਮੀ ਕੋ ਚਾਹੀਏ, ਵਕਤ ਸੇ ਡਰ ਕਰ ਰਹੇਂ |'
'ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਦੇਖ |'
ਨਾ ਜੀ ਨਾ, ਧੌਣ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਧੌਣ ਹੀ ਆਕੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ |
ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ, ਸੂਰਬੀਰਾਂ ਤੇ ਬੇਅਕਲਾਂ ਜ਼ਿੱਦੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਅਣਖ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰ ਜਾਏ ਤਾਂ ਜਾਏ, ਧੌਣ ਵੱਢੀ ਜਾਏ ਤਾਂ ਜਾਏ ਪਰ ਸਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਝੁਕਣ ਦੇਣਾ |
ਇਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਦੌਰ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਸਿਆਣਿਆਂ ਦੀ ਮੱਤ, ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ | ਪੂਰਾ ਉਲੇਖ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਹੀ ਇਕ ਬਾਲ ਕਹਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹਾਂਗਾ |
ਜਦ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਅਜੇ ਸਮਾਂ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਮਿੰਟ-ਸਕਿੰਟ ਤੇ ਘੰਟੇ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਈਜਾਦ ਨਹੀਂ ਸਨ ਹੋਈਆਂ, ਕੁੱਕੜ ਦੀ ਬੜੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੀ | ਉਹੀਓ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਕੁਕੜੰੂ-ਘੜੰੂ, ਵਾਲੀ ਬਾਂਗ ਦੇ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਠੋ ਭਾਈ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ | ਲੋਕ ਕੁੱਕੜ ਦੀ ਇਸ ਬਾਂਗ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਸਨ | ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੇ ਕੁਕੜੂ-ਘੜੰੂ' ਕਰਦਿਆਂ? ਉਹਦੀ ਧੌਣ ਆਕੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ | ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ | ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਵੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹਦੇ ਬਿਨਾਂ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦਾ | ਇਸ ਲਈ ਉਹਦੇ ਮਨ 'ਚ ਹੰਕਾਰ ਆ ਗਿਆ, ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਤੋਂ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਬਾਂਗ ਨਹੀਂ ਦਿਆ ਕਰੇਗਾ | ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੈ ਗਈ ਕਿ ਇਹ ਬਾਂਗ ਨਹੀਂ ਦਏਗਾ ਤਾਂ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹੇਗਾ | ਸਮਝੋ, ਪਰਲੋ ਆ ਜਾਏਗੀ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਾ ਕੇ ਕੁੱਕੜ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਜੋੜੇ, ਮਿੰਨਤਾਂ ਤਰਲੇ ਕੀਤੇ ਕਿ ਭਾਈ ਕੁਕੜਾ ਐਦਾਂ ਨਾ ਕਰ | ਕੁੱਕੜ ਨੇ ਧੌਣ ਹੋਰ ਅਕੜਾ ਲਈ, ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ, 'ਕੱਲ੍ਹ ਤੋਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜੇ ਬਾਂਗ ਦੇਣੀ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਅਟੱਲ ਹੈ |' ਭੈਅ-ਭੀਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੰਦਰਾਂ 'ਚ ਘੰਟੀਆਂ ਵਜਾਈਆਂ, ਭਜਨ ਕੀਰਤਨ ਕੀਤੇ, ਇਹੋ ਸਮਝ ਕੇ ਇਹ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਹੈ, ਭਲਕੇ ਦਾ ਦਿਨ ਵੇਖਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਸੀਬ 'ਚ ਨਹੀਂ | ਸਾਰੀ ਰਾਤ, ਉਹ ਸੌਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ | ਕੁੱਕੜ ਵੀ ਧੌਣ ਅਕੜਾ ਕੇ ਉਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਥੇ ਬਹਿ ਕੇ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬਾਂਗ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਆਹ ਕੀ? ਲੋਕੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰਨ ਕਿ ਬਾਵਜੂਦ ਕੁੱਕੜ ਦੇ ਬਾਂਗ ਨਾ ਦੇਣ ਦੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ, ਨਵੀਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਚਹੁੰ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ |
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਪਾਰਾ ਇਕਦਮ ਚੜਿ੍ਹਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਧਾ ਜਾ ਕੇ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਧੌਣੋਂ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਹਦੀ ਧੌਣ ਮਰੋੜ ਕੇ, ਪਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਟੀ |
ਬਸ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਮੁਰਗੇ ਦੀ ਇਹ ਭੈੜੀ ਗਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਅੱਜ ਤਾੲੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਉਹਦੀ ਧੌਣ ਮਰੋੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਵੱਢੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ—ਹੰਕਾਰ ਡਿਗਾ ਸਿਰ ਭਾਰ |
ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਲੇਖ ਕਰਾਂਗਾ, ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਸਤੀ, ਇਕ ਨਾਮੀ ਕਲਾਕਾਰ ਨਸੀਰ-ਉਦ-ਦੀਨ ਸ਼ਾਹ (ਨਸੀਰੂਦੀਨ ਸ਼ਾਹ) ਦਾ | ਇਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਡਰਾਮਾ ਤੋਂ ਐਕਟਿੰਗ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲਈ, ਫੇਰ ਪੂਨਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ 'ਚੋਂ ਐਡੀਟਿੰਗ ਦਾ ਕੋਰਸ ਪਾਸ ਕੀਤਾ, ਮਗਰੋਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ 'ਚ ਕਿਸਮਤ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਲਈ, ਮੰੁਬਈ (ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੰਬਈ) ਆ ਗਿਆ | ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਬੰਬਈ ਆਇਆ ਤਾਂ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਇੰਡਸਟਰੀ 'ਚ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਹਵਾ ਫੈਲ ਗਈ ਕਿ 'ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਐਕਟਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਐਨਾ ਵਧੀਆ ਐਕਟਰ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਦਲੀਪ ਕੁਮਾਰ (ਯੂਸਫ਼ ਖ਼ਾਨ) ਨੂੰ ਵੀ ਐਕਟਿੰਗ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਪਿਛੇ ਛੱਡ ਦਏਗਾ | ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫ਼ਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਐਕਟਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ | ਨਸੀਰੂਦੀਨ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਫ਼ਿਲਮਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਹੋਇਆ, ਦਲੀਪ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਤਾਂ ਨਾ ਦੇ ਸਕੇ, ਪਰ ਹਰ ਇਕ ਨੇ ਐਕਟਿੰਗ ਦੀ ਧਾਂਕ ਜ਼ਰੂਰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤੀ | ਸਭ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਾਹ-ਵਾਹੀ ਸੀ, ਬਈ ਐਕਟਰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ | ਸਿਫ਼ਤ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਗਈ |
ਇਕ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨ ਐਕਟਰ (ਹੀਰੋ) ਦੀ ਚੜ੍ਹਤ ਹੋਈ, ਆਮਿਰ ਖ਼ਾਨ—ਸ਼ੁਰੂ 'ਚ ਇਕ ਅੱਧੀ-ਫ਼ਿਲਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੀ ਰਹੀ ਪਰ ਫਿਰ ਹਰ ਫ਼ਿਲਮ ਸੁਪਰਹਿੱਟ | ਸ਼ੁਹਰਤ ਦੀ ਉਪਰਲੀ 'ਪਾਇਦਾਨ' ਹਾਸਲ ਹੋ ਗਈ | ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਹੀ ਚਰਚਾ 'ਬੜਾ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਐਕਟਰ ਹੈ |'
ਐਨੀ ਸ਼ੁਹਰਤ ਨਸੀਰੂਦੀਨ ਸ਼ਾਹ ਅੱਜ ਤਾੲੀਂ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ ਪਰ ਇਕਦਮ ਫਰਮਾ ਦਿੱਤਾ, 'ਆਮਿਰ ਖ਼ਾਨ ਨਕਲੀ ਐਕਟਿੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ | ਇਹਨੂੰ ਅਸਲ 'ਚ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਐਕਟਿੰਗ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ |' ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੁਰਾ ਮੰਨਿਆ, ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਮੰਨਿਆ, ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ ਆਮਿਰ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ 'ਮੈਂ' ਦਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਦੜ ਵੱਟ ਰੱਖੀ |
ਐਨੀ ਸ਼ੁਹਰਤ ਨਸੀਰ ਅੱਜ ਤਾੲੀਂ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਿਆ | ਉਮਰ ਦਰਾਜ ਐਕਟਰ ਇਹੋ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਵਰਗੀ ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ ਉਰਫ਼ ਦਾਦਾ ਮੋਨੀ ਉਹ ਆਖਰੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਐਕਟਰ ਰਿਹਾ, ਦੂਜਾ ਮਾਣ ਅਮਿਤਾਭ ਬੱਚਨ ਨੂੰ ਹੈ | ਇਸ 'ਚ 'ਮੈਂ' ਨਹੀਂ ਆਈ ਜੀ, ਵਾਲੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅੱਜ ਵੀ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਸਦੀ ਦਾ ਮਹਾਂਨਾਇਕ ਹੈ | ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਨਸੀਰੂਦੀਨ ਨੂੰ ਕੀ ਸੁਝੀ? ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਗੈਂਗ ਵਾਲਾ ਬਿਆਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਰਤ 'ਚ ਵਧਦੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ 'ਤੇ ਦੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਹੈ, ਅਖੇ ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇਗਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਕੀ ਹੈ? ਤਾਂ ਉਹ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਇਕ ਹਿੰਦੂ ਐਕਟਰਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਰਤਨਾ ਪਾਠਕਾਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ 'ਚ ਆ ਗਿਆ, ਮੀਡੀਆ 'ਚ ਛਾ ਗਿਆ, ਫੇਰ ਪੂਛਲ ਸਿਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਗੰੁਮ ਹੋ ਗਿਆ |
'ਮੈਂ ਲੈ ਡੁੱਬੀ....'
ਦਿੱਲੀ 'ਚ ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ | ਬੰਗਾਲ 'ਚ ਮਮਤਾ ਉਸੇ ਲੀਹ 'ਤੇ ਚਲ ਰਹੀ ਹੈ | ਆਂਧਰਾ 'ਚ ਚੰਦਰ ਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ | ਭੱਠਾ ਬਹਿ ਗਿਆ |
'ਮੈਂ ਮੈਂ' ਮਗਰੋਂ 'ਮਾਂ-ਮਾਂ'
'ਮੈਂ' ਦੀ ਮਾਰ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਪਈ, ਕਿਹਨੂੰ ਸਮਝਾਉਗੇ? ਕਿਹਨੂੰ ਜਗਾਓਗੇ?
'ਮੈਂ' ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ ਡੁੱਬੇ, ਅੱਜ ਤਾੲੀਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਈ






Website & Contents Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 2002-2018.
Ajit Newspapers & Broadcasts are Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust.
The Ajit logo is Copyright © Sadhu Singh Hamdard Trust, 1984.
All rights reserved. Copyright materials belonging to the Trust may not in whole or in part be produced, reproduced, published, rebroadcast, modified, translated, converted, performed, adapted,communicated by electromagnetic or optical means or exhibited without the prior written consent of the Trust. Powered by REFLEX